Goddess Lakshmi

ശ്രീ നാരായണ ഹൃദയ സ്തോത്രമ്

(Shri Narayana Hridaya Stotram in Malayalam)

From Skanda Purana

Shri Narayana Hridaya Stotram is a sacred hymn derived from the Skanda Purana, revered for its deep spiritual resonance. It serves as a companion to the Lakshmi Hridaya Stotram, focusing on the divine essence and heart of Lord Narayana. Traditionally chanted to seek the blessings of the divine couple, the stotram is believed to bestow prosperity, inner peace, and spiritual liberation upon the devotee. By contemplating the supreme nature of Narayana, practitioners aim to cleanse their minds of worldly distractions and attain a harmonious union with the ultimate cosmic reality.

അസ്യ ശ്രീനാരായണഹൃദയസ്തോത്രമന്ത്രസ്യ ഭാര്ഗവ ഋഷിഃ, അനുഷ്ടുപ്ഛന്ദഃ, ശ്രീലക്ഷ്മീനാരായണോ ദേവതാ, ഓം ബീജം, നമശ്ശക്തിഃ, നാരായണായേതി കീലകം, ശ്രീലക്ഷ്മീനാരായണ പ്രീത്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ।
കരന്യാസഃ ।
ഓം നാരായണഃ പരം ജ്യോതിരിതി അങ്ഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മേതി തര്ജനീഭ്യാം നമഃ ।
നാരായണഃ പരോ ദേവ ഇതി മധ്യമാഭ്യാം നമഃ ।
നാരായണഃ പരം ധാമേതി അനാമികാഭ്യാം നമഃ ।
നാരായണഃ പരോ ധര്മ ഇതി കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ ।
വിശ്വം നാരായണ ഇതി കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ।
അങ്ഗന്യാസഃ ।
നാരായണഃ പരം ജ്യോതിരിതി ഹൃദയായ നമഃ ।
നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മേതി ശിരസേ സ്വാഹാ ।
നാരായണഃ പരോ ദേവ ഇതി ശിഖായൈ വൌഷട് ।
നാരായണഃ പരം ധാമേതി കവചായ ഹുമ് ।
നാരായണഃ പരോ ധര്മ ഇതി നേത്രാഭ്യാം വൌഷട് ।
വിശ്വം നാരായണ ഇതി അസ്ത്രായ ഫട് ।
ദിഗ്ബന്ധഃ ।
ഓം ഐന്ദ്ര്യാദിദശദിശം ഓം നമഃ സുദര്ശനായ സഹസ്രാരായ ഹും ഫട് ബധ്നാമി നമശ്ചക്രായ സ്വാഹാ । ഇതി പ്രതിദിശം യോജ്യമ് ।
അഥ ധ്യാനമ് ।
ഉദ്യാദാദിത്യസങ്കാശം പീതവാസം ചതുര്ഭുജമ് ।
ശങ്ഖചക്രഗദാപാണിം ധ്യായേല്ലക്ഷ്മീപതിം ഹരിമ് ॥ 1 ॥
ത്രൈലോക്യാധാരചക്രം തദുപരി കമഠം തത്ര ചാനന്തഭോഗീ
തന്മധ്യേ ഭൂമിപദ്മാങ്കുശശിഖരദലം കര്ണികാഭൂതമേരുമ് ।
തത്രസ്ഥം ശാന്തമൂര്തിം മണിമയമകുടം കുണ്ഡലോദ്ഭാസിതാങ്ഗം
ലക്ഷ്മീനാരായണാഖ്യം സരസിജനയനം സന്തതം ചിന്തയാമി ॥ 2 ॥
അഥ മൂലാഷ്ടകമ് ।
ഓമ് ॥ നാരായണഃ പരം ജ്യോതിരാത്മാ നാരായണഃ പരഃ ।
നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മ നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ 1 ॥
നാരായണഃ പരോ ദേവോ ധാതാ നാരായണഃ പരഃ ।
നാരായണഃ പരോ ധാതാ നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ 2 ॥
നാരായണഃ പരം ധാമ ധ്യാനം നാരായണഃ പരഃ ।
നാരായണ പരോ ധര്മോ നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ 3 ॥
നാരായണഃ പരോവേദ്യഃ വിദ്യാ നാരായണഃ പരഃ ।
വിശ്വം നാരായണഃ സാക്ഷാന്നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ 4 ॥
നാരായണാദ്വിധിര്ജാതോ ജാതോ നാരായണാദ്ഭവഃ ।
ജാതോ നാരായണാദിന്ദ്രോ നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ 5 ॥
രവിര്നാരായണസ്തേജഃ ചന്ദ്രോ നാരായണോ മഹഃ ।
വഹ്നിര്നാരായണഃ സാക്ഷാന്നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ 6 ॥
നാരായണ ഉപാസ്യഃ സ്യാദ്ഗുരുര്നാരായണഃ പരഃ ।
നാരായണഃ പരോ ബോധോ നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ 7 ॥
നാരായണഃ ഫലം മുഖ്യം സിദ്ധിര്നാരായണഃ സുഖമ് ।
സേവ്യോനാരായണഃ ശുദ്ധോ നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ 8 ॥ [ഹരി]
അഥ പ്രാര്ഥനാദശകമ് ।
നാരായണ ത്വമേവാസി ദഹരാഖ്യേ ഹൃദി സ്ഥിതഃ ।
പ്രേരകഃ പ്രേര്യമാണാനാം ത്വയാ പ്രേരിതമാനസഃ ॥ 9 ॥
ത്വദാജ്ഞാം ശിരസാ ധൃത്വാ ജപാമി ജനപാവനമ് ।
നാനോപാസനമാര്ഗാണാം ഭവകൃദ്ഭാവബോധകഃ ॥ 10 ॥
ഭാവാര്ഥകൃദ്ഭവാതീതോ ഭവ സൌഖ്യപ്രദോ മമ ।
ത്വന്മായാമോഹിതം വിശ്വം ത്വയൈവ പരികല്പിതമ് ॥ 11 ॥
ത്വദധിഷ്ഠാനമാത്രേണ സാ വൈ സര്വാര്ഥകാരിണീ ।
ത്വമേതാം ച പുരസ്കൃത്യ സര്വകാമാന്പ്രദര്ശയ ॥ 12 ॥
ന മേ ത്വദന്യസ്ത്രാതാസ്തി ത്വദന്യന്ന ഹി ദൈവതമ് ।
ത്വദന്യം ന ഹി ജാനാമി പാലകം പുണ്യവര്ധനമ് ॥ 13 ॥
യാവത്സാംസാരികോ ഭാവോ മനസ്സ്ഥോ ഭാവനാത്മകഃ ।
താവത്സിദ്ധിര്ഭവേത്സാധ്യാ സര്വഥാ സര്വദാ വിഭോ ॥ 14 ॥
പാപിനാമഹമേവാഗ്ര്യോ ദയാലൂനാം ത്വമഗ്രണീഃ ।
ദയനീയോ മദന്യോഽസ്തി തവ കോഽത്ര ജഗത്ത്രയേ ॥ 15 ॥
ത്വയാഹം നൈവ സൃഷ്ടശ്ചേന്ന സ്യാത്തവ ദയാലുതാ ।
ആമയോ വാ ന സൃഷ്ടശ്ചേദൌഷധസ്യ വൃഥോദയഃ ॥ 16 ॥
പാപസങ്ഘപരിശ്രാന്തഃ പാപാത്മാ പാപരൂപധൃത് ।
ത്വദന്യഃ കോഽത്ര പാപേഭ്യസ്ത്രാതാസ്തി ജഗതീതലേ ॥ 17 ॥
ത്വമേവ മാതാ ച പിതാ ത്വമേവ
ത്വമേവ ബന്ധുശ്ച സഖാ ത്വമേവ ।
ത്വമേവ സേവ്യശ്ച ഗുരുസ്ത്വമേവ
ത്വമേവ സര്വം മമ ദേവ ദേവ ॥ 18 ॥
പ്രാര്ഥനാദശകം ചൈവ മൂലാഷ്ടകമതഃ പരമ് ।
യഃ പഠേച്ഛൃണുയാന്നിത്യം തസ്യ ലക്ഷ്മീഃ സ്ഥിരാ ഭവേത് ॥ 19 ॥
നാരായണസ്യ ഹൃദയം സര്വാഭീഷ്ടഫലപ്രദമ് ।
ലക്ഷ്മീഹൃദയകം സ്തോത്രം യദി ചേത്തദ്വിനാകൃതമ് ॥ 20 ॥
തത്സര്വം നിഷ്ഫലം പ്രോക്തം ലക്ഷ്മീഃ ക്രുദ്ധ്യതി സര്വദാ ।
ഏതത്സങ്കലിതം സ്തോത്രം സര്വകാമഫലപ്രദമ് ॥ 21 ॥
ലക്ഷ്മീഹൃദയകം ചൈവ തഥാ നാരായണാത്മകമ് ।
ജപേദ്യഃ സങ്കലീകൃത്യ സര്വാഭീഷ്ടമവാപ്നുയാത് ॥ 22 ॥
നാരായണസ്യ ഹൃദയമാദൌ ജപ്ത്വാ തതഃ പരമ് ।
ലക്ഷ്മീഹൃദയകം സ്തോത്രം ജപേന്നാരായണം പുനഃ ॥ 23 ॥
പുനര്നാരായണം ജപ്ത്വാ പുനര്ലക്ഷ്മീനുതിം ജപേത് ।
പുനര്നാരായണം ജാപ്യം സങ്കലീകരണം ഭവേത് ॥ 24 ॥
ഏവം മധ്യേ ദ്വിവാരേണ ജപേത്സങ്കലിതം തു തത് ।
ലക്ഷ്മീഹൃദയകം സ്തോത്രം സര്വകാമപ്രകാശിതമ് ॥ 25 ॥
തദ്വജ്ജപാദികം കുര്യാദേതത്സങ്കലിതം ശുഭമ് ।
സര്വാന്കാമാനവാപ്നോതി ആധിവ്യാധിഭയം ഹരേത് ॥ 26 ॥
ഗോപ്യമേതത്സദാ കുര്യാന്ന സര്വത്ര പ്രകാശയേത് ।
ഇതി ഗുഹ്യതമം ശാസ്ത്രം പ്രാപ്തം ബ്രഹ്മാദികൈഃ പുരാ ॥ 27 ॥ തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഗോപയേത്സാധയേസുധീഃ । യത്രൈതത്പുസ്തകം തിഷ്ഠേല്ലക്ഷ്മീനാരായണാത്മകമ് ॥ 28 ॥ ഭൂതപൈശാചവേതാല ഭയം നൈവ തു സര്വദാ । ലക്ഷ്മീഹൃദയകം പ്രോക്തം വിധിനാ സാധയേത്സുധീഃ ॥ 29 ॥ ഭൃഗുവാരേ ച രാത്രൌ ച പൂജയേത്പുസ്തകദ്വയമ് । സര്വഥാ സര്വദാ സത്യം ഗോപയേത്സാധയേത്സുധീഃ । ഗോപനാത്സാധനാല്ലോകേ ധന്യോ ഭവതി തത്ത്വതഃ ॥ 30 ॥ ഇത്യഥര്വരഹസ്യേ ഉത്തരഭാഗേ നാരായണഹൃദയം സമ്പൂര്ണമ് ।

Explore More