Lord Krishna

ഗീതഗോവിന്ദം ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ - അക്ലേശ കേശവഃ

(Gita Govinda, Canto 2: Aklesha Keshava in Malayalam)

Jayadeva

Gita Govinda is a masterpiece of Sanskrit devotional literature composed by the 12th-century poet Jayadeva. This second canto, titled Aklesha Keshava, captures the profound emotional turmoil of Radha as she experiences jealousy and longing in the divine forest of Vrindavan. Through exquisite lyrical poetry, the work illustrates the soul's yearning for the Divine. Chanting or meditating upon these verses is believed to foster deep emotional devotion and spiritual surrender. It serves as a sublime medium to contemplate the eternal play of divine love, offering the practitioner solace, inner peace, and a heightened state of transcendental bliss.

॥ ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ ॥

॥ അക്ലേശകേശവഃ ॥
വിഹരതി വനേ രാധാ സാധാരണപ്രണയേ ഹരൌ വിഗലിതനിജോത്കര്ഷാദീര്ഷ്യാവശേന ഗതാന്യതഃ ।
ക്വചിദപി ലതാകുഞ്ജേ ഗുഞ്ജന്മധുവ്രതമണ്ഡലീ-മുഖരശിഖരേ ലീനാ ദീനാപ്യുവാചരഹഃ സഖീമ് ॥ 14 ॥
॥ ഗീതം 5 ॥
സഞ്ചരദധരസുധാമധുരധ്വനിമുഖരിതമോഹനവംശമ് ।
ചലിതദൃഗഞ്ചലചഞ്ചലമൌലികപോലവിലോലവതംസമ് ॥
രാസേ ഹരിമിഹ വിഹിതവിലാസം സ്മരതി മനോ മമ കൃതപരിഹാസമ് ॥ 1 ॥
ചന്ദ്രകചാരുമയൂരശിഖണ്ഡകമണ്ഡലവലയിതകേശമ് ।
പ്രചുരപുരന്ദരധനുരനുരഞ്ജിതമേദുരമുദിരസുവേശമ് ॥ 2 ॥
ഗോപകദമ്ബനിതമ്ബവതീമുഖചുമ്ബനലമ്ഭിതലോഭമ് ।
ബന്ധുജീവമധുരാധരപല്ലവമുല്ലസിതസ്മിതശോഭമ് ॥ 3 ॥
വിപുലപുലകഭുജപല്ലവവലയിതവല്ലവയുവതിസഹസ്രമ് ।
കരചരണോരസി മണിഗണഭൂഷണകിരണവിഭിന്നതമിസ്രമ് ॥ 4 ॥
ജലദപടലവലദിന്ദുവിനന്ദകചന്ദനതിലകലലാടമ് ।
പീനപയോധരപരിസരമര്ദനനിര്ദയഹൃദയകവാടമ് ॥ 5 ॥
മണിമയമകരമനോഹരകുണ്ഡലമണ്ഡിതഗണ്ഡമുദാരമ് ।
പീതവസനമനുഗതമുനിമനുജസുരാസുരവരപരിവാരമ് ॥ 6 ॥
വിശദകദമ്ബതലേ മിലിതം കലികലുഷഭയം ശമയന്തമ് ।
മാമപി കിമപി തരങ്ഗദനങ്ഗദൃശാ മനസാ രമയന്തമ് ॥ 7 ॥
ശ്രീജയദേവഭണിതമതിസുന്ദരമോഹനമധുരിപുരൂപമ് ।
ഹരിചരണസ്മരണം പ്രതി സമ്പ്രതി പുണ്യവതാമനുരൂപമ് ॥ 8 ॥
ഗണയതി ഗുണഗ്രാമം ഭാമം ഭ്രമാദപി നേഹതേ വഹതി ച പരിതോഷം ദോഷം വിമുഞ്ചതി ദൂരതഃ ।
യുവതിഷു വലസ്തൃഷ്ണേ കൃഷ്ണേ വിഹാരിണി മാം വിനാ പുനരപി മനോ വാമം കാമം കരോതി കരോമി കിമ് ॥ 15 ॥
॥ ഗീതം 6 ॥
നിഭൃതനികുഞ്ജഗൃഹം ഗതയാ നിശി രഹസി നിലീയ വസന്തമ് ।
ചകിതവിലോകിതസകലദിശാ രതിരഭസരസേന ഹസന്തമ് ॥
സഖി ഹേ കേശിമഥനമുദാരം രമയ മയാ സഹ മദനമനോരഥഭാവിതയാ സവികാരമ് ॥ 1 ॥
പ്രഥമസമാഗമലജ്ജിതയാ പടുചാടുശതൈരനുകൂലമ് ।
മൃദുമധുരസ്മിതഭാഷിതയാ ശിഥിലീകൃതജഘനദുകൂലമ് ॥ 2 ॥
കിസലയശയനനിവേശിതയാ ചിരമുരസി മമൈവ ശയാനമ് ।
കൃതപരിരമ്ഭണചുമ്ബനയാ പരിരഭ്യ കൃതാധരപാനമ് ॥ 3 ॥
അലസനിമീലിതലോചനയാ പുലകാവലിലലിതകപോലമ് ।
ശ്രമജലസകലകലേവരയാ വരമദനമദാദതിലോലമ് ॥ 4 ॥
കോകിലകലരവകൂജിതയാ ജിതമനസിജതന്ത്രവിചാരമ് ।
ശ്ലഥകുസുമാകുലകുന്തലയാ നഖലിഖിതഘനസ്തനഭാരമ് ॥ 5 ॥
ചരണരണിതമനിനൂപുരയാ പരിപൂരിതസുരതവിതാനമ് ।
മുഖരവിശൃങ്ഖലമേഖലയാ സകചഗ്രഹചുമ്ബനദാനമ് ॥ 6 ॥
രതിസുഖസമയരസാലസയാ ദരമുകുലിതനയനസരോജമ് ।
നിഃസഹനിപതിതതനുലതയാ മധുസൂദനമുദിതമനോജമ് ॥ 7 ॥
ശ്രീജയദേവഭണിതമിദമതിശയമധുരിപുനിധുവനശീലമ് ।
സുഖമുത്കണ്ഠിതഗോപവധൂകഥിതം വിതനോതു സലീലമ് ॥ 8 ॥
ഹസ്തസ്രസ്തവിലാസവംശമനൃജുഭ്രൂവല്ലിമദ്ബല്ലവീ-വൃന്ദോത്സാരിദൃഗന്തവീക്ഷിതമതിസ്വേദാര്ദ്രഗണ്ഡസ്ഥലമ് ।
മാമുദ്വീക്ഷ്യ വിലക്ഷിതം സ്മിതസുധാമുഗ്ധാനനം കാനനേ ഗോവിന്ദം വ്രജസുന്ദരീഗണവൃതം പശ്യാമി ഹൃഷ്യാമി ച ॥ 16 ॥
ദുരാലോകസ്തോകസ്തബകനവകാശോകലതികാ-വികാസഃ കാസാരോപവനപവനോഽപി വ്യഥയതി ।
അപി ഭ്രാമ്യദ്ഭൃങ്ഗീരണിതരമണീയാ ന മുകുല-പ്രസൂതിശ്ചൂതാനാം സഖി ശിഖരിണീയം സുഖയതി ॥ 17 ॥
॥ ഇതി ഗീതഗോവിന്ദേ അക്ലേശകേശവോ നാമ ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ ॥

Explore More