Lord Dattatreya

ശ്രീ ഗുരുഗീതാ

(Guru Gita in Malayalam)

Lord Shiva (Skanda Purana)

Guru Gita is a sacred Sanskrit dialogue between Lord Shiva and Goddess Parvati from the Skanda Purana, containing 352 verses extolling the supreme importance of the Guru (spiritual teacher). It describes the Guru as identical with Brahma, Vishnu, and Maheshvara—the embodiment of the absolute. The text outlines the qualities of a true Guru and a worthy disciple, and teaches that liberation is impossible without a Guru's grace.

ഗുരു ഗീതാ
॥ പ്രഥമോഽധ്യായഃ ॥
അചിന്ത്യാവ്യക്തരൂപായ നിര്ഗുണായ ഗുണാത്മനേ ।
സമസ്തജഗദാധാരമൂര്തയേ ബ്രഹ്മണേ നമഃ ॥ ൧॥
ഋഷയ ഊചുഃ ।
സൂത സൂത മഹാപ്രാജ്ഞ നിഗമാഗമപാരഗ ।
ഗുരുസ്വരൂപമസ്മാകം ബ്രൂഹി സര്വമലാപഹമ് ॥ ൨॥
യസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ ദേഹീ ദുഃഖാദ്വിമുച്യതേ ।
യേന മാര്ഗേണ മുനയഃ സര്വജ്ഞത്വം പ്രപേദിരേ ॥ ൩॥
യത്പ്രാപ്യ ന പുനര്യാതി നരഃ സംസാരബന്ധനമ് ।
തഥാവിധം പരം തത്ത്വം വക്തവ്യമധുനാ ത്വയാ ॥ ൪॥
ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതമം സാരം ഗുരുഗീതാ വിശേഷതഃ ।
ത്വത്പ്രസാദാച്ച ശ്രോതവ്യാ തത്സര്വം ബ്രൂഹി സൂത നഃ ॥ ൫॥
ഇതി സമ്പ്രാര്ഥിതഃ സൂതോ മുനിസങ്ഘൈര്മുഹുര്മുഹുഃ ॥
കുതൂഹലേന മഹതാ പ്രോവാച മധുരം വചഃ ॥ ൬॥
സൂത ഉവാച
ശ്രുണുധ്വം മുനയഃ സര്വേ ശ്രദ്ധയാ പരയാ മുദാ ।
വദാമി ഭവരോഗഘ്നീം ഗീതാമാതൃസ്വരൂപിണീമ് ॥ ൭॥
പുരാ കൈലാസശിഖരേ സിദ്ധഗന്ധര്വസേവിതേ ।
തത്ര കല്പലതാപുഷ്പമന്ദിരേഽത്യന്തസുന്ദരേ ॥ ൮॥
വ്യാഘ്രാജിനേ സമാസീനം ശുകാദിമുനിവന്ദിതമ് ।
ബോധയന്തം പരം തത്ത്വം മധ്യേ മുനിഗണം ക്വചിത് ॥ ൯॥
പ്രണമ്രവദനാ ശശ്വന്നമസ്കുര്വന്തമാദരാത് ।
ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയമാപന്നാ പാര്വതീ പരിപൃച്ഛതി ॥ ൧൦॥
പാര്വത്യുവാച
ഓം നമോ ദേവ ദേവേശ പരാത്പര ജഗദ്ഗുരോ ।
ത്വാം നമസ്കുര്വതേ ഭക്ത്യാ സുരാസുരനരാഃ സദാ ॥ ൧൧॥
വിധിവിഷ്ണുമഹേന്ദ്രാദ്യൈര്വന്ദ്യഃ ഖലു സദാ ഭവാന് ।
നമസ്കരോഷി കസ്മൈ ത്വം നമസ്കാരാശ്രയഃ കിലഃ ॥ ൧൨॥
ദൃഷ്ട്വൈതത്കര്മ വിപുലമാശ്ചര്യ പ്രതിഭാതി മേ ।
കിമേതന്ന വിജാനേഽഹം കൃപയാ വദ മേ പ്രഭോ ॥ ൧൩॥
ഭഗവന് സര്വധര്മജ്ഞ വ്രതാനാം വ്രതനായകമ് ।
ബ്രൂഹി മേ കൃപയാ ശമ്ഭോ ഗുരുമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് ॥ ൧൪॥
കേന മാര്ഗേണ ഭോ സ്വാമിന് ദേഹീ ബ്രഹ്മമയോ ഭവേത് ।
തത്കൃപാം കുരു മേ സ്വാമിന്നമാമി ചരണൌ തവ ॥ ൧൫॥
ഇതി സമ്പ്രാര്ഥിതഃ ശശ്വന്മഹാദേവോ മഹേശ്വരഃ ।
ആനന്ദഭരിതഃ സ്വാന്തേ പാര്വതീമിദമബ്രവീത് ॥ ൧൬॥
ശ്രീ മഹാദേവ ഉവാച
ന വക്തവ്യമിദം ദേവി രഹസ്യാതിരഹസ്യകമ് ।
ന കസ്യാപി പുരാ പ്രോക്തം ത്വദ്ഭക്ത്യര്ഥം വദാമി തത് ॥ ൧൭॥
മമ രൂപാസി ദേവി ത്വമതസ്തത്കഥയാമി തേ ।
ലോകോപകാരകഃ പ്രശ്നോ ന കേനാപി കൃതഃ പുരാ ॥ ൧൮॥
യസ്യ ദേവേ പരാ ഭക്തിര്യഥാ ദേവേ തഥാ ഗുരൌ ।
തസ്യൈതേ കഥിതാ ഹ്യര്ഥാഃ പ്രകാശന്തേ മഹാത്മനഃ ॥ ൧൯॥
യോ ഗുരു സ ശിവഃ പ്രോക്തോ യഃ ശിവഃ സ ഗുരു സ്മൃതഃ ।
വികല്പം യസ്തു കുര്വീത സ നരോ ഗുരുതല്പഗഃ ॥ ൨൦॥
ദുര്ലഭം ത്രിഷു ലോകേഷു തച്ഛൃണുശ്വ വദാമ്യഹമ് ।
ഗുരുബ്രഹ്മ വിനാ നാന്യഃ സത്യം സത്യം വരാനനേ ॥ ൨൧॥
വേദശാസ്ത്രപുരാണാനി ചേതിഹാസാദികാനി ച ।
മന്ത്രയന്ത്രാദിവിദ്യാനാം മോഹനോച്ചാടനാദികമ് ॥ ൨൨॥
ശൈവശാക്താഗമാദീനി ഹ്യന്യേ ച ബഹവോ മതാഃ ।
അപഭ്രംശാഃ സമസ്താനാം ജീവാനാം ഭ്രാന്തചേതസാമ് ॥ ൨൩॥
ജപസ്തപോ വ്രതം തീര്ഥം യജ്ഞോ ദാനം തഥൈവ ച ।
ഗുരുതത്ത്വമവിജ്ഞായ സര്വം വ്യര്ഥം ഭവേത്പ്രിയേ ॥ ൨൪॥
ഗുരുബുദ്ധ്യാത്മനോ നാന്യത് സത്യം സത്യം വരാനനേ ।
തല്ലാഭാര്ഥം പ്രയത്നസ്തു കര്തവ്യശ്ച മനീഷിഭിഃ ॥ ൨൫॥
ഗൂഢാവിദ്യാ ജഗന്മായാ ദേഹശ്ചാജ്ഞാനസമ്ഭവഃ ।
വിജ്ഞാനം യത്പ്രസാദേന ഗുരുശബ്ദേന കഥയതേ ॥ ൨൬॥
യദങ്ഘ്രികമലദ്വന്ദ്വം ദ്വന്ദ്വതാപനിവാരകമ് ।
താരകം ഭവസിന്ധോശ്ച തം ഗുരും പ്രണമാമ്യഹമ് ॥ ൨൭॥
ദേഹീ ബ്രഹ്മ ഭവേദ്യസ്മാത് ത്വത്കൃപാര്ഥം വദാമി തത് ।
സര്വപാപവിശുദ്ധാത്മാ ശ്രീഗുരോഃ പാദസേവനാത് ॥ ൨൮॥
സര്വതീര്ഥാവഗാഹസ്യ സമ്പ്രാപ്നോതി ഫലം നരഃ ।
ഗുരോഃ പാദോദകം പീത്വാ ശേഷം ശിരസി ധാരയന് ॥ ൨൯॥
ശോഷണം പാപപങ്കസ്യ ദീപനം ജ്ഞാനതേജസഃ ।
ഗുരോഃ പാദോദകം സമ്യക് സംസാരാര്ണവതാരകമ് ॥ ൩൦॥
അജ്ഞാനമൂലഹരണം ജന്മകര്മനിവാരകമ് ।
ജ്ഞാനവിജ്ഞാനസിദ്ധ്യര്ഥം ഗുരുപാദോദകം പിബേത് ॥ ൩൧॥ (ജ്ഞാനവൈരാഗ്യ)
ഗുരുപാദോദകം പാനം ഗുരോരുച്ഛിഷ്ടഭോജനമ് ।
ഗുരുര്മൂര്തേഃ സദാ ധ്യാനം ഗുരോര്നാമ്നഃ സദാ ജപഃ ॥ ൩൨॥
സ്വദേശികസ്യൈവ ച നാമകീര്തനം
ഭവേദനന്തസ്യ ശിവസ്യ കീര്തനമ് ।
സ്വദേശികസ്യൈവ ച നാമചിന്തനം
ഭവേദനന്തസ്യ ശിവസ്യ ചിന്തനമ് ॥ ൩൩॥
യത്പാദരേണുര്വൈ നിത്യം കോഽപി സംസാരവാരിധൌ ।
സേതുബന്ധായതേ നാഥം ദേശികം തമുപാസ്മഹേ ॥ ൩൪॥
യദനുഗ്രഹമാത്രേണ ശോകമോഹൌ വിനശ്യതഃ ।
തസ്മൈ ശ്രീദേശികേന്ദ്രായ നമോഽസ്തു പരമാത്മനേ ॥ ൩൫॥
യസ്മാദനുഗ്രഹം ലബ്ധ്വാ മഹദജ്ഞാന്മുത്സൃജേത് ।
തസ്മൈ ശ്രീദേശികേന്ദ്രായ നമശ്ചാഭീഷ്ടസിദ്ധയേ ॥ ൩൬॥
കാശീക്ഷേത്രം നിവാസശ്ച ജാഹ്നവീ ചരണോദകമ് ।
ഗുരുവിശ്വേശ്വരഃ സാക്ഷാത് താരകം ബ്രഹ്മനിശ്ചയഃ ॥ ൩൭॥
ഗുരുസേവാ ഗയാ പ്രോക്താ ദേഹഃ സ്യാദക്ഷയോ വടഃ ।
തത്പാദം വിഷ്ണുപാദം സ്യാത് തത്ര ദത്തമനന്തകമ് ॥ ൩൮॥ (ദത്ത മനസ് തതമ്)
ഗുരുമൂര്തി സ്മരേന്നിത്യം ഗുരുര്നാമ സദാ ജപേത് ।
ഗുരോരാജ്ഞാം പ്രകുര്വീത ഗുരോരന്യം ന ഭാവയേത് ॥ ൩൯॥
ഗുരുവക്ത്രേ സ്ഥിതം ബ്രഹ്മ പ്രാപ്യതേ തത്പ്രസാദതഃ ।
ഗുരോര്ധ്യാനം സദാ കുര്യാത് കുലസ്ത്രീ സ്വപതിം യഥാ ॥ ൪൦॥ (പുരുഷം സ്വൈരിണീ യഥാ)
സ്വാശ്രമം ച സ്വജാതിം ച സ്വകീര്തിം പുഷ്ടിവര്ധനമ് ।
ഏതത്സര്വം പരിത്യജ്യ ഗുരുമേവ സമാശ്രയേത് ॥ ൪൧॥
അനന്യാശ്ചിന്തയന്തോ യേ സുലഭം പരമം സുഖമ് ।
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഗുരോരാരാധനം കുരു ॥ ൪൨॥
ഗുരുവക്ത്രേ സ്ഥിതാ വിദ്യാ ഗുരുഭക്ത്യാ ച ലഭ്യതേ ।
ത്രൈലോക്യേ സ്ഫുടവക്താരോ ദേവര്ഷിപിതൃമാനവാഃ ॥ ൪൩॥
ഗുകാരശ്ചാന്ധകാരോ ഹി രുകാരസ്തേജ ഉച്യതേ ।
അജ്ഞാനഗ്രാസകം ബ്രഹ്മ ഗുരുരേവ ന സംശയഃ ॥ ൪൪॥
ഗുകാരോ ഭവരോഗഃ സ്യാത് രുകാരസ്തന്നിരോധകൃത് ।
(ഗുകാരോ ചാന്ധകാരസ്തു)
ഭവരോഗഹരത്യാച്ച ഗുരുരിത്യഭിധീയതേ ॥ ൪൫॥ (അന്ധകാരാ വിനാശിത്വാത് ഗുരുരിത്യഭിധീയതേ)
ഗുകാരശ്ച ഗുണാതീതോ രൂപാതീതോ രുകാരകഃ ।
ഗുണരൂപവിഹീനത്വാത് ഗുരുരിത്യഭിധീയതേ ॥ ൪൬॥
ഗുകാരഃ പ്രഥമോ വര്ണോ മായാദിഗുണഭാസകഃ ।
രുകാരോഽസ്തി പരം ബ്രഹ്മ മായാഭ്രാന്തിവിമോചനമ് ॥ ൪൭॥
ഏവം ഗുരുപദം ശ്രേഷ്ഠം ദേവാനാമപി ദുര്ലഭമ് ।
ഗരുഡോരഗഗന്ധര്വസിദ്ധാദിസുരപൂജിതമ് ॥ ൪൮॥
ധ്രുവം ദേഹി മുമുക്ഷൂണാം നാസ്തി തത്ത്വം ഗുരോഃ പരമ് ।
ഗുരോരാരാധനം കുര്യാത് സ്വജീവത്വം നിവേദയേത് ॥ ൪൯॥
ആസനം ശയനം വസ്ത്രം വാഹനം ഭൂഷണാദികമ് ।
സാധകേന പ്രദാതവ്യം ഗുരുസന്തോഷകാരണമ് ॥ ൫൦॥
കര്മണാ മനസാ വാചാ സര്വദാഽഽരാധയേദ്ഗുരുമ് ।
ദീര്ഘദണ്ഡം നമസ്കൃത്യ നിര്ലജ്ജൌ ഗുരുസന്നിധൌ ॥ ൫൧॥
ശരീരമിന്ദ്രിയം പ്രാണമര്ഥസ്വജനബാന്ധവാന് ।
ആത്മദാരാദികം സര്വം സദ്ഗുരുഭ്യോ നിവേദയേത് ॥ ൫൨॥
ഗുരുരേകോ ജഗത്സര്വം ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മകമ് ।
ഗുരോഃ പരതരം നാസ്തി തസ്മാത്സമ്പൂജയേദ്ഗുരുമ് ॥ ൫൩॥
സര്വശ്രുതിശിരോരത്നവിരാജിതപദാംബുജമ് ।
വേദാന്താര്ഥപ്രവക്താരം തസ്മാത് സമ്പൂജയേദ്ഗുരുമ് ॥ ൫൪॥
യസ്യ സ്മരണമാത്രേണ ജ്ഞാനമുത്പദ്യതേ സ്വയമ് ।
സഃ ഏവ സര്വസമ്പത്തിഃ തസ്മാത്സമ്പൂജയേദ്ഗുരുമ് ॥ ൫൫॥
കൃമികോടിഭിരാവിഷ്ടം ദുര്ഗന്ധകുലദൂഷിതമ് ।
അനിത്യം ദുഃഖനിലയം ദേഹം വിദ്ധി വരാനനേ ॥ ൫൬॥
സംസാരവൃക്ഷമാരൂഢാഃ പതന്തി നരകാര്ണവേ ।
യസ്താനുദ്ധരതേ സര്വാന് തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൫൭॥
ഗുരുര്ബ്രഹ്മാ ഗുരുര്വിഷ്ണുര്ഗുരുര്ദേവോ മഹേശ്വരഃ ।
ഗുരുരേവ പരം ബ്രഹ്മ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൫൮॥
അജ്ഞാനതിമിരാന്ധസ്യ ജ്ഞാനാഞ്ജനശലാകയാ ।
ചക്ഷുരുന്മീലിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൫൯॥
അഖണ്ഡമണ്ഡലാകാരം വ്യാപ്തം യേന ചരാചരമ് ।
തത്പദം ദര്ശിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൦॥
സ്ഥാവരം ജങ്ഗമം വ്യാപ്തം യത്കിഞ്ചിത്സചരാചരമ് ।
ത്വംപദം ദര്ശിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൧॥
ചിന്മയം വ്യാപിതം സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ।
അസിത്വം ദര്ശിതം യേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൨॥
നിമിഷന്നിമിഷാര്ധ്വാദ്വാ യദ്വാക്യാദൈ വിമുച്യതേ ।
സ്വാത്മാനം ശിവമാലോക്യ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൩॥
ചൈതന്യം ശാശ്വതം ശാന്തം വ്യോമാതീതം നിരഞ്ജനമ് ।
നാദബിന്ദുകലാതീതം തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൪॥
നിര്ഗുണം നിര്മലം ശാന്തം ജങ്ഗമം സ്ഥിരമേവ ച ।
വ്യാപ്തം യേന ജഗത്സര്വം തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൫॥
സ പിതാ സ ച മേ മാതാ സ ബന്ധുഃ സ ച ദേവതാ ।
സംസാരമോഹനാശായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൬॥
യത്സത്ത്വേന ജഗത്സത്യം യത്പ്രകാശേന ഭാതി തത് ।
യദാനന്ദേന നന്ദന്തി തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൭॥
യസ്മിന്സ്ഥിതമിദം സര്വം ഭാതി യദ്ഭാനരൂപതഃ ।
പ്രിയം പുത്രാദി യത്പ്രീത്യാ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൮॥
യേനേദം ദര്ശിതം തത്ത്വം ചിത്തചൈത്യാദികം തഥാ ।
ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്ത്യാദി തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൬൯॥
യസ്യ ജ്ഞാനമിദം വിശ്വം ന ദൃശ്യം ഭിന്നഭേദതഃ ।
സദൈകരൂപരൂപായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൦॥
യസ്യ ജ്ഞാതം മതം തസ്യ മതം യസ്യ ന വേദ സഃ ।
അനന്യഭാവഭാവായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൧॥
യസ്മൈ കാരണരൂപായ കാര്യരൂപേണ ഭാതി യത് ।
കാര്യകാരണരൂപായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൨॥
നാനാരൂപമിദം വിശ്വം ന കേനാപ്യസ്തി ഭിന്നതാ ।
കാര്യകാരണരൂപായ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൩॥
ജ്ഞാനശക്തിസമാരൂഢതത്ത്വമാലാവിഭൂഷണേ ।
ഭുക്തിമുക്തിപ്രദാത്രേ ച തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൪॥
അനേകജന്മസമ്പ്രാപ്തകര്മബന്ധവിദാഹിനേ ।
ജ്ഞാനാനിലപ്രഭാവേന തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൫॥
ശോഷണം ഭവസിന്ധോശ്ച ദീപനം ക്ഷരസമ്പദാമ് ।
ഗുരോഃ പാദോദകം യസ്യ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൬॥
ന ഗുരോരധികം തത്ത്വം ന ഗുരോരധികം തപഃ ।
ന ഗുരോരധികം ജ്ഞാനം തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൭॥
മന്നാഥഃ ശ്രീജഗന്നാഥോ മദ്ഗുരുഃ ശ്രീജഗദ്ഗുരുഃ ।
മമാത്മാ സര്വഭൂതാത്മാ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൮॥
ഗുരുരാദിരനാദിശ്ച ഗുരുഃ പരമദൈവതമ് ।
ഗുരുമന്ത്രസമോ നാസ്തി തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൭൯॥
ഏക ഏവ പരോ ബന്ധുര്വിഷമേ സമുപസ്ഥിതേ ।
ഗുരുഃ സകലധര്മാത്മാ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൮൦॥
ഗുരുമധ്യേ സ്ഥിതം വിശ്വം വിശ്വമധ്യേ സ്ഥിതോ ഗുരുഃ ।
ഗുരുര്വിശ്വം ന ചാന്യോഽസ്തി തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൮൧॥
ഭവാരണ്യപ്രവിഷ്ടസ്യ ദിങ്മോഹഭ്രാന്തചേതസഃ ।
യേന സന്ദര്ശിതഃ പന്ഥാഃ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൮൨॥
താപത്രയാഗ്നിതപ്താനാമശാന്തപ്രാണിനാം ഭുവി ।
യസ്യ പാദോദകം ഗങ്ഗാ തസ്മൈ ശ്രീഗുരവേ നമഃ ॥ ൮൩॥ (ഗുരുരേവപരാ ഗങ്ഗാ)
അജ്ഞാനസര്പദഷ്ടാനാം പ്രാണിനാം കശ്ചികിത്സകഃ ।
സമ്യഗ്ജ്ഞാനമഹാമന്ത്രവേദിനം സദ്ഗുരു വിനാ ॥ ൮൪॥
ഹേതവേ ജഗതാമേവ സംസാരാര്ണവസേതവേ ।
പ്രഭവേ സര്വവിദ്യാനാം ശമ്ഭവേ ഗുരവേ നമഃ ॥ ൮൫॥
ധ്യാനമൂലം ഗുരോര്മൂര്തിഃ പൂജാമൂലം ഗുരോഃ പദമ് ।
മന്ത്രമൂലം ഗുരോര്വാക്യം മുക്തിമൂലം ഗുരോഃ കൃപാ ॥ ൮൬॥
സപ്തസാഗരപര്യന്തം തീര്ഥസ്നാനഫലം തു യത് ।
ഗുരുപാദപയോബിന്ദോഃ സഹസ്രാംശേന തത്ഫലമ് ॥ ൮൭॥
ശിവേ രുഷ്ടേ ഗുരുസ്ത്രാതാ ഗുരൌ രുഷ്ടേ ന കശ്ചന ।
ലബ്ധ്വാ കുലഗുരും സമ്യഗ്ഗുരുമേവ സമാശ്രയേത് ॥ ൮൮॥
മധുലുബ്ധോ യഥാ ഭൃങ്ഗഃ പുഷ്പാത്പുഷ്പാന്തരം വ്രജേത് ।
ജ്ഞാനലുബ്ധസ്തഥാ ശിഷ്യോ ഗുരോര്ഗുര്വന്തരം വ്രജേത് ॥ ൮൯॥
വന്ദേ ഗുരുപദദ്വന്ദ്വം വാങ്മനാതീതഗോചരമ് ।
ശ്വേതരക്തപ്രഭാഭിന്നം ശിവശക്ത്യാത്മകം പരമ് ॥ ൯൦॥
ഗുകാരം ച ഗുണാതീതം രൂകാരം രൂപവര്ജിതമ് ।
ഗുണാതീതമരൂപം ച യോ ദദ്യാത് സ ഗുരുഃ സ്മൃതഃ ॥ ൯൧॥
അത്രിനേത്രഃ ശിവഃ സാക്ഷാത് ദ്വിബാഹുശ്ച ഹരിഃ സ്മൃതഃ ।
യോഽചതുര്വദനോ ബ്രഹ്മാ ശ്രീഗുരുഃ കഥിതഃ പ്രിയേ ॥ ൯൨॥
അയം മയാഞ്ജലിര്ബദ്ധോ ദയാസാഗരസിദ്ധയേ ।
യദനുഗ്രഹതോ ജന്തുശ്ചിത്രസംസാരമുക്തിഭാക് ॥ ൯൩॥
ശ്രീഗുരോഃ പരമം രൂപം വിവേകചക്ഷുരഗ്രതഃ ।
മന്ദഭാഗ്യാ ന പശ്യന്തി അന്ധാഃ സൂര്യോദയം യഥാ ॥ ൯൪॥
കുലാനാം കുലകോടീനാം താരകസ്തത്ര തത്ക്ഷണാത് ।
അതസ്തം സദ്ഗുരു ജ്ഞാത്വാ ത്രികാലമഭിവാദയേത് ॥ ൯൫॥
ശ്രീനാഥചരണദ്വന്ദ്വം യസ്യാം ദിശി വിരാജതേ ।
തസ്യാം ദിശി നമസ്കുര്യാദ് ഭക്ത്യാ പ്രതിദിനം പ്രിയേ ॥ ൯൬॥
സാഷ്ടാങ്ഗപ്രണിപാതേന സ്തുവന്നിത്യം ഗുരും ഭജേത് ।
ഭജനാത്സ്ഥൈര്യമാപ്നോതി സ്വസ്വരൂപമയോ ഭവേത് ॥ ൯൭॥
ദോര്ഭ്യാം പദ്ഭ്യാം ച ജാനുഭ്യാമുരസാ ശിരസാ ദൃശാ ।
മനസാ വചസാ ചേതി പ്രണാമോഷ്ടാങ്ഗ ഉച്യതേ ॥ ൯൮॥
തസ്യൈ ദിശേ സതതമജ്ജലിരേഷ നിത്യമ്
പ്രക്ഷിപ്യതാം മുഖരിതൈര്മധുരൈഃ പ്രസൂനൈഃ ।
ജാഗര്തി യത്ര ഭഗവാന് ഗുരുചക്രവര്തീ
വിശ്വസ്ഥിതിപ്രലയനാടകനിത്യസാക്ഷീ ॥ ൯൯॥
അഭൈസ്തൈഃ കിമു ദീര്ഘകാലവിമലൈര്വ്യാദിപ്രദൈര്ദുഷ്കരൈഃ
പ്രാണായാമശതൈരനേകകരണൈര്ദുഃഖാത്മകൈര്ദുര്ജയൈഃ ।
യസ്മിന്നഭ്യുദിതേ വിനശ്യതി ബലീ വായുഃ സ്വയം തത്ക്ഷണാത്
പ്രാപ്തും തത്സഹജസ്വഭാവമനിശം സേവേത ചൈകം ഗുരുമ് ॥ ൧൦൦॥
ജ്ഞാനം വിനാ മുക്തിപദം ലഭ്യതേ ഗുരുഭക്തിതഃ ।
ഗുരോഃ പ്രസാദതോ നാന്യത് സാധനം ഗുരുമാര്ഗിണാമ് ॥ ൧൦൧॥ (ഗുരോഃ സമാനതോ)
യസ്മാത്പരതരം നാസ്തി നേതി നേതീതി വൈ ശ്രുതിഃ ।
മനസാ വചസാ ചൈവ സത്യമാരാധയേദ്ഗുരുമ് ॥ ൧൦൨॥
ഗുരോഃ കൃപാപ്രസാദേന ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ ।
സാമര്ഥ്യമഭജന് സര്വേ സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തകര്മണി ॥ ൧൦൩॥
ദേവകിന്നരഗന്ധര്വാഃ പിതൃയക്ഷാസ്തു തുമ്ബുരുഃ ।
മുനയോഽപി ന ജാനന്തി ഗുരുശുശ്രൂഷണേ വിധിമ് ॥ ൧൦൪॥
താര്കികാശ്ഛാന്ദസാശ്ചൈവ ദൈവജ്ഞാഃ കര്മഠാഃ പ്രിയേ ।
ലൌകികാസ്തേ ന ജാനന്തി ഗുരുതത്ത്വം നിരാകുലമ് ॥ ൧൦൫॥
മഹാഹങ്കാരഗര്വേണ തതോവിദ്യാബലേന ച ।
ഭ്രമന്ത്യേതസ്മിന് സംസാരേ ഘടീയന്ത്രം യഥാ പുനഃ ॥ ൧൦൬॥
യജ്ഞിനോഽപി ന മുക്താഃ സ്യുഃ ന മുക്താഃ യോഗിനസ്തഥാ ।
താപസാ അപി നോ മുക്ത ഗുരുതത്ത്വാത്പരാങ്മുഖാഃ ॥ ൧൦൭॥
ന മുക്താസ്തു ഗന്ധര്വാഃ പിതൃയക്ഷാസ്തു ചാരണാഃ ।
ഋഷയഃ സിദ്ധദേവാദ്യാഃ ഗുരുസേവാപരാങ്മുഖാഃ ॥ ൧൦൮॥
॥ ഇതി ശ്രീസ്കന്ദപുരാണേ ഉത്തരഖണ്ഡേ ഉമാമഹേശ്വര സംവാദേ
ശ്രീ ഗുരുഗീതായാം പ്രഥമോഽധ്യായഃ ॥
॥ ദ്വിതീയോഽധ്യായഃ ॥
ധ്യാനം ശ്രുണു മഹാദേവി സര്വാനന്ദപ്രദായകമ് ।
സര്വസൌഖ്യകരം ചൈവ ഭുക്തിമുക്തിപ്രദായകമ് ॥ ൧൦൯॥
ശ്രീമത്പരം ബ്രഹ്മ ഗുരും സ്മരാമി
ശ്രീമത്പരം ബ്രഹ്മ ഗുരും ഭജാമി ।
ശ്രീമത്പരം ബ്രഹ്മ ഗുരും വദാമി
ശ്രീമത്പരം ബ്രഹ്മ ഗുരും നമാമി ॥ ൧൧൦॥
ബ്രഹ്മാനന്ദം പരമസുഖദം കേവലം ജ്ഞാനമൂര്തിമ്
ദ്വന്ദ്വാതീതം ഗഗനസദൃശം തത്ത്വമസ്യാദിലക്ഷ്യമ് ।
ഏകം നിത്യം വിമലമചലം സര്വധീസാക്ഷിഭൂതമ്
ഭാവാതീതം ത്രിഗുണരഹിതം സദ്ഗുരും തം মজാമി ॥ ൧൧൧॥
ഹൃദമ്ബുജേ കര്ണികമധ്യസംസ്ഥേ
സിംഹാസനേ സംസ്ഥിതദിവ്യമൂര്തിമ് ।
ധ്യായേദ്ഗുരും ചന്ദ്രകലാപ്രകാശമ്
സച്ചിത്സുഖാഭീഷ്ടവരം ദധാനമ് ॥ ൧൧൨॥
ശ്വേതാമ്ബരം ശ്വേതവിലേപപുഷ്പമ്
മുക്താവിഭൂഷം മുദിതം ദ്വിനേത്രമ് ।
വാമാങ്കപീഠസ്ഥിതദിവ്യശക്തിമ്
മന്ദസ്മിതം പൂര്ണകൃപാനിധാനമ് ॥ ൧൧൩॥
ജ്ഞാനസ്വരൂപം നിജഭാവയുക്തമ് ആനന്ദമാനന്ദകരം പ്രസന്നമ് ।
യോഗീന്ദ്രമീഡ്യം ഭവരോഗവൈദ്യമ് ശ്രീമദ്ഗുരും നിത്യമഹം നമാമി ॥ ൧൧൪॥
വന്ദേ ഗുരൂണാം ചരണാരവിന്ദമ് സന്ദര്ശിതസ്വാത്മസുഖാമ്ബുധീനാമ് ।
ജനസ്യ യേഷാം ഗുലികായമാനം സംസാരഹാലാഹലമോഹശാന്ത്യൈ ॥ ൧൧൫॥
യസ്മിന് സൃഷ്ടിസ്ഥിസ്തിധ്വംസനിഗ്രഹാനുഗ്രഹാത്മകമ് ।
കൃത്യം പഞ്ചവിധം ശശ്വത് ഭാസതേ തം ഗുരും ഭജേത് ॥ ൧൧൬॥
പാദാബ്ജേ സര്വസംസാരദാവകാലാനലം സ്വകേ ।
ബ്രഹ്മരന്ധ്രേ സ്ഥിതാമ്ഭോജമധ്യസ്ഥം ചന്ദ്രമണ്ഡലമ് ॥ ൧൧൭॥
അകഥാദിത്രിരേഖാബ്ജേ സഹസ്രദലമണ്ഡലേ ।
ഹംസപാര്ശ്വത്രികോണേ ച സ്മരേത്തന്മധ്യഗം ഗുരുമ് ॥ ൧൧൮॥
നിത്യം ശുദ്ധം നിരാഭാസം നിരാകാരം നിരഞ്ജനമ് ।
നിത്യബോധം ചിദാനന്ദം ഗുരും ബ്രഹ്മ നമാമ്യഹമ് ॥ ൧൧൯॥
സകലഭുവനസൃഷ്ടിഃ കല്പിതാശേഷസൃഷ്ടിഃ
നിഖിലനിഗമദൃഷ്ടിഃ സത്പദാര്ഥൈകസൃഷ്ടിഃ ।
അതദ്ഗണപരമേഷ്ടിഃ സത്പദാര്ഥൈകദൃഷ്ടിഃ
ഭവഗുണപരമേഷ്ടിര്മോക്ഷമാര്ഗൈകദൃഷ്ടിഃ ॥ ൧൨൦॥
സകലഭുവനരങ്ഗസ്ഥാപനാസ്തമ്ഭയഷ്ടിഃ
സകരുണരസവൃഷ്ടിസ്തത്ത്വമാലാസമഷ്ടിഃ ।
സകലസമയസൃഷ്ടിസ്സച്ചിദാനന്ദദൃഷ്ടിഃ
നിവസതു മയി നിത്യം ശ്രീഗുരോര്ദിവ്യദൃഷ്ടിഃ ॥ ൧൨൧॥
ന ഗുരോരധികം ന ഗുരോരധികം
ന ഗുരോരധികം ന ഗുരോരധികമ് ।
ശിവശാസനതഃ ശിവശാസനതഃ
ശിവശാസനതഃ ശിവശാസനതഃ ॥ ൧൨൨॥
ഇദമേവ ശിവമിദമേവ ശിവമ് ഇദമേവ ശിവമിദമേവ ശിവമ് ।
ഹരിശാസനതോ ഹരിശാസനതോ ഹരിശാസനതോ ഹരിശാസനതഃ ॥ ൧൨൩॥
വിദിതം വിദിതം വിദിതം വിദിതം
വിജനം വിജനം വിജനം വിജനമ് ।
വിധിശാസനതോ വിധിശാസനതോ
വിധിശാസനതോ വിധിശാസനതഃ ॥ ൧൨൪॥
ഏവംവിധം ഗുരും ധ്യാത്വാ ജ്ഞാനമുത്പദ്യതേ സ്വയമ് ।
തദാ ഗുരൂപദേശേന മുക്തോഽഹമിതി ഭാവയേത് ॥ ൧൨൫॥
ഗുരൂപദിഷ്ടമാര്ഗേണ മനഃശുദ്ധിം തു കാരയേത് ।
അനിത്യം ഖണ്ഡയേത്സര്വം യത്കിഞ്ചിദാത്മഗോചരമ് ॥ ൧൨൬॥
ജ്ഞേയം സര്വം പ്രതീതം ച ജ്ഞാനം ച മന ഉച്യതേ ।
ജ്ഞാനം ജ്ഞേയം സമം കുര്യാന്നാന്യഃ പന്ഥാ ദ്വിതീയകഃ ॥ ൧൨൭॥
കിമത്രം ബഹുനോക്തേന ശാസ്ത്രകോടിശതൈരപി ।
ദുര്ലഭാ ചിത്തവിശ്രാന്തിഃ വിനാ ഗുരുകൃപാം പരാമ് ॥ ൧൨൮॥
കരുണാഖഡ്ഗപാതേന ഛിത്വാ പാശാഷ്ടകം ശിശോഃ ।
സമ്യഗാനന്ദജനകഃ സദ്ഗുരു സോഽഭിധീയതേ ॥൧൨൯॥
ഏവം ശ്രുത്വാ മഹാദേവി ഗുരുനിന്ദാ കരോതി യഃ ।
സ യാതി നരകാന് ഘോരാന് യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ ॥ ൧൩൦॥
യാവത്കല്പാന്തകോ ദേഹസ്താവദ്ദേവി ഗുരും സ്മരേത് ।
ഗുരുലോപോ ന കര്തവ്യഃ സ്വച്ഛന്ദോ യദി വാ ഭവേത് ॥ ൧൩൧॥
ഹുങ്കാരേണ ന വക്തവ്യം പ്രാജ്ഞശിഷ്യൈ കദാചന ।
ഗുരുരാഗ്ര്യേ ന വക്തവ്യമസത്യം തു കദാചന ॥ ൧൩൨॥
ഗുരും ത്വങ്കൃത്യ ഹുങ്കൃത്യ ഗുരുസാന്നിധ്യഭാഷണഃ ।
അരണ്യേ നിര്ജലേ ദേശേ സമ്ഭവേദ് ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ ॥ ൧൩൩॥
അദ്വൈതം ഭാവയേന്നിത്യം സര്വാവസ്ഥാസു സര്വദാ ।
കദാചിദപി നോ കുര്യാദ്ദ്വൈതം ഗുരുസന്നിധൌ ॥ ൧൩൪॥
ദൃശ്യവിസ്മൃതിപര്യന്തം കുര്യാദ് ഗുരുപദാര്ചനമ് ।
താദൃശസ്യൈവ കൈവല്യം ന ച തദ്വ്യതിരേകിണഃ ॥ ൧൩൫॥
അപി സമ്പൂര്ണതത്ത്വജ്ഞോ ഗുരുത്യാഗി ഭവേദ്യദാ ।
ഭവേത്യേവ ഹി തസ്യാന്തകാലേ വിക്ഷേപമുത്കടമ് ॥ ൧൩൬॥
ഗുരുകാര്യം ന ലങ്ഘേത നാപൃഷ്ട്വാ കാര്യമാചരേത് ।
ന ഹ്യുത്തിഷ്ഠേദ്ദിശേഽനത്വാ ഗുരുസദ്ഭ്വശോഭിതഃ ॥ ൧൩൭॥
ഗുരൌ സതി സ്വയം ദേവീ പരേഷാം തു കദാചന ।
ഉപദേശം ന വൈ കുര്യാത് തദാ ചേദ്രാക്ഷസോ ഭവേത് ॥ ൧൩൮॥
ന ഗുരുരാശ്രമേ കുര്യാത് ദുഷ്പാനം പരിസര്പണമ് ।
ദീക്ഷാ വ്യാഖ്യാ പ്രഭുത്വാദി ഗുരോരാജ്ഞാം ന കാരയേത് ॥ ൧൩൯॥
നോപാശ്രമം ച പര്യകം ന ച പാദപ്രസാരണമ് ।
നാങ്ഗഭോഗാദികം കുര്യാന്ന ലീലാമപരാമപി ॥ ൧൪൦॥
ഗുരുണാം സദസദ്വാപി യദുക്തം തന്ന ലങ്ഘയേത് ।
കുര്വന്നാജ്ഞാം ദിവാ രാത്രൌ ദാസവന്നിവസേദ്ഗുരൌ ॥ ൧൪൧॥
അദത്തം ന ഗുരോര്ദ്രവ്യമുപഭുഞ്ജീത കര്ഹിചിത് ।
ദത്തം ച രങ്കവദ്ഗ്രാഹ്യം പ്രാണോഽപ്യേതേന ലഭ്യതേ ॥ ൧൪൨॥
പാദുകാസനശയ്യാദി ഗുരുണാ യദഭീഷ്ടിതമ് ।
നമസ്കുര്വീത തത്സര്വം പാദാഭ്യാം ന സ്പൃശേത് ക്വചിത് ॥ ൧൪൩॥
ഗച്ഛതഃ പൃഷ്ഠതോ ഗച്ഛേത് ഗുരുച്ഛായാം ന ലങ്ഘയേത് ।
നോല്ബണം ധാരയേദ്ദ്വേഷം നാലങ്കാരാസ്തതോല്ബണാന് ॥ ൧൪൪॥
ഗുരുനിന്ദാകരം ദൃഷ്ട്വാ ധാവയേദഥ വാസയേത് ।
സ്ഥാനം വാ തത്പരിത്യാജ്യം ജിഹ്വാച്ഛേദാക്ഷമോ യദി ॥ ൧൪൫॥
നോച്ഛിഷ്ടം കസ്യചിദ്ദേയം ഗുരോരാജ്ഞാം ന ച ത്യജേത് ।
കൃത്സ്നമുച്ഛിഷ്ടമാദായ ഹവിര്വദ്ഭക്ഷയേത്സ്വയമ് ॥ ൧൪൬॥
നാനൃതം നാപ്രിയം ചൈവ ന ഗര്വ നാപി വാ ബഹു ।
ന നിയോഗധരം ബ്രൂയാത് ഗുരോരാജ്ഞാം വിഭാവയേത് ॥ ൧൪൭॥
പ്രഭോ ദേവകുലേശാനാം സ്വാമിന് രാജന് കുലേശ്വര ।
ഇതി സമ്ബോധനൈര്ഭീതോ സച്ചരേദ്ഗുരുസന്നിധൌ ॥ ൧൪൮॥
മുനിഭിഃ പന്നഗൈര്വാപി സുരൈര്വാ ശാപിതോ യദി ।
കാലമൃത്യുഭയാദ്വാപി ഗുരുഃ സന്ത്രാതി പാര്വതി ॥ ൧൪൯॥
അശക്താ ഹി സുരാദ്യാശ്ച ഹ്യശക്താഃ മുനയസ്തഥാ ।
ഗുരുശാപോപപന്നസ്യ രക്ഷണായ ച കുത്രചിത് ॥ ൧൫൦॥
മന്ത്രരാജമിദം ദേവി ഗുരുരിത്യക്ഷരദ്വയമ് ।
സ്മൃതിവേദപുരാണാനാം സാരമേവ ന സംശയഃ ॥ ൧൫൧॥
സത്കാരമാനപൂജാര്ഥം ദണ്ഡകാഷയധാരണഃ ।
സ സംന്യാസീ ന পশ্চാത് ന വക്തവ്യഃ സംന്യാസീ ജ്ഞാനതത്പരഃ ॥ ൧൫൨॥
വിജാനന്തി മഹാവാക്യം ഗുരോശ്ചരണ സേവയാ ।
തേ വൈ സംന്യാസിനഃ പ്രോക്താ ഇതരേ വേഷധാരിണാഃ ॥ ൧൫൩॥
നിത്യം ബ്രഹ്മ നിരാകാരം നിര്ഗുണം സത്യചിദ്ധനമ് ।
യഃ സാക്ഷാത്കുരുതേ ലോകേ ഗുരുത്വം തസ്യ ശോഭതേ ॥ ൧൫൪॥
(നിത്യം ബ്രഹ്മ നിരാകാരം നിര്ഗുണം ബോധയേത് പരമ് ।
ഭാസയന് ബ്രഹ്മഭാവമ് ച ദീപോ ദീപാന്തരം യഥാ ॥ ൧൫൪॥)
ഗുരുപ്രസാദതഃ സ്വാത്മന്യാത്മാരാമനിരീക്ഷണാത് ।
സമതാ മുക്തിമാര്ഗേണ സ്വാത്മജ്ഞാനം പ്രവര്തതേ ॥ ൧൫൫॥
ആബ്രഹ്മസ്തമ്ഭപര്യന്തം പരമാത്മസ്വരൂപകമ് ।
സ്ഥാവരം ജങ്ഗമം ചൈവ പ്രണമാമി ജഗന്മയമ് ॥ ൧൫൬॥
വന്ദേഽഹം സച്ചിദാനന്ദം ഭാവാതീതം ജഗദ്ഗുരുമ് ।
നിത്യം പൂര്ണം നിരാകാരം നിര്ഗുണം സ്വാത്മസംസ്ഥിതമ് ॥ ൧൫൭॥
പരാത്പരതരം ധ്യായേന്നിത്യമാനന്ദകാരകമ് ।
ഹൃദയാകാശമധ്യസ്ഥം ശുദ്ധസ്ഫടികസന്നിഭമ് ॥ ൧൫൮॥
സ്ഫാടികേ സ്ഫാടികം രൂപം ദര്പണേ ദര്പണോ യഥാ ।
തഥാത്മനി ചിദാകാരമാനന്ദം സോഽഹമിത്യുത ॥ ൧൫൯॥
അങ്ഗുഷ്ഠമാത്രം പുരുഷം ധ്യായേച്ച ചിന്മയം ഹൃദി ।
തത്ര സ്ഫുരതി യോ ഭാവഃ ശ്രുണു തത്കഥയാമി തേ ॥ ൧൬൦॥
അജോഽഹമമരോഽഹം ച ഹ്യനാദിനിധനോ ഹ്യഹമ് ।
അവികാരശ്ചിദാനന്ദോ ഹ്യണീയാന്മഹതോ മഹാന് ॥ ൧൬൧॥
അപൂര്വമപരം നിത്യം സ്വയംജ്യോതിര്നിരാമയമ് ।
വിരജം പരമാകാശം ധ്രുവമാനന്ദമവ്യയമ് ॥ ൧൬൨॥
അഗോചരം തഥാഽഗമ്യം നാമരൂപവിവര്ജിതമ് ।
നിഃശബ്ദം തു വിജാനീയാത്സ്വഭാവാദ്ബ്രഹ്മ പാര്വതി ॥ ൧൬൩॥
യഥാ ഗന്ധസ്വഭാവാത്വം കര്പൂരകുസുമാദിഷു ।
ശീതോഷ്ണത്വസ്വഭാവത്വം തഥാ ബ്രഹ്മണി ശാശ്വതമ് ॥ ൧൬൪॥
യഥാ നിജസ്വഭാവേന കുണ്ഡലകടകാദയഃ ।
സുവര്ണത്വേന തിഷ്ഠന്തി തഥാഽഹം ബ്രഹ്മ ശാശ്വതമ് ॥ ൧൬൫॥
സ്വയം തഥാവിധോ ഭൂത്വാ സ്ഥാതവ്യം യത്രകുത്രചിത് ।
കീടോ ഭൃങ്ഗ ഇവ ധ്യാനാദ്യഥാ ഭവതി താദൃശഃ ॥ ൧൬൬॥
ഗുരുധ്യാനം തഥാ കൃത്വാ സ്വയം ബ്രഹ്മമയോ ഭവേത് ।
പിണ്ഡേ പദേ തഥാ രൂപേ മുക്താസ്തേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൧൬൭॥
ശ്രീപാര്വതീ ഉവാച
പിണ്ഡം കിം തു മഹാദേവ പദം കിം സമുദാഹൃതമ് ।
രൂപാതീതം ച രൂപം കിം ഏതദാഖ്യാഹി ശങ്കര ॥ ൧൬൮॥
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച
പിണ്ഡം കുണ്ഡലിനീ ശക്തിഃ പദം ഹംസമുദാഹൃതമ് ।
രൂപം ബിന്ദുരിതി ജ്ഞേയം രൂപാതീതം നിരഞ്ജനമ് ॥ ൧൬൯॥
പിണ്ഡേ മുക്താഃ പദേ മുക്താ രൂപേ മുക്താ വരാനനേ ।
രൂപാതീതേ തു യേ മുക്താസ്തേ മുക്താ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൧൭൦॥
ഗുരോര്ധ്യാനേനൈവ നിത്യം ദേഹീ ബ്രഹ്മമയോ ഭവേത് ।
സ്ഥിതശ്ച യത്ര കുത്രാപി മുക്തോഽസൌ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൧൭൧॥
ജ്ഞാനം സ്വാനുഭവഃ ശാന്തിര്വൈരാഗ്യം വക്തൃതാ ധൃതിഃ ।
(ജ്ഞാനം വൈരാഗ്യമൈശ്വര്യം യഥാ ശ്രീ സമുദാഹൃതമ് ।)
ഷഡ്ഗുണൈശ്വര്യയുക്തോ ഹി ഭഗവാന് ശ്രീഗുരുഃ പ്രിയേ ॥ ൧൭൨॥
ഗുരുഃ ശിവോ ഗുരുര്ദേവോ ഗുരുര്ബന്ധുഃ ശരീരിണാമ് ।
ഗുരുരാത്മാ ഗുരുര്ജീവോ ഗുരോരന്യന്ന വിദ്യതേ ॥ ൧൭൩॥
ഏകാകീ നിസ്പൃഹഃ ശാന്തശ്ചിന്താസൂയാദിവര്ജിതഃ ।
ബാല്യഭാവേന യോ ഭാതി ബ്രഹ്മജ്ഞാനീ സ ഉച്യതേ ॥ ൧൭൪॥
ന സുഖം വേദശാസ്ത്രേഷു ന സുഖം മന്ത്രയന്ത്രകേ ।
ഗുരോഃ പ്രസാദാദന്യത്ര സുഖം നാസ്തി മഹീതലേ ॥ ൧൭൫॥
ചാര്വാകവൈഷ്ണവമതേ സുഖം പ്രഭാകരേ ന ഹി ।
ഗുരോഃ പാദാന്തികേ യദ്വത്സുഖം വേദാന്തസമ്മതമ് ॥ ൧൭൬॥
ന തത്സുഖം സുരേന്ദ്രസ്യ ന സുഖം ചക്രവര്തിനാമ് ।
യത്സുഖം വീതരാഗസ്യ മുനേരേകാന്തവാസിനഃ ॥ ൧൭൭॥
നിത്യം ബ്രഹ്മരസം പീത്വാ തൃപ്തോ യഃ പരമാത്മനി ।
ഇന്ദ്രം ച മന്യതേ തുച്ഛം നൃപാണാം തത്ര കാ കഥാ ॥ ൧൭൮॥ (ഇന്ദ്രം ച മന്യതേ രങ്കം)
യതഃ പരമകൈവല്യം ഗുരുമാര്ഗേണ വൈ ഭവേത് ।
ഗുരുഭക്തിരത്രിഅഃ കാര്യാ സര്വദാ മോക്ഷകാങ്ക്ഷിഭിഃ ॥ ൧൭൯॥
ഏക ഏവാദ്വിതീയോഽഹം ഗുരുവാക്യേന നിശ്ചിതഃ ।
ഏവമഭ്യസ്യതാ നിത്യം ന സേവ്യം വൈ വനാന്തരമ് ॥ ൧൮൦॥
അഭ്യാസാന്നിമിഷേണൈവം സമാധിമധിഗച്ഛതി ।
ആജന്മജനിതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി ॥ ൧൮൧॥
കിമാവാഹനമവ്യക്തൈ വ്യാപകം കിം വിസര്ജനമ് ।
അമൂര്തോ ച കഥം പൂജാ കഥം ധ്യാനം നിരാമയേ ॥ ൧൮൨॥
ഗുരുര്വിഷ്ണുഃ സത്ത്വമയോ രാജസശ്ചതുരാനനഃ ।
താമസോ രുദ്രരൂപേണ സൃജത്യവതി ഹന്തി ച ॥ ൧൮൩॥
സ്വയം ബ്രഹ്മമയോ ഭൂത്വാ തത്പരം നാവലോകയേത് ।
പരാത്പരതരം നാന്യത് സര്വഗം ച നിരാമയമ് ॥ ൧൮൪॥
തസ്യാവലോകനം പ്രാപ്യ സര്വസങ്ഗവിവര്ജിതഃ ।
ഏകാകീ നിഃസ്പൃഹഃ ശാന്തഃ സ്ഥാതവ്യം തത്പ്രസാദതഃ ॥ ൧൮൫॥
ലബ്ധം വാഽഥ ന ലബ്ധം വാ സ്വല്പം വാ ബഹുലം തഥാ ।
നിഷ്കാമേനൈവ ഭോക്തവ്യം സദാ സന്തുഷ്ടമാനസഃ ॥ ൧൮൬॥
സര്വജ്ഞപദമിത്യാഹുര്ദേഹീ സര്വമയോ ഭുവി ।
സദാഽനന്ദഃ സദാ ശാന്തോ രമതേ യത്രകുത്രചിത് ॥ ൧൮൭॥
യത്രൈവ തിഷ്ഠതേ സോഽപി സ ദേശഃ പുണ്യഭാജനഃ ।
മുക്തസ്യ ലക്ഷണം ദേവി തവാഗ്രേ കഥിതം മയാ ॥ ൧൮൮॥
ഉപദേശസ്ത്വയം ദേവി ഗുരുമാര്ഗേണ മുക്തിദഃ ।
ഗുരുഭക്തിസ്തഥാത്യാന്താ കര്തവ്യാ വൈ മനീഷിഭിഃ ॥ ൧൮൯॥
നിത്യയുക്താശ്രയഃ സര്വോ വേദകൃത്സര്വവേദകൃത് ।
സ്വപരജ്ഞാനദാതാ ച തം വന്ദേ ഗുരുമീശ്വരമ് ॥ ൧൯൦॥
യദ്യപ്യധീതാ നിഗമാഃ ഷഡങ്ഗാ ആഗമാഃ പ്രിയേ ।
അധ്യാത്മാദീനി ശാസ്ത്രാണി ജ്ഞാനം നാസ്തി ഗുരും വിനാ ॥ ൧൯൧॥
ശിവപൂജാരതോ വാപി വിഷ്ണുപൂജാരതോഽഥവാ ।
ഗുരുതത്ത്വവിഹീനശ്ചേത്തത്സര്വം വ്യര്ഥമേവ ഹി ॥ ൧൯൨॥
ശിവസ്വരൂപമജ്ഞാത്വാ ശിവപൂജാ കൃതാ യദി ।
സാ പൂജാ നാമമാത്രം സ്യാച്ചിത്രദീപ ഇവ പ്രിയേ ॥ ൧൯൩॥
സര്വം സ്യാത്സഫലം കര്മ ഗുരുദീക്ഷാപ്രഭാവതഃ ।
ഗുരുലാഭാത്സര്വലാഭോ ഗുരുഹീനസ്തു ബാലിശഃ ॥ ൧൯൪॥
ഗുരുഹീനഃ പശുഃ കീടഃ പതങ്ഗോ വക്തുമര്ഹതി ।
ശിവരൂപം സ്വരൂപം ച ന ജാനാതി യതസ്സ്വയമ് ॥ ൧൯൫॥
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സര്വസങ്ഗവിവര്ജിതഃ ।
വിഹായ ശാസ്ത്രജാലാനി ഗുരുമേവ സമാശ്രയേത് ॥ ൧൯൬॥
നിരസ്തസര്വസന്ദേഹോ ഏകീകൃത്യ സുദര്ശനമ് ।
രഹസ്യം യോ ദര്ശയതി ഭജാമി ഗുരുമീശ്വരമ് ॥ ൧൯൭॥
ജ്ഞാനഹീനോ ഗുരു ത്യാജ്യോ മിഥ്യാവാദി വിഡമ്ബകഃ ।
സ്വവിശ്രാന്തി ന ജാനാതി പരശാന്തിം കരോതി കിമ് ॥ ൧൯൮॥
ശിലായാഃ കിം പരം ജ്ഞാനം ശിലാസങ്ഘപ്രതാരണേ ।
സ്വയം തര്തും ന ജാനാതി പരം നിസ്താരയേത് കഥമ് ॥ ൧൯൯॥
ന വന്ദനീയാസ്തേ കഷ്ടം ദര്ശനാദ്ഭ്രാന്തികാരകാഃ ।
വര്ജയേതാന് ഗുരുന് ദൂരേ ധീരാനേവ സമാശ്രയേത് ॥ ൨൦൦॥
പാഖണ്ഡിനഃ പാപരതാ നാസ്തികാ ഭേദബുദ്ധയഃ ।
സ്ത്രീലമ്പടാ ദുരാചാരാഃ കൃതഘ്നാ ബകവൃത്തയഃ ॥ ൨൦൧॥
കര്മഭ്രഷ്ടാഃ ക്ഷമാനഷ്ടാ നിന്ദ്യതര്കേശ്ച വാദിനഃ ।
കാമിനഃ ക്രോധിനശ്ചൈവ ഹിംസ്രാശ്ചണ്ഡാഃ ശഠാസ്തഥാ ॥ ൨൦൨॥
ജ്ഞാനലുപ്താ ന കര്തവ്യാ മഹാപാപാസ്തഥാ പ്രിയേ ।
ഏഭ്യോ ഭിന്നോ ഗുരുഃ സേവ്യഃ ഏകഭക്ത്യാ വിചാര്യ ച ॥ ൨൦൩॥
ശിഷ്യാദന്യത്ര ദേവേശി ന വദേദ്യസ്യ കസ്യചിത് ।
നരാണാം ച ഫലപ്രാപ്തൌ ഭക്തിരേവ ഹി കാരണമ് ॥ ൨൦൪॥
ഗൂഢോ ദൃഢശ്ച പ്രീതശ്ച മൌനേന സുസമാഹിതഃ ।
സകൃത്കാമഗതൌ വാപി പഞ്ചധാ ഗുരുരീരിതഃ ॥ ൨൦൫॥
സര്വം ഗുരുമുഖാല്ലബ്ധം സഫലം പാപനാശനമ് ।
യദ്യദാത്മഹിതം വസ്തു തത്തദ്ദ്രവ്യം ന വഞ്ചയേത് ॥ ൨൦൬॥
ഗുരുദേവാര്പണം വസ്തു തേന തുഷ്ടോഽസ്മി സുവ്രതേ ।
ശ്രീഗുരോഃ പാദുകാം മുദ്രാം മൂലമന്ത്രം ച ഗോപയേത് ॥ ൨൦൭॥
നതാസ്മി തേ നാഥ പദാരവിന്ദം
ബുദ്ധീന്ദ്രിയാപ്രാണമനോവചോഭിഃ ।
യച്ചിന്ത്യതേ ഭാവിത ആത്മയുക്തൌ
മുമുക്ഷിഭിഃ കര്മമയോപശാന്തയേ ॥ ൨൦൮॥
അനേന യദ്ഭവേത്കാര്യം തദ്വദാമി തവ പ്രിയേ ।
ലോകോപകാരകം ദേവി ലൌകികം തു വിവര്ജയേത് ॥ ൨൦൯॥
ലൌകികാദ്ധര്മതോ യാതി ജ്ഞാനഹീനോ ഭവാര്ണവേ ।
ജ്ഞാനഭാവേ ച യത്സര്വം കര്മ നിഷ്കര്മ ശാമ്യതി ॥ ൨൧൦॥
ഇമാം തു ഭക്തിഭാവേന പഠേദ്വൈ ശ്രുണുയാദപി ।
ലിഖിത്വാ യത്പ്രദാനേന തത്സര്വം ഫലമശ്നുതേ ॥ ൨൧൧॥ (യത്പ്രസാദേന)
ഗുരുഗീതാമിമാം ദേവി ഹൃദി നിത്യം വിഭാവയ ।
മഹാവ്യാധിഗതൈര്ദുഃഖൈഃ സര്വദാ പ്രജപേന്മുദാ ॥ ൨൧൨॥
ഗുരുഗീതാക്ഷരൈകൈകം മന്ത്രരാജമിദം പ്രിയേ ।
അന്യേ ച വിവിധാ മന്ത്രാഃ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ് ॥ ൨൧൩॥
അനന്ത ഫലമാപ്നോതി ഗുരുഗീതാ ജപേന തു ।
സര്വപാപഹരാ ദേവി സര്വദാരിദ്ര്യനാശിനീ ॥ ൨൧൪॥
അകാലമൃത്യുഹര്ത്രീ ച സര്വസങ്കടനാശിനീ ।
(അകാലമൃത്യുഹന്ത്രീ)
യക്ഷരാക്ഷസഭൂതാദിചോരവ്യാഘ്രവിഘാതിനീ ॥ ൨൧൫॥
സര്വോപദ്രവകുഷ്ഠാദിദുഷ്ടദോഷനിവാരിണീ ।
യത്ഫലം ഗുരുസാന്നിധ്യാത്തത്ഫലം പഠനാദ്ഭവേത് ॥ ൨൧൬॥
മഹാവ്യാധിഹരാ സര്വവിഭൂതേഃ സിദ്ധിദാ ഭവേത് ।
അഥവാ മോഹനേ വശ്യേ സ്വയമേവ ജപേത്സദാ ॥ ൨൧൭॥
കുശദൂര്വാസനേ ദേവി ഹ്യാസനേ ശുഭ്രകമ്ബലേ ।
ഉപവിശ്യ തതോ ദേവി ജപേദേകാഗ്രമാനസഃ ॥ ൨൧൮॥
ശുക്ലം സര്വത്ര വൈ പ്രോക്തം വശ്യേ രക്താസനം പ്രിയേ ।
പദ്മാസനേ ജപേന്നിത്യം ശാന്തിവശ്യകരം പരമ് ॥ ൨൧൯॥
വസ്ത്രാസനേ ച ദാരിദ്ര്യം പാഷാണേ രോഗസമ്ഭവഃ ।
മേദിന്യാം ദുഃഖമാപ്നോതി കാഷ്ഠേ ഭവതി നിഷ്ഫലമ് ॥ ൨൨൦॥
കൃഷ്ണാജിനേ ജ്ഞാനസിദ്ധിര്മോക്ഷശ്രീവ്യാഘ്രചര്മണി ।
കുശാസനേ ജ്ഞാനസിദ്ധിഃ സര്വസിദ്ധിസ്തു കമ്ബലേ ॥ ൨൨൧॥
ആഗ്നേയ്യാം കര്ഷണം ചൈവ വായവ്യാം ശത്രുനാശനമ് ।
നൈരൃത്യാം ദര്ശനം ചൈവ ഈശാന്യാം ജ്ഞാനമേവ ച ॥ ൨൨൨॥
ഉദങ്മുഖഃ ശാന്തിജപ്യേ വശ്യേ പൂര്വമുഖസ്തഥാ ।
യാമ്യേ തു മാരണം പ്രോക്തം പശ്ചിമേ ച ധനാഗമഃ ॥ ൨൨൩॥
മോഹനം സര്വഭൂതാനാം ബന്ധമോക്ഷകരം പരമ് ।
ദേവരാജ്ഞാം പ്രിയകരം രാജാനം വശമാനയേത് ॥ ൨൨൪॥
മുഖസ്തമ്ഭകരം ചൈവ ഗുണാനാം ച വിവര്ധനമ് ।
ദുഷ്കര്മനാശനം ചൈവ തഥാ സത്കര്മസിദ്ധിദമ് ॥ ൨൨൫॥
അസിദ്ധം സാധയേത്കാര്യം നവഗ്രഹഭയാപഹമ് ।
ദുഃസ്വപ്നനാശനം ചൈവ സുസ്വപ്നഫലദായകമ് ॥ ൨൨൬॥
മോഹശാന്തികരം ചൈവ ബന്ധമോക്ഷകരം പരമ് ।
സ്വരൂപജ്ഞാനനിലയം ഗീതാശാസ്ത്രമിദം ശിവേ ॥ ൨൨൭॥
യം യം ചിന്തയതേ കാമം തം തം പ്രാപ്നോതി നിശ്ചയമ് ।
നിത്യം സൌഭാഗ്യദം പുണ്യം താപത്രയകുലാപഹമ് ॥ ൨൨൮॥
സര്വശാന്തികരം നിത്യം തഥാ വന്ധ്യാ സുപുത്രദമ് ।
അവൈധവ്യകരം സ്ത്രീണാം സൌഭാഗ്യസ്യ വിവര്ധനമ് ॥ ൨൨൯॥
ആയുരാരോഗ്യമൈശ്വര്യം പുത്രപൌത്രപ്രവര്ധനമ് ।
നിഷ്കാമജാപീ വിധവാ പഠേന്മോക്ഷമവാപ്നുയാത് ॥ ൨൩൦॥
അവൈധവ്യം സകാമാ തു ലഭതേ ചാന്യജന്മനി ।
സര്വദുഃഖമയം വിഘ്നം നാശയേത്താപഹാരകമ് ॥ ൨൩൧॥
സര്വപാപപ്രശമനം ധര്മകാമാര്ഥമോക്ഷദമ് ।
യം യം ചിന്തയതേ കാമം തം തം പ്രാപ്നോതി നിശ്ചിതമ് ॥ ൨൩൨॥
കാമ്യാനാം കാമധേനുര്വൈ കല്പിതേ കല്പപാദപഃ ।
ചിന്താമണിശ്ചിന്തിതസ്യ സര്വമങ്ഗലകാരകമ് ॥ ൨൩3॥
ലിഖിത്വാ പൂജയേദ്യസ്തു മോക്ഷശ്രിയമവാപ്നുയാത് ।
ഗുരൂഭക്തിര്വിശേഷേണ ജായതേ ഹൃദി സര്വദാ ॥ ൨൩൪॥
ജപന്തി ശാക്താഃ സൌരാശ്ച ഗാണപത്യാശ്ച വൈഷ്ണവാഃ ।
ശൈവാഃ പാശുപതാഃ സര്വേ സത്യം സത്യം ന സംശയഃ ॥ ൨൩൫॥
॥ ഇതി ശ്രീസ്കന്ദപുരാണേ ഉത്തരഖണ്ഡേ ഉമാമഹേശ്വര സംവാദേ
ശ്രീ ഗുരുഗീതായാം ദ്വിതീയോഽധ്യായഃ ॥
॥ തൃതീയഃ അധ്യായഃ ॥
അഥ കാമ്യജപസ്ഥാനം കഥയാമി വരാനനേ ।
സാഗരാന്തേ സരിത് തീരേ തീര്ഥേ ഹരിഹരാലയേ ॥ ൨൩൬॥
ശക്തിദേവാലയേ ഗോഷ്ഠേ സര്വദേവാലയേ ശുഭേ ।
വടസ്യ ധാത്ര്യാ മൂലേ വാ മഠേ വൃന്ദാവനേ തഥാ ॥ ൨൩൭॥
പവിത്രേ നിര്മലേ ദേശേ നിത്യാനുഷ്ഠാനതോഽപി വാ ।
നിര്വേദനേന മൌനേന ജപമേതത് സമാരഭേത് ॥ ൨൩൮॥
ജാപ്യേന ജയമാപ്നോതി ജപസിദ്ധിം ഫലം തഥാ ।
ഹീനകര്മ ത്യജേത്സര്വം ഗര്ഹിതസ്ഥാനമേവ ച ॥ ൨൩൯॥
ശ്മശാനേ ബില്വമൂലേ വാ വടമൂലാന്തികേ തഥാ ।
സിദ്ധ്യന്തി കാനകേ മൂലേ ചൂതവൃക്ഷസ്യ സന്നിധൌ ॥ ൨൪൦॥
പീതാസനം മോഹനേ തു ഹ്യസിതം ചാഭിചാരികേ ।
ജ്ഞേയം ശുക്ലം ച ശാന്ത്യര്ഥം വശ്യേ രക്തം പ്രകീര്തിതമ് ॥ ൨൪൧॥
ജപം ഹീനാസനം കുര്വന് ഹീനകര്മഫലപ്രദമ് ।
ഗുരുഗീതാം പ്രയാണേ വാ സങ്ഗ്രാമേ രിപുസങ്കടേ ॥ ൨൪൨॥
ജപന് ജയമവാപ്നോതി മരണേ മുക്തിദായികാ ।
സര്വകര്മാണി സിദ്ധ്യന്തി ഗുരുപുത്രേ ന സംശയഃ ॥ ൨൪൩॥
ഗുരുമന്ത്രോ മുഖേ യസ്യ തസ്യ സിദ്ധ്യന്തി നാന്യഥാ ।
ദീക്ഷയാ സര്വകര്മാണി സിദ്ധ്യന്തി ഗുരുപുത്രകേ ॥ ൨൪൪॥
ഭവമൂലവിനാശായ ചാഷ്ടപാശനിവൃത്തയേ ।
ഗുരുഗീതാമ്ഭസി സ്നാനം തത്ത്വജ്ഞഃ കുരുതേ സദാ ॥ ൨൪൫॥
സ ഏവം സദ്ഗുരുഃ സാക്ഷാത് സദസദ്ബ്രഹ്മവിത്തമഃ ।
തസ്യ സ്ഥാനാനി സര്വാണി പവിത്രാണി ന സംശയഃ ॥ ൨൪൬॥
സര്വശുദ്ധഃ പവിത്രോഽസൌ സ്വഭാവാദ്യത്ര തിഷ്ഠതി ।
തത്ര ദേവഗണാഃ സര്വേ ക്ഷേത്രപീഠേ ചരന്തി ച ॥ ൨൪൭॥
ആസനസ്ഥാഃ ശയാനാ വാ ഗച്ഛന്തതിഷ്ഠന്തോഽപി വാ ।
അശ്വാരൂഢാ ഗജാരൂഢാഃ സുഷുപ്താ ജാഗ്രതോഽപി വാ ॥ ൨൪൮॥
ശുചിഭൂതാ ജ്ഞാനവന്തോ ഗുരുഗീതാ ജപന്തി യേ ।
തേഷാം ദര്ശനസംസ്പര്ഷാത് ദിവ്യജ്ഞാനം പ്രജായതേ ॥ ൨൪൯॥ (ദര്ശനസംസ്പര്ഷാത് പുനര് ജന്മ ന വിദ്യതേ)
സമുദ്രേ വൈ യഥാ തോയം ക്ഷീരേ ക്ഷീരം ജലേ ജലമ് ।
(ക്ഷീരേ ക്ഷീരം ധൃതേ ധൃതമ്)
ഭിന്നേ കുമ്ഭേ യഥാകാശം തഥാഽഽത്മാ പരമാത്മനി ॥ ൨൫൦॥
തഥൈവ ജ്ഞാനവാന് ജീവ പരമാത്മനി സര്വദാ ।
ഐക്യേന രമതേ ജ്ഞാനീ യത്ര കുത്ര ദിവാനിശമ് ॥ ൨൫൧॥
ഏവംവിധോ മഹായുക്തഃ സര്വത്ര വര്തതേ സദാ ।
തസ്മാത്സര്വപ്രകാരേണ ഗുരുഭക്തിം സമാചരേത് ॥ ൨൫൨॥
ഗുരുസന്തോഷണാദേവ മുക്തോ ഭവതി പാര്വതി ।
അണിമാദിഷു ഭോക്തൃത്വം കൃപയാ ദേവി ജായതേ ॥ ൨൫൩॥
സാമ്യേന രമതേ ജ്ഞാനീ ദിവാ വാ യദി വാ നിശി ।
ഏവം വിധൌ മഹാമൌനീ ത്രൈലോക്യസമതാം വ്രജേത് ॥ ൨൫൪॥
അഥ സംസാരിണഃ സര്വേ ഗുരുഗീതാജപേന തു ।
സര്വാന് കാമാംസ്തു ഭുഞ്ജന്തി ത്രിസത്യം മമ ഭാഷിതമ് ॥ ൨൫൫॥
സത്യം സത്യം പുനഃ സത്യം ധര്മസാരം മയോദിതമ് ।
ഗുരുഗീതാസമം സ്തോത്രം നാസ്തി തത്ത്വം ഗുരോഃ പരമ് ॥ ൨൫൬॥
ഗുരുര്ദേവോ ഗുരുര്ധര്മോ ഗുരൌ നിഷ്ഠാ പരം തപഃ ।
ഗുരോഃ പരതരം നാസ്തി ത്രിവാരം കഥയാമി തേ ॥ ൨൫൭॥
ധന്യാ മാതാ പിതാ ധന്യോ ഗോത്രം ധന്യം കുലോദ്ഭവഃ ।
ധന്യാ ച വസുധാ ദേവി യത്ര സ്യാദ്ഗുരുഭക്തതാ ॥ ൨൫൮॥
ആകല്പജന്മ കോടീനാം യജ്ഞവ്രതതപഃക്രിയാഃ ।
താഃ സര്വാഃ സഫലാ ദേവി ഗുരൂസന്തോഷമാത്രതഃ ॥ ൨൫൯॥
ശരീരമിന്ദ്രിയം പ്രാണശ്ചാര്ഥഃ സ്വജനബന്ധുതാമ് ।
മാതൃകുലം പിതൃകുലം ഗുരുരേവ ന സംശയഃ ॥ ൨൬൦॥
മന്ദഭാഗ്യാ ഹ്യശക്താശ്ച യേ ജനാ നാനുമന്വതേ ।
ഗുരുസേവാസു വിമുഖാഃ പച്യന്തേ നരകേഽശുചൌ ॥ ൨൬൧॥
വിദ്യാ ധനം ബലം ചൈവ തേഷാം ഭാഗ്യം നിരര്ഥകമ് ।
യേഷാം ഗുരൂകൃപാ നാസ്തി അധോ ഗച്ഛന്തി പാര്വതീ ॥ ൨൬൨॥
ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച രുദ്രശ്ച ദേവതാഃ പിതൃകിന്നരാഃ ।
സിദ്ധചാരണയക്ഷാശ്ച അന്യേ ച മുനയോ ജനാഃ ॥ ൨൬൩॥
ഗുരുഭാവഃ പരം തീര്ഥമന്യതീര്ഥം നിരര്ഥകമ് ।
സര്വതീര്ഥമയം ദേവി ശ്രീഗുരോശ്ചരണാമ്ബുജമ് ॥ ൨൬൪॥
കന്യാഭോഗരതാ മന്ദാഃ സ്വകാന്തായാഃ പരാങ്മുഖാഃ ।
അതഃ പരം മയാ ദേവി കഥിതന്ന മമ പ്രിയേ ॥ ൨൬൫॥
ഇദം രഹസ്യമസ്പഷ്ടം വക്തവ്യം ച വരാനനേ ।
സുഗോപ്യം ച തവാഗ്രേ തു മമാത്മപ്രീതയേ സതി ॥ ൨൬൬॥
സ്വാമിമുഖ്യഗണേശാദ്യാന് വൈഷ്ണവാദീംശ്ച പാര്വതി ।
ന വക്തവ്യം മഹാമായേ പാദസ്പര്ശം കുരുഷ്വ മേ ॥ ൨൬൭॥
അഭക്തേ വഞ്ചകേ ധൂര്തേ പാഖണ്ഡേ നാസ്തികാദിഷു ।
മനസാഽപി ന വക്തവ്യാ ഗുരുഗീതാ കദാചന ॥ ൨൬൮॥
ഗുരവോ ബഹവഃ സന്തി ശിഷ്യവിത്താപഹാരകാഃ ।
തമേകം ദുര്ലഭം മന്യേ ശിഷ്യഹൃത്താപഹാരകമ് ॥ ൨൬൯॥
ചാതുര്യവാന് വിവേകീ ച അധ്യാത്മജ്ഞാനവാന് ശുചിഃ ।
മാനസം നിര്മലം യസ്യ ഗുരുത്വം തസ്യ ശോഭതേ ॥ ൨൭൦॥
ഗുരവോ നിര്മലാഃ ശാന്താഃ സാധവോ മിതഭാഷിണഃ ।
കാമക്രോധവിനിര്മുക്താഃ സദാചാരാ ജിതേന്ദ്രിയാഃ ॥ ൨൭൧॥
സൂചകാദിപ്രഭേദേന ഗുരവോ ബഹുധാ സ്മൃതാഃ ।
സ്വയം സമ്യക് പരീക്ഷ്യാഥ തത്ത്വനിഷ്ഠം ഭജേത്സുധീഃ ॥ ൨൭൨॥
വര്ണജാലമിദം തദ്വദ്ബാഹ്യശാസ്ത്രം തു ലൌകികമ് ।
യസ്മിന് ദേവി സമഭ്യസ്തം സ ഗുരുഃ സുചകഃ സ്മൃതഃ ॥ ൨൭൩॥
വര്ണാശ്രമോചിതാം വിദ്യാം ധര്മാധര്മവിധായിനീമ് ।
പ്രവക്താരം ഗുരും വിദ്ധി വാചകസ്ത്വതി പാര്വതി ॥ ൨൭൪॥
പഞ്ചാക്ഷര്യാദിമന്ത്രാണാമുപദേഷ്ടാ തു പാര്വതി ।
സ ഗുരുര്ബോധകോ ഭൂയാദുഭയോരയമുത്തമഃ ॥ ൨൭൫॥
മോഹമാരണവശ്യാദിതുച്ഛമന്ത്രോപദര്ശിനമ് ।
നിഷിദ്ധഗുരുരിത്യാഹുഃ പണ്ഡിതസ്തത്ത്വദര്ശിനഃ ॥ ൨൭൬॥
അനിത്യമിതി നിര്ദിശ്യ സംസാരേ സങ്കടാലയമ് ।
വൈരാഗ്യപഥദര്ശീ യഃ സ ഗുരുര്വിഹിതഃ പ്രിയേ ॥ ൨൭൭॥
തത്ത്വമസ്യാദിവാക്യാനാമുപദേഷ്ടാ തു പാര്വതി ।
കാരണാഖ്യോ ഗുരുഃ പ്രോക്തോ ഭവരോഗനിവാരകഃ ॥ ൨൭൮॥
സര്വസന്ദേഹസന്ദോഹനിര്മൂലനവിചക്ഷണഃ ।
ജന്മമൃത്യുഭയഘ്നോ യഃ സ ഗുരുഃ പരമോ മതഃ ॥ ൨൭൯॥
ബഹുജന്മകൃതാത് പുണ്യാല്ലഭ്യതേഽസൌ മഹാഗുരുഃ ।
ലബ്ധ്വാഽമും ന പുനര്യാതി ശിഷ്യഃ സംസാരബന്ധനമ് ॥ ൨൮൦॥
ഏവം ബഹുവിധാ ലോകേ ഗുരവഃ സന്തി പാര്വതി ।
തേഷു സര്വപ്രയത്നേന സേവ്യോ ഹി പരമോ ഗുരുഃ ॥ ൨൮൧॥
നിഷിദ്ധഗുരുശിഷ്യസ്തു ദുഷ്ടസങ്കല്പദൂഷിതഃ ।
ബ്രഹ്മപ്രലയപര്യന്തം ന പുനര്യാതി മൃത്യതാമ് ॥ ൨൮൨॥
ഏവം ശ്രുത്വാ മഹാദേവീ മഹാദേവവചസ്തഥാ ।
അത്യന്തവിഹ്വലമനാ ശങ്കരം പരിപൃച്ഛതി ॥ ൨൮൩॥
പാര്വത്യുവാച
നമസ്തേ ദേവദേവാത്ര ശ്രോതവ്യം കിംചിദസ്തി മേ ।
ശ്രുത്വാ ത്വദ്വാക്യമധുനാ ഭൃശം സ്യാദ്വിഹ്വലം മനഃ ॥ ൨൮൪॥
സ്വയം മൂഢാ മൃത്യുഭീതാഃ സുകൃതാദ്വിരതിം ഗതാഃ ।
ദൈവാന്നിഷിദ്ധഗുരുഗാ യദി തേഷാം തു കാ ഗതിഃ ॥ ൨൮൫॥
ശ്രീ മഹാദേവ ഉവാച
ശ്രുണു തത്ത്വമിദം ദേവി യദാ സ്യാദ്വിരതോ നരഃ ।
തദാഽസാവധികാരീതി പ്രോച്യതേ ശ്രുതിമസ്തകൈഃ ॥ ൨൮൬॥
അഖണ്ഡൈകരസം ബ്രഹ്മ നിത്യമുക്തം നിരാമയമ് ।
സ്വസ്മിന് സന്ദര്ശിതം യേന സ ഭവേദസ്യ ദേശികഃ ॥ ൨൮൭॥
ജലാനാം സാഗരോ രാജാ യഥാ ഭവതി പാര്വതി ।
ഗുരൂണാം തത്ര സര്വേഷാം രാജായം പരമോ ഗുരുഃ ॥ ൨൮൮॥
മോഹാദിരഹിതഃ ശാന്തോ നിത്യതൃപ്തോ നിരാശ്രയഃ ।
തൃണീകൃതബ്രഹ്മവിഷ്ണുവൈഭവഃ പരമോ ഗുരുഃ ॥ ൨൮൯॥
സര്വകാലവിദേശേഷു സ്വതന്ത്രോ നിശ്ചലസ്സുഖീ ।
അഖണ്ഡൈകരസാസ്വാദതൃപ്തോ ഹി പരമോ ഗുരുഃ ॥ ൨൯൦॥
ദ്വൈതാദ്വൈതവിനിര്മുക്തഃ സ്വാനുഭൂതിപ്രകാശവാന് ।
അജ്ഞാനാന്ധതമശ്ഛേത്താ സര്വജ്ഞ പരമോ ഗുരുഃ ॥ ൨൯൧॥
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ മനസഃ സ്യാത് പ്രസന്നതാ ।
സ്വയം ഭൂയാത് ധൃതിശ്ശാന്തിഃ സ ഭവേത് പരമോ ഗുരുഃ ॥ ൨൯൨॥
സിദ്ധിജാലം സമാലോക്യ യോഗിനാം മന്ത്രവാദിനാമ് ।
തുച്ഛാകാരമനോവൃത്തിര്യസ്യാസൌ പരമോ ഗുരുഃ ॥ ൨൯൩॥
സ്വശരീരം ശവം പശ്യന് തഥാ സ്വാത്മാനമദ്വയമ് ।
യഃ സ്ത്രീകനകമോഹഘ്നഃ സ ഭവേത് പരമോ ഗുരുഃ ॥ ൨൯൪॥
മൌനീ വാഗ്മീതി തത്ത്വജ്ഞോ ദ്വിധാഭൂച്ഛൃണു പാര്വതി ।
ന കശ്ചിന്മൌനിനാ ലാഭോ ലോകേഽസ്മിന്ഭവതി പ്രിയേ ॥ ൨൯൫॥
വാഗ്മീ തൂത്കടസംസാരസാഗരോത്താരണക്ഷമഃ ।
യതോസൌ സംശയച്ഛേത്താ ശാസ്ത്രയുക്ത്യനുഭൂതിഭിഃ ॥ ൨൯൬॥
ഗുരുനാമജപാദ്ദേവി ബഹുജന്മാര്ജിതാന്യപി ।
പാപാനി വിലയം യാന്തി നാസ്തി സന്ദേഹമണ്വപി ॥ ൨൯൭॥
ശ്രീഗുരോസ്സദൃശം ദൈവം ശ്രീഗുരോസദൃശഃ പിതാ ।
ഗുരുധ്യാനസമം കര്മ നാസ്തി നാസ്തി മഹീതലേ ॥ ൨൯൮॥
കുലം ധനം ബലം ശാസ്ത്രം ബാന്ധവാസ്സോദരാ ഇമേ ।
മരണേ നോപയുജ്യന്തേ ഗുരുരേകോ ഹി താരകഃ ॥ ൨൯൯॥
കുലമേവ പവിത്രം സ്യാത് സത്യം സ്വഗുരുസേവയാ ।
തൃപ്താഃ സ്യുസ്സകലാ ദേവാ ബ്രഹ്മാദ്യാ ഗുരുതര്പണാത് ॥ ൩൦൦॥
ഗുരുരേകോ ഹി ജാനാതി സ്വരൂപം ദേവമവ്യയമ് ।
തജ്ജ്ഞാനം യത്പ്രസാദേന നാന്യഥാ ശാസ്ത്രകോടിഭിഃ ॥ ൩൦൧॥
സ്വരൂപജ്ഞാനശൂന്യേന കൃതമപ്യകൃതം ഭവേത് ।
തപോ ജപാദിഅക്ം ദേവി സകലം ബാലജല്പവത് ॥ ൩൦൨॥
ശിവം കേചിദ്ധരിം കേചിദ്വിധിം കേചിത്തു കേചന ।
ശക്തിം ദേവമിതി ജ്ഞാത്വാ വിവദന്തി വൃഥാ നരാഃ ॥ ൩൦൩॥
ന ജാനന്തി പരം തത്ത്വം ഗുരൂദീക്ഷാപരാങ്മുഖാഃ ।
ഭ്രാന്താഃ പശുസമാ ഹ്യേതേ സ്വപരിജ്ഞാനവര്ജിതാഃ ॥ ൩൦൪॥
തസ്മാത്കൈവല്യസിദ്ധ്യര്ഥം ഗുരുമേവ ഭജേത്പ്രിയേ ।
ഗുരും വിനാ ന ജാനന്തി മൂഢാസ്തത്പരമം പദമ് ॥ ൩൦൫॥
ഭിദ്യതേ ഹൃദയഗ്രന്ഥിശ്ഛിദ്യന്തേ സര്വസംശയാഃ ।
ക്ഷീയന്തേ സര്വകര്മാണി ഗുരോഃ കരുണയാ ശിവേ ॥ ൩൦൬॥
കൃതായാ ഗുരുഭക്തേസ്തു വേദശാസ്ത്രാനുസാരതഃ ।
മുച്യതേ പാതകാദ്ഘോരാദ്ഗുരുഭക്തോ വിശേഷതഃ ॥ ൩൦൭॥
ദുഃസങ്ഗം ച പരിത്യജ്യ പാപകര്മ പരിത്യജേത് ।
ചിത്തചിഹ്നമിദം യസ്യ ദീക്ഷാ വിധീയതേ ॥ ൩൦൮॥
ചിത്തത്യാഗനിയുക്തശ്ച ക്രോധഗര്വവിവര്ജിതഃ ।
ദ്വൈതഭാവപരിത്യാഗീ തസ്യ ദീക്ഷാ വിധീയതേ ॥ ൩൦൯॥
ഏതല്ലക്ഷണ സംയുക്തം സര്വഭൂതഹിതേ രതമ് ।
നിര്മലം ജീവിതം യസ്യ തസ്യ ദീക്ഷാ വിധീയതേ ॥ ൩൧൦॥
ക്രിയയാ ചാന്വിതം പൂര്വം ദീക്ഷാജാലം നിരൂപിതമ് ।
മന്ത്രദീക്ഷാഭിര്ര്ധ സാങ്ഗോപാങ്ഗ ശിവോദിതമ് ॥ ൩൧൧॥
ക്രിയയാ സ്യാദ്വിരഹിതാം ഗുരൂ গুরুസായുജ്യദായിനീമ് ।
ഗുരുദീക്ഷാം വിനാ കോ വാ ഗുരുത്വാചാരപാലകഃ ॥ ൩൧൨॥
ശക്തോ ന ചാപി ശക്തോ വാ ദൈശികാങ്ഘ്രിസമാശ്രയാത് ।
തസ്യ ജന്മാസ്തി സഫലം ഭോഗമോക്ഷഫലപ്രദമ് ॥ ൩൧൩॥
അത്യന്തചിത്തപക്വസ്യ ശ്രദ്ധാഭക്തിയുതസ്യ ച ।
പ്രവക്തവ്യമിദം ദേവി മമാത്മപ്രീതയേ സദാ ॥ ൩൧൪॥
രഹസ്യം സര്വശാസ്ത്രേഷു ഗീതാശാസ്ത്രദം ശിവേ ।
സമ്യക്പരീക്ഷ്യ വക്തവ്യം സാധകസ്യ മദ്യാത്മനഃ ॥ ൩൧൫॥
സത്കര്മപരിപാകാച്ച ചിത്തശുദ്ധസ്യ ധീമതഃ ।
സാധകസ്യൈവ വക്തവ്യാ ഗുരുഗീതാ പ്രയത്നതഃ ॥ ൩൧൬॥
നാസ്തികായ കൃതഘ്നായ ദാമ്ഭികായ ശഠായ ച ।
അഭക്തായ വിഭക്തായ ന വാച്യേയം കദാചന ॥ ൩൧൭॥
സ്ത്രീലോലുപായ മൂര്ഖായ കാമോപഹതചേതസേ ।
നിന്ദകായ ന വക്തവ്യാ ഗുരുഗീതാ സ്വഭാവതഃ ॥ ൩൧൮॥
സര്വ പാപപ്രശമനം സര്വോപദ്രവവാരകമ് ।
ജന്മമൃത്യുഹരം ദേവി ഗീതാശാസ്ത്രമിദം ശിവേ ॥ ൩൧൯॥
ശ്രുതിസാരമിദം ദേവി സര്വമുക്തം സമാസതഃ ।
നാന്യഥാ സദ്ഗതിഃ പുംസാം വിനാ ഗുരുപദം ശിവേ ॥ ൩൨൦॥
ബഹുജന്മകൃതാത്പാദയമര്ഥോ ന രോചതേ ।
ജന്മബന്ധനിവൃത്യര്ഥം ഗുരുമേവ ഭജേത്സദാ ॥ ൩൨൧॥
അഹമേവ ജഗത്സര്വമഹമേവ പരം പദമ് ।
ഏതജ്ജ്ഞാനം യതോ ഭൂയാത്തം ഗുരും പ്രണമാമ്യഹമ് ॥ ൩൨൨॥
അലം വികല്പൈരഹമേവ കേവലോ മയി സ്ഥിതം വിശ്വമിദം ചരാചരമ് ।
ഇദം രഹസ്യം മമ യേന ദര്ശിതമ് സ വന്ദനീയോ ഗുരുരേവ കേവലമ് ॥ ൩൨൩॥
യസ്യാന്തം നാദിമധ്യം ന ഹി കരചരണം നാമഗോത്രം ന സൂത്രമ് ।
നോ ജാതിര്നൈവ വര്ണോ ന ഭവതി പുരുഷോ നോ നപുംസം ന ച സ്ത്രീ ॥ ൩൨൪॥
നാകാരം നോ വികാരം ന ഹി ജനിമരണം നാസ്തി പുണ്യം ന പാപമ് ।
നോഽതത്ത്വം തത്ത്വമേകം സഹജസമരസം സദ്ഗുരും തം നമാമി ॥ ൩൨൫॥
നിത്യായ സത്യായ ചിദാത്മകായ നവ്യായ ഭവ്യായ പരാത്പരായ ।
ശുദ്ധായ ബുദ്ധായ നിരഞ്ജനായ നമോഽസ്യ നിത്യം ഗുരുശേഖരായ ॥ ൩൨൬॥
സച്ചിദാനന്ദരൂപായ വ്യാപിനേ പരമാത്മനേ ।
നമഃ ശ്രീഗുരുനാഥായ പ്രകാശാനന്ദമൂര്തയേ ॥ ൩൨൭॥
സത്യാനന്ദസ്വരൂപായ ബോധൈകസുഖകാരിണേ ।
നമോ വേദാന്തവേദ്യായ ഗുരവേ ബുദ്ധിസാക്ഷിണേ ॥ ൩൨൮॥
നമസ്തേ നാഥ ഭഗവന് ശിവായ ഗുരുരൂപിണേ ।
വിദ്യാവതാരസംസിദ്ധ്യൈ സ്വീകൃതാനേകവിഗ്രഹ ॥ ൩൨൯॥
നവായ നവരൂപായ പരമാര്ഥൈകരൂപിണേ ।
സര്വാജ്ഞാനതമോഭേദഭാനവേ ചിദ്ഘനായ തേ ॥ ൩൩൦॥
സ്വതന്ത്രായ ദയാക്ലൃപ്തവിഗ്രഹായ ശിവാത്മനേ ।
പരതന്ത്രായ ഭക്താനാം ഭവ്യാനാം ഭവ്യരൂപിണേ ॥ ൩൩൧॥
വിവേകിനാം വിവേകായ വിമര്ശായ വിമര്ശിനാമ് ।
പ്രകാശിനാം പ്രകാശായ ജ്ഞാനിനാം ജ്ഞാനരൂപിണേ ॥ ൩൩൨॥
പുരസ്തത്പാര്ശ്വയോഃ പൃഷ്ഠേ നമസ്കുര്യാദുപര്യധഃ ।
സദാ മച്ചിത്തരൂപേണ വിധേഹി ഭവദാസനമ് ॥ ൩൩൩॥
(൩൨൯-൩൩൩ തന്ത്രരാജതന്ത്രേ പ്രഥമപടലേ ൯൬-൧൦൦)
ശ്രീഗുരും പരമാനന്ദം വന്ദേ ഹ്യാനന്ദവിഗ്രഹമ് ।
യസ്യ സന്നിധിമാത്രേണ ചിദാനന്ദായ തേ മനഃ ॥ ൩൩൪॥
നമോഽസ്തു ഗുരവേ തുഭ്യം സഹജാനന്ദരൂപിണേ ।
യസ്യ വാഗമൃതം ഹന്തി വിഷം സംസാരസംജ്ഞകമ് ॥ ൩൩൫॥
നാനായുക്തോപദേശേന താരിതാ ശിഷ്യമന്തതിഃ ।
തത്കൃതാസാരവേദേന ഗുരുചിത്പദമച്യുതമ് ॥ ൩൩6॥
അച്യുതായ മനസ്തുഭ്യം ഗുരവേ പരമാത്മനേ ।
സര്വതന്ത്രസ്വതന്ത്രായ ചിദ്ഘനാനന്ദമൂര്തയേ ॥ ൩൩൭॥
നമോച്യുതായ ഗുരവേ വിദ്യാവിദ്യാസ്വരൂപിണേ ।
ശിഷ്യസന്മാര്ഗപടവേ കൃപാപീയൂഷസിന്ധവേ ॥ ൩൩൮॥
ഓമച്യുതായ ഗുരവേ ശിഷ്യസംസാരസേതവേ ।
ഭക്തകാര്യൈകസിംഹായ നമസ്തേ ചിത്സുഖാത്മനേ ॥ ൩൩൯॥
ഗുരുനാമസമം ദൈവം ന പിതാ ന ച ബാന്ധവാഃ ।
ഗുരുനാമസമഃ സ്വാമീ നേദൃശം പരമം പദമ് ॥ ൩൪൦॥
ഏകാക്ഷരപ്രദാതാരം യോ ഗുരുര്നൈവ മന്യതേ ।
ശ്വാനയോനിശതം ഗത്വാ ചാണ്ഡാലേഷ്വപി ജായതേ ॥ ൩൪൧॥
ഗുരുത്യാഗാദ്ഭവേന്മൃത്യുര്മന്ത്രത്യാഗാദ്ദരിദ്രതാ ।
ഗുരുമന്ത്രപരിത്യാഗീ രൌരവം നരകം വ്രജേത് ॥ ൩൪൨॥
ശിവക്രോധാദ്ഗുരുസ്ത്രാതാ ഗുരുക്രോധാച്ഛിവോ ന ഹി ।
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഗുരോരാജ്ഞാം ന ലങ്ഘയേത് ॥ ൩൪൩॥
സംസാരസാഗരസമുദ്ധരണൈകമന്ത്രം
ബ്രഹ്മാദിദേവമുനിപൂജിതസിദ്ധമന്ത്രമ് ।
ദാരിദ്ര്യദുഃഖഭവരോഗവിനാശമന്ത്രം
വന്ദേ മഹാഭയഹരം ഗുരുരാജമന്ത്രമ് ॥ ൩൪൪॥
സപ്തകോടീമഹാമന്ത്രാശ്ചിത്തവിഭ്രംശകാരകാഃ ।
ഏക ഏവ മഹാമന്ത്രോ ഗുരുരിത്യക്ഷരദ്വയമ് ॥ ൩൪൫॥
ഏവമുക്ത്വാ മഹാദേവഃ പാര്വതീം പുനരബ്രവീത് ।
ഇദമേവ പരം തത്ത്വം ശ്രുണു ദേവി സുഖാവഹമ് ॥ ൩൪൬॥
ഗുരുതത്ത്വമിദം ദേവി സര്വമുക്തം സമാസതഃ ।
രഹസ്യമിദമവ്യക്തന്ന വദേദ്യസ്യ കസ്യചിത് ॥ ൩൪൭॥
ന മൃഷാ സ്യാദിയം ദേവി മദുക്തിഃ സത്യരൂപിണി ।
ഗുരുഗീതാസമം സ്തോത്രം നാസ്തി നാസ്തി മഹീതലേ ॥ ൩൪൮॥
ഗുരുഗീതാമിമാം ദേവി ഭവദുഃഖവിനാശിനീമ് ।
ഗുരുദീക്ഷാവിഹീനസ്യ പുരതോ ന പഠേത് ക്വചിത് ॥ ൩൪൯॥
രഹസ്യമത്യന്തരഹസ്യമേതന്ന പാപിനാ ലഭ്യമിദം മഹേശ്വരി ।
അനേകജന്മാര്ജിതപുണ്യപാകാദ്ഗുരോസ്തു തത്ത്വം ലഭതേ മനുഷ്യഃ ॥ ൩൫൦॥
യസ്യ പ്രസാദാദഹമേവ സര്വം
മയ്യേവ സര്വം പരികല്പിതം ച ।
ഇത്ഥം വിജാനാമി സദാത്മരൂപം
തസ്യാങ്ഘ്രിപദ്മം പ്രണതോഽസ്മി നിത്യമ് ॥ ൩൫൧॥
അജ്ഞാനതിമിരാന്ധസ്യ വിഷയാക്രാന്തചേതസഃ ।
ജ്ഞാനപ്രഭാപ്രദാനേന പ്രസാദം കുരു മേ പ്രഭോ ॥ ൩൫൨॥
॥ ഇതി ശ്രീഗുരുഗീതായാം തൃതീയോഽധ്യായഃ ॥
॥ ഇതി ശ്രീസ്കന്ദപുരാണേ ഉത്തരഖണ്ഡേ ഈശ്വരപാര്വതീ
സംവാദേ ഗുരുഗീതാ സമാപ്താ ॥
॥ ശ്രീഗുരുദത്താത്രേയാര്പണമസ്തു ॥

Also Chanted For

Knowledge & Wisdom

Explore More