Lord Krishna

ശ്രീ കൃഷ്ണ കവചം (ത്രൈലോക്യ മങ്ഗല കവചമ്)

(Shri Krishna Kavacham (Trailokya Mangala Kavacham) in Malayalam)

From Brahma Vaivarta Purana

Found within the Brahma Vaivarta Purana, this sacred armor is famously known as the Trailokya Mangala Kavacham, signifying its power to bring auspiciousness across all three worlds. Traditionally attributed to being revealed by Lord Narayana to Lord Brahma, it serves as a powerful protective invocation of Lord Krishna. Devotees chant this stotra to seek divine fortification against negative influences, obstacles, and fear. Its recitation is believed to grant spiritual peace, fulfill noble desires, and surround the practitioner with the Lord's protective presence, fostering a deep and unbreakable connection with the Supreme Personality of Godhead.

ശ്രീ നാരദ ഉവാച –

ഭഗവന്സര്വധര്മജ്ഞ കവചം യത്പ്രകാശിതമ് ।
ത്രൈലോക്യമങ്ഗലം നാമ കൃപയാ കഥയ പ്രഭോ ॥ 1 ॥
സനത്കുമാര ഉവാച
ശൃണു വക്ഷ്യാമി വിപ്രേന്ദ്ര കവചം പരമാദ്ഭുതമ് ।
നാരായണേന കഥിതം കൃപയാ ബ്രഹ്മണേ പുരാ ॥ 2 ॥
ബ്രഹ്മണാ കഥിതം മഹ്യം പരം സ്നേഹാദ്വദാമി തേ ।
അതി ഗുഹ്യതരം തത്ത്വം ബ്രഹ്മമന്ത്രൌഘവിഗ്രഹമ് ॥ 3 ॥
യദ്ധൃത്വാ പഠനാദ്ബ്രഹ്മാ സൃഷ്ടിം വിതനുതേ ധ്രുവമ് ।
യദ്ധൃത്വാ പഠനാത്പാതി മഹാലക്ഷ്മീര്ജഗത്ത്രയമ് ॥ 4 ॥
പഠനാദ്ധാരണാച്ഛമ്ഭുഃ സംഹര്താ സര്വമന്ത്രവിത് ।
ത്രൈലോക്യജനനീ ദുര്ഗാ മഹിഷാദിമഹാസുരാന് ॥ 5 ॥
വരതൃപ്താന് ജഘാനൈവ പഠനാദ്ധാരണാദ്യതഃ ।
ഏവമിന്ദ്രാദയഃ സര്വേ സര്വൈശ്വര്യമവാപ്നുയുഃ ॥ 6 ॥
ഇദം കവചമത്യന്തഗുപ്തം കുത്രാപി നോ വദേത് ।
ശിഷ്യായ ഭക്തിയുക്തായ സാധകായ പ്രകാശയേത് ॥ 7 ॥
ശഠായ പരശിഷ്യായ ദത്വാ മൃത്യുമവാപ്നുയാത് ।
ത്രൈലോക്യമങ്ഗലസ്യാഽസ്യ കവചസ്യ പ്രജാപതിഃ ॥ 8 ॥
ഋഷിശ്ഛന്ദശ്ച ഗായത്രീ ദേവോ നാരായണസ്സ്വയമ് ।
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷേഷു വിനിയോഗഃ പ്രകീര്തിതഃ ॥ 9 ॥
പ്രണവോ മേ ശിരഃ പാതു നമോ നാരായണായ ച ।
ഫാലം മേ നേത്രയുഗലമഷ്ടാര്ണോ ഭുക്തിമുക്തിദഃ ॥ 10 ॥
ക്ലീം പായാച്ഛ്രോത്രയുഗ്മം ചൈകാക്ഷരഃ സര്വമോഹനഃ ।
ക്ലീം കൃഷ്ണായ സദാ ഘ്രാണം ഗോവിന്ദായേതി ജിഹ്വികാമ് ॥ 11 ॥
ഗോപീജനപദവല്ലഭായ സ്വാഹാഽനനം മമ ।
അഷ്ടാദശാക്ഷരോ മന്ത്രഃ കണ്ഠം പാതു ദശാക്ഷരഃ ॥ 12 ॥
ഗോപീജനപദവല്ലഭായ സ്വാഹാ ഭുജദ്വയമ് ।
ക്ലീം ഗ്ലൌം ക്ലീം ശ്യാമലാങ്ഗായ നമഃ സ്കന്ധൌ രക്ഷാക്ഷരഃ ॥ 13 ॥
ക്ലീം കൃഷ്ണഃ ക്ലീം കരൌ പായാത് ക്ലീം കൃഷ്ണായാം ഗതോഽവതു ।
ഹൃദയം ഭുവനേശാനഃ ക്ലീം കൃഷ്ണഃ ക്ലീം സ്തനൌ മമ ॥ 14 ॥
ഗോപാലായാഗ്നിജായാതം കുക്ഷിയുഗ്മം സദാഽവതു ।
ക്ലീം കൃഷ്ണായ സദാ പാതു പാര്ശ്വയുഗ്മമനുത്തമഃ ॥ 15 ॥
കൃഷ്ണ ഗോവിന്ദകൌ പാതു സ്മരാദ്യൌജേയുതൌ മനുഃ ।
അഷ്ടാക്ഷരഃ പാതു നാഭിം കൃഷ്ണേതി ദ്വ്യക്ഷരോഽവതു ॥ 16 ॥
പൃഷ്ഠം ക്ലീം കൃഷ്ണകം ഗല്ല ക്ലീം കൃഷ്ണായ ദ്വിരാന്തകഃ ।
സക്ഥിനീ സതതം പാതു ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം കൃഷ്ണഠദ്വയമ് ॥ 17 ॥
ഊരൂ സപ്താക്ഷരം പായാത് ത്രയോദശാക്ഷരോഽവതു ।
ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം പദതോ ഗോപീജനവല്ലഭപദം തതഃ ॥ 18 ॥
ശ്രിയാ സ്വാഹേതി പായൂ വൈ ക്ലീം ഹ്രീം ശ്രീം സദശാര്ണകഃ ।
ജാനുനീ ച സദാ പാതു ക്ലീം ഹ്രീം ശ്രീം ച ദശാക്ഷരഃ ॥ 19 ॥
ത്രയോദശാക്ഷരഃ പാതു ജങ്ഘേ ചക്രാദ്യുദായുധഃ ।
അഷ്ടാദശാക്ഷരോ ഹ്രീം ശ്രീം പൂര്വകോ വിംശദര്ണകഃ ॥ 20 ॥
സര്വാങ്ഗം മേ സദാ പാതു ദ്വാരകാനായകോ ബലീ ।
നമോ ഭഗവതേ പശ്ചാദ്വാസുദേവായ തത്പരമ് ॥ 21 ॥
താരാദ്യോ ദ്വാദശാര്ണോഽയം പ്രാച്യാം മാം സര്വദാഽവതു ।
ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം ച ദശാര്ണസ്തു ക്ലീം ഹ്രീം ശ്രീം ഷോഡശാര്ണകഃ ॥ 22 ॥
ഗദാദ്യുദായുധോ വിഷ്ണുര്മാമഗ്നേര്ദിശി രക്ഷതു ।
ഹ്രീം ശ്രീം ദശാക്ഷരോ മന്ത്രോ ദക്ഷിണേ മാം സദാഽവതു ॥ 23 ॥
താരോ നമോ ഭഗവതേ രുക്മിണീവല്ലഭായ ച ।
സ്വാഹേതി ഷോഡശാര്ണോഽയം നൈരൃത്യാം ദിശി രക്ഷതു ॥ 24 ॥
ക്ലീം ഹൃഷീകേശ വംശായ നമോ മാം വാരുണോഽവതു ।
അഷ്ടാദശാര്ണഃ കാമാന്തോ വായവ്യേ മാം സദാഽവതു ॥ 25 ॥
ശ്രീം മായാകാമതൃഷ്ണായ ഗോവിന്ദായ ദ്വികോ മനുഃ ।
ദ്വാദശാര്ണാത്മകോ വിഷ്ണുരുത്തരേ മാം സദാഽവതു ॥ 26 ॥
വാഗ്ഭവം കാമകൃഷ്ണായ ഹ്രീം ഗോവിന്ദായ തത്പരമ് ।
ശ്രീം ഗോപീജനവല്ലഭായ സ്വാഹാ ഹസ്തൌ തതഃ പരമ് ॥ 27 ॥
ദ്വാവിംശത്യക്ഷരോ മന്ത്രോ മാമൈശാന്യേ സദാഽവതു ।
കാലീയസ്യ ഫണാമധ്യേ ദിവ്യം നൃത്യം കരോതി തമ് ॥ 28 ॥
നമാമി ദേവകീപുത്രം നൃത്യരാജാനമച്യുതമ് ।
ദ്വാത്രിംശദക്ഷരോ മന്ത്രോഽപ്യധോ മാം സര്വദാഽവതു ॥ 29 ॥
കാമദേവായ വിദ്മഹേ പുഷ്പബാണായ ധീമഹി ।
തന്നോഽനങ്ഗഃ പ്രചോദയാദേഷാ മാം പാതുചോര്ധ്വതഃ ॥ 30 ॥
ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര ബ്രഹ്മമന്ത്രൌഘവിഗ്രഹമ് ।
ത്രൈലോക്യമങ്ഗലം നാമ കവചം ബ്രഹ്മരൂപകമ് ॥ 31 ॥
ബ്രഹ്മണാ കഥിതം പൂര്വം നാരായണമുഖാച്ഛ്രുതമ് ।
തവ സ്നേഹാന്മയാഽഖ്യാതം പ്രവക്തവ്യം ന കസ്യചിത് ॥ 32 ॥
ഗുരും പ്രണമ്യ വിധിവത്കവചം പ്രപഠേത്തതഃ ।
സകൃദ്ദ്വിസ്ത്രിര്യഥാജ്ഞാനം സ ഹി സര്വതപോമയഃ ॥ 33 ॥
മന്ത്രേഷു സകലേഷ്വേവ ദേശികോ നാത്ര സംശയഃ ।
ശതമഷ്ടോത്തരം ചാസ്യ പുരശ്ചര്യാ വിധിസ്സ്മൃതഃ ॥ 34 ॥
ഹവനാദീന്ദശാംശേന കൃത്വാ തത്സാധയേദ്ധ്രുവമ് ।
യദി സ്യാത്സിദ്ധകവചോ വിഷ്ണുരേവ ഭവേത്സ്വയമ് ॥ 35 ॥
മന്ത്രസിദ്ധിര്ഭവേത്തസ്യ പുരശ്ചര്യാ വിധാനതഃ ।
സ്പര്ധാമുദ്ധൂയ സതതം ലക്ഷ്മീര്വാണീ വസേത്തതഃ ॥ 36 ॥
പുഷ്പാഞ്ജല്യഷ്ടകം ദത്വാ മൂലേനൈവ പഠേത്സകൃത് ।
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി പൂജായാഃ ഫലമാപ്നുയാത് ॥ 37 ॥
ഭൂര്ജേ വിലിഖ്യ ഗുലികാം സ്വര്ണസ്ഥാം ധാരയേദ്യദി ।
കണ്ഠേ വാ ദക്ഷിണേ ബാഹൌ സോഽപി വിഷ്ണുര്ന സംശയഃ ॥ 38 ॥
അശ്വമേധസഹസ്രാണി വാജപേയശതാനി ച ।
മഹാദാനാനി യാന്യേവ പ്രാദക്ഷിണ്യം ഭുവസ്തഥാ ॥ 39 ॥
കലാം നാര്ഹന്തി താന്യേവ സകൃദുച്ചാരണാത്തതഃ ।
കവചസ്യ പ്രസാദേന ജീവന്മുക്തോ ഭവേന്നരഃ ॥ 40 ॥
ത്രൈലോക്യം ക്ഷോഭയത്യേവ ത്രൈലോക്യവിജയീ സ ഹി ।
ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ യജേദ്യഃ പുരുഷോത്തമമ് ।
ശതലക്ഷപ്രജപ്തോഽപി ന മന്ത്രസ്തസ്യ സിദ്ധ്യതി ॥ 41 ॥
ഇതി ശ്രീ നാരദപാഞ്ചരാത്രേ ജ്ഞാനാമൃതസാരേ ത്രൈലോക്യമങ്ഗലകവചമ് ।

Explore More