Lord Krishna

കൃഷ്ണ സ്തുതിഃ (ബ്രഹ്മ കൃതാ ഭാഗവത പുരാണ)

(Brahma Kruta Krishna Stuti (Bhagavata Purana) in Malayalam)

From Bhagavata Purana

This profound hymn is composed by Lord Brahma, the creator, upon witnessing the divine pastimes of Lord Krishna in Vrindavana. It appears in the tenth canto of the Srimad Bhagavatam, marking Brahma's realization of Krishna's Supreme Personality of Godhead. The stotra serves as a beautiful philosophical meditation on the transcendental form and virtues of the Lord. Chanting or contemplating these verses helps devotees transcend material illusions, gain spiritual clarity, and foster deep devotion, as it encapsulates the essence of surrendering one's ego before the infinite grace of the divine protector.

ബ്രഹ്മോവാച ।

നൌമീഡ്യ തേഽഭ്രവപുഷേ തഡിദമ്ബരായ
ഗുഞ്ജാവതംസപരിപിച്ഛലസന്മുഖായ ।
വന്യസ്രജേ കവലവേത്രവിഷാണവേണു-
ലക്ഷ്മശ്രിയേ മൃദുപദേ പശുപാങ്ഗജായ ॥ 1 ॥
അസ്യാപി ദേവ വപുഷോ മദനുഗ്രഹസ്യ
സ്വേച്ഛാമയസ്യ ന തു ഭൂതമയസ്യ കോഽപി ।
നേശേമഹി ത്വവസിതും മനസാന്തരേണ
സാക്ഷാത്തവൈവ കിമുതാത്മസുഖാനുഭൂതേഃ ॥ 2 ॥
ജ്ഞാനേ പ്രയാസമുദപാസ്യ നമന്ത ഏവ
ജീവന്തി സന്മുഖരിതാം ഭവദീയവാര്താമ് ।
സ്ഥാനേ സ്ഥിതാഃ ശ്രുതിഗതാം തനുവാമ്മനോഭിഃ
യേ പ്രായശോഽജിത ജിതോഽപ്യസി തൈസ്ത്രിലോക്യാമ് ॥ 3 ॥
ശ്രേയഃസ്രുതിം ഭക്തിമുദസ്യ തേ വിഭോ ക്ലിശ്യന്തി യേ കേവലബോധലബ്ധയേ ।
തേഷാമസൌ ക്ലേശല ഏവ ശിഷ്യതേ നാന്യദ്യഥാ സ്ഥൂലതുഷാവഘാതിനാമ് ॥ 4 ॥
പുരേഹ ഭൂമന് ബഹവോഽപി യോഗിനസ്ത്വദര്പിതേഹാ നിജകര്മലബ്ധയാ ।
വിബുധ്യ ഭക്ത്യൈവ കഥോപനീതയാ പ്രപേദിരേഽഞ്ജോഽച്യുത തേ ഗതിം പരാമ് ॥ 5 ॥
തഥാപി ഭൂമന് മഹിമാഽഗുണസ്യ തേ വിബോദ്ധുമര്ഹത്യമലാന്തരാത്മഭിഃ ।
അവിക്രിയാത്സ്വാനുഭവാദരൂപതോ ഹ്യനന്യബോധ്യാത്മതയാ ന ചാന്യഥാ ॥ 6 ॥
ഗുണാത്മനസ്തേഽപി ഗുണാന് വിമാതും ഹിതാവതീര്ണസ്യ ക ഈശിരേഽസ്യ ।
കാലേന യൈര്വാ വിമിതാഃ സുകല്പൈര്ഭൂപാംസവഃ ഖേ മിഹികാ ദ്യുഭാസഃ ॥ 7 ॥
തത്തേഽനുകമ്പാം സുസമീക്ഷമാണോ ഭുഞ്ജാന ഏവാത്മകൃതം വിപാകമ് ।
ഹൃദ്വാഗ്വപുര്ഭിര്വിദധന്നമസ്തേ ജീവേത യോ മുക്തിപദേ സ ദായഭാക് ॥ 8 ॥
പശ്യേശ മേഽനാര്യമനന്ത ആദ്യേ പരാത്മനി ത്വയ്യപി മായിമായിനി ।
മായാം വിതത്യേക്ഷിതുമാത്മവൈഭവം ഹ്യഹം കിയാനൈച്ഛമിവാര്ചിരഗ്നൌ ॥ 9 ॥
അതഃ ക്ഷമസ്വാച്യുത മേ രജോഭുവോ ഹ്യജാനതസ്ത്വത്പൃഥഗീശമാനിനഃ ।
അജാവലേപാന്ധതമോഽന്ധചക്ഷുഷ ഏഷോഽനുകമ്പ്യോ മയി നാഥവാനിതി ॥ 10 ॥
ക്വാഹം തമോമഹദഹങ്ഖചരാഗ്നിവാര്ഭൂസംവേഷ്ടിതാണ്ഡഘടസപ്തവിതസ്തകായഃ ।
ക്വേദൃഗ്വിധാവിഗണിതാണ്ഡപരാണുചര്യാവാതാധ്വരോമവിവരസ്യ ച തേ മഹിത്വമ് ॥ 11 ॥
ഉത്ക്ഷേപണം ഗര്ഭഗതസ്യ പാദയോഃ കിം കല്പതേ മാതുരധോഽക്ഷജാഗസേ ।
കിമസ്തി നാസ്തിവ്യപദേശഭൂഷിതം തവാസ്തി കുക്ഷേഃ കിയദപ്യനന്തഃ ॥ 12 ॥
ജഗത്ത്രയാന്തോദധിസമ്പ്ലവോദേ നാരായണസ്യോദരനാഭിനാലാത് ।
വിനിര്ഗതോഽജസ്ത്വിതി വാന്ന വൈ മൃഷാ കിം ത്വീശ്വരത്വാന്ന വിനിര്ഗതോഽസ്മി . ।
നാരായണസ്ത്വം ന ഹി സര്വദേഹിനാമാത്മാസ്യധീശാഖിലലോകസാക്ഷീ ।
നാരായണോഽങ്ഗം നരഭൂജലായനാത്തച്ചാപി സത്യം ന തവൈവ മായാ ॥ 14 ॥
തച്ചേജ്ജലസ്ഥം തവ സജ്ജഗദ്വപുഃ കിം മേ ന ദൃഷ്ടം ഭഗവംസ്തദൈവ ।
കിം വാ സുദൃഷ്ടം ഹൃദി മേ തദൈവ കിം നോ സപദ്യേവ പുനര്വ്യദര്ശി ॥ 15 ॥
അത്രൈവ മായാദമനാവതാരേ ഹ്യസ്യ പ്രപഞ്ചസ്യ ബഹിഃ സ്ഫുടസ്യ ।
കൃത്സ്നസ്യ ചാന്തര്ജഠരേ ജനന്യാ മായാത്വമേവ പ്രകടീകൃതം തേ ॥ 16 ॥
യസ്യ കുക്ഷാവിദം സര്വം സാത്മം ഭാതി യഥാ തഥാ ।
തത്ത്വയ്യപീഹ തത്സര്വം കിമിദം മായയാ വിനാ ॥ 17 ॥
അദ്യൈവ ത്വദൃതേഽസ്യ കിം മമ ന തേ മായാത്വമാദര്ശിതം
ഏകോഽസി പ്രഥമം തതോ വ്രജസുഹൃദ്വത്സാഃ സമസ്താ അപി ।
താവന്തോഽസി ചതുര്ഭുജാസ്തദഖിലൈഃ സാകം മയോപാസിതാ-
സ്താവന്ത്യേവ ജഗന്ത്യഭൂസ്തദമിതം ബ്രഹ്മാദ്വയം ശിഷ്യതേ ॥ 18 ॥
അജാനതാം ത്വത്പദവീമനാത്മന്യാത്മാഽത്മനാ ഭാസി വിതത്യ മായാമ് ।
സൃഷ്ടാവിവാഹം ജഗതോ വിധാന ഇവ ത്വമേഷോഽന്ത ഇവ ത്രിനേത്രഃ ॥ 19 ॥
സുരേഷ്വൃഷിഷ്വീശ തഥൈവ നൃഷ്വപി തിര്യക്ഷു യാദഃസ്വപി തേഽജനസ്യ ।
ജന്മാസതാം ദുര്മദനിഗ്രഹായ പ്രഭോ വിധാതഃ സദനുഗ്രഹായ ച ॥ 20 ॥
കോ വേത്തി ഭൂമന് ഭഗവന് പരാത്മന് യോഗേശ്വരോതീര്ഭവതസ്ത്രിലോക്യാമ് ।
ക്വ വാ കഥം വാ കതി വാ കദേതി വിസ്താരയന് ക്രീഡസി യോഗമായാമ് ॥ 21 ॥
തസ്മാദിദം ജഗദശേഷമസത്സ്വരൂപം സ്വപ്നാഭമസ്തധിഷണം പുരുദുഃഖദുഃഖമ് ।
ത്വയ്യേവ നിത്യസുഖബോധതനാവനന്തേ മായാത ഉദ്യദപി യത്സദിവാവഭാതി ॥ 22 ॥
ഏകസ്ത്വമാത്മാ പുരുഷഃ പുരാണഃ സത്യഃ സ്വയഞ്ജ്യോതിരനന്ത ആദ്യഃ ।
നിത്യോഽക്ഷരോഽജസ്രസുഖോ നിരഞ്ജനഃ പൂര്ണോഽദ്വയോ മുക്ത ഉപാധിതോഽമൃതഃ ॥ 23 ॥
ഏവംവിധം ത്വാം സകലാത്മനാമപി സ്വാത്മാനമാത്മാഽത്മതയാ വിചക്ഷതേ ।
ഗുര്വര്കലബ്ധോപനിഷത്സുചക്ഷുഷാ യേ തേ തരന്തീവ ഭവാനൃതാമ്ബുധിമ് ॥ 24 ॥
ആത്മാനമേവാത്മതയാഽവിജാനതാം തേനൈവ ജാതം നിഖിലം പ്രപഞ്ചിതമ് ।
ജ്ഞാനേന ഭൂയോഽപി ച തത്പ്രലീയതേ രജ്ജ്വാമഹേര്ഭോഗഭവാഭവൌ യഥാ ॥ 25 ॥
അജ്ഞാനസഞ്ജ്ഞൌ ഭവബന്ധമോക്ഷൌ ദ്വൌ നാമ നാന്യൌ സ്ത ഋതജ്ഞഭാവാത് ।
അജസ്രചിത്യാഽത്മനി കേവലേ പരേ വിചാര്യമാണേ തരണാവിവാഹനീ ॥ 26 ॥
ത്വാമാത്മാനം പരം മത്വാ പരമാത്മാനമേവ ച ।
ആത്മാ പുനര്ബഹിര്മൃഗ്യ അഹോഽജ്ഞജനതാഽജ്ഞതാ ॥ 27 ॥
അന്തര്ഭവേഽനന്ത ഭവന്തമേവ ഹ്യതത്ത്യജന്തോ മൃഗയന്തി സന്തഃ ।
അസന്തമപ്യന്ത്യഹിമന്തരേണ സന്തം ഗുണം തം കിമു യന്തി സന്തഃ ॥ 28 ॥
അഥാപി തേ ദേവ പദാമ്ബുജദ്വയപ്രസാദലേശാനുഗൃഹീത ഏവ ഹി ।
ജാനാതി തത്ത്വം ഭഗവന് മഹിമ്നോ ന ചാന്യ ഏകോഽപി ചിരം വിചിന്വന് ॥ 29 ॥
തദസ്തു മേ നാഥ സ ഭൂരിഭാഗോ ഭവേഽത്ര വാന്യത്ര തു വാ തിരശ്ചാമ് ।
യേനാഹമേകോഽപി ഭവജ്ജനാനാം ഭൂത്വാ നിഷേവേ തവ പാദപല്ലവമ് ॥ 30 ॥
അഹോഽതിധന്യാ വ്രജഗോരമണ്യഃ സ്തന്യാമൃതം പീതമതീവ തേ മുദാ ।
യാസാം വിഭോ വത്സതരാത്മജാത്മനാ യത്തൃപ്തയേഽദ്യാപി ന ചാലമധ്വരാഃ ॥ 31 ॥
അഹോ ഭാഗ്യമഹോ ഭാഗ്യം നന്ദഗോപവ്രജൌകസാമ് ।
യന്മിത്രം പരമാനന്ദം പൂര്ണം ബ്രഹ്മ സനാതനമ് ॥ 32 ॥
ഏഷാം തു ഭാഗ്യമഹിമാഽച്യുത താവദാസ്താ-
മേകാദശൈവ ഹി വയം ബത ഭൂരിഭാഗാഃ ।
ഏതദ്ധൃഷീകചഷകൈരസകൃത്പിബാമഃ
ശര്വാദയോഽങ്ഘ്ര്യുദജമധ്വമൃതാസവം തേ ॥ 33 ॥
തദ്ഭൂരിഭാഗ്യമിഹ ജന്മ കിമപ്യടവ്യാം
യദ്ഗോകുലേഽപി കതമാങ്ഘ്രിരജോഽഭിഷേകമ് ।
യജ്ജീവിതം തു നിഖിലം ഭഗവാന് മുകുന്ദ-
സ്ത്വദ്യാപി യത്പദരജഃ ശ്രുതിമൃഗ്യമേവ ॥ 34 ॥
ഏഷാം ഘോഷനിവാസിനാമുത ഭവാന് കിം ദേവ രാതേതി നഃ
ചേതോ വിശ്വഫലാത്ഫലം ത്വദപരം കുത്രാപ്യയന് മുഹ്യതി ।
സദ്വേഷാദിവ പൂതനാഽപി സകുലാ ത്വാമേവ ദേവാപിതാ
യദ്ധാമാര്ഥസുഹൃത്പ്രിയാത്മതനയപ്രാണാശയാസ്ത്വത്കൃതേ ॥ 35 ॥
താവദ്രാഗാദയഃ സ്തേനാസ്താവത്കാരാഗൃഹം ഗൃഹമ് ।
താവന്മോഹോഽങ്ഘ്രിനിഗഡോ യാവത്കൃഷ്ണ ന തേ ജനാഃ ॥ 36 ॥
പ്രപഞ്ചം നിഷ്പ്രപഞ്ചോഽപി വിഡമ്ബയസി ഭൂതലേ ।
പ്രപന്നജനതാനന്ദസന്ദോഹം പ്രഥിതും പ്രഭോ ॥ 37 ॥
ജാനന്ത ഏവ ജാനന്തു കിം ബഹൂക്ത്യാ ന മേ പ്രഭോ ।
മനസോ വപുഷോ വാചോ വൈഭവം തവ ഗോചരഃ ॥ 38 ॥
അനുജാനീഹി മാം കൃഷ്ണ സര്വം ത്വം വേത്സി സര്വദൃക് ।
ത്വമേവ ജഗതാം നാഥോ ജഗദേതത്തവാര്പിതമ് ॥ 39 ॥
ശ്രീകൃഷ്ണ വൃഷ്ണികുലപുഷ്കരജോഷദായിന്
ക്ഷ്മാനിര്ജരദ്വിജപശൂദധിവൃദ്ധികാരിന് ।
ഉദ്ധര്മശാര്വരഹര ക്ഷിതിരാക്ഷസധ്രുഗ്
ആകല്പമാര്കമര്ഹന് ഭഗവന് നമസ്തേ ॥ 40 ॥
ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതമഹാപുരാണേ ദശമസ്കന്ധേ പൂര്വാര്ധേ ചതുര്ദശാധ്യായാന്തര്ഗതം ബ്രഹ്മകൃതം ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതിഃ സമാപ്താ । ഭാഗവതപുരാണ . അധ്യായ 10/14/1-40 . ।

Explore More