Lord Krishna

śrīmadbhagavadgītā pārāyaṇa - dvādaśo'dhyāyaḥ

(Shrimad Bhagavad Gita Parayana - Adhyaya 12 in English (IAST))

From Mahabharata

This twelfth chapter of the Bhagavad Gita, known as Bhakti Yoga, captures a profound dialogue where Arjuna inquires about the superior path: worshiping the manifest deity or the unmanifest Brahman. Lord Krishna declares those who fix their minds upon Him with unwavering devotion to be the most perfect yogis. This chapter serves as a spiritual manual for cultivating divine love, humility, and steady-mindedness. Regular recitation is believed to dissolve ego, foster inner peace, and deepen the seeker’s personal connection with the Divine, ultimately leading to spiritual liberation and steady grace.

oṃ śrī paramātmane namaḥ

atha dvādaśo'dhyāyaḥ

bhaktiyogaḥ arjuna uvāca

evaṃ satatayuktā ye bhaktāstvāṃ paryupāsate |
ye cāpyakṣaramavyaktaṃ teṣāṃ ke yogavittamāḥ ||1||

śrī bhagavānuvāca

mayyāveśya mano ye māṃ nityayuktā upāsate |
śraddhayā parayopetāḥ te me yuktatamā matāḥ ||2||
ye tvakṣaramanirdeśyam avyaktaṃ paryupāsate |
sarvatragamacintyaṃ ca kūṭasthamacalaṃ dhruvam ||3||
sanniyamyendriyagrāmaṃ sarvatra samabuddhayaḥ |
te prāpnuvanti māmeva sarvabhūtahite ratāḥ ||4||
kleśo'dhikatarasteṣām avyaktāsaktacetasām |
avyaktā hi gatirduḥkhaṃ dehavadbhiravāpyate ||5||
ye tu sarvāṇi karmāṇi mayi sannyasya matparāḥ |
ananyenaiva yogena māṃ dhyāyanta upāsate ||6||
teṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt |
bhavāmi nacirātpārtha mayyāveśitacetasām ||7||
mayyeva mana ādhatsva mayi buddhiṃ niveśaya |
nivasiṣyasi mayyeva ata ūrdhvaṃ na saṃśayaḥ ||8||
atha cittaṃ samādhātuṃ na śaknoṣi mayi sthiram |
abhyāsayogena tataḥ māmicchāptuṃ dhanañjaya ||9||
abhyāse'pyasamartho'si matkarmaparamo bhava |
madarthamapi karmāṇi kurvansiddhimavāpsyasi ||10||
athaitadapyaśakto'si kartuṃ madyogamāśritaḥ |
sarvakarmaphalatyāgaṃ tataḥ kuru yatātmavān ||11||
śreyo hi jñānamabhyāsāt jñānāddhyānaṃ viśiṣyate |
dhyānātkarmaphalatyāgaḥ tyāgācchāntiranantaram ||12||
adveṣṭā sarvabhūtānāṃ maitraḥ karuṇa eva ca |
nirmamo nirahaṅkāraḥ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī ||13||
santuṣṭaḥ satataṃ yogī yatātmā dṛḍhaniścayaḥ |
mayyarpitamanobuddhiḥ yo madbhaktaḥ sa me priyaḥ ||14||
yasmānnodvijate lokaḥ lokānnodvijate ca yaḥ |
harṣāmarṣabhayodvegaiḥ mukto yaḥ sa ca me priyaḥ ||15||
anapekṣaḥ śucirdakṣaḥ udāsīno gatavyathaḥ |
sarvārambhaparityāgī yo madbhaktaḥ sa me priyaḥ ||16||
yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati |
śubhāśubhaparityāgī bhaktimānyaḥ sa me priyaḥ ||17||
samaḥ śatrau ca mitre ca tathā mānāpamānayoḥ |
śītoṣṇasukhaduḥkheṣu samaḥ saṅgavivarjitaḥ ||18||
tulyanindāstutirmaunī santuṣṭo yena kenacit |
aniketaḥ sthiramatiḥ bhaktimānme priyo naraḥ ||19||
ye tu dharmyāmṛtamidaṃ yathoktaṃ paryupāsate |
śraddadhānā matparamāḥ bhaktāste'tīva me priyāḥ ||20||
|| oṃ tatsaditi śrīmadbhagavadgītāsu upaniṣatsu brahmavidyāyāṃ yogaśāstre
śrīkṛṣṇārjunasaṃvāde bhaktiyogo nāma dvādaśo'dhyāyaḥ |38

Explore More