Goddess Durga

ଦେଵ୍ଯପରାଧକ୍ଷମାପଣସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Devi Aparadha Kshamapana Stotram in Odia)

Adi Shankaracharya

Attributed to Adi Shankaracharya, this profound stotra is a poignant appeal for forgiveness addressed to the Divine Mother. The devotee confesses to various lapses in ritual worship, meditation, and devotion, humbly acknowledging that despite their ignorance and failures, the Mother’s compassion remains boundless. By surrendering one's ego and shortcomings, the seeker prays for Her grace and protection. It is traditionally recited during Navaratri or at the conclusion of Devi puja to seek absolution for errors committed during worship. The hymn emphasizes that while a son may be ungrateful or wayward, a mother’s love for her child is perpetual and unconditional.

ଦେଵ୍ଯପରାଧକ୍ଷମାପଣସ୍ତୋତ୍ରମ୍
॥ ଅଥ ଦେଵ୍ଯପରାଧକ୍ଷମାପଣସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
ନ ମନ୍ତ୍ରଂ ନୋ ଯନ୍ତ୍ରଂ ତଦପି ଚ ନ ଜାନେ ସ୍ତୁତିମହୋ
ନ ଚାହ୍ଵାନଂ ଧ୍ଯାନଂ ତଦପି ଚ ନ ଜାନେ ସ୍ତୁତିକଥାଃ ।
ନ ଜାନେ ମୁଦ୍ରାସ୍ତେ ତଦପି ଚ ନ ଜାନେ ଵିଲପନଂ
ପରଂ ଜାନେ ମାତସ୍ତ୍ଵଦନୁସରଣଂ କ୍ଲେଶହରଣମ୍ ॥ ୧॥
ଵିଧେରଜ୍ଞାନେନ ଦ୍ରଵିଣଵିରହେଣାଲସତଯା
ଵିଧେଯାଶକ୍ଯତ୍ଵାତ୍ତଵ ଚରଣଯୋର୍ଯା ଚ୍ଯୁତିରଭୂତ୍ ।
ତଦେତତ୍ କ୍ଷନ୍ତଵ୍ଯଂ ଜନନି ସକଲୋଦ୍ଧାରିଣି ଶିଵେ
କୁପୁତ୍ରୋ ଜାଯେତ କ୍ଵଚିଦପି କୁମାତା ନ ଭଵତି ॥ ୨॥
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରାସ୍ତେ ଜନନି ବହଵଃ ସନ୍ତି ସରଲାଃ
ପରଂ ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ଵିରଲତରଲୋଽହଂ ତଵ ସୁତଃ ।
ମଦୀଯୋଽଯଂ ତ୍ଯାଗଃ ସମୁଚିତମିଦଂ ନୋ ତଵ ଶିଵେ
କୁପୁତ୍ରୋ ଜାଯେତ କ୍ଵଚିଦପି କୁମାତା ନ ଭଵତି ॥ ୩॥
ଜଗନ୍ମାତର୍ମାତସ୍ତଵ ଚରଣସେଵା ନ ରଚିତା
ନ ଵା ଦତ୍ତଂ ଦେଵି ଦ୍ରଵିଣମପି ଭୂଯସ୍ତଵ ମଯା ।
ତଥାପି ତ୍ଵଂ ସ୍ନେହଂ ମଯି ନିରୁପମଂ ଯତ୍ପ୍ରକୁରୁଷେ
କୁପୁତ୍ରୋ ଜାଯେତ କ୍ଵଚିଦପି କୁମାତା ନ ଭଵତି ॥ ୪॥
ପରିତ୍ଯକ୍ତା ଦେଵା ଵିଵିଧଵିଧସେଵାକୁଲତଯା
ମଯା ପଞ୍ଚା ଶୀତେରଧିକମପନୀତେ ତୁ ଵଯସି ।
ଇଦାନୀଂ ଚେନ୍ମାତସ୍ତଵ ଯଦି କୃପା ନାପି ଭଵିତା
ନିରାଲମ୍ବୋ ଲମ୍ବୋଦରଜନନି କଂ ଯାମି ଶରଣମ୍ ॥ ୫॥
ଶ୍ଵପାକୋ ଜଲ୍ପାକୋ ଭଵତି ମଧୁପାକୋପମଗିରା
ନିରାତଙ୍କୋ ରଙ୍କୋ ଵିହରତି ଚିରଂ କୋଟିକନକୈଃ ।
ତଵାପର୍ଣେ କର୍ଣେ ଵିଶତି ମନୁ ଵର୍ଣେ ଫଲମିଦଂ
ଜନଃ କୋ ଜାନୀତେ ଜନନି ଜନନୀଯଂ ଜପଵିଧୌ ॥ ୬॥
ଚିତାଭସ୍ମାଲେପୋ ଗରଲମଶନଂ ଦିକ୍ପଟଧରୋ
ଜଟାଧାରୀ କଣ୍ଠେ ଭୁଜଗପତିହାରୀ ପଶୁପତିଃ ।
କପାଲୀ ଭୂତେଶୋ ଭଜତି ଜଗଦୀଶୈକପଦଵୀଂ
ଭଵାନି ତ୍ଵତ୍ପାଣିଗ୍ରହଣପରିପାଟୀଫଲମିଦମ୍ ॥ ୭॥
ନ ମୋକ୍ଷସ୍ଯାକାଙ୍କ୍ଷା ଭଵଵିଭଵଵାଞ୍ଛାପି ଚ ନ ମେ
ନ ଵିଜ୍ଞାନାପେକ୍ଷା ଶଶିମୁଖି ସୁଖେଚ୍ଛାପି ନ ପୁନଃ ।
ଅତସ୍ତ୍ଵାଂ ସଂଯାଚେ ଜନନି ଜନନଂ ଯାତୁ ମମ ଵୈ
ମୃଡାନୀ ରୁଦ୍ରାଣୀ ଶିଵ ଶିଵ ଭଵାନୀତି ଜପତଃ ॥ ୮॥
ନାରାଧିତାସି ଵିଧିନା ଵିଵିଧୋପଚାରୈଃ
କିଂ ରୁକ୍ଷଚିନ୍ତନପରୈର୍ନ କୃତଂ ଵଚୋଭିଃ ।
ଶ୍ଯାମେ ତ୍ଵମେଵ ଯଦି କିଞ୍ଚନ ମଯ୍ଯନାଥେ
ଧତ୍ସେ କୃପାମୁଚିତମମ୍ବ ପରଂ ତଵୈଵ ॥ ୯॥
ଆପତ୍ସୁ ମଗ୍ନଃ ସ୍ମରଣଂ ତ୍ଵଦୀଯଂ
କରୋମି ଦୁର୍ଗେ କରୁଣାର୍ଣଵେଶି ।
ନୈତଚ୍ଛଠତ୍ଵଂ ମମ ଭାଵଯେଥାଃ
କ୍ଷୁଧାତୃଷାର୍ତା ଜନନୀଂ ସ୍ମରନ୍ତି ॥ ୧୦॥
ଜଗଦମ୍ବ ଵିଚିତ୍ର ମତ୍ର କିଂ
ପରିପୂର୍ଣା କରୁଣାସ୍ତି ଚେନ୍ମଯି ।
ଅପରାଧପରମ୍ପରାପରଂ
ନ ହି ମାତା ସମୁପେକ୍ଷତେ ସୁତମ୍ ॥ ୧୧॥
ମତ୍ସମଃ ପାତକୀ ନାସ୍ତି ପାପଘ୍ନୀ ତ୍ଵତ୍ସମା ନ ହି ।
ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାଦେଵି ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂ ତଥା କୁରୁ ॥ ୧୨॥ ଓଁ ॥
ଇତି ଶ୍ରୀଦେଵ୍ଯପରାଧକ୍ଷମାପଣସ୍ତୋତ୍ରଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ।

Explore More