Lord Krishna

శ్రీ కృష్ణ కవచం (త్రైలోక్య మఙ్గల కవచమ్)

(Shri Krishna Kavacham (Trailokya Mangala Kavacham) in Telugu)

From Brahma Vaivarta Purana

Found within the Brahma Vaivarta Purana, this sacred armor is famously known as the Trailokya Mangala Kavacham, signifying its power to bring auspiciousness across all three worlds. Traditionally attributed to being revealed by Lord Narayana to Lord Brahma, it serves as a powerful protective invocation of Lord Krishna. Devotees chant this stotra to seek divine fortification against negative influences, obstacles, and fear. Its recitation is believed to grant spiritual peace, fulfill noble desires, and surround the practitioner with the Lord's protective presence, fostering a deep and unbreakable connection with the Supreme Personality of Godhead.

శ్రీ నారద ఉవాచ –

భగవన్సర్వధర్మజ్ఞ కవచం యత్ప్రకాశితమ్ ।
త్రైలోక్యమఙ్గలం నామ కృపయా కథయ ప్రభో ॥ 1 ॥
సనత్కుమార ఉవాచ
శృణు వక్ష్యామి విప్రేన్ద్ర కవచం పరమాద్భుతమ్ ।
నారాయణేన కథితం కృపయా బ్రహ్మణే పురా ॥ 2 ॥
బ్రహ్మణా కథితం మహ్యం పరం స్నేహాద్వదామి తే ।
అతి గుహ్యతరం తత్త్వం బ్రహ్మమన్త్రౌఘవిగ్రహమ్ ॥ 3 ॥
యద్ధృత్వా పఠనాద్బ్రహ్మా సృష్టిం వితనుతే ధ్రువమ్ ।
యద్ధృత్వా పఠనాత్పాతి మహాలక్ష్మీర్జగత్త్రయమ్ ॥ 4 ॥
పఠనాద్ధారణాచ్ఛమ్భుః సంహర్తా సర్వమన్త్రవిత్ ।
త్రైలోక్యజననీ దుర్గా మహిషాదిమహాసురాన్ ॥ 5 ॥
వరతృప్తాన్ జఘానైవ పఠనాద్ధారణాద్యతః ।
ఏవమిన్ద్రాదయః సర్వే సర్వైశ్వర్యమవాప్నుయుః ॥ 6 ॥
ఇదం కవచమత్యన్తగుప్తం కుత్రాపి నో వదేత్ ।
శిష్యాయ భక్తియుక్తాయ సాధకాయ ప్రకాశయేత్ ॥ 7 ॥
శఠాయ పరశిష్యాయ దత్వా మృత్యుమవాప్నుయాత్ ।
త్రైలోక్యమఙ్గలస్యాఽస్య కవచస్య ప్రజాపతిః ॥ 8 ॥
ఋషిశ్ఛన్దశ్చ గాయత్రీ దేవో నారాయణస్స్వయమ్ ।
ధర్మార్థకామమోక్షేషు వినియోగః ప్రకీర్తితః ॥ 9 ॥
ప్రణవో మే శిరః పాతు నమో నారాయణాయ చ ।
ఫాలం మే నేత్రయుగలమష్టార్ణో భుక్తిముక్తిదః ॥ 10 ॥
క్లీం పాయాచ్ఛ్రోత్రయుగ్మం చైకాక్షరః సర్వమోహనః ।
క్లీం కృష్ణాయ సదా ఘ్రాణం గోవిన్దాయేతి జిహ్వికామ్ ॥ 11 ॥
గోపీజనపదవల్లభాయ స్వాహాఽననం మమ ।
అష్టాదశాక్షరో మన్త్రః కణ్ఠం పాతు దశాక్షరః ॥ 12 ॥
గోపీజనపదవల్లభాయ స్వాహా భుజద్వయమ్ ।
క్లీం గ్లౌం క్లీం శ్యామలాఙ్గాయ నమః స్కన్ధౌ రక్షాక్షరః ॥ 13 ॥
క్లీం కృష్ణః క్లీం కరౌ పాయాత్ క్లీం కృష్ణాయాం గతోఽవతు ।
హృదయం భువనేశానః క్లీం కృష్ణః క్లీం స్తనౌ మమ ॥ 14 ॥
గోపాలాయాగ్నిజాయాతం కుక్షియుగ్మం సదాఽవతు ।
క్లీం కృష్ణాయ సదా పాతు పార్శ్వయుగ్మమనుత్తమః ॥ 15 ॥
కృష్ణ గోవిన్దకౌ పాతు స్మరాద్యౌజేయుతౌ మనుః ।
అష్టాక్షరః పాతు నాభిం కృష్ణేతి ద్వ్యక్షరోఽవతు ॥ 16 ॥
పృష్ఠం క్లీం కృష్ణకం గల్ల క్లీం కృష్ణాయ ద్విరాన్తకః ।
సక్థినీ సతతం పాతు శ్రీం హ్రీం క్లీం కృష్ణఠద్వయమ్ ॥ 17 ॥
ఊరూ సప్తాక్షరం పాయాత్ త్రయోదశాక్షరోఽవతు ।
శ్రీం హ్రీం క్లీం పదతో గోపీజనవల్లభపదం తతః ॥ 18 ॥
శ్రియా స్వాహేతి పాయూ వై క్లీం హ్రీం శ్రీం సదశార్ణకః ।
జానునీ చ సదా పాతు క్లీం హ్రీం శ్రీం చ దశాక్షరః ॥ 19 ॥
త్రయోదశాక్షరః పాతు జఙ్ఘే చక్రాద్యుదాయుధః ।
అష్టాదశాక్షరో హ్రీం శ్రీం పూర్వకో వింశదర్ణకః ॥ 20 ॥
సర్వాఙ్గం మే సదా పాతు ద్వారకానాయకో బలీ ।
నమో భగవతే పశ్చాద్వాసుదేవాయ తత్పరమ్ ॥ 21 ॥
తారాద్యో ద్వాదశార్ణోఽయం ప్రాచ్యాం మాం సర్వదాఽవతు ।
శ్రీం హ్రీం క్లీం చ దశార్ణస్తు క్లీం హ్రీం శ్రీం షోడశార్ణకః ॥ 22 ॥
గదాద్యుదాయుధో విష్ణుర్మామగ్నేర్దిశి రక్షతు ।
హ్రీం శ్రీం దశాక్షరో మన్త్రో దక్షిణే మాం సదాఽవతు ॥ 23 ॥
తారో నమో భగవతే రుక్మిణీవల్లభాయ చ ।
స్వాహేతి షోడశార్ణోఽయం నైరృత్యాం దిశి రక్షతు ॥ 24 ॥
క్లీం హృషీకేశ వంశాయ నమో మాం వారుణోఽవతు ।
అష్టాదశార్ణః కామాన్తో వాయవ్యే మాం సదాఽవతు ॥ 25 ॥
శ్రీం మాయాకామతృష్ణాయ గోవిన్దాయ ద్వికో మనుః ।
ద్వాదశార్ణాత్మకో విష్ణురుత్తరే మాం సదాఽవతు ॥ 26 ॥
వాగ్భవం కామకృష్ణాయ హ్రీం గోవిన్దాయ తత్పరమ్ ।
శ్రీం గోపీజనవల్లభాయ స్వాహా హస్తౌ తతః పరమ్ ॥ 27 ॥
ద్వావింశత్యక్షరో మన్త్రో మామైశాన్యే సదాఽవతు ।
కాలీయస్య ఫణామధ్యే దివ్యం నృత్యం కరోతి తమ్ ॥ 28 ॥
నమామి దేవకీపుత్రం నృత్యరాజానమచ్యుతమ్ ।
ద్వాత్రింశదక్షరో మన్త్రోఽప్యధో మాం సర్వదాఽవతు ॥ 29 ॥
కామదేవాయ విద్మహే పుష్పబాణాయ ధీమహి ।
తన్నోఽనఙ్గః ప్రచోదయాదేషా మాం పాతుచోర్ధ్వతః ॥ 30 ॥
ఇతి తే కథితం విప్ర బ్రహ్మమన్త్రౌఘవిగ్రహమ్ ।
త్రైలోక్యమఙ్గలం నామ కవచం బ్రహ్మరూపకమ్ ॥ 31 ॥
బ్రహ్మణా కథితం పూర్వం నారాయణముఖాచ్ఛ్రుతమ్ ।
తవ స్నేహాన్మయాఽఖ్యాతం ప్రవక్తవ్యం న కస్యచిత్ ॥ 32 ॥
గురుం ప్రణమ్య విధివత్కవచం ప్రపఠేత్తతః ।
సకృద్ద్విస్త్రిర్యథాజ్ఞానం స హి సర్వతపోమయః ॥ 33 ॥
మన్త్రేషు సకలేష్వేవ దేశికో నాత్ర సంశయః ।
శతమష్టోత్తరం చాస్య పురశ్చర్యా విధిస్స్మృతః ॥ 34 ॥
హవనాదీన్దశాంశేన కృత్వా తత్సాధయేద్ధ్రువమ్ ।
యది స్యాత్సిద్ధకవచో విష్ణురేవ భవేత్స్వయమ్ ॥ 35 ॥
మన్త్రసిద్ధిర్భవేత్తస్య పురశ్చర్యా విధానతః ।
స్పర్ధాముద్ధూయ సతతం లక్ష్మీర్వాణీ వసేత్తతః ॥ 36 ॥
పుష్పాఞ్జల్యష్టకం దత్వా మూలేనైవ పఠేత్సకృత్ ।
దశవర్షసహస్రాణి పూజాయాః ఫలమాప్నుయాత్ ॥ 37 ॥
భూర్జే విలిఖ్య గులికాం స్వర్ణస్థాం ధారయేద్యది ।
కణ్ఠే వా దక్షిణే బాహౌ సోఽపి విష్ణుర్న సంశయః ॥ 38 ॥
అశ్వమేధసహస్రాణి వాజపేయశతాని చ ।
మహాదానాని యాన్యేవ ప్రాదక్షిణ్యం భువస్తథా ॥ 39 ॥
కలాం నార్హన్తి తాన్యేవ సకృదుచ్చారణాత్తతః ।
కవచస్య ప్రసాదేన జీవన్ముక్తో భవేన్నరః ॥ 40 ॥
త్రైలోక్యం క్షోభయత్యేవ త్రైలోక్యవిజయీ స హి ।
ఇదం కవచమజ్ఞాత్వా యజేద్యః పురుషోత్తమమ్ ।
శతలక్షప్రజప్తోఽపి న మన్త్రస్తస్య సిద్ధ్యతి ॥ 41 ॥
ఇతి శ్రీ నారదపాఞ్చరాత్రే జ్ఞానామృతసారే త్రైలోక్యమఙ్గలకవచమ్ ।

Explore More