Lord Krishna

ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ସ୍ତୁତିଃ

(Muchukunda Stuti in Odia)

From Srimad Bhagavatam

Found in the tenth canto of the Srimad Bhagavatam, this profound prayer is offered by King Muchukunda to Lord Krishna after he awakens from a long, divinely granted slumber. Seeking liberation from the cycle of worldly attachments, the king extols the Supreme Being, acknowledging the illusory nature of material life. Chanting this stuti helps devotees gain clarity of mind, detachment from transient worldly pleasures, and a deeper spiritual insight into the divine nature of the Lord. It serves as a powerful reminder of the importance of seeking devotion to the lotus feet of the Supreme Lord over mundane existence.

ଵିମୋହିତୋଽଯଂ ଜନ ଈଶ ମାଯଯା
ତ୍ଵଦୀଯଯା ତ୍ଵାଂ ଚ ଭଜତ୍ଯନର୍ଥଦୃକ୍ ।
ସୁଖାଯ ଦୁଃଖପ୍ରଭଵେଷୁ ସଜ୍ଜତେ
ଗୃହେଷୁ ଯୋଷିତ୍ପୁରୁଷଶ୍ଚ ଵଞ୍ଚିତଃ ॥ 1 ॥
ଲବ୍ଧ୍ଵା ଜନୋ ଦୁର୍ଲଭମତ୍ର ମାନୁଷଂ
କଥଞ୍ଚିଦଵ୍ଯଙ୍ଗମଯତ୍ନତୋଽନଘ ।
ପାଦାରଵିନ୍ଦଂ ନ ଭଜତ୍ଯସନ୍ମତି-
ର୍ଗୃହାନ୍ଧକୂପେ ପତିତୋ ଯଥା ପଶୁଃ ॥ 2 ॥
ମମୈଷ କାଲୋଽଜିତ ନିଷ୍ଫଲୋ ଗତୋ
ରାଜ୍ଯଶ୍ରିଯୋନ୍ନଦ୍ଧମଦସ୍ଯ ଭୂପତେ ।
ମର୍ତ୍ଯାତ୍ମବୁଦ୍ଧେଃ ସୁତଦାରକୋଶଭୂ-
ଷ୍ଵାସଜ୍ଜମାନସ୍ଯ ଦୁରନ୍ତଚିନ୍ତଯା ॥ 3 ॥
କଲେଵରେଽସ୍ମିନ୍ ଘଟକୁଡ୍ଯସନ୍ନିଭେ
ନିରୂଢମାନୋ ନରଦେଵ ଇତ୍ଯହମ୍ ।
ଵୃତୋ ରଥେଭାଶ୍ଵପଦାତ୍ଯନୀକପୈର୍ଗାଂ
ପର୍ଯଟଂସ୍ତ୍ଵାଗଣଯନ୍ ସୁଦୁର୍ମଦଃ ॥ 4 ॥
ପ୍ରମତ୍ତମୁଚ୍ଚୈରିତି କୃତ୍ଯଚିନ୍ତଯା
ପ୍ରଭୁଦ୍ଧଲୋଭଂ ଵିଷଯେଷୁ ଲାଲସମ୍ ।
ତ୍ଵମପ୍ରମତ୍ତଃ ସହସାଽଭିପଦ୍ଯସେ
କ୍ଷୁଲ୍ଲେଲିହାନୋଽହିରିଵାଖୁମନ୍ତକଃ ॥ 5 ॥
ପୁରା ରଥୈର୍ହେମପରିଷ୍କୃତୈଶ୍ଚରନ୍
ମତଙ୍ଗଜୈର୍ଵା ନରଦେଵସଞ୍ଜ୍ଞିତଃ ।
ସ ଏଵ କାଲେନ ଦୁରତ୍ଯଯେନ ତେ
କଲେଵରୋ ଵିଟ୍କୃମିଭସ୍ମସଞ୍ଜ୍ଞିତଃ ॥ 6 ॥
ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦିକ୍ଚକ୍ରମଭୂତଵିଗ୍ରହୋ
ଵରାସନସ୍ଥଃ ସମରାଜଵନ୍ଦିତଃ ।
ଗୃହେଷୁ ମୈଥୁନ୍ଯସୁଖେଷୁ ଯୋଷିତାଂ
କ୍ରୀଡାମୃଗ ପୂରୁଷ ଈଶ ନୀଯତେ ॥ 7 ॥
କରୋତି କର୍ମାଣି ତପଃସୁ ନିଷ୍ଠିତୋ
ନିଵୃତ୍ତଭୋଗସ୍ତଦପେକ୍ଷଯା ଦଦତ୍ ।
ପୁନଶ୍ଚ ଭୂଯେଯମହଂ ସ୍ଵରାଡିତି
ପ୍ରବୁଦ୍ଧତର୍ଷୋ ନ ସୁଖାଯ କଲ୍ପତେ ॥ 8 ॥
ଭଵାପଵର୍ଗୋ ଭ୍ରମତୋ ଯଦା ଭଵେ-
ଜ୍ଜନସ୍ଯ ତର୍ହ୍ଯଚ୍ଯୁତ ସତ୍ସମାଗମଃ ।
ସତ୍ସଙ୍ଗମୋ ଯର୍ହି ତଦୈଵ ସଦ୍ଗତୌ
ପରାଵରେଶେ ତ୍ଵଯି ଜାଯତେ ମତିଃ ॥ 9 ॥
ମନ୍ଯେ ମମାନୁଗ୍ରହ ଈଶ ତେ କୃତୋ
ରାଜ୍ଯାନୁବନ୍ଧାପଗମୋ ଯଦୃଚ୍ଛଯା ।
ଯଃ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯତେ ସାଧୁଭିରେକଚର୍ଯଯା
ଵନଂ ଵିଵିକ୍ଷଦ୍ଭିରଖଣ୍ଡଭୂମିପୈଃ ॥ 10 ॥
ନ କାମଯେଽନ୍ଯଂ ତଵ ପାଦସେଵନାଦ୍-
ଅକିଞ୍ଚନପ୍ରାର୍ଥ୍ଯତମାଦ୍ଵରଂ ଵିଭୋ ।
ଆରାଧ୍ଯ କସ୍ତ୍ଵାଂ ହ୍ଯପଵର୍ଗଦଂ ହରେ
ଵୃଣୀତ ଆର୍ଯୋ ଵରମାତ୍ମବନ୍ଧନମ୍ ॥ 11 ॥
ତସ୍ମାଦ୍ଵିସୃଜ୍ଯାଶିଷ ଈଶ ସର୍ଵତୋ
ରଜସ୍ତମଃସତ୍ତ୍ଵଗୁଣାନୁବନ୍ଧନାଃ ।
ନିରଞ୍ଜନଂ ନିର୍ଗୁଣମଦ୍ଵଯଂ ପରଂ
ତ୍ଵାଂ ଜ୍ଞପ୍ତିମାତ୍ରଂ ପୁରୁଷଂ ଵ୍ରଜାମ୍ଯହମ୍ ॥ 12 ॥
ଚିରମିହ ଵୃଜିନାର୍ତସ୍ତପ୍ଯମାନୋଽନୁତାପୈଃ
ଅଵିତୃଷଷଡମିତ୍ରୋ ଲବ୍ଧଶାନ୍ତିଃ କଥଞ୍ଚିତ୍ ।
ଶରଣଦ ସମୁପେତସ୍ତ୍ଵତ୍ପଦାବ୍ଜଂ ପରାତ୍ମନ୍
ଅଭଯମମୃତମଶୋକଂ ପାହି ମାଽପନ୍ନମୀଶ ॥ 13 ॥
ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତାନ୍ତର୍ଗତା ମୁଚୁକୁନ୍ଦକୃତା ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁସ୍ତୁତିଃ ସମାପ୍ତା ।

Explore More