Lord Rama

શ્રી રામ ચરિત માનસ - ઉત્તરકાણ્ડ

(Shri Ramacharitamanasa - Uttarakanda in Gujarati)

Tulsidas

The Uttarakanda is the concluding chapter of the epic Ramacharitamanasa, composed by the poet-saint Tulsidas in the Awadhi language. It serves as the spiritual finale, detailing the return of Lord Rama to Ayodhya, his coronation, and the profound philosophical dialogues between Rama, Lakshmana, and the sage Kakabhushundi. This section is highly revered for its intense devotion and metaphysical clarity. Chanting or reading the Uttarakanda is believed to grant the seeker supreme wisdom, inner peace, and liberation from the cycle of worldly suffering, ultimately fostering a deep, unwavering connection with the divine essence of Lord Rama.

શ્રી ગણેશાય નમઃ

શ્રીજાનકીવલ્લભો વિજયતે
શ્રીરામચરિતમાનસ
સપ્તમ સોપાન (ઉત્તરકાણ્ડ)
કેકીકણ્ઠાભનીલં સુરવરવિલસદ્વિપ્રપાદાબ્જચિહ્નં
શોભાઢ્યં પીતવસ્ત્રં સરસિજનયનં સર્વદા સુપ્રસન્નમ્।
પાણૌ નારાચચાપં કપિનિકરયુતં બન્ધુના સેવ્યમાનં
નૌમીડ્યં જાનકીશં રઘુવરમનિશં પુષ્પકારૂઢરામમ્ ॥ 1 ॥
કોસલેન્દ્રપદકઞ્જમઞ્જુલૌ કોમલાવજમહેશવન્દિતૌ।
જાનકીકરસરોજલાલિતૌ ચિન્તકસ્ય મનભૃઙ્ગસડ્ગિનૌ ॥ 2 ॥
કુન્દિન્દુદરગૌરસુન્દરં અમ્બિકાપતિમભીષ્ટસિદ્ધિદમ્।
કારુણીકકલકઞ્જલોચનં નૌમિ શઙ્કરમનઙ્ગમોચનમ્ ॥ 3 ॥
દો. રહા એક દિન અવધિ કર અતિ આરત પુર લોગ।
જહઁ તહઁ સોચહિં નારિ નર કૃસ તન રામ બિયોગ ॥
સગુન હોહિં સુન્દર સકલ મન પ્રસન્ન સબ કેર।
પ્રભુ આગવન જનાવ જનુ નગર રમ્ય ચહુઁ ફેર ॥
કૌસલ્યાદિ માતુ સબ મન અનન્દ અસ હોઇ।
આયુ પ્રભુ શ્રી અનુજ જુત કહન ચહત અબ કોઇ ॥
ભરત નયન ભુજ દચ્છિન ફરકત બારહિં બાર।
જાનિ સગુન મન હરષ અતિ લાગે કરન બિચાર ॥
રહેઉ એક દિન અવધિ અધારા। સમુઝત મન દુખ ભયુ અપારા ॥
કારન કવન નાથ નહિં આયુ। જાનિ કુટિલ કિધૌં મોહિ બિસરાયુ ॥
અહહ ધન્ય લછિમન બડભાગી। રામ પદારબિન્દુ અનુરાગી ॥
કપટી કુટિલ મોહિ પ્રભુ ચીન્હા। તાતે નાથ સઙ્ગ નહિં લીન્હા ॥
જૌં કરની સમુઝૈ પ્રભુ મોરી। નહિં નિસ્તાર કલપ સત કોરી ॥
જન અવગુન પ્રભુ માન ન ક્AU। દીન બન્ધુ અતિ મૃદુલ સુભ્AU ॥
મોરિ જિયઁ ભરોસ દૃઢ સોઈ। મિલિહહિં રામ સગુન સુભ હોઈ ॥
બીતેં અવધિ રહહિ જૌં પ્રાના। અધમ કવન જગ મોહિ સમાના ॥
દો. રામ બિરહ સાગર મહઁ ભરત મગન મન હોત।
બિપ્ર રૂપ ધરિ પવન સુત આઇ ગયુ જનુ પોત ॥ 1(ક) ॥
બૈઠિ દેખિ કુસાસન જટા મુકુટ કૃસ ગાત।
રામ રામ રઘુપતિ જપત સ્ત્રવત નયન જલજાત ॥ 1(ખ) ॥
દેખત હનૂમાન અતિ હરષેઉ। પુલક ગાત લોચન જલ બરષેઉ ॥
મન મહઁ બહુત ભાઁતિ સુખ માની। બોલેઉ શ્રવન સુધા સમ બાની ॥
જાસુ બિરહઁ સોચહુ દિન રાતી। રટહુ નિરન્તર ગુન ગન પાઁતી ॥
રઘુકુલ તિલક સુજન સુખદાતા। આયુ કુસલ દેવ મુનિ ત્રાતા ॥
રિપુ રન જીતિ સુજસ સુર ગાવત। સીતા સહિત અનુજ પ્રભુ આવત ॥
સુનત બચન બિસરે સબ દૂખા। તૃષાવન્ત જિમિ પાઇ પિયૂષા ॥
કો તુમ્હ તાત કહાઁ તે આએ। મોહિ પરમ પ્રિય બચન સુનાએ ॥
મારુત સુત મૈં કપિ હનુમાના। નામુ મોર સુનુ કૃપાનિધાના ॥
દીનબન્ધુ રઘુપતિ કર કિઙ્કર। સુનત ભરત ભેણ્ટેઉ ઉઠિ સાદર ॥
મિલત પ્રેમ નહિં હૃદયઁ સમાતા। નયન સ્ત્રવત જલ પુલકિત ગાતા ॥
કપિ તવ દરસ સકલ દુખ બીતે। મિલે આજુ મોહિ રામ પિરીતે ॥
બાર બાર બૂઝી કુસલાતા। તો કહુઁ દેઉઁ કાહ સુનુ ભ્રાતા ॥
એહિ સન્દેસ સરિસ જગ માહીં। કરિ બિચાર દેખેઉઁ કછુ નાહીમ્ ॥
નાહિન તાત ઉરિન મૈં તોહી। અબ પ્રભુ ચરિત સુનાવહુ મોહી ॥
તબ હનુમન્ત નાઇ પદ માથા। કહે સકલ રઘુપતિ ગુન ગાથા ॥
કહુ કપિ કબહુઁ કૃપાલ ગોસાઈં। સુમિરહિં મોહિ દાસ કી નાઈમ્ ॥
છં. નિજ દાસ જ્યોં રઘુબંસભૂષન કબહુઁ મમ સુમિરન કર્ યો।
સુનિ ભરત બચન બિનીત અતિ કપિ પુલકિત તન ચરનન્હિ પર્ યો ॥
રઘુબીર નિજ મુખ જાસુ ગુન ગન કહત અગ જગ નાથ જો।
કાહે ન હોઇ બિનીત પરમ પુનીત સદગુન સિન્ધુ સો ॥
દો. રામ પ્રાન પ્રિય નાથ તુમ્હ સત્ય બચન મમ તાત।
પુનિ પુનિ મિલત ભરત સુનિ હરષ ન હૃદયઁ સમાત ॥ 2(ક) ॥
સો. ભરત ચરન સિરુ નાઇ તુરિત ગયુ કપિ રામ પહિં।
કહી કુસલ સબ જાઇ હરષિ ચલેઉ પ્રભુ જાન ચઢઇ ॥ 2(ખ) ॥
હરષિ ભરત કોસલપુર આએ। સમાચાર સબ ગુરહિ સુનાએ ॥
પુનિ મન્દિર મહઁ બાત જનાઈ। આવત નગર કુસલ રઘુરાઈ ॥
સુનત સકલ જનનીં ઉઠિ ધાઈં। કહિ પ્રભુ કુસલ ભરત સમુઝાઈ ॥
સમાચાર પુરબાસિંહ પાએ। નર અરુ નારિ હરષિ સબ ધાએ ॥
દધિ દુર્બા રોચન ફલ ફૂલા। નવ તુલસી દલ મઙ્ગલ મૂલા ॥
ભરિ ભરિ હેમ થાર ભામિની। ગાવત ચલિં સિન્ધુ સિન્ધુરગામિની ॥
જે જૈસેહિં તૈસેહિં ઉટિ ધાવહિં। બાલ બૃદ્ધ કહઁ સઙ્ગ ન લાવહિમ્ ॥
એક એકન્હ કહઁ બૂઝહિં ભાઈ। તુમ્હ દેખે દયાલ રઘુરાઈ ॥
અવધપુરી પ્રભુ આવત જાની। ભી સકલ સોભા કૈ ખાની ॥
બહિ સુહાવન ત્રિબિધ સમીરા। ભિ સરજૂ અતિ નિર્મલ નીરા ॥
દો. હરષિત ગુર પરિજન અનુજ ભૂસુર બૃન્દ સમેત।
ચલે ભરત મન પ્રેમ અતિ સન્મુખ કૃપાનિકેત ॥ 3(ક) ॥
બહુતક ચઢઈ અટારિન્હ નિરખહિં ગગન બિમાન।
દેખિ મધુર સુર હરષિત કરહિં સુમઙ્ગલ ગાન ॥ 3(ખ) ॥
રાકા સસિ રઘુપતિ પુર સિન્ધુ દેખિ હરષાન।
બઢયો કોલાહલ કરત જનુ નારિ તરઙ્ગ સમાન ॥ 3(ગ) ॥
ઇહાઁ ભાનુકુલ કમલ દિવાકર। કપિન્હ દેખાવત નગર મનોહર ॥
સુનુ કપીસ અઙ્ગદ લઙ્કેસા। પાવન પુરી રુચિર યહ દેસા ॥
જદ્યપિ સબ બૈકુણ્ઠ બખાના। બેદ પુરાન બિદિત જગુ જાના ॥
અવધપુરી સમ પ્રિય નહિં સોઊ। યહ પ્રસઙ્ગ જાનિ કૌ કોઊ ॥
જન્મભૂમિ મમ પુરી સુહાવનિ। ઉત્તર દિસિ બહ સરજૂ પાવનિ ॥
જા મજ્જન તે બિનહિં પ્રયાસા। મમ સમીપ નર પાવહિં બાસા ॥
અતિ પ્રિય મોહિ ઇહાઁ કે બાસી। મમ ધામદા પુરી સુખ રાસી ॥
હરષે સબ કપિ સુનિ પ્રભુ બાની। ધન્ય અવધ જો રામ બખાની ॥
દો. આવત દેખિ લોગ સબ કૃપાસિન્ધુ ભગવાન।
નગર નિકટ પ્રભુ પ્રેરેઉ ઉતરેઉ ભૂમિ બિમાન ॥ 4(ક) ॥
ઉતરિ કહેઉ પ્રભુ પુષ્પકહિ તુમ્હ કુબેર પહિં જાહુ।
પ્રેરિત રામ ચલેઉ સો હરષુ બિરહુ અતિ તાહુ ॥ 4(ખ) ॥
આએ ભરત સઙ્ગ સબ લોગા। કૃસ તન શ્રીરઘુબીર બિયોગા ॥
બામદેવ બસિષ્ઠ મુનિનાયક। દેખે પ્રભુ મહિ ધરિ ધનુ સાયક ॥
ધાઇ ધરે ગુર ચરન સરોરુહ। અનુજ સહિત અતિ પુલક તનોરુહ ॥
ભેણ્ટિ કુસલ બૂઝી મુનિરાયા। હમરેં કુસલ તુમ્હારિહિં દાયા ॥
સકલ દ્વિજન્હ મિલિ નાયુ માથા। ધર્મ ધુરન્ધર રઘુકુલનાથા ॥
ગહે ભરત પુનિ પ્રભુ પદ પઙ્કજ। નમત જિન્હહિ સુર મુનિ સઙ્કર અજ ॥
પરે ભૂમિ નહિં ઉઠત ઉઠાએ। બર કરિ કૃપાસિન્ધુ ઉર લાએ ॥
સ્યામલ ગાત રોમ ભે ઠાઢએ। નવ રાજીવ નયન જલ બાઢએ ॥
છં. રાજીવ લોચન સ્ત્રવત જલ તન લલિત પુલકાવલિ બની।
અતિ પ્રેમ હૃદયઁ લગાઇ અનુજહિ મિલે પ્રભુ ત્રિભુઅન ધની ॥
પ્રભુ મિલત અનુજહિ સોહ મો પહિં જાતિ નહિં ઉપમા કહી।
જનુ પ્રેમ અરુ સિઙ્ગાર તનુ ધરિ મિલે બર સુષમા લહી ॥ 1 ॥
બૂઝત કૃપાનિધિ કુસલ ભરતહિ બચન બેગિ ન આવી।
સુનુ સિવા સો સુખ બચન મન તે ભિન્ન જાન જો પાવી ॥
અબ કુસલ કૌસલનાથ આરત જાનિ જન દરસન દિયો।
બૂડત બિરહ બારીસ કૃપાનિધાન મોહિ કર ગહિ લિયો ॥ 2 ॥
દો. પુનિ પ્રભુ હરષિ સત્રુહન ભેણ્ટે હૃદયઁ લગાઇ।
લછિમન ભરત મિલે તબ પરમ પ્રેમ દૌ ભાઇ ॥ 5 ॥
ભરતાનુજ લછિમન પુનિ ભેણ્ટે। દુસહ બિરહ સમ્ભવ દુખ મેટે ॥
સીતા ચરન ભરત સિરુ નાવા। અનુજ સમેત પરમ સુખ પાવા ॥
પ્રભુ બિલોકિ હરષે પુરબાસી। જનિત બિયોગ બિપતિ સબ નાસી ॥
પ્રેમાતુર સબ લોગ નિહારી। કૌતુક કીન્હ કૃપાલ ખરારી ॥
અમિત રૂપ પ્રગટે તેહિ કાલા। જથાજોગ મિલે સબહિ કૃપાલા ॥
કૃપાદૃષ્ટિ રઘુબીર બિલોકી। કિએ સકલ નર નારિ બિસોકી ॥
છન મહિં સબહિ મિલે ભગવાના। ઉમા મરમ યહ કાહુઁ ન જાના ॥
એહિ બિધિ સબહિ સુખી કરિ રામા। આગેં ચલે સીલ ગુન ધામા ॥
કૌસલ્યાદિ માતુ સબ ધાઈ। નિરખિ બચ્છ જનુ ધેનુ લવાઈ ॥
છં. જનુ ધેનુ બાલક બચ્છ તજિ ગૃહઁ ચરન બન પરબસ ગીં।
દિન અન્ત પુર રુખ સ્ત્રવત થન હુઙ્કાર કરિ ધાવત ભી ॥
અતિ પ્રેમ સબ માતુ ભેટીં બચન મૃદુ બહુબિધિ કહે।
ગિ બિષમ બિયોગ ભવ તિન્હ હરષ સુખ અગનિત લહે ॥
દો. ભેટેઉ તનય સુમિત્રાઁ રામ ચરન રતિ જાનિ।
રામહિ મિલત કૈકેઈ હૃદયઁ બહુત સકુચાનિ ॥ 6(ક) ॥
લછિમન સબ માતન્હ મિલિ હરષે આસિષ પાઇ।
કૈકેઇ કહઁ પુનિ પુનિ મિલે મન કર છોભુ ન જાઇ ॥ 6 ॥
સાસુન્હ સબનિ મિલી બૈદેહી। ચરનન્હિ લાગિ હરષુ અતિ તેહી ॥
દેહિં અસીસ બૂઝિ કુસલાતા। હોઇ અચલ તુમ્હાર અહિવાતા ॥
સબ રઘુપતિ મુખ કમલ બિલોકહિં। મઙ્ગલ જાનિ નયન જલ રોકહિમ્ ॥
કનક થાર આરતિ ઉતારહિં। બાર બાર પ્રભુ ગાત નિહારહિમ્ ॥
નાના ભાઁતિ નિછાવરિ કરહીં। પરમાનન્દ હરષ ઉર ભરહીમ્ ॥
કૌસલ્યા પુનિ પુનિ રઘુબીરહિ। ચિતવતિ કૃપાસિન્ધુ રનધીરહિ ॥
હૃદયઁ બિચારતિ બારહિં બારા। કવન ભાઁતિ લઙ્કાપતિ મારા ॥
અતિ સુકુમાર જુગલ મેરે બારે। નિસિચર સુભટ મહાબલ ભારે ॥
દો. લછિમન અરુ સીતા સહિત પ્રભુહિ બિલોકતિ માતુ।
પરમાનન્દ મગન મન પુનિ પુનિ પુલકિત ગાતુ ॥ 7 ॥
લઙ્કાપતિ કપીસ નલ નીલા। જામવન્ત અઙ્ગદ સુભસીલા ॥
હનુમદાદિ સબ બાનર બીરા। ધરે મનોહર મનુજ સરીરા ॥
ભરત સનેહ સીલ બ્રત નેમા। સાદર સબ બરનહિં અતિ પ્રેમા ॥
દેખિ નગરબાસિંહ કૈ રીતી। સકલ સરાહહિ પ્રભુ પદ પ્રીતી ॥
પુનિ રઘુપતિ સબ સખા બોલાએ। મુનિ પદ લાગહુ સકલ સિખાએ ॥
ગુર બસિષ્ટ કુલપૂજ્ય હમારે। ઇન્હ કી કૃપાઁ દનુજ રન મારે ॥
એ સબ સખા સુનહુ મુનિ મેરે। ભે સમર સાગર કહઁ બેરે ॥
મમ હિત લાગિ જન્મ ઇન્હ હારે। ભરતહુ તે મોહિ અધિક પિઆરે ॥
સુનિ પ્રભુ બચન મગન સબ ભે। નિમિષ નિમિષ ઉપજત સુખ ને ॥
દો. કૌસલ્યા કે ચરનન્હિ પુનિ તિન્હ નાયુ માથ ॥
આસિષ દીન્હે હરષિ તુમ્હ પ્રિય મમ જિમિ રઘુનાથ ॥ 8(ક) ॥
સુમન બૃષ્ટિ નભ સઙ્કુલ ભવન ચલે સુખકન્દ।
ચઢઈ અટારિન્હ દેખહિં નગર નારિ નર બૃન્દ ॥ 8(ખ) ॥
કઞ્ચન કલસ બિચિત્ર સઁવારે। સબહિં ધરે સજિ નિજ નિજ દ્વારે ॥
બન્દનવાર પતાકા કેતૂ। સબન્હિ બનાએ મઙ્ગલ હેતૂ ॥
બીથીં સકલ સુગન્ધ સિઞ્ચાઈ। ગજમનિ રચિ બહુ ચૌક પુરાઈ ॥
નાના ભાઁતિ સુમઙ્ગલ સાજે। હરષિ નગર નિસાન બહુ બાજે ॥
જહઁ તહઁ નારિ નિછાવર કરહીં। દેહિં અસીસ હરષ ઉર ભરહીમ્ ॥
કઞ્ચન થાર આરતી નાના। જુબતી સજેં કરહિં સુભ ગાના ॥
કરહિં આરતી આરતિહર કેં। રઘુકુલ કમલ બિપિન દિનકર કેમ્ ॥
પુર સોભા સમ્પતિ કલ્યાના। નિગમ સેષ સારદા બખાના ॥
તેઉ યહ ચરિત દેખિ ઠગિ રહહીં। ઉમા તાસુ ગુન નર કિમિ કહહીમ્ ॥
દો. નારિ કુમુદિનીં અવધ સર રઘુપતિ બિરહ દિનેસ।
અસ્ત ભેઁ બિગસત ભીં નિરખિ રામ રાકેસ ॥ 9(ક) ॥
હોહિં સગુન સુભ બિબિધ બિધિ બાજહિં ગગન નિસાન।
પુર નર નારિ સનાથ કરિ ભવન ચલે ભગવાન ॥ 9(ખ) ॥
પ્રભુ જાની કૈકેઈ લજાની। પ્રથમ તાસુ ગૃહ ગે ભવાની ॥
તાહિ પ્રબોધિ બહુત સુખ દીન્હા। પુનિ નિજ ભવન ગવન હરિ કીન્હા ॥
કૃપાસિન્ધુ જબ મન્દિર ગે। પુર નર નારિ સુખી સબ ભે ॥
ગુર બસિષ્ટ દ્વિજ લિએ બુલાઈ। આજુ સુઘરી સુદિન સમુદાઈ ॥
સબ દ્વિજ દેહુ હરષિ અનુસાસન। રામચન્દ્ર બૈઠહિં સિઙ્ઘાસન ॥
મુનિ બસિષ્ટ કે બચન સુહાએ। સુનત સકલ બિપ્રન્હ અતિ ભાએ ॥
કહહિં બચન મૃદુ બિપ્ર અનેકા। જગ અભિરામ રામ અભિષેકા ॥
અબ મુનિબર બિલમ્બ નહિં કીજે। મહારાજ કહઁ તિલક કરીજૈ ॥
દો. તબ મુનિ કહેઉ સુમન્ત્ર સન સુનત ચલેઉ હરષાઇ।
રથ અનેક બહુ બાજિ ગજ તુરત સઁવારે જાઇ ॥ 10(ક) ॥
જહઁ તહઁ ધાવન પઠિ પુનિ મઙ્ગલ દ્રબ્ય મગાઇ।
હરષ સમેત બસિષ્ટ પદ પુનિ સિરુ નાયુ આઇ ॥ 10(ખ) ॥
નવાન્હપારાયણ, આઠવાઁ વિશ્રામ
અવધપુરી અતિ રુચિર બનાઈ। દેવન્હ સુમન બૃષ્ટિ ઝરિ લાઈ ॥
રામ કહા સેવકન્હ બુલાઈ। પ્રથમ સખન્હ અન્હવાવહુ જાઈ ॥
સુનત બચન જહઁ તહઁ જન ધાએ। સુગ્રીવાદિ તુરત અન્હવાએ ॥
પુનિ કરુનાનિધિ ભરતુ હઁકારે। નિજ કર રામ જટા નિરુઆરે ॥
અન્હવાએ પ્રભુ તીનિઉ ભાઈ। ભગત બછલ કૃપાલ રઘુરાઈ ॥
ભરત ભાગ્ય પ્રભુ કોમલતાઈ। સેષ કોટિ સત સકહિં ન ગાઈ ॥
પુનિ નિજ જટા રામ બિબરાએ। ગુર અનુસાસન માગિ નહાએ ॥
કરિ મજ્જન પ્રભુ ભૂષન સાજે। અઙ્ગ અનઙ્ગ દેખિ સત લાજે ॥
દો. સાસુન્હ સાદર જાનકિહિ મજ્જન તુરત કરાઇ।
દિબ્ય બસન બર ભૂષન અઁગ અઁગ સજે બનાઇ ॥ 11(ક) ॥
રામ બામ દિસિ સોભતિ રમા રૂપ ગુન ખાનિ।
દેખિ માતુ સબ હરષીં જન્મ સુફલ નિજ જાનિ ॥ 11(ખ) ॥
સુનુ ખગેસ તેહિ અવસર બ્રહ્મા સિવ મુનિ બૃન્દ।
ચઢઇ બિમાન આએ સબ સુર દેખન સુખકન્દ ॥ 11(ગ) ॥
પ્રભુ બિલોકિ મુનિ મન અનુરાગા। તુરત દિબ્ય સિઙ્ઘાસન માગા ॥
રબિ સમ તેજ સો બરનિ ન જાઈ। બૈઠે રામ દ્વિજન્હ સિરુ નાઈ ॥
જનકસુતા સમેત રઘુરાઈ। પેખિ પ્રહરષે મુનિ સમુદાઈ ॥
બેદ મન્ત્ર તબ દ્વિજન્હ ઉચારે। નભ સુર મુનિ જય જયતિ પુકારે ॥
પ્રથમ તિલક બસિષ્ટ મુનિ કીન્હા। પુનિ સબ બિપ્રન્હ આયસુ દીન્હા ॥
સુત બિલોકિ હરષીં મહતારી। બાર બાર આરતી ઉતારી ॥
બિપ્રન્હ દાન બિબિધ બિધિ દીન્હે। જાચક સકલ અજાચક કીન્હે ॥
સિઙ્ઘાસન પર ત્રિભુઅન સાઈ। દેખિ સુરન્હ દુન્દુભીં બજાઈમ્ ॥
છં. નભ દુન્દુભીં બાજહિં બિપુલ ગન્ધર્બ કિન્નર ગાવહીં।
નાચહિં અપછરા બૃન્દ પરમાનન્દ સુર મુનિ પાવહીમ્ ॥
ભરતાદિ અનુજ બિભીષનાઙ્ગદ હનુમદાદિ સમેત તે।
ગહેં છત્ર ચામર બ્યજન ધનુ અસિ ચર્મ સક્તિ બિરાજતે ॥ 1 ॥
શ્રી સહિત દિનકર બંસ બૂષન કામ બહુ છબિ સોહી।
નવ અમ્બુધર બર ગાત અમ્બર પીત સુર મન મોહી ॥
મુકુટાઙ્ગદાદિ બિચિત્ર ભૂષન અઙ્ગ અઙ્ગન્હિ પ્રતિ સજે।
અમ્ભોજ નયન બિસાલ ઉર ભુજ ધન્ય નર નિરખન્તિ જે ॥ 2 ॥
દો. વહ સોભા સમાજ સુખ કહત ન બનિ ખગેસ।
બરનહિં સારદ સેષ શ્રુતિ સો રસ જાન મહેસ ॥ 12(ક) ॥
ભિન્ન ભિન્ન અસ્તુતિ કરિ ગે સુર નિજ નિજ ધામ।
બન્દી બેષ બેદ તબ આએ જહઁ શ્રીરામ ॥ 12(ખ) ॥
પ્રભુ સર્બગ્ય કીન્હ અતિ આદર કૃપાનિધાન।
લખેઉ ન કાહૂઁ મરમ કછુ લગે કરન ગુન ગાન ॥ 12(ગ) ॥
છં. જય સગુન નિર્ગુન રૂપ અનૂપ ભૂપ સિરોમને।
દસકન્ધરાદિ પ્રચણ્ડ નિસિચર પ્રબલ ખલ ભુજ બલ હને ॥
અવતાર નર સંસાર ભાર બિભઞ્જિ દારુન દુખ દહે।
જય પ્રનતપાલ દયાલ પ્રભુ સઞ્જુક્ત સક્તિ નમામહે ॥ 1 ॥
તવ બિષમ માયા બસ સુરાસુર નાગ નર અગ જગ હરે।
ભવ પન્થ ભ્રમત અમિત દિવસ નિસિ કાલ કર્મ ગુનનિ ભરે ॥
જે નાથ કરિ કરુના બિલોકે ત્રિબિધિ દુખ તે નિર્બહે।
ભવ ખેદ છેદન દચ્છ હમ કહુઁ રચ્છ રામ નમામહે ॥ 2 ॥
જે ગ્યાન માન બિમત્ત તવ ભવ હરનિ ભક્તિ ન આદરી।
તે પાઇ સુર દુર્લભ પદાદપિ પરત હમ દેખત હરી ॥
બિસ્વાસ કરિ સબ આસ પરિહરિ દાસ તવ જે હોઇ રહે।
જપિ નામ તવ બિનુ શ્રમ તરહિં ભવ નાથ સો સમરામહે ॥ 3 ॥
જે ચરન સિવ અજ પૂજ્ય રજ સુભ પરસિ મુનિપતિની તરી।
નખ નિર્ગતા મુનિ બન્દિતા ત્રેલોક પાવનિ સુરસરી ॥
ધ્વજ કુલિસ અઙ્કુસ કઞ્જ જુત બન ફિરત કણ્ટક કિન લહે।
પદ કઞ્જ દ્વન્દ મુકુન્દ રામ રમેસ નિત્ય ભજામહે ॥ 4 ॥
અબ્યક્તમૂલમનાદિ તરુ ત્વચ ચારિ નિગમાગમ ભને।
ષટ કન્ધ સાખા પઞ્ચ બીસ અનેક પર્ન સુમન ઘને ॥
ફલ જુગલ બિધિ કટુ મધુર બેલિ અકેલિ જેહિ આશ્રિત રહે।
પલ્લવત ફૂલત નવલ નિત સંસાર બિટપ નમામહે ॥ 5 ॥
જે બ્રહ્મ અજમદ્વૈતમનુભવગમ્ય મનપર ધ્યાવહીં।
તે કહહુઁ જાનહુઁ નાથ હમ તવ સગુન જસ નિત ગાવહીમ્ ॥
કરુનાયતન પ્રભુ સદગુનાકર દેવ યહ બર માગહીં।
મન બચન કર્મ બિકાર તજિ તવ ચરન હમ અનુરાગહીમ્ ॥ 6 ॥
દો. સબ કે દેખત બેદન્હ બિનતી કીન્હિ ઉદાર।
અન્તર્ધાન ભે પુનિ ગે બ્રહ્મ આગાર ॥ 13(ક) ॥
બૈનતેય સુનુ સમ્ભુ તબ આએ જહઁ રઘુબીર।
બિનય કરત ગદગદ ગિરા પૂરિત પુલક સરીર ॥ 13(ખ) ॥
છં. જય રામ રમારમનં સમનં। ભવ તાપ ભયાકુલ પાહિ જનમ્ ॥
અવધેસ સુરેસ રમેસ બિભો। સરનાગત માગત પાહિ પ્રભો ॥ 1 ॥
દસસીસ બિનાસન બીસ ભુજા। કૃત દૂરિ મહા મહિ ભૂરિ રુજા ॥
રજનીચર બૃન્દ પતઙ્ગ રહે। સર પાવક તેજ પ્રચણ્ડ દહે ॥ 2 ॥
મહિ મણ્ડલ મણ્ડન ચારુતરં। ધૃત સાયક ચાપ નિષઙ્ગ બરમ્ ॥
મદ મોહ મહા મમતા રજની। તમ પુઞ્જ દિવાકર તેજ અની ॥ 3 ॥
મનજાત કિરાત નિપાત કિએ। મૃગ લોગ કુભોગ સરેન હિએ ॥
હતિ નાથ અનાથનિ પાહિ હરે। બિષયા બન પાવઁર ભૂલિ પરે ॥ 4 ॥
બહુ રોગ બિયોગન્હિ લોગ હે। ભવદઙ્ઘ્રિ નિરાદર કે ફલ એ ॥
ભવ સિન્ધુ અગાધ પરે નર તે। પદ પઙ્કજ પ્રેમ ન જે કરતે ॥ 5 ॥
અતિ દીન મલીન દુખી નિતહીં। જિન્હ કે પદ પઙ્કજ પ્રીતિ નહીમ્ ॥
અવલમ્બ ભવન્ત કથા જિન્હ કે ॥ પ્રિય સન્ત અનન્ત સદા તિન્હ કેમ્ ॥ 6 ॥
નહિં રાગ ન લોભ ન માન મદા ॥ તિન્હ કેં સમ બૈભવ વા બિપદા ॥
એહિ તે તવ સેવક હોત મુદા। મુનિ ત્યાગત જોગ ભરોસ સદા ॥ 7 ॥
કરિ પ્રેમ નિરન્તર નેમ લિએઁ। પદ પઙ્કજ સેવત સુદ્ધ હિએઁ ॥
સમ માનિ નિરાદર આદરહી। સબ સન્ત સુખી બિચરન્તિ મહી ॥ 8 ॥
મુનિ માનસ પઙ્કજ ભૃઙ્ગ ભજે। રઘુબીર મહા રનધીર અજે ॥
તવ નામ જપામિ નમામિ હરી। ભવ રોગ મહાગદ માન અરી ॥ 9 ॥
ગુન સીલ કૃપા પરમાયતનં। પ્રનમામિ નિરન્તર શ્રીરમનમ્ ॥
રઘુનન્દ નિકન્દય દ્વન્દ્વઘનં। મહિપાલ બિલોકય દીન જનમ્ ॥ 10 ॥
દો. બાર બાર બર માગુઁ હરષિ દેહુ શ્રીરઙ્ગ।
પદ સરોજ અનપાયની ભગતિ સદા સતસઙ્ગ ॥ 14(ક) ॥
બરનિ ઉમાપતિ રામ ગુન હરષિ ગે કૈલાસ।
તબ પ્રભુ કપિન્હ દિવાએ સબ બિધિ સુખપ્રદ બાસ ॥ 14(ખ) ॥
સુનુ ખગપતિ યહ કથા પાવની। ત્રિબિધ તાપ ભવ ભય દાવની ॥
મહારાજ કર સુભ અભિષેકા। સુનત લહહિં નર બિરતિ બિબેકા ॥
જે સકામ નર સુનહિં જે ગાવહિં। સુખ સમ્પતિ નાના બિધિ પાવહિમ્ ॥
સુર દુર્લભ સુખ કરિ જગ માહીં। અન્તકાલ રઘુપતિ પુર જાહીમ્ ॥
સુનહિં બિમુક્ત બિરત અરુ બિષી। લહહિં ભગતિ ગતિ સમ્પતિ ની ॥
ખગપતિ રામ કથા મૈં બરની। સ્વમતિ બિલાસ ત્રાસ દુખ હરની ॥
બિરતિ બિબેક ભગતિ દૃઢ કરની। મોહ નદી કહઁ સુન્દર તરની ॥
નિત નવ મઙ્ગલ કૌસલપુરી। હરષિત રહહિં લોગ સબ કુરી ॥
નિત નિ પ્રીતિ રામ પદ પઙ્કજ। સબકેં જિન્હહિ નમત સિવ મુનિ અજ ॥
મઙ્ગન બહુ પ્રકાર પહિરાએ। દ્વિજન્હ દાન નાના બિધિ પાએ ॥
દો. બ્રહ્માનન્દ મગન કપિ સબ કેં પ્રભુ પદ પ્રીતિ।
જાત ન જાને દિવસ તિન્હ ગે માસ ષટ બીતિ ॥ 15 ॥
બિસરે ગૃહ સપનેહુઁ સુધિ નાહીં। જિમિ પરદ્રોહ સન્ત મન માહી ॥
તબ રઘુપતિ સબ સખા બોલાએ। આઇ સબન્હિ સાદર સિરુ નાએ ॥
પરમ પ્રીતિ સમીપ બૈઠારે। ભગત સુખદ મૃદુ બચન ઉચારે ॥
તુમ્હ અતિ કીન્હ મોરિ સેવકાઈ। મુખ પર કેહિ બિધિ કરૌં બડઆઈ ॥
તાતે મોહિ તુમ્હ અતિ પ્રિય લાગે। મમ હિત લાગિ ભવન સુખ ત્યાગે ॥
અનુજ રાજ સમ્પતિ બૈદેહી। દેહ ગેહ પરિવાર સનેહી ॥
સબ મમ પ્રિય નહિં તુમ્હહિ સમાના। મૃષા ન કહુઁ મોર યહ બાના ॥
સબ કે પ્રિય સેવક યહ નીતી। મોરેં અધિક દાસ પર પ્રીતી ॥
દો. અબ ગૃહ જાહુ સખા સબ ભજેહુ મોહિ દૃઢ નેમ।
સદા સર્બગત સર્બહિત જાનિ કરેહુ અતિ પ્રેમ ॥ 16 ॥
સુનિ પ્રભુ બચન મગન સબ ભે। કો હમ કહાઁ બિસરિ તન ગે ॥
એકટક રહે જોરિ કર આગે। સકહિં ન કછુ કહિ અતિ અનુરાગે ॥
પરમ પ્રેમ તિન્હ કર પ્રભુ દેખા। કહા બિબિધ બિધિ ગ્યાન બિસેષા ॥
પ્રભુ સન્મુખ કછુ કહન ન પારહિં। પુનિ પુનિ ચરન સરોજ નિહારહિમ્ ॥
તબ પ્રભુ ભૂષન બસન મગાએ। નાના રઙ્ગ અનૂપ સુહાએ ॥
સુગ્રીવહિ પ્રથમહિં પહિરાએ। બસન ભરત નિજ હાથ બનાએ ॥
પ્રભુ પ્રેરિત લછિમન પહિરાએ। લઙ્કાપતિ રઘુપતિ મન ભાએ ॥
અઙ્ગદ બૈઠ રહા નહિં ડોલા। પ્રીતિ દેખિ પ્રભુ તાહિ ન બોલા ॥
દો. જામવન્ત નીલાદિ સબ પહિરાએ રઘુનાથ।
હિયઁ ધરિ રામ રૂપ સબ ચલે નાઇ પદ માથ ॥ 17(ક) ॥
તબ અઙ્ગદ ઉઠિ નાઇ સિરુ સજલ નયન કર જોરિ।
અતિ બિનીત બોલેઉ બચન મનહુઁ પ્રેમ રસ બોરિ ॥ 17(ખ) ॥
સુનુ સર્બગ્ય કૃપા સુખ સિન્ધો। દીન દયાકર આરત બન્ધો ॥
મરતી બેર નાથ મોહિ બાલી। ગયુ તુમ્હારેહિ કોઞ્છેં ઘાલી ॥
અસરન સરન બિરદુ સમ્ભારી। મોહિ જનિ તજહુ ભગત હિતકારી ॥
મોરેં તુમ્હ પ્રભુ ગુર પિતુ માતા। જાઉઁ કહાઁ તજિ પદ જલજાતા ॥
તુમ્હહિ બિચારિ કહહુ નરનાહા। પ્રભુ તજિ ભવન કાજ મમ કાહા ॥
બાલક ગ્યાન બુદ્ધિ બલ હીના। રાખહુ સરન નાથ જન દીના ॥
નીચિ ટહલ ગૃહ કૈ સબ કરિહુઁ। પદ પઙ્કજ બિલોકિ ભવ તરિહુઁ ॥
અસ કહિ ચરન પરેઉ પ્રભુ પાહી। અબ જનિ નાથ કહહુ ગૃહ જાહી ॥
દો. અઙ્ગદ બચન બિનીત સુનિ રઘુપતિ કરુના સીંવ।
પ્રભુ ઉઠાઇ ઉર લાયુ સજલ નયન રાજીવ ॥ 18(ક) ॥
નિજ ઉર માલ બસન મનિ બાલિતનય પહિરાઇ।
બિદા કીન્હિ ભગવાન તબ બહુ પ્રકાર સમુઝાઇ ॥ 18(ખ) ॥
ભરત અનુજ સૌમિત્ર સમેતા। પઠવન ચલે ભગત કૃત ચેતા ॥
અઙ્ગદ હૃદયઁ પ્રેમ નહિં થોરા। ફિરિ ફિરિ ચિતવ રામ કીં ઓરા ॥
બાર બાર કર દણ્ડ પ્રનામા। મન અસ રહન કહહિં મોહિ રામા ॥
રામ બિલોકનિ બોલનિ ચલની। સુમિરિ સુમિરિ સોચત હઁસિ મિલની ॥
પ્રભુ રુખ દેખિ બિનય બહુ ભાષી। ચલેઉ હૃદયઁ પદ પઙ્કજ રાખી ॥
અતિ આદર સબ કપિ પહુઁચાએ। ભાઇન્હ સહિત ભરત પુનિ આએ ॥
તબ સુગ્રીવ ચરન ગહિ નાના। ભાઁતિ બિનય કીન્હે હનુમાના ॥
દિન દસ કરિ રઘુપતિ પદ સેવા। પુનિ તવ ચરન દેખિહુઁ દેવા ॥
પુન્ય પુઞ્જ તુમ્હ પવનકુમારા। સેવહુ જાઇ કૃપા આગારા ॥
અસ કહિ કપિ સબ ચલે તુરન્તા। અઙ્ગદ કહિ સુનહુ હનુમન્તા ॥
દો. કહેહુ દણ્ડવત પ્રભુ સૈં તુમ્હહિ કહુઁ કર જોરિ।
બાર બાર રઘુનાયકહિ સુરતિ કરાએહુ મોરિ ॥ 19(ક) ॥
અસ કહિ ચલેઉ બાલિસુત ફિરિ આયુ હનુમન્ત।
તાસુ પ્રીતિ પ્રભુ સન કહિ મગન ભે ભગવન્ત ॥ !9(ખ) ॥
કુલિસહુ ચાહિ કઠોર અતિ કોમલ કુસુમહુ ચાહિ।
ચિત્ત ખગેસ રામ કર સમુઝિ પરિ કહુ કાહિ ॥ 19(ગ) ॥
પુનિ કૃપાલ લિયો બોલિ નિષાદા। દીન્હે ભૂષન બસન પ્રસાદા ॥
જાહુ ભવન મમ સુમિરન કરેહૂ। મન ક્રમ બચન ધર્મ અનુસરેહૂ ॥
તુમ્હ મમ સખા ભરત સમ ભ્રાતા। સદા રહેહુ પુર આવત જાતા ॥
બચન સુનત ઉપજા સુખ ભારી। પરેઉ ચરન ભરિ લોચન બારી ॥
ચરન નલિન ઉર ધરિ ગૃહ આવા। પ્રભુ સુભાઉ પરિજનન્હિ સુનાવા ॥
રઘુપતિ ચરિત દેખિ પુરબાસી। પુનિ પુનિ કહહિં ધન્ય સુખરાસી ॥
રામ રાજ બૈણ્ઠેં ત્રેલોકા। હરષિત ભે ગે સબ સોકા ॥
બયરુ ન કર કાહૂ સન કોઈ। રામ પ્રતાપ બિષમતા ખોઈ ॥
દો. બરનાશ્રમ નિજ નિજ ધરમ બનિરત બેદ પથ લોગ।
ચલહિં સદા પાવહિં સુખહિ નહિં ભય સોક ન રોગ ॥ 20 ॥
દૈહિક દૈવિક ભૌતિક તાપા। રામ રાજ નહિં કાહુહિ બ્યાપા ॥
સબ નર કરહિં પરસ્પર પ્રીતી। ચલહિં સ્વધર્મ નિરત શ્રુતિ નીતી ॥
ચારિઉ ચરન ધર્મ જગ માહીં। પૂરિ રહા સપનેહુઁ અઘ નાહીમ્ ॥
રામ ભગતિ રત નર અરુ નારી। સકલ પરમ ગતિ કે અધિકારી ॥
અલ્પમૃત્યુ નહિં કવનિઉ પીરા। સબ સુન્દર સબ બિરુજ સરીરા ॥
નહિં દરિદ્ર કૌ દુખી ન દીના। નહિં કૌ અબુધ ન લચ્છન હીના ॥
સબ નિર્દમ્ભ ધર્મરત પુની। નર અરુ નારિ ચતુર સબ ગુની ॥
સબ ગુનગ્ય પણ્ડિત સબ ગ્યાની। સબ કૃતગ્ય નહિં કપટ સયાની ॥
દો. રામ રાજ નભગેસ સુનુ સચરાચર જગ માહિમ્ ॥
કાલ કર્મ સુભાવ ગુન કૃત દુખ કાહુહિ નાહિમ્ ॥ 21 ॥
ભૂમિ સપ્ત સાગર મેખલા। એક ભૂપ રઘુપતિ કોસલા ॥
ભુઅન અનેક રોમ પ્રતિ જાસૂ। યહ પ્રભુતા કછુ બહુત ન તાસૂ ॥
સો મહિમા સમુઝત પ્રભુ કેરી। યહ બરનત હીનતા ઘનેરી ॥
સૌ મહિમા ખગેસ જિન્હ જાની। ફિરી એહિં ચરિત તિન્હહુઁ રતિ માની ॥
સૌ જાને કર ફલ યહ લીલા। કહહિં મહા મુનિબર દમસીલા ॥
રામ રાજ કર સુખ સમ્પદા। બરનિ ન સકિ ફનીસ સારદા ॥
સબ ઉદાર સબ પર ઉપકારી। બિપ્ર ચરન સેવક નર નારી ॥
એકનારિ બ્રત રત સબ ઝારી। તે મન બચ ક્રમ પતિ હિતકારી ॥
દો. દણ્ડ જતિન્હ કર ભેદ જહઁ નર્તક નૃત્ય સમાજ।
જીતહુ મનહિ સુનિઅ અસ રામચન્દ્ર કેં રાજ ॥ 22 ॥
ફૂલહિં ફરહિં સદા તરુ કાનન। રહહિ એક સઁગ ગજ પઞ્ચાનન ॥
ખગ મૃગ સહજ બયરુ બિસરાઈ। સબન્હિ પરસ્પર પ્રીતિ બઢઆઈ ॥
કૂજહિં ખગ મૃગ નાના બૃન્દા। અભય ચરહિં બન કરહિં અનન્દા ॥
સીતલ સુરભિ પવન બહ મન્દા। ગૂઞ્જત અલિ લૈ ચલિ મકરન્દા ॥
લતા બિટપ માગેં મધુ ચવહીં। મનભાવતો ધેનુ પય સ્ત્રવહીમ્ ॥
સસિ સમ્પન્ન સદા રહ ધરની। ત્રેતાઁ ભિ કૃતજુગ કૈ કરની ॥
પ્રગટીં ગિરિન્હ બિબિધ મનિ ખાની। જગદાતમા ભૂપ જગ જાની ॥
સરિતા સકલ બહહિં બર બારી। સીતલ અમલ સ્વાદ સુખકારી ॥
સાગર નિજ મરજાદાઁ રહહીં। ડારહિં રત્ન તટન્હિ નર લહહીમ્ ॥
સરસિજ સઙ્કુલ સકલ તડઆગા। અતિ પ્રસન્ન દસ દિસા બિભાગા ॥
દો. બિધુ મહિ પૂર મયૂખન્હિ રબિ તપ જેતનેહિ કાજ।
માગેં બારિદ દેહિં જલ રામચન્દ્ર કે રાજ ॥ 23 ॥
કોટિન્હ બાજિમેધ પ્રભુ કીન્હે। દાન અનેક દ્વિજન્હ કહઁ દીન્હે ॥
શ્રુતિ પથ પાલક ધર્મ ધુરન્ધર। ગુનાતીત અરુ ભોગ પુરન્દર ॥
પતિ અનુકૂલ સદા રહ સીતા। સોભા ખાનિ સુસીલ બિનીતા ॥
જાનતિ કૃપાસિન્ધુ પ્રભુતાઈ। સેવતિ ચરન કમલ મન લાઈ ॥
જદ્યપિ ગૃહઁ સેવક સેવકિની। બિપુલ સદા સેવા બિધિ ગુની ॥
નિજ કર ગૃહ પરિચરજા કરી। રામચન્દ્ર આયસુ અનુસરી ॥
જેહિ બિધિ કૃપાસિન્ધુ સુખ માનિ। સોઇ કર શ્રી સેવા બિધિ જાનિ ॥
કૌસલ્યાદિ સાસુ ગૃહ માહીં। સેવિ સબન્હિ માન મદ નાહીમ્ ॥
ઉમા રમા બ્રહ્માદિ બન્દિતા। જગદમ્બા સન્તતમનિન્દિતા ॥
દો. જાસુ કૃપા કટાચ્છુ સુર ચાહત ચિતવ ન સોઇ।
રામ પદારબિન્દ રતિ કરતિ સુભાવહિ ખોઇ ॥ 24 ॥
સેવહિં સાનકૂલ સબ ભાઈ। રામ ચરન રતિ અતિ અધિકાઈ ॥
પ્રભુ મુખ કમલ બિલોકત રહહીં। કબહુઁ કૃપાલ હમહિ કછુ કહહીમ્ ॥
રામ કરહિં ભ્રાતન્હ પર પ્રીતી। નાના ભાઁતિ સિખાવહિં નીતી ॥
હરષિત રહહિં નગર કે લોગા। કરહિં સકલ સુર દુર્લભ ભોગા ॥
અહનિસિ બિધિહિ મનાવત રહહીં। શ્રીરઘુબીર ચરન રતિ ચહહીમ્ ॥
દુઇ સુત સુન્દર સીતાઁ જાએ। લવ કુસ બેદ પુરાનન્હ ગાએ ॥
દૌ બિજી બિની ગુન મન્દિર। હરિ પ્રતિબિમ્બ મનહુઁ અતિ સુન્દર ॥
દુઇ દુઇ સુત સબ ભ્રાતન્હ કેરે। ભે રૂપ ગુન સીલ ઘનેરે ॥
દો. ગ્યાન ગિરા ગોતીત અજ માયા મન ગુન પાર।
સોઇ સચ્ચિદાનન્દ ઘન કર નર ચરિત ઉદાર ॥ 25 ॥
પ્રાતકાલ સરૂ કરિ મજ્જન। બૈઠહિં સભાઁ સઙ્ગ દ્વિજ સજ્જન ॥
બેદ પુરાન બસિષ્ટ બખાનહિં। સુનહિં રામ જદ્યપિ સબ જાનહિમ્ ॥
અનુજન્હ સઞ્જુત ભોજન કરહીં। દેખિ સકલ જનનીં સુખ ભરહીમ્ ॥
ભરત સત્રુહન દોનુ ભાઈ। સહિત પવનસુત ઉપબન જાઈ ॥
બૂઝહિં બૈઠિ રામ ગુન ગાહા। કહ હનુમાન સુમતિ અવગાહા ॥
સુનત બિમલ ગુન અતિ સુખ પાવહિં। બહુરિ બહુરિ કરિ બિનય કહાવહિમ્ ॥
સબ કેં ગૃહ ગૃહ હોહિં પુરાના। રામચરિત પાવન બિધિ નાના ॥
નર અરુ નારિ રામ ગુન ગાનહિં। કરહિં દિવસ નિસિ જાત ન જાનહિમ્ ॥
દો. અવધપુરી બાસિંહ કર સુખ સમ્પદા સમાજ।
સહસ સેષ નહિં કહિ સકહિં જહઁ નૃપ રામ બિરાજ ॥ 26 ॥
નારદાદિ સનકાદિ મુનીસા। દરસન લાગિ કોસલાધીસા ॥
દિન પ્રતિ સકલ અજોધ્યા આવહિં। દેખિ નગરુ બિરાગુ બિસરાવહિમ્ ॥
જાતરૂપ મનિ રચિત અટારીં। નાના રઙ્ગ રુચિર ગચ ઢારીમ્ ॥
પુર ચહુઁ પાસ કોટ અતિ સુન્દર। રચે કઁગૂરા રઙ્ગ રઙ્ગ બર ॥
નવ ગ્રહ નિકર અનીક બનાઈ। જનુ ઘેરી અમરાવતિ આઈ ॥
મહિ બહુ રઙ્ગ રચિત ગચ કાઁચા। જો બિલોકિ મુનિબર મન નાચા ॥
ધવલ ધામ ઊપર નભ ચુમ્બત। કલસ મનહુઁ રબિ સસિ દુતિ નિન્દત ॥
બહુ મનિ રચિત ઝરોખા ભ્રાજહિં। ગૃહ ગૃહ પ્રતિ મનિ દીપ બિરાજહિમ્ ॥
છં. મનિ દીપ રાજહિં ભવન ભ્રાજહિં દેહરીં બિદ્રુમ રચી।
મનિ ખમ્ભ ભીતિ બિરઞ્ચિ બિરચી કનક મનિ મરકત ખચી ॥
સુન્દર મનોહર મન્દિરાયત અજિર રુચિર ફટિક રચે।
પ્રતિ દ્વાર દ્વાર કપાટ પુરટ બનાઇ બહુ બજ્રન્હિ ખચે ॥
દો. ચારુ ચિત્રસાલા ગૃહ ગૃહ પ્રતિ લિખે બનાઇ।
રામ ચરિત જે નિરખ મુનિ તે મન લેહિં ચોરાઇ ॥ 27 ॥
સુમન બાટિકા સબહિં લગાઈ। બિબિધ ભાઁતિ કરિ જતન બનાઈ ॥
લતા લલિત બહુ જાતિ સુહાઈ। ફૂલહિં સદા બંસત કિ નાઈ ॥
ગુઞ્જત મધુકર મુખર મનોહર। મારુત ત્રિબિધ સદા બહ સુન્દર ॥
નાના ખગ બાલકન્હિ જિઆએ। બોલત મધુર ઉડઆત સુહાએ ॥
મોર હંસ સારસ પારાવત। ભવનનિ પર સોભા અતિ પાવત ॥
જહઁ તહઁ દેખહિં નિજ પરિછાહીં। બહુ બિધિ કૂજહિં નૃત્ય કરાહીમ્ ॥
સુક સારિકા પઢઆવહિં બાલક। કહહુ રામ રઘુપતિ જનપાલક ॥
રાજ દુઆર સકલ બિધિ ચારૂ। બીથીં ચૌહટ રૂચિર બજારૂ ॥
છં. બાજાર રુચિર ન બનિ બરનત બસ્તુ બિનુ ગથ પાઇએ।
જહઁ ભૂપ રમાનિવાસ તહઁ કી સમ્પદા કિમિ ગાઇએ ॥
બૈઠે બજાજ સરાફ બનિક અનેક મનહુઁ કુબેર તે।
સબ સુખી સબ સચ્ચરિત સુન્દર નારિ નર સિસુ જરઠ જે ॥
દો. ઉત્તર દિસિ સરજૂ બહ નિર્મલ જલ ગમ્ભીર।
બાઁધે ઘાટ મનોહર સ્વલ્પ પઙ્ક નહિં તીર ॥ 28 ॥
દૂરિ ફરાક રુચિર સો ઘાટા। જહઁ જલ પિઅહિં બાજિ ગજ ઠાટા ॥
પનિઘટ પરમ મનોહર નાના। તહાઁ ન પુરુષ કરહિં અસ્નાના ॥
રાજઘાટ સબ બિધિ સુન્દર બર। મજ્જહિં તહાઁ બરન ચારિઉ નર ॥
તીર તીર દેવન્હ કે મન્દિર। ચહુઁ દિસિ તિન્હ કે ઉપબન સુન્દર ॥
કહુઁ કહુઁ સરિતા તીર ઉદાસી। બસહિં ગ્યાન રત મુનિ સન્ન્યાસી ॥
તીર તીર તુલસિકા સુહાઈ। બૃન્દ બૃન્દ બહુ મુનિન્હ લગાઈ ॥
પુર સોભા કછુ બરનિ ન જાઈ। બાહેર નગર પરમ રુચિરાઈ ॥
દેખત પુરી અખિલ અઘ ભાગા। બન ઉપબન બાપિકા તડઆગા ॥
છં. બાપીં તડઆગ અનૂપ કૂપ મનોહરાયત સોહહીં।
સોપાન સુન્દર નીર નિર્મલ દેખિ સુર મુનિ મોહહીમ્ ॥
બહુ રઙ્ગ કઞ્જ અનેક ખગ કૂજહિં મધુપ ગુઞ્જારહીં।
આરામ રમ્ય પિકાદિ ખગ રવ જનુ પથિક હઙ્કારહીમ્ ॥
દો. રમાનાથ જહઁ રાજા સો પુર બરનિ કિ જાઇ।
અનિમાદિક સુખ સમ્પદા રહીં અવધ સબ છાઇ ॥ 29 ॥
જહઁ તહઁ નર રઘુપતિ ગુન ગાવહિં। બૈઠિ પરસપર ઇહિ સિખાવહિમ્ ॥
ભજહુ પ્રનત પ્રતિપાલક રામહિ। સોભા સીલ રૂપ ગુન ધામહિ ॥
જલજ બિલોચન સ્યામલ ગાતહિ। પલક નયન ઇવ સેવક ત્રાતહિ ॥
ધૃત સર રુચિર ચાપ તૂનીરહિ। સન્ત કઞ્જ બન રબિ રનધીરહિ ॥
કાલ કરાલ બ્યાલ ખગરાજહિ। નમત રામ અકામ મમતા જહિ ॥
લોભ મોહ મૃગજૂથ કિરાતહિ। મનસિજ કરિ હરિ જન સુખદાતહિ ॥
સંસય સોક નિબિડ તમ ભાનુહિ। દનુજ ગહન ઘન દહન કૃસાનુહિ ॥
જનકસુતા સમેત રઘુબીરહિ। કસ ન ભજહુ ભઞ્જન ભવ ભીરહિ ॥
બહુ બાસના મસક હિમ રાસિહિ। સદા એકરસ અજ અબિનાસિહિ ॥
મુનિ રઞ્જન ભઞ્જન મહિ ભારહિ। તુલસિદાસ કે પ્રભુહિ ઉદારહિ ॥
દો. એહિ બિધિ નગર નારિ નર કરહિં રામ ગુન ગાન।
સાનુકૂલ સબ પર રહહિં સન્તત કૃપાનિધાન ॥ 30 ॥
જબ તે રામ પ્રતાપ ખગેસા। ઉદિત ભયુ અતિ પ્રબલ દિનેસા ॥
પૂરિ પ્રકાસ રહેઉ તિહુઁ લોકા। બહુતેન્હ સુખ બહુતન મન સોકા ॥
જિન્હહિ સોક તે કહુઁ બખાની। પ્રથમ અબિદ્યા નિસા નસાની ॥
અઘ ઉલૂક જહઁ તહાઁ લુકાને। કામ ક્રોધ કૈરવ સકુચાને ॥
બિબિધ કર્મ ગુન કાલ સુભ્AU। એ ચકોર સુખ લહહિં ન ક્AU ॥
મત્સર માન મોહ મદ ચોરા। ઇન્હ કર હુનર ન કવનિહુઁ ઓરા ॥
ધરમ તડઆગ ગ્યાન બિગ્યાના। એ પઙ્કજ બિકસે બિધિ નાના ॥
સુખ સન્તોષ બિરાગ બિબેકા। બિગત સોક એ કોક અનેકા ॥
દો. યહ પ્રતાપ રબિ જાકેં ઉર જબ કરિ પ્રકાસ।
પછિલે બાઢહિં પ્રથમ જે કહે તે પાવહિં નાસ ॥ 31 ॥
ભ્રાતન્હ સહિત રામુ એક બારા। સઙ્ગ પરમ પ્રિય પવનકુમારા ॥
સુન્દર ઉપબન દેખન ગે। સબ તરુ કુસુમિત પલ્લવ ને ॥
જાનિ સમય સનકાદિક આએ। તેજ પુઞ્જ ગુન સીલ સુહાએ ॥
બ્રહ્માનન્દ સદા લયલીના। દેખત બાલક બહુકાલીના ॥
રૂપ ધરેં જનુ ચારિઉ બેદા। સમદરસી મુનિ બિગત બિભેદા ॥
આસા બસન બ્યસન યહ તિન્હહીં। રઘુપતિ ચરિત હોઇ તહઁ સુનહીમ્ ॥
તહાઁ રહે સનકાદિ ભવાની। જહઁ ઘટસમ્ભવ મુનિબર ગ્યાની ॥
રામ કથા મુનિબર બહુ બરની। ગ્યાન જોનિ પાવક જિમિ અરની ॥
દો. દેખિ રામ મુનિ આવત હરષિ દણ્ડવત કીન્હ।
સ્વાગત પૂઁછિ પીત પટ પ્રભુ બૈઠન કહઁ દીન્હ ॥ 32 ॥
કીન્હ દણ્ડવત તીનિઉઁ ભાઈ। સહિત પવનસુત સુખ અધિકાઈ ॥
મુનિ રઘુપતિ છબિ અતુલ બિલોકી। ભે મગન મન સકે ન રોકી ॥
સ્યામલ ગાત સરોરુહ લોચન। સુન્દરતા મન્દિર ભવ મોચન ॥
એકટક રહે નિમેષ ન લાવહિં। પ્રભુ કર જોરેં સીસ નવાવહિમ્ ॥
તિન્હ કૈ દસા દેખિ રઘુબીરા। સ્ત્રવત નયન જલ પુલક સરીરા ॥
કર ગહિ પ્રભુ મુનિબર બૈઠારે। પરમ મનોહર બચન ઉચારે ॥
આજુ ધન્ય મૈં સુનહુ મુનીસા। તુમ્હરેં દરસ જાહિં અઘ ખીસા ॥
બડએ ભાગ પાઇબ સતસઙ્ગા। બિનહિં પ્રયાસ હોહિં ભવ ભઙ્ગા ॥
દો. સન્ત સઙ્ગ અપબર્ગ કર કામી ભવ કર પન્થ।
કહહિ સન્ત કબિ કોબિદ શ્રુતિ પુરાન સદગ્રન્થ ॥ 33 ॥
સુનિ પ્રભુ બચન હરષિ મુનિ ચારી। પુલકિત તન અસ્તુતિ અનુસારી ॥
જય ભગવન્ત અનન્ત અનામય। અનઘ અનેક એક કરુનામય ॥
જય નિર્ગુન જય જય ગુન સાગર। સુખ મન્દિર સુન્દર અતિ નાગર ॥
જય ઇન્દિરા રમન જય ભૂધર। અનુપમ અજ અનાદિ સોભાકર ॥
ગ્યાન નિધાન અમાન માનપ્રદ। પાવન સુજસ પુરાન બેદ બદ ॥
તગ્ય કૃતગ્ય અગ્યતા ભઞ્જન। નામ અનેક અનામ નિરઞ્જન ॥
સર્બ સર્બગત સર્બ ઉરાલય। બસસિ સદા હમ કહુઁ પરિપાલય ॥
દ્વન્દ બિપતિ ભવ ફન્દ બિભઞ્જય। હ્રદિ બસિ રામ કામ મદ ગઞ્જય ॥
દો. પરમાનન્દ કૃપાયતન મન પરિપૂરન કામ।
પ્રેમ ભગતિ અનપાયની દેહુ હમહિ શ્રીરામ ॥ 34 ॥
દેહુ ભગતિ રઘુપતિ અતિ પાવનિ। ત્રિબિધ તાપ ભવ દાપ નસાવનિ ॥
પ્રનત કામ સુરધેનુ કલપતરુ। હોઇ પ્રસન્ન દીજૈ પ્રભુ યહ બરુ ॥
ભવ બારિધિ કુમ્ભજ રઘુનાયક। સેવત સુલભ સકલ સુખ દાયક ॥
મન સમ્ભવ દારુન દુખ દારય। દીનબન્ધુ સમતા બિસ્તારય ॥
આસ ત્રાસ ઇરિષાદિ નિવારક। બિનય બિબેક બિરતિ બિસ્તારક ॥
ભૂપ મૌલિ મન મણ્ડન ધરની। દેહિ ભગતિ સંસૃતિ સરિ તરની ॥
મુનિ મન માનસ હંસ નિરન્તર। ચરન કમલ બન્દિત અજ સઙ્કર ॥
રઘુકુલ કેતુ સેતુ શ્રુતિ રચ્છક। કાલ કરમ સુભાઉ ગુન ભચ્છક ॥
તારન તરન હરન સબ દૂષન। તુલસિદાસ પ્રભુ ત્રિભુવન ભૂષન ॥
દો. બાર બાર અસ્તુતિ કરિ પ્રેમ સહિત સિરુ નાઇ।
બ્રહ્મ ભવન સનકાદિ ગે અતિ અભીષ્ટ બર પાઇ ॥ 35 ॥
સનકાદિક બિધિ લોક સિધાએ। ભ્રાતન્હ રામ ચરન સિરુ નાએ ॥
પૂછત પ્રભુહિ સકલ સકુચાહીં। ચિતવહિં સબ મારુતસુત પાહીમ્ ॥
સુનિ ચહહિં પ્રભુ મુખ કૈ બાની। જો સુનિ હોઇ સકલ ભ્રમ હાની ॥
અન્તરજામી પ્રભુ સભ જાના। બૂઝત કહહુ કાહ હનુમાના ॥
જોરિ પાનિ કહ તબ હનુમન્તા। સુનહુ દીનદયાલ ભગવન્તા ॥
નાથ ભરત કછુ પૂઁછન ચહહીં। પ્રસ્ન કરત મન સકુચત અહહીમ્ ॥
તુમ્હ જાનહુ કપિ મોર સુભ્AU। ભરતહિ મોહિ કછુ અન્તર ક્AU ॥
સુનિ પ્રભુ બચન ભરત ગહે ચરના। સુનહુ નાથ પ્રનતારતિ હરના ॥
દો. નાથ ન મોહિ સન્દેહ કછુ સપનેહુઁ સોક ન મોહ।
કેવલ કૃપા તુમ્હારિહિ કૃપાનન્દ સન્દોહ ॥ 36 ॥
કરુઁ કૃપાનિધિ એક ઢિઠાઈ। મૈં સેવક તુમ્હ જન સુખદાઈ ॥
સન્તન્હ કૈ મહિમા રઘુરાઈ। બહુ બિધિ બેદ પુરાનન્હ ગાઈ ॥
શ્રીમુખ તુમ્હ પુનિ કીન્હિ બડઆઈ। તિન્હ પર પ્રભુહિ પ્રીતિ અધિકાઈ ॥
સુના ચહુઁ પ્રભુ તિન્હ કર લચ્છન। કૃપાસિન્ધુ ગુન ગ્યાન બિચચ્છન ॥
સન્ત અસન્ત ભેદ બિલગાઈ। પ્રનતપાલ મોહિ કહહુ બુઝાઈ ॥
સન્તન્હ કે લચ્છન સુનુ ભ્રાતા। અગનિત શ્રુતિ પુરાન બિખ્યાતા ॥
સન્ત અસન્તન્હિ કૈ અસિ કરની। જિમિ કુઠાર ચન્દન આચરની ॥
કાટિ પરસુ મલય સુનુ ભાઈ। નિજ ગુન દેઇ સુગન્ધ બસાઈ ॥
દો. તાતે સુર સીસન્હ ચઢત જગ બલ્લભ શ્રીખણ્ડ।
અનલ દાહિ પીટત ઘનહિં પરસુ બદન યહ દણ્ડ ॥ 37 ॥
બિષય અલમ્પટ સીલ ગુનાકર। પર દુખ દુખ સુખ સુખ દેખે પર ॥
સમ અભૂતરિપુ બિમદ બિરાગી। લોભામરષ હરષ ભય ત્યાગી ॥
કોમલચિત દીનન્હ પર દાયા। મન બચ ક્રમ મમ ભગતિ અમાયા ॥
સબહિ માનપ્રદ આપુ અમાની। ભરત પ્રાન સમ મમ તે પ્રાની ॥
બિગત કામ મમ નામ પરાયન। સાન્તિ બિરતિ બિનતી મુદિતાયન ॥
સીતલતા સરલતા મયત્રી। દ્વિજ પદ પ્રીતિ ધર્મ જનયત્રી ॥
એ સબ લચ્છન બસહિં જાસુ ઉર। જાનેહુ તાત સન્ત સન્તત ફુર ॥
સમ દમ નિયમ નીતિ નહિં ડોલહિં। પરુષ બચન કબહૂઁ નહિં બોલહિમ્ ॥
દો. નિન્દા અસ્તુતિ ઉભય સમ મમતા મમ પદ કઞ્જ।
તે સજ્જન મમ પ્રાનપ્રિય ગુન મન્દિર સુખ પુઞ્જ ॥ 38 ॥
સનહુ અસન્તન્હ કેર સુભ્AU। ભૂલેહુઁ સઙ્ગતિ કરિઅ ન ક્AU ॥
તિન્હ કર સઙ્ગ સદા દુખદાઈ। જિમિ કલપહિ ઘાલિ હરહાઈ ॥
ખલન્હ હૃદયઁ અતિ તાપ બિસેષી। જરહિં સદા પર સમ્પતિ દેખી ॥
જહઁ કહુઁ નિન્દા સુનહિં પરાઈ। હરષહિં મનહુઁ પરી નિધિ પાઈ ॥
કામ ક્રોધ મદ લોભ પરાયન। નિર્દય કપટી કુટિલ મલાયન ॥
બયરુ અકારન સબ કાહૂ સોં। જો કર હિત અનહિત તાહૂ સોમ્ ॥
ઝૂઠિ લેના ઝૂઠિ દેના। ઝૂઠિ ભોજન ઝૂઠ ચબેના ॥
બોલહિં મધુર બચન જિમિ મોરા। ખાઇ મહા અતિ હૃદય કઠોરા ॥
દો. પર દ્રોહી પર દાર રત પર ધન પર અપબાદ।
તે નર પાઁવર પાપમય દેહ ધરેં મનુજાદ ॥ 39 ॥
લોભિ ઓઢન લોભિ ડાસન। સિસ્ત્રોદર પર જમપુર ત્રાસ ન ॥
કાહૂ કી જૌં સુનહિં બડઆઈ। સ્વાસ લેહિં જનુ જૂડઈ આઈ ॥
જબ કાહૂ કૈ દેખહિં બિપતી। સુખી ભે માનહુઁ જગ નૃપતી ॥
સ્વારથ રત પરિવાર બિરોધી। લમ્પટ કામ લોભ અતિ ક્રોધી ॥
માતુ પિતા ગુર બિપ્ર ન માનહિં। આપુ ગે અરુ ઘાલહિં આનહિમ્ ॥
કરહિં મોહ બસ દ્રોહ પરાવા। સન્ત સઙ્ગ હરિ કથા ન ભાવા ॥
અવગુન સિન્ધુ મન્દમતિ કામી। બેદ બિદૂષક પરધન સ્વામી ॥
બિપ્ર દ્રોહ પર દ્રોહ બિસેષા। દમ્ભ કપટ જિયઁ ધરેં સુબેષા ॥
દો. ઐસે અધમ મનુજ ખલ કૃતજુગ ત્રેતા નાહિં।
દ્વાપર કછુક બૃન્દ બહુ હોઇહહિં કલિજુગ માહિમ્ ॥ 40 ॥
પર હિત સરિસ ધર્મ નહિં ભાઈ। પર પીડઆ સમ નહિં અધમાઈ ॥
નિર્નય સકલ પુરાન બેદ કર। કહેઉઁ તાત જાનહિં કોબિદ નર ॥
નર સરીર ધરિ જે પર પીરા। કરહિં તે સહહિં મહા ભવ ભીરા ॥
કરહિં મોહ બસ નર અઘ નાના। સ્વારથ રત પરલોક નસાના ॥
કાલરૂપ તિન્હ કહઁ મૈં ભ્રાતા। સુભ અરુ અસુભ કર્મ ફલ દાતા ॥
અસ બિચારિ જે પરમ સયાને। ભજહિં મોહિ સંસૃત દુખ જાને ॥
ત્યાગહિં કર્મ સુભાસુભ દાયક। ભજહિં મોહિ સુર નર મુનિ નાયક ॥
સન્ત અસન્તન્હ કે ગુન ભાષે। તે ન પરહિં ભવ જિન્હ લખિ રાખે ॥
દો. સુનહુ તાત માયા કૃત ગુન અરુ દોષ અનેક।
ગુન યહ ઉભય ન દેખિઅહિં દેખિઅ સો અબિબેક ॥ 41 ॥
શ્રીમુખ બચન સુનત સબ ભાઈ। હરષે પ્રેમ ન હૃદયઁ સમાઈ ॥
કરહિં બિનય અતિ બારહિં બારા। હનૂમાન હિયઁ હરષ અપારા ॥
પુનિ રઘુપતિ નિજ મન્દિર ગે। એહિ બિધિ ચરિત કરત નિત ને ॥
બાર બાર નારદ મુનિ આવહિં। ચરિત પુનીત રામ કે ગાવહિમ્ ॥
નિત નવ ચરન દેખિ મુનિ જાહીં। બ્રહ્મલોક સબ કથા કહાહીમ્ ॥
સુનિ બિરઞ્ચિ અતિસય સુખ માનહિં। પુનિ પુનિ તાત કરહુ ગુન ગાનહિમ્ ॥
સનકાદિક નારદહિ સરાહહિં। જદ્યપિ બ્રહ્મ નિરત મુનિ આહહિમ્ ॥
સુનિ ગુન ગાન સમાધિ બિસારી ॥ સાદર સુનહિં પરમ અધિકારી ॥
દો. જીવનમુક્ત બ્રહ્મપર ચરિત સુનહિં તજિ ધ્યાન।
જે હરિ કથાઁ ન કરહિં રતિ તિન્હ કે હિય પાષાન ॥ 42 ॥
એક બાર રઘુનાથ બોલાએ। ગુર દ્વિજ પુરબાસી સબ આએ ॥
બૈઠે ગુર મુનિ અરુ દ્વિજ સજ્જન। બોલે બચન ભગત ભવ ભઞ્જન ॥
સનહુ સકલ પુરજન મમ બાની। કહુઁ ન કછુ મમતા ઉર આની ॥
નહિં અનીતિ નહિં કછુ પ્રભુતાઈ। સુનહુ કરહુ જો તુમ્હહિ સોહાઈ ॥
સોઇ સેવક પ્રિયતમ મમ સોઈ। મમ અનુસાસન માનૈ જોઈ ॥
જૌં અનીતિ કછુ ભાષૌં ભાઈ। તૌં મોહિ બરજહુ ભય બિસરાઈ ॥
બડએં ભાગ માનુષ તનુ પાવા। સુર દુર્લભ સબ ગ્રન્થિન્હ ગાવા ॥
સાધન ધામ મોચ્છ કર દ્વારા। પાઇ ન જેહિં પરલોક સઁવારા ॥
દો. સો પરત્ર દુખ પાવિ સિર ધુનિ ધુનિ પછિતાઇ।
કાલહિ કર્મહિ ઈસ્વરહિ મિથ્યા દોષ લગાઇ ॥ 43 ॥
એહિ તન કર ફલ બિષય ન ભાઈ। સ્વર્ગુ સ્વલ્પ અન્ત દુખદાઈ ॥
નર તનુ પાઇ બિષયઁ મન દેહીં। પલટિ સુધા તે સઠ બિષ લેહીમ્ ॥
તાહિ કબહુઁ ભલ કહિ ન કોઈ। ગુઞ્જા ગ્રહિ પરસ મનિ ખોઈ ॥
આકર ચારિ લચ્છ ચૌરાસી। જોનિ ભ્રમત યહ જિવ અબિનાસી ॥
ફિરત સદા માયા કર પ્રેરા। કાલ કર્મ સુભાવ ગુન ઘેરા ॥
કબહુઁક કરિ કરુના નર દેહી। દેત ઈસ બિનુ હેતુ સનેહી ॥
નર તનુ ભવ બારિધિ કહુઁ બેરો। સન્મુખ મરુત અનુગ્રહ મેરો ॥
કરનધાર સદગુર દૃઢ નાવા। દુર્લભ સાજ સુલભ કરિ પાવા ॥
દો. જો ન તરૈ ભવ સાગર નર સમાજ અસ પાઇ।
સો કૃત નિન્દક મન્દમતિ આત્માહન ગતિ જાઇ ॥ 44 ॥
જૌં પરલોક ઇહાઁ સુખ ચહહૂ। સુનિ મમ બચન હ્રૃદયઁ દૃઢ ગહહૂ ॥
સુલભ સુખદ મારગ યહ ભાઈ। ભગતિ મોરિ પુરાન શ્રુતિ ગાઈ ॥
ગ્યાન અગમ પ્રત્યૂહ અનેકા। સાધન કઠિન ન મન કહુઁ ટેકા ॥
કરત કષ્ટ બહુ પાવિ કોઊ। ભક્તિ હીન મોહિ પ્રિય નહિં સોઊ ॥
ભક્તિ સુતન્ત્ર સકલ સુખ ખાની। બિનુ સતસઙ્ગ ન પાવહિં પ્રાની ॥
પુન્ય પુઞ્જ બિનુ મિલહિં ન સન્તા। સતસઙ્ગતિ સંસૃતિ કર અન્તા ॥
પુન્ય એક જગ મહુઁ નહિં દૂજા। મન ક્રમ બચન બિપ્ર પદ પૂજા ॥
સાનુકૂલ તેહિ પર મુનિ દેવા। જો તજિ કપટુ કરિ દ્વિજ સેવા ॥
દો. ઔરુ એક ગુપુત મત સબહિ કહુઁ કર જોરિ।
સઙ્કર ભજન બિના નર ભગતિ ન પાવિ મોરિ ॥ 45 ॥
કહહુ ભગતિ પથ કવન પ્રયાસા। જોગ ન મખ જપ તપ ઉપવાસા ॥
સરલ સુભાવ ન મન કુટિલાઈ। જથા લાભ સન્તોષ સદાઈ ॥
મોર દાસ કહાઇ નર આસા। કરિ તૌ કહહુ કહા બિસ્વાસા ॥
બહુત કહુઁ કા કથા બઢઆઈ। એહિ આચરન બસ્ય મૈં ભાઈ ॥
બૈર ન બિગ્રહ આસ ન ત્રાસા। સુખમય તાહિ સદા સબ આસા ॥
અનારમ્ભ અનિકેત અમાની। અનઘ અરોષ દચ્છ બિગ્યાની ॥
પ્રીતિ સદા સજ્જન સંસર્ગા। તૃન સમ બિષય સ્વર્ગ અપબર્ગા ॥
ભગતિ પચ્છ હઠ નહિં સઠતાઈ। દુષ્ટ તર્ક સબ દૂરિ બહાઈ ॥
દો. મમ ગુન ગ્રામ નામ રત ગત મમતા મદ મોહ।
તા કર સુખ સોઇ જાનિ પરાનન્દ સન્દોહ ॥ 46 ॥
સુનત સુધાસમ બચન રામ કે। ગહે સબનિ પદ કૃપાધામ કે ॥
જનનિ જનક ગુર બન્ધુ હમારે। કૃપા નિધાન પ્રાન તે પ્યારે ॥
તનુ ધનુ ધામ રામ હિતકારી। સબ બિધિ તુમ્હ પ્રનતારતિ હારી ॥
અસિ સિખ તુમ્હ બિનુ દેઇ ન કોઊ। માતુ પિતા સ્વારથ રત ઓઊ ॥
હેતુ રહિત જગ જુગ ઉપકારી। તુમ્હ તુમ્હાર સેવક અસુરારી ॥
સ્વારથ મીત સકલ જગ માહીં। સપનેહુઁ પ્રભુ પરમારથ નાહીમ્ ॥
સબકે બચન પ્રેમ રસ સાને। સુનિ રઘુનાથ હૃદયઁ હરષાને ॥
નિજ નિજ ગૃહ ગે આયસુ પાઈ। બરનત પ્રભુ બતકહી સુહાઈ ॥
દો. -ઉમા અવધબાસી નર નારિ કૃતારથ રૂપ।
બ્રહ્મ સચ્ચિદાનન્દ ઘન રઘુનાયક જહઁ ભૂપ ॥ 47 ॥
એક બાર બસિષ્ટ મુનિ આએ। જહાઁ રામ સુખધામ સુહાએ ॥
અતિ આદર રઘુનાયક કીન્હા। પદ પખારિ પાદોદક લીન્હા ॥
રામ સુનહુ મુનિ કહ કર જોરી। કૃપાસિન્ધુ બિનતી કછુ મોરી ॥
દેખિ દેખિ આચરન તુમ્હારા। હોત મોહ મમ હૃદયઁ અપારા ॥
મહિમા અમિત બેદ નહિં જાના। મૈં કેહિ ભાઁતિ કહુઁ ભગવાના ॥
ઉપરોહિત્ય કર્મ અતિ મન્દા। બેદ પુરાન સુમૃતિ કર નિન્દા ॥
જબ ન લેઉઁ મૈં તબ બિધિ મોહી। કહા લાભ આગેં સુત તોહી ॥
પરમાતમા બ્રહ્મ નર રૂપા। હોઇહિ રઘુકુલ ભૂષન ભૂપા ॥
દો. -તબ મૈં હૃદયઁ બિચારા જોગ જગ્ય બ્રત દાન।
જા કહુઁ કરિઅ સો પૈહુઁ ધર્મ ન એહિ સમ આન ॥ 48 ॥
જપ તપ નિયમ જોગ નિજ ધર્મા। શ્રુતિ સમ્ભવ નાના સુભ કર્મા ॥
ગ્યાન દયા દમ તીરથ મજ્જન। જહઁ લગિ ધર્મ કહત શ્રુતિ સજ્જન ॥
આગમ નિગમ પુરાન અનેકા। પઢએ સુને કર ફલ પ્રભુ એકા ॥
તબ પદ પઙ્કજ પ્રીતિ નિરન્તર। સબ સાધન કર યહ ફલ સુન્દર ॥
છૂટિ મલ કિ મલહિ કે ધોએઁ। ઘૃત કિ પાવ કોઇ બારિ બિલોએઁ ॥
પ્રેમ ભગતિ જલ બિનુ રઘુરાઈ। અભિઅન્તર મલ કબહુઁ ન જાઈ ॥
સોઇ સર્બગ્ય તગ્ય સોઇ પણ્ડિત। સોઇ ગુન ગૃહ બિગ્યાન અખણ્ડિત ॥
દચ્છ સકલ લચ્છન જુત સોઈ। જાકેં પદ સરોજ રતિ હોઈ ॥
દો. નાથ એક બર માગુઁ રામ કૃપા કરિ દેહુ।
જન્મ જન્મ પ્રભુ પદ કમલ કબહુઁ ઘટૈ જનિ નેહુ ॥ 49 ॥
અસ કહિ મુનિ બસિષ્ટ ગૃહ આએ। કૃપાસિન્ધુ કે મન અતિ ભાએ ॥
હનૂમાન ભરતાદિક ભ્રાતા। સઙ્ગ લિએ સેવક સુખદાતા ॥
પુનિ કૃપાલ પુર બાહેર ગે। ગજ રથ તુરગ મગાવત ભે ॥
દેખિ કૃપા કરિ સકલ સરાહે। દિએ ઉચિત જિન્હ જિન્હ તેઇ ચાહે ॥
હરન સકલ શ્રમ પ્રભુ શ્રમ પાઈ। ગે જહાઁ સીતલ અવઁરાઈ ॥
ભરત દીન્હ નિજ બસન ડસાઈ। બૈઠે પ્રભુ સેવહિં સબ ભાઈ ॥
મારુતસુત તબ મારૂત કરી। પુલક બપુષ લોચન જલ ભરી ॥
હનૂમાન સમ નહિં બડભાગી। નહિં કૌ રામ ચરન અનુરાગી ॥
ગિરિજા જાસુ પ્રીતિ સેવકાઈ। બાર બાર પ્રભુ નિજ મુખ ગાઈ ॥
દો. તેહિં અવસર મુનિ નારદ આએ કરતલ બીન।
ગાવન લગે રામ કલ કીરતિ સદા નબીન ॥ 50 ॥
મામવલોકય પઙ્કજ લોચન। કૃપા બિલોકનિ સોચ બિમોચન ॥
નીલ તામરસ સ્યામ કામ અરિ। હૃદય કઞ્જ મકરન્દ મધુપ હરિ ॥
જાતુધાન બરૂથ બલ ભઞ્જન। મુનિ સજ્જન રઞ્જન અઘ ગઞ્જન ॥
ભૂસુર સસિ નવ બૃન્દ બલાહક। અસરન સરન દીન જન ગાહક ॥
ભુજ બલ બિપુલ ભાર મહિ ખણ્ડિત। ખર દૂષન બિરાધ બધ પણ્ડિત ॥
રાવનારિ સુખરૂપ ભૂપબર। જય દસરથ કુલ કુમુદ સુધાકર ॥
સુજસ પુરાન બિદિત નિગમાગમ। ગાવત સુર મુનિ સન્ત સમાગમ ॥
કારુનીક બ્યલીક મદ ખણ્ડન। સબ બિધિ કુસલ કોસલા મણ્ડન ॥
કલિ મલ મથન નામ મમતાહન। તુલસીદાસ પ્રભુ પાહિ પ્રનત જન ॥
દો. પ્રેમ સહિત મુનિ નારદ બરનિ રામ ગુન ગ્રામ।
સોભાસિન્ધુ હૃદયઁ ધરિ ગે જહાઁ બિધિ ધામ ॥ 51 ॥
ગિરિજા સુનહુ બિસદ યહ કથા। મૈં સબ કહી મોરિ મતિ જથા ॥
રામ ચરિત સત કોટિ અપારા। શ્રુતિ સારદા ન બરનૈ પારા ॥
રામ અનન્ત અનન્ત ગુનાની। જન્મ કર્મ અનન્ત નામાની ॥
જલ સીકર મહિ રજ ગનિ જાહીં। રઘુપતિ ચરિત ન બરનિ સિરાહીમ્ ॥
બિમલ કથા હરિ પદ દાયની। ભગતિ હોઇ સુનિ અનપાયની ॥
ઉમા કહિઉઁ સબ કથા સુહાઈ। જો ભુસુણ્ડિ ખગપતિહિ સુનાઈ ॥
કછુક રામ ગુન કહેઉઁ બખાની। અબ કા કહૌં સો કહહુ ભવાની ॥
સુનિ સુભ કથા ઉમા હરષાની। બોલી અતિ બિનીત મૃદુ બાની ॥
ધન્ય ધન્ય મૈં ધન્ય પુરારી। સુનેઉઁ રામ ગુન ભવ ભય હારી ॥
દો. તુમ્હરી કૃપાઁ કૃપાયતન અબ કૃતકૃત્ય ન મોહ।
જાનેઉઁ રામ પ્રતાપ પ્રભુ ચિદાનન્દ સન્દોહ ॥ 52(ક) ॥
નાથ તવાનન સસિ સ્રવત કથા સુધા રઘુબીર।
શ્રવન પુટન્હિ મન પાન કરિ નહિં અઘાત મતિધીર ॥ 52(ખ) ॥
રામ ચરિત જે સુનત અઘાહીં। રસ બિસેષ જાના તિન્હ નાહીમ્ ॥
જીવનમુક્ત મહામુનિ જેઊ। હરિ ગુન સુનહીં નિરન્તર તેઊ ॥
ભવ સાગર ચહ પાર જો પાવા। રામ કથા તા કહઁ દૃઢ નાવા ॥
બિષિન્હ કહઁ પુનિ હરિ ગુન ગ્રામા। શ્રવન સુખદ અરુ મન અભિરામા ॥
શ્રવનવન્ત અસ કો જગ માહીં। જાહિ ન રઘુપતિ ચરિત સોહાહીમ્ ॥
તે જડ જીવ નિજાત્મક ઘાતી। જિન્હહિ ન રઘુપતિ કથા સોહાતી ॥
હરિચરિત્ર માનસ તુમ્હ ગાવા। સુનિ મૈં નાથ અમિતિ સુખ પાવા ॥
તુમ્હ જો કહી યહ કથા સુહાઈ। કાગભસુણ્ડિ ગરુડ પ્રતિ ગાઈ ॥
દો. બિરતિ ગ્યાન બિગ્યાન દૃઢ રામ ચરન અતિ નેહ।
બાયસ તન રઘુપતિ ભગતિ મોહિ પરમ સન્દેહ ॥ 53 ॥
નર સહસ્ર મહઁ સુનહુ પુરારી। કૌ એક હોઇ ધર્મ બ્રતધારી ॥
ધર્મસીલ કોટિક મહઁ કોઈ। બિષય બિમુખ બિરાગ રત હોઈ ॥
કોટિ બિરક્ત મધ્ય શ્રુતિ કહી। સમ્યક ગ્યાન સકૃત કૌ લહી ॥
ગ્યાનવન્ત કોટિક મહઁ કોઊ। જીવનમુક્ત સકૃત જગ સોઊ ॥
તિન્હ સહસ્ર મહુઁ સબ સુખ ખાની। દુર્લભ બ્રહ્મલીન બિગ્યાની ॥
ધર્મસીલ બિરક્ત અરુ ગ્યાની। જીવનમુક્ત બ્રહ્મપર પ્રાની ॥
સબ તે સો દુર્લભ સુરરાયા। રામ ભગતિ રત ગત મદ માયા ॥
સો હરિભગતિ કાગ કિમિ પાઈ। બિસ્વનાથ મોહિ કહહુ બુઝાઈ ॥
દો. રામ પરાયન ગ્યાન રત ગુનાગાર મતિ ધીર।
નાથ કહહુ કેહિ કારન પાયુ કાક સરીર ॥ 54 ॥
યહ પ્રભુ ચરિત પવિત્ર સુહાવા। કહહુ કૃપાલ કાગ કહઁ પાવા ॥
તુમ્હ કેહિ ભાઁતિ સુના મદનારી। કહહુ મોહિ અતિ કૌતુક ભારી ॥
ગરુડ મહાગ્યાની ગુન રાસી। હરિ સેવક અતિ નિકટ નિવાસી ॥
તેહિં કેહિ હેતુ કાગ સન જાઈ। સુની કથા મુનિ નિકર બિહાઈ ॥
કહહુ કવન બિધિ ભા સમ્બાદા। દૌ હરિભગત કાગ ઉરગાદા ॥
ગૌરિ ગિરા સુનિ સરલ સુહાઈ। બોલે સિવ સાદર સુખ પાઈ ॥
ધન્ય સતી પાવન મતિ તોરી। રઘુપતિ ચરન પ્રીતિ નહિં થોરી ॥
સુનહુ પરમ પુનીત ઇતિહાસા। જો સુનિ સકલ લોક ભ્રમ નાસા ॥
ઉપજિ રામ ચરન બિસ્વાસા। ભવ નિધિ તર નર બિનહિં પ્રયાસા ॥
દો. ઐસિઅ પ્રસ્ન બિહઙ્ગપતિ કીન્હ કાગ સન જાઇ।
સો સબ સાદર કહિહુઁ સુનહુ ઉમા મન લાઇ ॥ 55 ॥
મૈં જિમિ કથા સુની ભવ મોચનિ। સો પ્રસઙ્ગ સુનુ સુમુખિ સુલોચનિ ॥
પ્રથમ દચ્છ ગૃહ તવ અવતારા। સતી નામ તબ રહા તુમ્હારા ॥
દચ્છ જગ્ય તબ ભા અપમાના। તુમ્હ અતિ ક્રોધ તજે તબ પ્રાના ॥
મમ અનુચરન્હ કીન્હ મખ ભઙ્ગા। જાનહુ તુમ્હ સો સકલ પ્રસઙ્ગા ॥
તબ અતિ સોચ ભયુ મન મોરેં। દુખી ભયુઁ બિયોગ પ્રિય તોરેમ્ ॥
સુન્દર બન ગિરિ સરિત તડઆગા। કૌતુક દેખત ફિરુઁ બેરાગા ॥
ગિરિ સુમેર ઉત્તર દિસિ દૂરી। નીલ સૈલ એક સુન્દર ભૂરી ॥
તાસુ કનકમય સિખર સુહાએ। ચારિ ચારુ મોરે મન ભાએ ॥
તિન્હ પર એક એક બિટપ બિસાલા। બટ પીપર પાકરી રસાલા ॥
સૈલોપરિ સર સુન્દર સોહા। મનિ સોપાન દેખિ મન મોહા ॥
દો. -સીતલ અમલ મધુર જલ જલજ બિપુલ બહુરઙ્ગ।
કૂજત કલ રવ હંસ ગન ગુઞ્જત મજુંલ ભૃઙ્ગ ॥ 56 ॥
તેહિં ગિરિ રુચિર બસિ ખગ સોઈ। તાસુ નાસ કલ્પાન્ત ન હોઈ ॥
માયા કૃત ગુન દોષ અનેકા। મોહ મનોજ આદિ અબિબેકા ॥
રહે બ્યાપિ સમસ્ત જગ માહીં। તેહિ ગિરિ નિકટ કબહુઁ નહિં જાહીમ્ ॥
તહઁ બસિ હરિહિ ભજિ જિમિ કાગા। સો સુનુ ઉમા સહિત અનુરાગા ॥
પીપર તરુ તર ધ્યાન સો ધરી। જાપ જગ્ય પાકરિ તર કરી ॥
આઁબ છાહઁ કર માનસ પૂજા। તજિ હરિ ભજનુ કાજુ નહિં દૂજા ॥
બર તર કહ હરિ કથા પ્રસઙ્ગા। આવહિં સુનહિં અનેક બિહઙ્ગા ॥
રામ ચરિત બિચીત્ર બિધિ નાના। પ્રેમ સહિત કર સાદર ગાના ॥
સુનહિં સકલ મતિ બિમલ મરાલા। બસહિં નિરન્તર જે તેહિં તાલા ॥
જબ મૈં જાઇ સો કૌતુક દેખા। ઉર ઉપજા આનન્દ બિસેષા ॥
દો. તબ કછુ કાલ મરાલ તનુ ધરિ તહઁ કીન્હ નિવાસ।
સાદર સુનિ રઘુપતિ ગુન પુનિ આયુઁ કૈલાસ ॥ 57 ॥
ગિરિજા કહેઉઁ સો સબ ઇતિહાસા। મૈં જેહિ સમય ગયુઁ ખગ પાસા ॥
અબ સો કથા સુનહુ જેહી હેતૂ। ગયુ કાગ પહિં ખગ કુલ કેતૂ ॥
જબ રઘુનાથ કીન્હિ રન ક્રીડઆ। સમુઝત ચરિત હોતિ મોહિ બ્રીડઆ ॥
ઇન્દ્રજીત કર આપુ બઁધાયો। તબ નારદ મુનિ ગરુડ પઠાયો ॥
બન્ધન કાટિ ગયો ઉરગાદા। ઉપજા હૃદયઁ પ્રચણ્ડ બિષાદા ॥
પ્રભુ બન્ધન સમુઝત બહુ ભાઁતી। કરત બિચાર ઉરગ આરાતી ॥
બ્યાપક બ્રહ્મ બિરજ બાગીસા। માયા મોહ પાર પરમીસા ॥
સો અવતાર સુનેઉઁ જગ માહીં। દેખેઉઁ સો પ્રભાવ કછુ નાહીમ્ ॥
દો. -ભવ બન્ધન તે છૂટહિં નર જપિ જા કર નામ।
ખર્ચ નિસાચર બાઁધેઉ નાગપાસ સોઇ રામ ॥ 58 ॥
નાના ભાઁતિ મનહિ સમુઝાવા। પ્રગટ ન ગ્યાન હૃદયઁ ભ્રમ છાવા ॥
ખેદ ખિન્ન મન તર્ક બઢઆઈ। ભયુ મોહબસ તુમ્હરિહિં નાઈ ॥
બ્યાકુલ ગયુ દેવરિષિ પાહીં। કહેસિ જો સંસય નિજ મન માહીમ્ ॥
સુનિ નારદહિ લાગિ અતિ દાયા। સુનુ ખગ પ્રબલ રામ કૈ માયા ॥
જો ગ્યાનિન્હ કર ચિત અપહરી। બરિઆઈ બિમોહ મન કરી ॥
જેહિં બહુ બાર નચાવા મોહી। સોઇ બ્યાપી બિહઙ્ગપતિ તોહી ॥
મહામોહ ઉપજા ઉર તોરેં। મિટિહિ ન બેગિ કહેં ખગ મોરેમ્ ॥
ચતુરાનન પહિં જાહુ ખગેસા। સોઇ કરેહુ જેહિ હોઇ નિદેસા ॥
દો. અસ કહિ ચલે દેવરિષિ કરત રામ ગુન ગાન।
હરિ માયા બલ બરનત પુનિ પુનિ પરમ સુજાન ॥ 59 ॥
તબ ખગપતિ બિરઞ્ચિ પહિં ગયૂ। નિજ સન્દેહ સુનાવત ભયૂ ॥
સુનિ બિરઞ્ચિ રામહિ સિરુ નાવા। સમુઝિ પ્રતાપ પ્રેમ અતિ છાવા ॥
મન મહુઁ કરિ બિચાર બિધાતા। માયા બસ કબિ કોબિદ ગ્યાતા ॥
હરિ માયા કર અમિતિ પ્રભાવા। બિપુલ બાર જેહિં મોહિ નચાવા ॥
અગ જગમય જગ મમ ઉપરાજા। નહિં આચરજ મોહ ખગરાજા ॥
તબ બોલે બિધિ ગિરા સુહાઈ। જાન મહેસ રામ પ્રભુતાઈ ॥
બૈનતેય સઙ્કર પહિં જાહૂ। તાત અનત પૂછહુ જનિ કાહૂ ॥
તહઁ હોઇહિ તવ સંસય હાની। ચલેઉ બિહઙ્ગ સુનત બિધિ બાની ॥
દો. પરમાતુર બિહઙ્ગપતિ આયુ તબ મો પાસ।
જાત રહેઉઁ કુબેર ગૃહ રહિહુ ઉમા કૈલાસ ॥ 60 ॥
તેહિં મમ પદ સાદર સિરુ નાવા। પુનિ આપન સન્દેહ સુનાવા ॥
સુનિ તા કરિ બિનતી મૃદુ બાની। પરેમ સહિત મૈં કહેઉઁ ભવાની ॥
મિલેહુ ગરુડ મારગ મહઁ મોહી। કવન ભાઁતિ સમુઝાવૌં તોહી ॥
તબહિ હોઇ સબ સંસય ભઙ્ગા। જબ બહુ કાલ કરિઅ સતસઙ્ગા ॥
સુનિઅ તહાઁ હરિ કથા સુહાઈ। નાના ભાઁતિ મુનિન્હ જો ગાઈ ॥
જેહિ મહુઁ આદિ મધ્ય અવસાના। પ્રભુ પ્રતિપાદ્ય રામ ભગવાના ॥
નિત હરિ કથા હોત જહઁ ભાઈ। પઠવુઁ તહાઁ સુનહિ તુમ્હ જાઈ ॥
જાઇહિ સુનત સકલ સન્દેહા। રામ ચરન હોઇહિ અતિ નેહા ॥
દો. બિનુ સતસઙ્ગ ન હરિ કથા તેહિ બિનુ મોહ ન ભાગ।
મોહ ગેઁ બિનુ રામ પદ હોઇ ન દૃઢ અનુરાગ ॥ 61 ॥
મિલહિં ન રઘુપતિ બિનુ અનુરાગા। કિએઁ જોગ તપ ગ્યાન બિરાગા ॥
ઉત્તર દિસિ સુન્દર ગિરિ નીલા। તહઁ રહ કાકભુસુણ્ડિ સુસીલા ॥
રામ ભગતિ પથ પરમ પ્રબીના। ગ્યાની ગુન ગૃહ બહુ કાલીના ॥
રામ કથા સો કહિ નિરન્તર। સાદર સુનહિં બિબિધ બિહઙ્ગબર ॥
જાઇ સુનહુ તહઁ હરિ ગુન ભૂરી। હોઇહિ મોહ જનિત દુખ દૂરી ॥
મૈં જબ તેહિ સબ કહા બુઝાઈ। ચલેઉ હરષિ મમ પદ સિરુ નાઈ ॥
તાતે ઉમા ન મૈં સમુઝાવા। રઘુપતિ કૃપાઁ મરમુ મૈં પાવા ॥
હોઇહિ કીન્હ કબહુઁ અભિમાના। સો ખૌવૈ ચહ કૃપાનિધાના ॥
કછુ તેહિ તે પુનિ મૈં નહિં રાખા। સમુઝિ ખગ ખગહી કૈ ભાષા ॥
પ્રભુ માયા બલવન્ત ભવાની। જાહિ ન મોહ કવન અસ ગ્યાની ॥
દો. ગ્યાનિ ભગત સિરોમનિ ત્રિભુવનપતિ કર જાન।
તાહિ મોહ માયા નર પાવઁર કરહિં ગુમાન ॥ 62(ક) ॥
માસપારાયણ, અટ્ઠાઈસવાઁ વિશ્રામ
સિવ બિરઞ્ચિ કહુઁ મોહિ કો હૈ બપુરા આન।
અસ જિયઁ જાનિ ભજહિં મુનિ માયા પતિ ભગવાન ॥ 62(ખ) ॥
ગયુ ગરુડ જહઁ બસિ ભુસુણ્ડા। મતિ અકુણ્ઠ હરિ ભગતિ અખણ્ડા ॥
દેખિ સૈલ પ્રસન્ન મન ભયૂ। માયા મોહ સોચ સબ ગયૂ ॥
કરિ તડઆગ મજ્જન જલપાના। બટ તર ગયુ હૃદયઁ હરષાના ॥
બૃદ્ધ બૃદ્ધ બિહઙ્ગ તહઁ આએ। સુનૈ રામ કે ચરિત સુહાએ ॥
કથા અરમ્ભ કરૈ સોઇ ચાહા। તેહી સમય ગયુ ખગનાહા ॥
આવત દેખિ સકલ ખગરાજા। હરષેઉ બાયસ સહિત સમાજા ॥
અતિ આદર ખગપતિ કર કીન્હા। સ્વાગત પૂછિ સુઆસન દીન્હા ॥
કરિ પૂજા સમેત અનુરાગા। મધુર બચન તબ બોલેઉ કાગા ॥
દો. નાથ કૃતારથ ભયુઁ મૈં તવ દરસન ખગરાજ।
આયસુ દેહુ સો કરૌં અબ પ્રભુ આયહુ કેહિ કાજ ॥ 63(ક) ॥
સદા કૃતારથ રૂપ તુમ્હ કહ મૃદુ બચન ખગેસ।
જેહિ કૈ અસ્તુતિ સાદર નિજ મુખ કીન્હિ મહેસ ॥ 63(ખ) ॥
સુનહુ તાત જેહિ કારન આયુઁ। સો સબ ભયુ દરસ તવ પાયુઁ ॥
દેખિ પરમ પાવન તવ આશ્રમ। ગયુ મોહ સંસય નાના ભ્રમ ॥
અબ શ્રીરામ કથા અતિ પાવનિ। સદા સુખદ દુખ પુઞ્જ નસાવનિ ॥
સાદર તાત સુનાવહુ મોહી। બાર બાર બિનવુઁ પ્રભુ તોહી ॥
સુનત ગરુડ કૈ ગિરા બિનીતા। સરલ સુપ્રેમ સુખદ સુપુનીતા ॥
ભયુ તાસુ મન પરમ ઉછાહા। લાગ કહૈ રઘુપતિ ગુન ગાહા ॥
પ્રથમહિં અતિ અનુરાગ ભવાની। રામચરિત સર કહેસિ બખાની ॥
પુનિ નારદ કર મોહ અપારા। કહેસિ બહુરિ રાવન અવતારા ॥
પ્રભુ અવતાર કથા પુનિ ગાઈ। તબ સિસુ ચરિત કહેસિ મન લાઈ ॥
દો. બાલચરિત કહિં બિબિધ બિધિ મન મહઁ પરમ ઉછાહ।
રિષિ આગવન કહેસિ પુનિ શ્રી રઘુબીર બિબાહ ॥ 64 ॥
બહુરિ રામ અભિષેક પ્રસઙ્ગા। પુનિ નૃપ બચન રાજ રસ ભઙ્ગા ॥
પુરબાસિંહ કર બિરહ બિષાદા। કહેસિ રામ લછિમન સમ્બાદા ॥
બિપિન ગવન કેવટ અનુરાગા। સુરસરિ ઉતરિ નિવાસ પ્રયાગા ॥
બાલમીક પ્રભુ મિલન બખાના। ચિત્રકૂટ જિમિ બસે ભગવાના ॥
સચિવાગવન નગર નૃપ મરના। ભરતાગવન પ્રેમ બહુ બરના ॥
કરિ નૃપ ક્રિયા સઙ્ગ પુરબાસી। ભરત ગે જહઁ પ્રભુ સુખ રાસી ॥
પુનિ રઘુપતિ બહુ બિધિ સમુઝાએ। લૈ પાદુકા અવધપુર આએ ॥
ભરત રહનિ સુરપતિ સુત કરની। પ્રભુ અરુ અત્રિ ભેણ્ટ પુનિ બરની ॥
દો. કહિ બિરાધ બધ જેહિ બિધિ દેહ તજી સરભઙ્ગ ॥
બરનિ સુતીછન પ્રીતિ પુનિ પ્રભુ અગસ્તિ સતસઙ્ગ ॥ 65 ॥
કહિ દણ્ડક બન પાવનતાઈ। ગીધ મિત્રી પુનિ તેહિં ગાઈ ॥
પુનિ પ્રભુ પઞ્ચવટીં કૃત બાસા। ભઞ્જી સકલ મુનિન્હ કી ત્રાસા ॥
પુનિ લછિમન ઉપદેસ અનૂપા। સૂપનખા જિમિ કીન્હિ કુરૂપા ॥
ખર દૂષન બધ બહુરિ બખાના। જિમિ સબ મરમુ દસાનન જાના ॥
દસકન્ધર મારીચ બતકહીં। જેહિ બિધિ ભી સો સબ તેહિં કહી ॥
પુનિ માયા સીતા કર હરના। શ્રીરઘુબીર બિરહ કછુ બરના ॥
પુનિ પ્રભુ ગીધ ક્રિયા જિમિ કીન્હી। બધિ કબન્ધ સબરિહિ ગતિ દીન્હી ॥
બહુરિ બિરહ બરનત રઘુબીરા। જેહિ બિધિ ગે સરોબર તીરા ॥
દો. પ્રભુ નારદ સમ્બાદ કહિ મારુતિ મિલન પ્રસઙ્ગ।
પુનિ સુગ્રીવ મિતાઈ બાલિ પ્રાન કર ભઙ્ગ ॥ 66((ક) ॥
કપિહિ તિલક કરિ પ્રભુ કૃત સૈલ પ્રબરષન બાસ।
બરનન બર્ષા સરદ અરુ રામ રોષ કપિ ત્રાસ ॥ 66(ખ) ॥
જેહિ બિધિ કપિપતિ કીસ પઠાએ। સીતા ખોજ સકલ દિસિ ધાએ ॥
બિબર પ્રબેસ કીન્હ જેહિ ભાઁતી। કપિન્હ બહોરિ મિલા સમ્પાતી ॥
સુનિ સબ કથા સમીરકુમારા। નાઘત ભયુ પયોધિ અપારા ॥
લઙ્કાઁ કપિ પ્રબેસ જિમિ કીન્હા। પુનિ સીતહિ ધીરજુ જિમિ દીન્હા ॥
બન ઉજારિ રાવનહિ પ્રબોધી। પુર દહિ નાઘેઉ બહુરિ પયોધી ॥
આએ કપિ સબ જહઁ રઘુરાઈ। બૈદેહી કિ કુસલ સુનાઈ ॥
સેન સમેતિ જથા રઘુબીરા। ઉતરે જાઇ બારિનિધિ તીરા ॥
મિલા બિભીષન જેહિ બિધિ આઈ। સાગર નિગ્રહ કથા સુનાઈ ॥
દો. સેતુ બાઁધિ કપિ સેન જિમિ ઉતરી સાગર પાર।
ગયુ બસીઠી બીરબર જેહિ બિધિ બાલિકુમાર ॥ 67(ક) ॥
નિસિચર કીસ લરાઈ બરનિસિ બિબિધ પ્રકાર।
કુમ્ભકરન ઘનનાદ કર બલ પૌરુષ સઙ્ઘાર ॥ 67(ખ) ॥
નિસિચર નિકર મરન બિધિ નાના। રઘુપતિ રાવન સમર બખાના ॥
રાવન બધ મન્દોદરિ સોકા। રાજ બિભીષણ દેવ અસોકા ॥
સીતા રઘુપતિ મિલન બહોરી। સુરન્હ કીન્હ અસ્તુતિ કર જોરી ॥
પુનિ પુષ્પક ચઢઇ કપિન્હ સમેતા। અવધ ચલે પ્રભુ કૃપા નિકેતા ॥
જેહિ બિધિ રામ નગર નિજ આએ। બાયસ બિસદ ચરિત સબ ગાએ ॥
કહેસિ બહોરિ રામ અભિષૈકા। પુર બરનત નૃપનીતિ અનેકા ॥
કથા સમસ્ત ભુસુણ્ડ બખાની। જો મૈં તુમ્હ સન કહી ભવાની ॥
સુનિ સબ રામ કથા ખગનાહા। કહત બચન મન પરમ ઉછાહા ॥
સો. ગયુ મોર સન્દેહ સુનેઉઁ સકલ રઘુપતિ ચરિત।
ભયુ રામ પદ નેહ તવ પ્રસાદ બાયસ તિલક ॥ 68(ક) ॥
મોહિ ભયુ અતિ મોહ પ્રભુ બન્ધન રન મહુઁ નિરખિ।
ચિદાનન્દ સન્દોહ રામ બિકલ કારન કવન। 68(ખ) ॥
દેખિ ચરિત અતિ નર અનુસારી। ભયુ હૃદયઁ મમ સંસય ભારી ॥
સોઇ ભ્રમ અબ હિત કરિ મૈં માના। કીન્હ અનુગ્રહ કૃપાનિધાના ॥
જો અતિ આતપ બ્યાકુલ હોઈ। તરુ છાયા સુખ જાનિ સોઈ ॥
જૌં નહિં હોત મોહ અતિ મોહી। મિલતેઉઁ તાત કવન બિધિ તોહી ॥
સુનતેઉઁ કિમિ હરિ કથા સુહાઈ। અતિ બિચિત્ર બહુ બિધિ તુમ્હ ગાઈ ॥
નિગમાગમ પુરાન મત એહા। કહહિં સિદ્ધ મુનિ નહિં સન્દેહા ॥
સન્ત બિસુદ્ધ મિલહિં પરિ તેહી। ચિતવહિં રામ કૃપા કરિ જેહી ॥
રામ કૃપાઁ તવ દરસન ભયૂ। તવ પ્રસાદ સબ સંસય ગયૂ ॥
દો. સુનિ બિહઙ્ગપતિ બાની સહિત બિનય અનુરાગ।
પુલક ગાત લોચન સજલ મન હરષેઉ અતિ કાગ ॥ 69(ક) ॥
શ્રોતા સુમતિ સુસીલ સુચિ કથા રસિક હરિ દાસ।
પાઇ ઉમા અતિ ગોપ્યમપિ સજ્જન કરહિં પ્રકાસ ॥ 69(ખ) ॥
બોલેઉ કાકભસુણ્ડ બહોરી। નભગ નાથ પર પ્રીતિ ન થોરી ॥
સબ બિધિ નાથ પૂજ્ય તુમ્હ મેરે। કૃપાપાત્ર રઘુનાયક કેરે ॥
તુમ્હહિ ન સંસય મોહ ન માયા। મો પર નાથ કીન્હ તુમ્હ દાયા ॥
પઠિ મોહ મિસ ખગપતિ તોહી। રઘુપતિ દીન્હિ બડઆઈ મોહી ॥
તુમ્હ નિજ મોહ કહી ખગ સાઈં। સો નહિં કછુ આચરજ ગોસાઈમ્ ॥
નારદ ભવ બિરઞ્ચિ સનકાદી। જે મુનિનાયક આતમબાદી ॥
મોહ ન અન્ધ કીન્હ કેહિ કેહી। કો જગ કામ નચાવ ન જેહી ॥
તૃસ્નાઁ કેહિ ન કીન્હ બૌરાહા। કેહિ કર હૃદય ક્રોધ નહિં દાહા ॥
દો. ગ્યાની તાપસ સૂર કબિ કોબિદ ગુન આગાર।
કેહિ કૈ લૌભ બિડમ્બના કીન્હિ ન એહિં સંસાર ॥ 70(ક) ॥
શ્રી મદ બક્ર ન કીન્હ કેહિ પ્રભુતા બધિર ન કાહિ।
મૃગલોચનિ કે નૈન સર કો અસ લાગ ન જાહિ ॥ 70(ખ) ॥
ગુન કૃત સન્યપાત નહિં કેહી। કૌ ન માન મદ તજેઉ નિબેહી ॥
જોબન જ્વર કેહિ નહિં બલકાવા। મમતા કેહિ કર જસ ન નસાવા ॥
મચ્છર કાહિ કલઙ્ક ન લાવા। કાહિ ન સોક સમીર ડોલાવા ॥
ચિન્તા સાઁપિનિ કો નહિં ખાયા। કો જગ જાહિ ન બ્યાપી માયા ॥
કીટ મનોરથ દારુ સરીરા। જેહિ ન લાગ ઘુન કો અસ ધીરા ॥
સુત બિત લોક ઈષના તીની। કેહિ કે મતિ ઇન્હ કૃત ન મલીની ॥
યહ સબ માયા કર પરિવારા। પ્રબલ અમિતિ કો બરનૈ પારા ॥
સિવ ચતુરાનન જાહિ ડેરાહીં। અપર જીવ કેહિ લેખે માહીમ્ ॥
દો. બ્યાપિ રહેઉ સંસાર મહુઁ માયા કટક પ્રચણ્ડ ॥
સેનાપતિ કામાદિ ભટ દમ્ભ કપટ પાષણ્ડ ॥ 71(ક) ॥
સો દાસી રઘુબીર કૈ સમુઝેં મિથ્યા સોપિ।
છૂટ ન રામ કૃપા બિનુ નાથ કહુઁ પદ રોઽપિ ॥ 71(ખ) ॥
જો માયા સબ જગહિ નચાવા। જાસુ ચરિત લખિ કાહુઁ ન પાવા ॥
સોઇ પ્રભુ ભ્રૂ બિલાસ ખગરાજા। નાચ નટી ઇવ સહિત સમાજા ॥
સોઇ સચ્ચિદાનન્દ ઘન રામા। અજ બિગ્યાન રૂપો બલ ધામા ॥
બ્યાપક બ્યાપ્ય અખણ્ડ અનન્તા। અખિલ અમોઘસક્તિ ભગવન્તા ॥
અગુન અદભ્ર ગિરા ગોતીતા। સબદરસી અનવદ્ય અજીતા ॥
નિર્મમ નિરાકાર નિરમોહા। નિત્ય નિરઞ્જન સુખ સન્દોહા ॥
પ્રકૃતિ પાર પ્રભુ સબ ઉર બાસી। બ્રહ્મ નિરીહ બિરજ અબિનાસી ॥
ઇહાઁ મોહ કર કારન નાહીં। રબિ સન્મુખ તમ કબહુઁ કિ જાહીમ્ ॥
દો. ભગત હેતુ ભગવાન પ્રભુ રામ ધરેઉ તનુ ભૂપ।
કિએ ચરિત પાવન પરમ પ્રાકૃત નર અનુરૂપ ॥ 72(ક) ॥
જથા અનેક બેષ ધરિ નૃત્ય કરિ નટ કોઇ।
સોઇ સોઇ ભાવ દેખાવિ આપુન હોઇ ન સોઇ ॥ 72(ખ) ॥
અસિ રઘુપતિ લીલા ઉરગારી। દનુજ બિમોહનિ જન સુખકારી ॥
જે મતિ મલિન બિષયબસ કામી। પ્રભુ મોહ ધરહિં ઇમિ સ્વામી ॥
નયન દોષ જા કહઁ જબ હોઈ। પીત બરન સસિ કહુઁ કહ સોઈ ॥
જબ જેહિ દિસિ ભ્રમ હોઇ ખગેસા। સો કહ પચ્છિમ ઉયુ દિનેસા ॥
નૌકારૂઢ ચલત જગ દેખા। અચલ મોહ બસ આપુહિ લેખા ॥
બાલક ભ્રમહિં ન ભ્રમહિં ગૃહાદીં। કહહિં પરસ્પર મિથ્યાબાદી ॥
હરિ બિષિક અસ મોહ બિહઙ્ગા। સપનેહુઁ નહિં અગ્યાન પ્રસઙ્ગા ॥
માયાબસ મતિમન્દ અભાગી। હૃદયઁ જમનિકા બહુબિધિ લાગી ॥
તે સઠ હઠ બસ સંસય કરહીં। નિજ અગ્યાન રામ પર ધરહીમ્ ॥
દો. કામ ક્રોધ મદ લોભ રત ગૃહાસક્ત દુખરૂપ।
તે કિમિ જાનહિં રઘુપતિહિ મૂઢ પરે તમ કૂપ ॥ 73(ક) ॥
નિર્ગુન રૂપ સુલભ અતિ સગુન જાન નહિં કોઇ।
સુગમ અગમ નાના ચરિત સુનિ મુનિ મન ભ્રમ હોઇ ॥ 73(ખ) ॥
સુનુ ખગેસ રઘુપતિ પ્રભુતાઈ। કહુઁ જથામતિ કથા સુહાઈ ॥
જેહિ બિધિ મોહ ભયુ પ્રભુ મોહી। સૌ સબ કથા સુનાવુઁ તોહી ॥
રામ કૃપા ભાજન તુમ્હ તાતા। હરિ ગુન પ્રીતિ મોહિ સુખદાતા ॥
તાતે નહિં કછુ તુમ્હહિં દુરાવુઁ। પરમ રહસ્ય મનોહર ગાવુઁ ॥
સુનહુ રામ કર સહજ સુભ્AU। જન અભિમાન ન રાખહિં ક્AU ॥
સંસૃત મૂલ સૂલપ્રદ નાના। સકલ સોક દાયક અભિમાના ॥
તાતે કરહિં કૃપાનિધિ દૂરી। સેવક પર મમતા અતિ ભૂરી ॥
જિમિ સિસુ તન બ્રન હોઇ ગોસાઈ। માતુ ચિરાવ કઠિન કી નાઈમ્ ॥
દો. જદપિ પ્રથમ દુખ પાવિ રોવિ બાલ અધીર।
બ્યાધિ નાસ હિત જનની ગનતિ ન સો સિસુ પીર ॥ 74(ક) ॥
તિમિ રઘુપતિ નિજ દાસકર હરહિં માન હિત લાગિ।
તુલસિદાસ ઐસે પ્રભુહિ કસ ન ભજહુ ભ્રમ ત્યાગિ ॥ 74(ખ) ॥
રામ કૃપા આપનિ જડતાઈ। કહુઁ ખગેસ સુનહુ મન લાઈ ॥
જબ જબ રામ મનુજ તનુ ધરહીં। ભક્ત હેતુ લીલ બહુ કરહીમ્ ॥
તબ તબ અવધપુરી મૈં જAUઁ। બાલચરિત બિલોકિ હરષ્AUઁ ॥
જન્મ મહોત્સવ દેખુઁ જાઈ। બરષ પાઁચ તહઁ રહુઁ લોભાઈ ॥
ઇષ્ટદેવ મમ બાલક રામા। સોભા બપુષ કોટિ સત કામા ॥
નિજ પ્રભુ બદન નિહારિ નિહારી। લોચન સુફલ કરુઁ ઉરગારી ॥
લઘુ બાયસ બપુ ધરિ હરિ સઙ્ગા। દેખુઁ બાલચરિત બહુરઙ્ગા ॥
દો. લરિકાઈં જહઁ જહઁ ફિરહિં તહઁ તહઁ સઙ્ગ ઉડઆઉઁ।
જૂઠનિ પરિ અજિર મહઁ સો ઉઠાઇ કરિ ખાઉઁ ॥ 75(ક) ॥
એક બાર અતિસય સબ ચરિત કિએ રઘુબીર।
સુમિરત પ્રભુ લીલા સોઇ પુલકિત ભયુ સરીર ॥ 75(ખ) ॥
કહિ ભસુણ્ડ સુનહુ ખગનાયક। રામચરિત સેવક સુખદાયક ॥
નૃપમન્દિર સુન્દર સબ ભાઁતી। ખચિત કનક મનિ નાના જાતી ॥
બરનિ ન જાઇ રુચિર અઁગનાઈ। જહઁ ખેલહિં નિત ચારિઉ ભાઈ ॥
બાલબિનોદ કરત રઘુરાઈ। બિચરત અજિર જનનિ સુખદાઈ ॥
મરકત મૃદુલ કલેવર સ્યામા। અઙ્ગ અઙ્ગ પ્રતિ છબિ બહુ કામા ॥
નવ રાજીવ અરુન મૃદુ ચરના। પદજ રુચિર નખ સસિ દુતિ હરના ॥
લલિત અઙ્ક કુલિસાદિક ચારી। નૂપુર ચારૂ મધુર રવકારી ॥
ચારુ પુરટ મનિ રચિત બનાઈ। કટિ કિઙ્કિન કલ મુખર સુહાઈ ॥
દો. રેખા ત્રય સુન્દર ઉદર નાભી રુચિર ગઁભીર।
ઉર આયત ભ્રાજત બિબિધ બાલ બિભૂષન ચીર ॥ 76 ॥
અરુન પાનિ નખ કરજ મનોહર। બાહુ બિસાલ બિભૂષન સુન્દર ॥
કન્ધ બાલ કેહરિ દર ગ્રીવા। ચારુ ચિબુક આનન છબિ સીંવા ॥
કલબલ બચન અધર અરુનારે। દુઇ દુઇ દસન બિસદ બર બારે ॥
લલિત કપોલ મનોહર નાસા। સકલ સુખદ સસિ કર સમ હાસા ॥
નીલ કઞ્જ લોચન ભવ મોચન। ભ્રાજત ભાલ તિલક ગોરોચન ॥
બિકટ ભૃકુટિ સમ શ્રવન સુહાએ। કુઞ્ચિત કચ મેચક છબિ છાએ ॥
પીત ઝીનિ ઝગુલી તન સોહી। કિલકનિ ચિતવનિ ભાવતિ મોહી ॥
રૂપ રાસિ નૃપ અજિર બિહારી। નાચહિં નિજ પ્રતિબિમ્બ નિહારી ॥
મોહિ સન કરહીં બિબિધ બિધિ ક્રીડઆ। બરનત મોહિ હોતિ અતિ બ્રીડઆ ॥
કિલકત મોહિ ધરન જબ ધાવહિં। ચલુઁ ભાગિ તબ પૂપ દેખાવહિમ્ ॥
દો. આવત નિકટ હઁસહિં પ્રભુ ભાજત રુદન કરાહિં।
જાઉઁ સમીપ ગહન પદ ફિરિ ફિરિ ચિતિ પરાહિમ્ ॥ 77(ક) ॥
પ્રાકૃત સિસુ ઇવ લીલા દેખિ ભયુ મોહિ મોહ।
કવન ચરિત્ર કરત પ્રભુ ચિદાનન્દ સન્દોહ ॥ 77(ખ) ॥
એતના મન આનત ખગરાયા। રઘુપતિ પ્રેરિત બ્યાપી માયા ॥
સો માયા ન દુખદ મોહિ કાહીં। આન જીવ ઇવ સંસૃત નાહીમ્ ॥
નાથ ઇહાઁ કછુ કારન આના। સુનહુ સો સાવધાન હરિજાના ॥
ગ્યાન અખણ્ડ એક સીતાબર। માયા બસ્ય જીવ સચરાચર ॥
જૌં સબ કેં રહ ગ્યાન એકરસ। ઈસ્વર જીવહિ ભેદ કહહુ કસ ॥
માયા બસ્ય જીવ અભિમાની। ઈસ બસ્ય માયા ગુનખાની ॥
પરબસ જીવ સ્વબસ ભગવન્તા। જીવ અનેક એક શ્રીકન્તા ॥
મુધા ભેદ જદ્યપિ કૃત માયા। બિનુ હરિ જાઇ ન કોટિ ઉપાયા ॥
દો. રામચન્દ્ર કે ભજન બિનુ જો ચહ પદ નિર્બાન।
ગ્યાનવન્ત અપિ સો નર પસુ બિનુ પૂઁછ બિષાન ॥ 78(ક) ॥
રાકાપતિ ષોડસ ઉઅહિં તારાગન સમુદાઇ ॥
સકલ ગિરિન્હ દવ લાઇઅ બિનુ રબિ રાતિ ન જાઇ ॥ 78(ખ) ॥
ઐસેહિં હરિ બિનુ ભજન ખગેસા। મિટિ ન જીવન્હ કેર કલેસા ॥
હરિ સેવકહિ ન બ્યાપ અબિદ્યા। પ્રભુ પ્રેરિત બ્યાપિ તેહિ બિદ્યા ॥
તાતે નાસ ન હોઇ દાસ કર। ભેદ ભગતિ ભાઢઇ બિહઙ્ગબર ॥
ભ્રમ તે ચકિત રામ મોહિ દેખા। બિહઁસે સો સુનુ ચરિત બિસેષા ॥
તેહિ કૌતુક કર મરમુ ન કાહૂઁ। જાના અનુજ ન માતુ પિતાહૂઁ ॥
જાનુ પાનિ ધાએ મોહિ ધરના। સ્યામલ ગાત અરુન કર ચરના ॥
તબ મૈં ભાગિ ચલેઉઁ ઉરગામી। રામ ગહન કહઁ ભુજા પસારી ॥
જિમિ જિમિ દૂરિ ઉડઆઉઁ અકાસા। તહઁ ભુજ હરિ દેખુઁ નિજ પાસા ॥
દો. બ્રહ્મલોક લગિ ગયુઁ મૈં ચિતયુઁ પાછ ઉડઆત।
જુગ અઙ્ગુલ કર બીચ સબ રામ ભુજહિ મોહિ તાત ॥ 79(ક) ॥
સપ્તાબરન ભેદ કરિ જહાઁ લગેં ગતિ મોરિ।
ગયુઁ તહાઁ પ્રભુ ભુજ નિરખિ બ્યાકુલ ભયુઁ બહોરિ ॥ 79(ખ) ॥
મૂદેઉઁ નયન ત્રસિત જબ ભયુઁ। પુનિ ચિતવત કોસલપુર ગયૂઁ ॥
મોહિ બિલોકિ રામ મુસુકાહીં। બિહઁસત તુરત ગયુઁ મુખ માહીમ્ ॥
ઉદર માઝ સુનુ અણ્ડજ રાયા। દેખેઉઁ બહુ બ્રહ્માણ્ડ નિકાયા ॥
અતિ બિચિત્ર તહઁ લોક અનેકા। રચના અધિક એક તે એકા ॥
કોટિન્હ ચતુરાનન ગૌરીસા। અગનિત ઉડગન રબિ રજનીસા ॥
અગનિત લોકપાલ જમ કાલા। અગનિત ભૂધર ભૂમિ બિસાલા ॥
સાગર સરિ સર બિપિન અપારા। નાના ભાઁતિ સૃષ્ટિ બિસ્તારા ॥
સુર મુનિ સિદ્ધ નાગ નર કિન્નર। ચારિ પ્રકાર જીવ સચરાચર ॥
દો. જો નહિં દેખા નહિં સુના જો મનહૂઁ ન સમાઇ।
સો સબ અદ્ભુત દેખેઉઁ બરનિ કવનિ બિધિ જાઇ ॥ 80(ક) ॥
એક એક બ્રહ્માણ્ડ મહુઁ રહુઁ બરષ સત એક।
એહિ બિધિ દેખત ફિરુઁ મૈં અણ્ડ કટાહ અનેક ॥ 80(ખ) ॥
એહિ બિધિ દેખત ફિરુઁ મૈં અણ્ડ કટાહ અનેક ॥ 80(ખ) ॥
લોક લોક પ્રતિ ભિન્ન બિધાતા। ભિન્ન બિષ્નુ સિવ મનુ દિસિત્રાતા ॥
નર ગન્ધર્બ ભૂત બેતાલા। કિન્નર નિસિચર પસુ ખગ બ્યાલા ॥
દેવ દનુજ ગન નાના જાતી। સકલ જીવ તહઁ આનહિ ભાઁતી ॥
મહિ સરિ સાગર સર ગિરિ નાના। સબ પ્રપઞ્ચ તહઁ આનિ આના ॥
અણ્ડકોસ પ્રતિ પ્રતિ નિજ રુપા। દેખેઉઁ જિનસ અનેક અનૂપા ॥
અવધપુરી પ્રતિ ભુવન નિનારી। સરજૂ ભિન્ન ભિન્ન નર નારી ॥
દસરથ કૌસલ્યા સુનુ તાતા। બિબિધ રૂપ ભરતાદિક ભ્રાતા ॥
પ્રતિ બ્રહ્માણ્ડ રામ અવતારા। દેખુઁ બાલબિનોદ અપારા ॥
દો. ભિન્ન ભિન્ન મૈ દીખ સબુ અતિ બિચિત્ર હરિજાન।
અગનિત ભુવન ફિરેઉઁ પ્રભુ રામ ન દેખેઉઁ આન ॥ 81(ક) ॥
સોઇ સિસુપન સોઇ સોભા સોઇ કૃપાલ રઘુબીર।
ભુવન ભુવન દેખત ફિરુઁ પ્રેરિત મોહ સમીર ॥ 81(ખ)
ભ્રમત મોહિ બ્રહ્માણ્ડ અનેકા। બીતે મનહુઁ કલ્પ સત એકા ॥
ફિરત ફિરત નિજ આશ્રમ આયુઁ। તહઁ પુનિ રહિ કછુ કાલ ગવાઁયુઁ ॥
નિજ પ્રભુ જન્મ અવધ સુનિ પાયુઁ। નિર્ભર પ્રેમ હરષિ ઉઠિ ધાયુઁ ॥
દેખુઁ જન્મ મહોત્સવ જાઈ। જેહિ બિધિ પ્રથમ કહા મૈં ગાઈ ॥
રામ ઉદર દેખેઉઁ જગ નાના। દેખત બનિ ન જાઇ બખાના ॥
તહઁ પુનિ દેખેઉઁ રામ સુજાના। માયા પતિ કૃપાલ ભગવાના ॥
કરુઁ બિચાર બહોરિ બહોરી। મોહ કલિલ બ્યાપિત મતિ મોરી ॥
ઉભય ઘરી મહઁ મૈં સબ દેખા। ભયુઁ ભ્રમિત મન મોહ બિસેષા ॥
દો. દેખિ કૃપાલ બિકલ મોહિ બિહઁસે તબ રઘુબીર।
બિહઁસતહીં મુખ બાહેર આયુઁ સુનુ મતિધીર ॥ 82(ક) ॥
સોઇ લરિકાઈ મો સન કરન લગે પુનિ રામ।
કોટિ ભાઁતિ સમુઝાવુઁ મનુ ન લહિ બિશ્રામ ॥ 82(ખ) ॥
દેખિ ચરિત યહ સો પ્રભુતાઈ। સમુઝત દેહ દસા બિસરાઈ ॥
ધરનિ પરેઉઁ મુખ આવ ન બાતા। ત્રાહિ ત્રાહિ આરત જન ત્રાતા ॥
પ્રેમાકુલ પ્રભુ મોહિ બિલોકી। નિજ માયા પ્રભુતા તબ રોકી ॥
કર સરોજ પ્રભુ મમ સિર ધરેઊ। દીનદયાલ સકલ દુખ હરેઊ ॥
કીન્હ રામ મોહિ બિગત બિમોહા। સેવક સુખદ કૃપા સન્દોહા ॥
પ્રભુતા પ્રથમ બિચારિ બિચારી। મન મહઁ હોઇ હરષ અતિ ભારી ॥
ભગત બછલતા પ્રભુ કૈ દેખી। ઉપજી મમ ઉર પ્રીતિ બિસેષી ॥
સજલ નયન પુલકિત કર જોરી। કીન્હિઉઁ બહુ બિધિ બિનય બહોરી ॥
દો. સુનિ સપ્રેમ મમ બાની દેખિ દીન નિજ દાસ।
બચન સુખદ ગમ્ભીર મૃદુ બોલે રમાનિવાસ ॥ 83(ક) ॥
કાકભસુણ્ડિ માગુ બર અતિ પ્રસન્ન મોહિ જાનિ।
અનિમાદિક સિધિ અપર રિધિ મોચ્છ સકલ સુખ ખાનિ ॥ 83(ખ) ॥
ગ્યાન બિબેક બિરતિ બિગ્યાના। મુનિ દુર્લભ ગુન જે જગ નાના ॥
આજુ દેઉઁ સબ સંસય નાહીં। માગુ જો તોહિ ભાવ મન માહીમ્ ॥
સુનિ પ્રભુ બચન અધિક અનુરાગેઉઁ। મન અનુમાન કરન તબ લાગેઊઁ ॥
પ્રભુ કહ દેન સકલ સુખ સહી। ભગતિ આપની દેન ન કહી ॥
ભગતિ હીન ગુન સબ સુખ ઐસે। લવન બિના બહુ બિઞ્જન જૈસે ॥
ભજન હીન સુખ કવને કાજા। અસ બિચારિ બોલેઉઁ ખગરાજા ॥
જૌં પ્રભુ હોઇ પ્રસન્ન બર દેહૂ। મો પર કરહુ કૃપા અરુ નેહૂ ॥
મન ભાવત બર માગુઁ સ્વામી। તુમ્હ ઉદાર ઉર અન્તરજામી ॥
દો. અબિરલ ભગતિ બિસુધ્દ તવ શ્રુતિ પુરાન જો ગાવ।
જેહિ ખોજત જોગીસ મુનિ પ્રભુ પ્રસાદ કૌ પાવ ॥ 84(ક) ॥
ભગત કલ્પતરુ પ્રનત હિત કૃપા સિન્ધુ સુખ ધામ।
સોઇ નિજ ભગતિ મોહિ પ્રભુ દેહુ દયા કરિ રામ ॥ 84(ખ) ॥
એવમસ્તુ કહિ રઘુકુલનાયક। બોલે બચન પરમ સુખદાયક ॥
સુનુ બાયસ તૈં સહજ સયાના। કાહે ન માગસિ અસ બરદાના ॥
સબ સુખ ખાનિ ભગતિ તૈં માગી। નહિં જગ કૌ તોહિ સમ બડભાગી ॥
જો મુનિ કોટિ જતન નહિં લહહીં। જે જપ જોગ અનલ તન દહહીમ્ ॥
રીઝેઉઁ દેખિ તોરિ ચતુરાઈ। માગેહુ ભગતિ મોહિ અતિ ભાઈ ॥
સુનુ બિહઙ્ગ પ્રસાદ અબ મોરેં। સબ સુભ ગુન બસિહહિં ઉર તોરેમ્ ॥
ભગતિ ગ્યાન બિગ્યાન બિરાગા। જોગ ચરિત્ર રહસ્ય બિભાગા ॥
જાનબ તૈં સબહી કર ભેદા। મમ પ્રસાદ નહિં સાધન ખેદા ॥
દોંંઆયા સમ્ભવ ભ્રમ સબ અબ ન બ્યાપિહહિં તોહિ।
જાનેસુ બ્રહ્મ અનાદિ અજ અગુન ગુનાકર મોહિ ॥ 85(ક) ॥
મોહિ ભગત પ્રિય સન્તત અસ બિચારિ સુનુ કાગ।
કાયઁ બચન મન મમ પદ કરેસુ અચલ અનુરાગ ॥ 85(ખ) ॥
અબ સુનુ પરમ બિમલ મમ બાની। સત્ય સુગમ નિગમાદિ બખાની ॥
નિજ સિદ્ધાન્ત સુનાવુઁ તોહી। સુનુ મન ધરુ સબ તજિ ભજુ મોહી ॥
મમ માયા સમ્ભવ સંસારા। જીવ ચરાચર બિબિધિ પ્રકારા ॥
સબ મમ પ્રિય સબ મમ ઉપજાએ। સબ તે અધિક મનુજ મોહિ ભાએ ॥
તિન્હ મહઁ દ્વિજ દ્વિજ મહઁ શ્રુતિધારી। તિન્હ મહુઁ નિગમ ધરમ અનુસારી ॥
તિન્હ મહઁ પ્રિય બિરક્ત પુનિ ગ્યાની। ગ્યાનિહુ તે અતિ પ્રિય બિગ્યાની ॥
તિન્હ તે પુનિ મોહિ પ્રિય નિજ દાસા। જેહિ ગતિ મોરિ ન દૂસરિ આસા ॥
પુનિ પુનિ સત્ય કહુઁ તોહિ પાહીં। મોહિ સેવક સમ પ્રિય કૌ નાહીમ્ ॥
ભગતિ હીન બિરઞ્ચિ કિન હોઈ। સબ જીવહુ સમ પ્રિય મોહિ સોઈ ॥
ભગતિવન્ત અતિ નીચુ પ્રાની। મોહિ પ્રાનપ્રિય અસિ મમ બાની ॥
દો. સુચિ સુસીલ સેવક સુમતિ પ્રિય કહુ કાહિ ન લાગ।
શ્રુતિ પુરાન કહ નીતિ અસિ સાવધાન સુનુ કાગ ॥ 86 ॥
એક પિતા કે બિપુલ કુમારા। હોહિં પૃથક ગુન સીલ અચારા ॥
કૌ પણ્ડિન્ત કૌ તાપસ ગ્યાતા। કૌ ધનવન્ત સૂર કૌ દાતા ॥
કૌ સર્બગ્ય ધર્મરત કોઈ। સબ પર પિતહિ પ્રીતિ સમ હોઈ ॥
કૌ પિતુ ભગત બચન મન કર્મા। સપનેહુઁ જાન ન દૂસર ધર્મા ॥
સો સુત પ્રિય પિતુ પ્રાન સમાના। જદ્યપિ સો સબ ભાઁતિ અયાના ॥
એહિ બિધિ જીવ ચરાચર જેતે। ત્રિજગ દેવ નર અસુર સમેતે ॥
અખિલ બિસ્વ યહ મોર ઉપાયા। સબ પર મોહિ બરાબરિ દાયા ॥
તિન્હ મહઁ જો પરિહરિ મદ માયા। ભજૈ મોહિ મન બચ અરૂ કાયા ॥
દો. પુરૂષ નપુંસક નારિ વા જીવ ચરાચર કોઇ।
સર્બ ભાવ ભજ કપટ તજિ મોહિ પરમ પ્રિય સોઇ ॥ 87(ક) ॥
સો. સત્ય કહુઁ ખગ તોહિ સુચિ સેવક મમ પ્રાનપ્રિય।
અસ બિચારિ ભજુ મોહિ પરિહરિ આસ ભરોસ સબ ॥ 87(ખ) ॥
કબહૂઁ કાલ ન બ્યાપિહિ તોહી। સુમિરેસુ ભજેસુ નિરન્તર મોહી ॥
પ્રભુ બચનામૃત સુનિ ન અઘ્AUઁ। તનુ પુલકિત મન અતિ હરષ્AUઁ ॥
સો સુખ જાનિ મન અરુ કાના। નહિં રસના પહિં જાઇ બખાના ॥
પ્રભુ સોભા સુખ જાનહિં નયના। કહિ કિમિ સકહિં તિન્હહિ નહિં બયના ॥
બહુ બિધિ મોહિ પ્રબોધિ સુખ દેઈ। લગે કરન સિસુ કૌતુક તેઈ ॥
સજલ નયન કછુ મુખ કરિ રૂખા। ચિતિ માતુ લાગી અતિ ભૂખા ॥
દેખિ માતુ આતુર ઉઠિ ધાઈ। કહિ મૃદુ બચન લિએ ઉર લાઈ ॥
ગોદ રાખિ કરાવ પય પાના। રઘુપતિ ચરિત લલિત કર ગાના ॥
સો. જેહિ સુખ લાગિ પુરારિ અસુભ બેષ કૃત સિવ સુખદ।
અવધપુરી નર નારિ તેહિ સુખ મહુઁ સન્તત મગન ॥ 88(ક) ॥
સોઇ સુખ લવલેસ જિન્હ બારક સપનેહુઁ લહેઉ।
તે નહિં ગનહિં ખગેસ બ્રહ્મસુખહિ સજ્જન સુમતિ ॥ 88(ખ) ॥
મૈં પુનિ અવધ રહેઉઁ કછુ કાલા। દેખેઉઁ બાલબિનોદ રસાલા ॥
રામ પ્રસાદ ભગતિ બર પાયુઁ। પ્રભુ પદ બન્દિ નિજાશ્રમ આયુઁ ॥
તબ તે મોહિ ન બ્યાપી માયા। જબ તે રઘુનાયક અપનાયા ॥
યહ સબ ગુપ્ત ચરિત મૈં ગાવા। હરિ માયાઁ જિમિ મોહિ નચાવા ॥
નિજ અનુભવ અબ કહુઁ ખગેસા। બિનુ હરિ ભજન ન જાહિ કલેસા ॥
રામ કૃપા બિનુ સુનુ ખગરાઈ। જાનિ ન જાઇ રામ પ્રભુતાઈ ॥
જાનેં બિનુ ન હોઇ પરતીતી। બિનુ પરતીતિ હોઇ નહિં પ્રીતી ॥
પ્રીતિ બિના નહિં ભગતિ દિઢઆઈ। જિમિ ખગપતિ જલ કૈ ચિકનાઈ ॥
સો. બિનુ ગુર હોઇ કિ ગ્યાન ગ્યાન કિ હોઇ બિરાગ બિનુ।
ગાવહિં બેદ પુરાન સુખ કિ લહિઅ હરિ ભગતિ બિનુ ॥ 89(ક) ॥
કૌ બિશ્રામ કિ પાવ તાત સહજ સન્તોષ બિનુ।
ચલૈ કિ જલ બિનુ નાવ કોટિ જતન પચિ પચિ મરિઅ ॥ 89(ખ) ॥
બિનુ સન્તોષ ન કામ નસાહીં। કામ અછત સુખ સપનેહુઁ નાહીમ્ ॥
રામ ભજન બિનુ મિટહિં કિ કામા। થલ બિહીન તરુ કબહુઁ કિ જામા ॥
બિનુ બિગ્યાન કિ સમતા આવિ। કૌ અવકાસ કિ નભ બિનુ પાવિ ॥
શ્રદ્ધા બિના ધર્મ નહિં હોઈ। બિનુ મહિ ગન્ધ કિ પાવિ કોઈ ॥
બિનુ તપ તેજ કિ કર બિસ્તારા। જલ બિનુ રસ કિ હોઇ સંસારા ॥
સીલ કિ મિલ બિનુ બુધ સેવકાઈ। જિમિ બિનુ તેજ ન રૂપ ગોસાઈ ॥
નિજ સુખ બિનુ મન હોઇ કિ થીરા। પરસ કિ હોઇ બિહીન સમીરા ॥
કવનિઉ સિદ્ધિ કિ બિનુ બિસ્વાસા। બિનુ હરિ ભજન ન ભવ ભય નાસા ॥
દો. બિનુ બિસ્વાસ ભગતિ નહિં તેહિ બિનુ દ્રવહિં ન રામુ।
રામ કૃપા બિનુ સપનેહુઁ જીવ ન લહ બિશ્રામુ ॥ 90(ક) ॥
સો. અસ બિચારિ મતિધીર તજિ કુતર્ક સંસય સકલ।
ભજહુ રામ રઘુબીર કરુનાકર સુન્દર સુખદ ॥ 90(ખ) ॥
નિજ મતિ સરિસ નાથ મૈં ગાઈ। પ્રભુ પ્રતાપ મહિમા ખગરાઈ ॥
કહેઉઁ ન કછુ કરિ જુગુતિ બિસેષી। યહ સબ મૈં નિજ નયનન્હિ દેખી ॥
મહિમા નામ રૂપ ગુન ગાથા। સકલ અમિત અનન્ત રઘુનાથા ॥
નિજ નિજ મતિ મુનિ હરિ ગુન ગાવહિં। નિગમ સેષ સિવ પાર ન પાવહિમ્ ॥
તુમ્હહિ આદિ ખગ મસક પ્રજન્તા। નભ ઉડઆહિં નહિં પાવહિં અન્તા ॥
તિમિ રઘુપતિ મહિમા અવગાહા। તાત કબહુઁ કૌ પાવ કિ થાહા ॥
રામુ કામ સત કોટિ સુભગ તન। દુર્ગા કોટિ અમિત અરિ મર્દન ॥
સક્ર કોટિ સત સરિસ બિલાસા। નભ સત કોટિ અમિત અવકાસા ॥
દો. મરુત કોટિ સત બિપુલ બલ રબિ સત કોટિ પ્રકાસ।
સસિ સત કોટિ સુસીતલ સમન સકલ ભવ ત્રાસ ॥ 91(ક) ॥
કાલ કોટિ સત સરિસ અતિ દુસ્તર દુર્ગ દુરન્ત।
ધૂમકેતુ સત કોટિ સમ દુરાધરષ ભગવન્ત ॥ 91(ખ) ॥
પ્રભુ અગાધ સત કોટિ પતાલા। સમન કોટિ સત સરિસ કરાલા ॥
તીરથ અમિત કોટિ સમ પાવન। નામ અખિલ અઘ પૂગ નસાવન ॥
હિમગિરિ કોટિ અચલ રઘુબીરા। સિન્ધુ કોટિ સત સમ ગમ્ભીરા ॥
કામધેનુ સત કોટિ સમાના। સકલ કામ દાયક ભગવાના ॥
સારદ કોટિ અમિત ચતુરાઈ। બિધિ સત કોટિ સૃષ્ટિ નિપુનાઈ ॥
બિષ્નુ કોટિ સમ પાલન કર્તા। રુદ્ર કોટિ સત સમ સંહર્તા ॥
ધનદ કોટિ સત સમ ધનવાના। માયા કોટિ પ્રપઞ્ચ નિધાના ॥
ભાર ધરન સત કોટિ અહીસા। નિરવધિ નિરુપમ પ્રભુ જગદીસા ॥
છં. નિરુપમ ન ઉપમા આન રામ સમાન રામુ નિગમ કહૈ।
જિમિ કોટિ સત ખદ્યોત સમ રબિ કહત અતિ લઘુતા લહૈ ॥
એહિ ભાઁતિ નિજ નિજ મતિ બિલાસ મુનિસ હરિહિ બખાનહીં।
પ્રભુ ભાવ ગાહક અતિ કૃપાલ સપ્રેમ સુનિ સુખ માનહીમ્ ॥
દો. રામુ અમિત ગુન સાગર થાહ કિ પાવિ કોઇ।
સન્તન્હ સન જસ કિછુ સુનેઉઁ તુમ્હહિ સુનાયુઁ સોઇ ॥ 92(ક) ॥
સો. ભાવ બસ્ય ભગવાન સુખ નિધાન કરુના ભવન।
તજિ મમતા મદ માન ભજિઅ સદા સીતા રવન ॥ 92(ખ) ॥
સુનિ ભુસુણ્ડિ કે બચન સુહાએ। હરષિત ખગપતિ પઙ્ખ ફુલાએ ॥
નયન નીર મન અતિ હરષાના। શ્રીરઘુપતિ પ્રતાપ ઉર આના ॥
પાછિલ મોહ સમુઝિ પછિતાના। બ્રહ્મ અનાદિ મનુજ કરિ માના ॥
પુનિ પુનિ કાગ ચરન સિરુ નાવા। જાનિ રામ સમ પ્રેમ બઢઆવા ॥
ગુર બિનુ ભવ નિધિ તરિ ન કોઈ। જૌં બિરઞ્ચિ સઙ્કર સમ હોઈ ॥
સંસય સર્પ ગ્રસેઉ મોહિ તાતા। દુખદ લહરિ કુતર્ક બહુ બ્રાતા ॥
તવ સરૂપ ગારુડઇ રઘુનાયક। મોહિ જિઆયુ જન સુખદાયક ॥
તવ પ્રસાદ મમ મોહ નસાના। રામ રહસ્ય અનૂપમ જાના ॥
દો. તાહિ પ્રસંસિ બિબિધ બિધિ સીસ નાઇ કર જોરિ।
બચન બિનીત સપ્રેમ મૃદુ બોલેઉ ગરુડ બહોરિ ॥ 93(ક) ॥
પ્રભુ અપને અબિબેક તે બૂઝુઁ સ્વામી તોહિ।
કૃપાસિન્ધુ સાદર કહહુ જાનિ દાસ નિજ મોહિ ॥ 93(ખ) ॥
તુમ્હ સર્બગ્ય તન્ય તમ પારા। સુમતિ સુસીલ સરલ આચારા ॥
ગ્યાન બિરતિ બિગ્યાન નિવાસા। રઘુનાયક કે તુમ્હ પ્રિય દાસા ॥
કારન કવન દેહ યહ પાઈ। તાત સકલ મોહિ કહહુ બુઝાઈ ॥
રામ ચરિત સર સુન્દર સ્વામી। પાયહુ કહાઁ કહહુ નભગામી ॥
નાથ સુના મૈં અસ સિવ પાહીં। મહા પ્રલયહુઁ નાસ તવ નાહીમ્ ॥
મુધા બચન નહિં ઈસ્વર કહી। સૌ મોરેં મન સંસય અહી ॥
અગ જગ જીવ નાગ નર દેવા। નાથ સકલ જગુ કાલ કલેવા ॥
અણ્ડ કટાહ અમિત લય કારી। કાલુ સદા દુરતિક્રમ ભારી ॥
સો. તુમ્હહિ ન બ્યાપત કાલ અતિ કરાલ કારન કવન।
મોહિ સો કહહુ કૃપાલ ગ્યાન પ્રભાવ કિ જોગ બલ ॥ 94(ક) ॥
દો. પ્રભુ તવ આશ્રમ આએઁ મોર મોહ ભ્રમ ભાગ।
કારન કવન સો નાથ સબ કહહુ સહિત અનુરાગ ॥ 94(ખ) ॥
ગરુડ ગિરા સુનિ હરષેઉ કાગા। બોલેઉ ઉમા પરમ અનુરાગા ॥
ધન્ય ધન્ય તવ મતિ ઉરગારી। પ્રસ્ન તુમ્હારિ મોહિ અતિ પ્યારી ॥
સુનિ તવ પ્રસ્ન સપ્રેમ સુહાઈ। બહુત જનમ કૈ સુધિ મોહિ આઈ ॥
સબ નિજ કથા કહુઁ મૈં ગાઈ। તાત સુનહુ સાદર મન લાઈ ॥
જપ તપ મખ સમ દમ બ્રત દાના। બિરતિ બિબેક જોગ બિગ્યાના ॥
સબ કર ફલ રઘુપતિ પદ પ્રેમા। તેહિ બિનુ કૌ ન પાવિ છેમા ॥
એહિ તન રામ ભગતિ મૈં પાઈ। તાતે મોહિ મમતા અધિકાઈ ॥
જેહિ તેં કછુ નિજ સ્વારથ હોઈ। તેહિ પર મમતા કર સબ કોઈ ॥
સો. પન્નગારિ અસિ નીતિ શ્રુતિ સમ્મત સજ્જન કહહિં।
અતિ નીચહુ સન પ્રીતિ કરિઅ જાનિ નિજ પરમ હિત ॥ 95(ક) ॥
પાટ કીટ તેં હોઇ તેહિ તેં પાટમ્બર રુચિર।
કૃમિ પાલિ સબુ કોઇ પરમ અપાવન પ્રાન સમ ॥ 95(ખ) ॥
સ્વારથ સાઁચ જીવ કહુઁ એહા। મન ક્રમ બચન રામ પદ નેહા ॥
સોઇ પાવન સોઇ સુભગ સરીરા। જો તનુ પાઇ ભજિઅ રઘુબીરા ॥
રામ બિમુખ લહિ બિધિ સમ દેહી। કબિ કોબિદ ન પ્રસંસહિં તેહી ॥
રામ ભગતિ એહિં તન ઉર જામી। તાતે મોહિ પરમ પ્રિય સ્વામી ॥
તજુઁ ન તન નિજ ઇચ્છા મરના। તન બિનુ બેદ ભજન નહિં બરના ॥
પ્રથમ મોહઁ મોહિ બહુત બિગોવા। રામ બિમુખ સુખ કબહુઁ ન સોવા ॥
નાના જનમ કર્મ પુનિ નાના। કિએ જોગ જપ તપ મખ દાના ॥
કવન જોનિ જનમેઉઁ જહઁ નાહીં। મૈં ખગેસ ભ્રમિ ભ્રમિ જગ માહીમ્ ॥
દેખેઉઁ કરિ સબ કરમ ગોસાઈ। સુખી ન ભયુઁ અબહિં કી નાઈ ॥
સુધિ મોહિ નાથ જન્મ બહુ કેરી। સિવ પ્રસાદ મતિ મોહઁ ન ઘેરી ॥
દો. પ્રથમ જન્મ કે ચરિત અબ કહુઁ સુનહુ બિહગેસ।
સુનિ પ્રભુ પદ રતિ ઉપજિ જાતેં મિટહિં કલેસ ॥ 96(ક) ॥
પૂરુબ કલ્પ એક પ્રભુ જુગ કલિજુગ મલ મૂલ ॥
નર અરુ નારિ અધર્મ રત સકલ નિગમ પ્રતિકૂલ ॥ 96(ખ) ॥
તેહિ કલિજુગ કોસલપુર જાઈ। જન્મત ભયુઁ સૂદ્ર તનુ પાઈ ॥
સિવ સેવક મન ક્રમ અરુ બાની। આન દેવ નિન્દક અભિમાની ॥
ધન મદ મત્ત પરમ બાચાલા। ઉગ્રબુદ્ધિ ઉર દમ્ભ બિસાલા ॥
જદપિ રહેઉઁ રઘુપતિ રજધાની। તદપિ ન કછુ મહિમા તબ જાની ॥
અબ જાના મૈં અવધ પ્રભાવા। નિગમાગમ પુરાન અસ ગાવા ॥
કવનેહુઁ જન્મ અવધ બસ જોઈ। રામ પરાયન સો પરિ હોઈ ॥
અવધ પ્રભાવ જાન તબ પ્રાની। જબ ઉર બસહિં રામુ ધનુપાની ॥
સો કલિકાલ કઠિન ઉરગારી। પાપ પરાયન સબ નર નારી ॥
દો. કલિમલ ગ્રસે ધર્મ સબ લુપ્ત ભે સદગ્રન્થ।
દમ્ભિન્હ નિજ મતિ કલ્પિ કરિ પ્રગટ કિએ બહુ પન્થ ॥ 97(ક) ॥
ભે લોગ સબ મોહબસ લોભ ગ્રસે સુભ કર્મ।
સુનુ હરિજાન ગ્યાન નિધિ કહુઁ કછુક કલિધર્મ ॥ 97(ખ) ॥
બરન ધર્મ નહિં આશ્રમ ચારી। શ્રુતિ બિરોધ રત સબ નર નારી ॥
દ્વિજ શ્રુતિ બેચક ભૂપ પ્રજાસન। કૌ નહિં માન નિગમ અનુસાસન ॥
મારગ સોઇ જા કહુઁ જોઇ ભાવા। પણ્ડિત સોઇ જો ગાલ બજાવા ॥
મિથ્યારમ્ભ દમ્ભ રત જોઈ। તા કહુઁ સન્ત કહિ સબ કોઈ ॥
સોઇ સયાન જો પરધન હારી। જો કર દમ્ભ સો બડ આચારી ॥
જૌ કહ ઝૂઁઠ મસખરી જાના। કલિજુગ સોઇ ગુનવન્ત બખાના ॥
નિરાચાર જો શ્રુતિ પથ ત્યાગી। કલિજુગ સોઇ ગ્યાની સો બિરાગી ॥
જાકેં નખ અરુ જટા બિસાલા। સોઇ તાપસ પ્રસિદ્ધ કલિકાલા ॥
દો. અસુભ બેષ ભૂષન ધરેં ભચ્છાભચ્છ જે ખાહિં।
તેઇ જોગી તેઇ સિદ્ધ નર પૂજ્ય તે કલિજુગ માહિમ્ ॥ 98(ક) ॥
સો. જે અપકારી ચાર તિન્હ કર ગૌરવ માન્ય તેઇ।
મન ક્રમ બચન લબાર તેઇ બકતા કલિકાલ મહુઁ ॥ 98(ખ) ॥
નારિ બિબસ નર સકલ ગોસાઈ। નાચહિં નટ મર્કટ કી નાઈ ॥
સૂદ્ર દ્વિજન્હ ઉપદેસહિં ગ્યાના। મેલિ જનેઊ લેહિં કુદાના ॥
સબ નર કામ લોભ રત ક્રોધી। દેવ બિપ્ર શ્રુતિ સન્ત બિરોધી ॥
ગુન મન્દિર સુન્દર પતિ ત્યાગી। ભજહિં નારિ પર પુરુષ અભાગી ॥
સૌભાગિનીં બિભૂષન હીના। બિધવન્હ કે સિઙ્ગાર નબીના ॥
ગુર સિષ બધિર અન્ધ કા લેખા। એક ન સુનિ એક નહિં દેખા ॥
હરિ સિષ્ય ધન સોક ન હરી। સો ગુર ઘોર નરક મહુઁ પરી ॥
માતુ પિતા બાલકન્હિ બોલાબહિં। ઉદર ભરૈ સોઇ ધર્મ સિખાવહિમ્ ॥
દો. બ્રહ્મ ગ્યાન બિનુ નારિ નર કહહિં ન દૂસરિ બાત।
કૌડઈ લાગિ લોભ બસ કરહિં બિપ્ર ગુર ઘાત ॥ 99(ક) ॥
બાદહિં સૂદ્ર દ્વિજન્હ સન હમ તુમ્હ તે કછુ ઘાટિ।
જાનિ બ્રહ્મ સો બિપ્રબર આઁખિ દેખાવહિં ડાટિ ॥ 99(ખ) ॥
પર ત્રિય લમ્પટ કપટ સયાને। મોહ દ્રોહ મમતા લપટાને ॥
તેઇ અભેદબાદી ગ્યાની નર। દેખા મેં ચરિત્ર કલિજુગ કર ॥
આપુ ગે અરુ તિન્હહૂ ઘાલહિં। જે કહુઁ સત મારગ પ્રતિપાલહિમ્ ॥
કલ્પ કલ્પ ભરિ એક એક નરકા। પરહિં જે દૂષહિં શ્રુતિ કરિ તરકા ॥
જે બરનાધમ તેલિ કુમ્હારા। સ્વપચ કિરાત કોલ કલવારા ॥
નારિ મુઈ ગૃહ સમ્પતિ નાસી। મૂડ મુડઆઇ હોહિં સન્યાસી ॥
તે બિપ્રન્હ સન આપુ પુજાવહિં। ઉભય લોક નિજ હાથ નસાવહિમ્ ॥
બિપ્ર નિરચ્છર લોલુપ કામી। નિરાચાર સઠ બૃષલી સ્વામી ॥
સૂદ્ર કરહિં જપ તપ બ્રત નાના। બૈઠિ બરાસન કહહિં પુરાના ॥
સબ નર કલ્પિત કરહિં અચારા। જાઇ ન બરનિ અનીતિ અપારા ॥
દો. ભે બરન સઙ્કર કલિ ભિન્નસેતુ સબ લોગ।
કરહિં પાપ પાવહિં દુખ ભય રુજ સોક બિયોગ ॥ 100(ક) ॥
શ્રુતિ સમ્મત હરિ ભક્તિ પથ સઞ્જુત બિરતિ બિબેક।
તેહિ ન ચલહિં નર મોહ બસ કલ્પહિં પન્થ અનેક ॥ 100(ખ) ॥
છં. બહુ દામ સઁવારહિં ધામ જતી। બિષયા હરિ લીન્હિ ન રહિ બિરતી ॥
તપસી ધનવન્ત દરિદ્ર ગૃહી। કલિ કૌતુક તાત ન જાત કહી ॥
કુલવન્તિ નિકારહિં નારિ સતી। ગૃહ આનિહિં ચેરી નિબેરિ ગતી ॥
સુત માનહિં માતુ પિતા તબ લૌં। અબલાનન દીખ નહીં જબ લૌમ્ ॥
સસુરારિ પિઆરિ લગી જબ તેં। રિપરૂપ કુટુમ્બ ભે તબ તેમ્ ॥
નૃપ પાપ પરાયન ધર્મ નહીં। કરિ દણ્ડ બિડમ્બ પ્રજા નિતહીમ્ ॥
ધનવન્ત કુલીન મલીન અપી। દ્વિજ ચિન્હ જનેઉ ઉઘાર તપી ॥
નહિં માન પુરાન ન બેદહિ જો। હરિ સેવક સન્ત સહી કલિ સો।
કબિ બૃન્દ ઉદાર દુની ન સુની। ગુન દૂષક બ્રાત ન કોઽપિ ગુની ॥
કલિ બારહિં બાર દુકાલ પરૈ। બિનુ અન્ન દુખી સબ લોગ મરૈ ॥
દો. સુનુ ખગેસ કલિ કપટ હઠ દમ્ભ દ્વેષ પાષણ્ડ।
માન મોહ મારાદિ મદ બ્યાપિ રહે બ્રહ્મણ્ડ ॥ 101(ક) ॥
તામસ ધર્મ કરહિં નર જપ તપ બ્રત મખ દાન।
દેવ ન બરષહિં ધરનીં બે ન જામહિં ધાન ॥ 101(ખ) ॥
છં. અબલા કચ ભૂષન ભૂરિ છુધા। ધનહીન દુખી મમતા બહુધા ॥
સુખ ચાહહિં મૂઢ ન ધર્મ રતા। મતિ થોરિ કઠોરિ ન કોમલતા ॥ 1 ॥
નર પીડઇત રોગ ન ભોગ કહીં। અભિમાન બિરોધ અકારનહીમ્ ॥
લઘુ જીવન સમ્બતુ પઞ્ચ દસા। કલપાન્ત ન નાસ ગુમાનુ અસા ॥ 2 ॥
કલિકાલ બિહાલ કિએ મનુજા। નહિં માનત ક્વૌ અનુજા તનુજા।
નહિં તોષ બિચાર ન સીતલતા। સબ જાતિ કુજાતિ ભે મગતા ॥ 3 ॥
ઇરિષા પરુષાચ્છર લોલુપતા। ભરિ પૂરિ રહી સમતા બિગતા ॥
સબ લોગ બિયોગ બિસોક હુએ। બરનાશ્રમ ધર્મ અચાર ગે ॥ 4 ॥
દમ દાન દયા નહિં જાનપની। જડતા પરબઞ્ચનતાતિ ઘની ॥
તનુ પોષક નારિ નરા સગરે। પરનિન્દક જે જગ મો બગરે ॥ 5 ॥
દો. સુનુ બ્યાલારિ કાલ કલિ મલ અવગુન આગાર।
ગુનુઁ બહુત કલિજુગ કર બિનુ પ્રયાસ નિસ્તાર ॥ 102(ક) ॥
કૃતજુગ ત્રેતા દ્વાપર પૂજા મખ અરુ જોગ।
જો ગતિ હોઇ સો કલિ હરિ નામ તે પાવહિં લોગ ॥ 102(ખ) ॥
કૃતજુગ સબ જોગી બિગ્યાની। કરિ હરિ ધ્યાન તરહિં ભવ પ્રાની ॥
ત્રેતાઁ બિબિધ જગ્ય નર કરહીં। પ્રભુહિ સમર્પિ કર્મ ભવ તરહીમ્ ॥
દ્વાપર કરિ રઘુપતિ પદ પૂજા। નર ભવ તરહિં ઉપાય ન દૂજા ॥
કલિજુગ કેવલ હરિ ગુન ગાહા। ગાવત નર પાવહિં ભવ થાહા ॥
કલિજુગ જોગ ન જગ્ય ન ગ્યાના। એક અધાર રામ ગુન ગાના ॥
સબ ભરોસ તજિ જો ભજ રામહિ। પ્રેમ સમેત ગાવ ગુન ગ્રામહિ ॥
સોઇ ભવ તર કછુ સંસય નાહીં। નામ પ્રતાપ પ્રગટ કલિ માહીમ્ ॥
કલિ કર એક પુનીત પ્રતાપા। માનસ પુન્ય હોહિં નહિં પાપા ॥
દો. કલિજુગ સમ જુગ આન નહિં જૌં નર કર બિસ્વાસ।
ગાઇ રામ ગુન ગન બિમલઁ ભવ તર બિનહિં પ્રયાસ ॥ 103(ક) ॥
પ્રગટ ચારિ પદ ધર્મ કે કલિલ મહુઁ એક પ્રધાન।
જેન કેન બિધિ દીન્હેં દાન કરિ કલ્યાન ॥ 103(ખ) ॥
નિત જુગ ધર્મ હોહિં સબ કેરે। હૃદયઁ રામ માયા કે પ્રેરે ॥
સુદ્ધ સત્વ સમતા બિગ્યાના। કૃત પ્રભાવ પ્રસન્ન મન જાના ॥
સત્વ બહુત રજ કછુ રતિ કર્મા। સબ બિધિ સુખ ત્રેતા કર ધર્મા ॥
બહુ રજ સ્વલ્પ સત્વ કછુ તામસ। દ્વાપર ધર્મ હરષ ભય માનસ ॥
તામસ બહુત રજોગુન થોરા। કલિ પ્રભાવ બિરોધ ચહુઁ ઓરા ॥
બુધ જુગ ધર્મ જાનિ મન માહીં। તજિ અધર્મ રતિ ધર્મ કરાહીમ્ ॥
કાલ ધર્મ નહિં બ્યાપહિં તાહી। રઘુપતિ ચરન પ્રીતિ અતિ જાહી ॥
નટ કૃત બિકટ કપટ ખગરાયા। નટ સેવકહિ ન બ્યાપિ માયા ॥
દો. હરિ માયા કૃત દોષ ગુન બિનુ હરિ ભજન ન જાહિં।
ભજિઅ રામ તજિ કામ સબ અસ બિચારિ મન માહિમ્ ॥ 104(ક) ॥
તેહિ કલિકાલ બરષ બહુ બસેઉઁ અવધ બિહગેસ।
પરેઉ દુકાલ બિપતિ બસ તબ મૈં ગયુઁ બિદેસ ॥ 104(ખ) ॥
ગયુઁ ઉજેની સુનુ ઉરગારી। દીન મલીન દરિદ્ર દુખારી ॥
ગેઁ કાલ કછુ સમ્પતિ પાઈ। તહઁ પુનિ કરુઁ સમ્ભુ સેવકાઈ ॥
બિપ્ર એક બૈદિક સિવ પૂજા। કરિ સદા તેહિ કાજુ ન દૂજા ॥
પરમ સાધુ પરમારથ બિન્દક। સમ્ભુ ઉપાસક નહિં હરિ નિન્દક ॥
તેહિ સેવુઁ મૈં કપટ સમેતા। દ્વિજ દયાલ અતિ નીતિ નિકેતા ॥
બાહિજ નમ્ર દેખિ મોહિ સાઈં। બિપ્ર પઢઆવ પુત્ર કી નાઈમ્ ॥
સમ્ભુ મન્ત્ર મોહિ દ્વિજબર દીન્હા। સુભ ઉપદેસ બિબિધ બિધિ કીન્હા ॥
જપુઁ મન્ત્ર સિવ મન્દિર જાઈ। હૃદયઁ દમ્ભ અહમિતિ અધિકાઈ ॥
દો. મૈં ખલ મલ સઙ્કુલ મતિ નીચ જાતિ બસ મોહ।
હરિ જન દ્વિજ દેખેં જરુઁ કરુઁ બિષ્નુ કર દ્રોહ ॥ 105(ક) ॥
સો. ગુર નિત મોહિ પ્રબોધ દુખિત દેખિ આચરન મમ।
મોહિ ઉપજિ અતિ ક્રોધ દમ્ભિહિ નીતિ કિ ભાવી ॥ 105(ખ) ॥
એક બાર ગુર લીન્હ બોલાઈ। મોહિ નીતિ બહુ ભાઁતિ સિખાઈ ॥
સિવ સેવા કર ફલ સુત સોઈ। અબિરલ ભગતિ રામ પદ હોઈ ॥
રામહિ ભજહિં તાત સિવ ધાતા। નર પાવઁર કૈ કેતિક બાતા ॥
જાસુ ચરન અજ સિવ અનુરાગી। તાતુ દ્રોહઁ સુખ ચહસિ અભાગી ॥
હર કહુઁ હરિ સેવક ગુર કહેઊ। સુનિ ખગનાથ હૃદય મમ દહેઊ ॥
અધમ જાતિ મૈં બિદ્યા પાએઁ। ભયુઁ જથા અહિ દૂધ પિઆએઁ ॥
માની કુટિલ કુભાગ્ય કુજાતી। ગુર કર દ્રોહ કરુઁ દિનુ રાતી ॥
અતિ દયાલ ગુર સ્વલ્પ ન ક્રોધા। પુનિ પુનિ મોહિ સિખાવ સુબોધા ॥
જેહિ તે નીચ બડઆઈ પાવા। સો પ્રથમહિં હતિ તાહિ નસાવા ॥
ધૂમ અનલ સમ્ભવ સુનુ ભાઈ। તેહિ બુઝાવ ઘન પદવી પાઈ ॥
રજ મગ પરી નિરાદર રહી। સબ કર પદ પ્રહાર નિત સહી ॥
મરુત ઉડઆવ પ્રથમ તેહિ ભરી। પુનિ નૃપ નયન કિરીટન્હિ પરી ॥
સુનુ ખગપતિ અસ સમુઝિ પ્રસઙ્ગા। બુધ નહિં કરહિં અધમ કર સઙ્ગા ॥
કબિ કોબિદ ગાવહિં અસિ નીતી। ખલ સન કલહ ન ભલ નહિં પ્રીતી ॥
ઉદાસીન નિત રહિઅ ગોસાઈં। ખલ પરિહરિઅ સ્વાન કી નાઈમ્ ॥
મૈં ખલ હૃદયઁ કપટ કુટિલાઈ। ગુર હિત કહિ ન મોહિ સોહાઈ ॥
દો. એક બાર હર મન્દિર જપત રહેઉઁ સિવ નામ।
ગુર આયુ અભિમાન તેં ઉઠિ નહિં કીન્હ પ્રનામ ॥ 106(ક) ॥
સો દયાલ નહિં કહેઉ કછુ ઉર ન રોષ લવલેસ।
અતિ અઘ ગુર અપમાનતા સહિ નહિં સકે મહેસ ॥ 106(ખ) ॥
મન્દિર માઝ ભી નભ બાની। રે હતભાગ્ય અગ્ય અભિમાની ॥
જદ્યપિ તવ ગુર કેં નહિં ક્રોધા। અતિ કૃપાલ ચિત સમ્યક બોધા ॥
તદપિ સાપ સઠ દૈહુઁ તોહી। નીતિ બિરોધ સોહાઇ ન મોહી ॥
જૌં નહિં દણ્ડ કરૌં ખલ તોરા। ભ્રષ્ટ હોઇ શ્રુતિમારગ મોરા ॥
જે સઠ ગુર સન ઇરિષા કરહીં। રૌરવ નરક કોટિ જુગ પરહીમ્ ॥
ત્રિજગ જોનિ પુનિ ધરહિં સરીરા। અયુત જન્મ ભરિ પાવહિં પીરા ॥
બૈઠ રહેસિ અજગર ઇવ પાપી। સર્પ હોહિ ખલ મલ મતિ બ્યાપી ॥
મહા બિટપ કોટર મહુઁ જાઈ ॥ રહુ અધમાધમ અધગતિ પાઈ ॥
દો. હાહાકાર કીન્હ ગુર દારુન સુનિ સિવ સાપ ॥
કમ્પિત મોહિ બિલોકિ અતિ ઉર ઉપજા પરિતાપ ॥ 107(ક) ॥
કરિ દણ્ડવત સપ્રેમ દ્વિજ સિવ સન્મુખ કર જોરિ।
બિનય કરત ગદગદ સ્વર સમુઝિ ઘોર ગતિ મોરિ ॥ 107(ખ) ॥
નમામીશમીશાન નિર્વાણરૂપં। વિમ્ભું બ્યાપકં બ્રહ્મ વેદસ્વરૂપં।
નિજં નિર્ગુણં નિર્વિકલ્પં નિરીંહ। ચિદાકાશમાકાશવાસં ભજેઽહમ્ ॥
નિરાકારમોઙ્કારમૂલં તુરીયં। ગિરા ગ્યાન ગોતીતમીશં ગિરીશમ્ ॥
કરાલં મહાકાલ કાલં કૃપાલં। ગુણાગાર સંસારપારં નતોઽહમ્ ॥
તુષારાદ્રિ સઙ્કાશ ગૌરં ગભીરં। મનોભૂત કોટિ પ્રભા શ્રી શરીરમ્ ॥
સ્ફુરન્મૌલિ કલ્લોલિની ચારુ ગઙ્ગા। લસદ્ભાલબાલેન્દુ કણ્ઠે ભુજઙ્ગા ॥
ચલત્કુણ્ડલં ભ્રૂ સુનેત્રં વિશાલં। પ્રસન્નાનનં નીલકણ્ઠં દયાલમ્ ॥
મૃગાધીશચર્મામ્બરં મુણ્ડમાલં। પ્રિયં શઙ્કરં સર્વનાથં ભજામિ ॥
પ્રચણ્ડં પ્રકૃષ્ટં પ્રગલ્ભં પરેશં। અખણ્ડં અજં ભાનુકોટિપ્રકાશમ્ ॥
ત્રયઃશૂલ નિર્મૂલનં શૂલપાણિં। ભજેઽહં ભવાનીપતિં ભાવગમ્યમ્ ॥
કલાતીત કલ્યાણ કલ્પાન્તકારી। સદા સજ્જનાન્દદાતા પુરારી ॥
ચિદાનન્દસન્દોહ મોહાપહારી। પ્રસીદ પ્રસીદ પ્રભો મન્મથારી ॥
ન યાવદ્ ઉમાનાથ પાદારવિન્દં। ભજન્તીહ લોકે પરે વા નરાણામ્ ॥
ન તાવત્સુખં શાન્તિ સન્તાપનાશં। પ્રસીદ પ્રભો સર્વભૂતાધિવાસમ્ ॥
ન જાનામિ યોગં જપં નૈવ પૂજાં। નતોઽહં સદા સર્વદા શમ્ભુ તુભ્યમ્ ॥
જરા જન્મ દુઃખૌઘ તાતપ્યમાનં। પ્રભો પાહિ આપન્નમામીશ શમ્ભો ॥
શ્લોક-રુદ્રાષ્ટકમિદં પ્રોક્તં વિપ્રેણ હરતોષયે।
યે પઠન્તિ નરા ભક્ત્યા તેષાં શમ્ભુઃ પ્રસીદતિ ॥ 9 ॥
દો. -સુનિ બિનતી સર્બગ્ય સિવ દેખિ બ્રિપ્ર અનુરાગુ।
પુનિ મન્દિર નભબાની ભિ દ્વિજબર બર માગુ ॥ 108(ક) ॥
જૌં પ્રસન્ન પ્રભુ મો પર નાથ દીન પર નેહુ।
નિજ પદ ભગતિ દેઇ પ્રભુ પુનિ દૂસર બર દેહુ ॥ 108(ખ) ॥
તવ માયા બસ જીવ જડ સન્તત ફિરિ ભુલાન।
તેહિ પર ક્રોધ ન કરિઅ પ્રભુ કૃપા સિન્ધુ ભગવાન ॥ 108(ગ) ॥
સઙ્કર દીનદયાલ અબ એહિ પર હોહુ કૃપાલ।
સાપ અનુગ્રહ હોઇ જેહિં નાથ થોરેહીં કાલ ॥ 108(ઘ) ॥
એહિ કર હોઇ પરમ કલ્યાના। સોઇ કરહુ અબ કૃપાનિધાના ॥
બિપ્રગિરા સુનિ પરહિત સાની। એવમસ્તુ
ઇતિ ભિ નભબાની ॥ જદપિ કીન્હ એહિં દારુન પાપા। મૈં પુનિ દીન્હ કોપ કરિ સાપા ॥ તદપિ તુમ્હાર સાધુતા દેખી। કરિહુઁ એહિ પર કૃપા બિસેષી ॥ છમાસીલ જે પર ઉપકારી। તે દ્વિજ મોહિ પ્રિય જથા ખરારી ॥ મોર શ્રાપ દ્વિજ બ્યર્થ ન જાઇહિ। જન્મ સહસ અવસ્ય યહ પાઇહિ ॥ જનમત મરત દુસહ દુખ હોઈ। અહિ સ્વલ્પુ નહિં બ્યાપિહિ સોઈ ॥ કવનેઉઁ જન્મ મિટિહિ નહિં ગ્યાના। સુનહિ સૂદ્ર મમ બચન પ્રવાના ॥ રઘુપતિ પુરીં જન્મ તબ ભયૂ। પુનિ તૈં મમ સેવાઁ મન દયૂ ॥ પુરી પ્રભાવ અનુગ્રહ મોરેં। રામ ભગતિ ઉપજિહિ ઉર તોરેમ્ ॥ સુનુ મમ બચન સત્ય અબ ભાઈ। હરિતોષન બ્રત દ્વિજ સેવકાઈ ॥ અબ જનિ કરહિ બિપ્ર અપમાના। જાનેહુ સન્ત અનન્ત સમાના ॥ ઇન્દ્ર કુલિસ મમ સૂલ બિસાલા। કાલદણ્ડ હરિ ચક્ર કરાલા ॥ જો ઇન્હ કર મારા નહિં મરી। બિપ્રદ્રોહ પાવક સો જરી ॥ અસ બિબેક રાખેહુ મન માહીં। તુમ્હ કહઁ જગ દુર્લભ કછુ નાહીમ્ ॥ ઔરુ એક આસિષા મોરી। અપ્રતિહત ગતિ હોઇહિ તોરી ॥ દો. સુનિ સિવ બચન હરષિ ગુર એવમસ્તુ ઇતિ ભાષિ। મોહિ પ્રબોધિ ગયુ ગૃહ સમ્ભુ ચરન ઉર રાખિ ॥ 109(ક) ॥ પ્રેરિત કાલ બિધિ ગિરિ જાઇ ભયુઁ મૈં બ્યાલ। પુનિ પ્રયાસ બિનુ સો તનુ જજેઉઁ ગેઁ કછુ કાલ ॥ 109(ખ) ॥ જોઇ તનુ ધરુઁ તજુઁ પુનિ અનાયાસ હરિજાન। જિમિ નૂતન પટ પહિરિ નર પરિહરિ પુરાન ॥ 109(ગ) ॥ સિવઁ રાખી શ્રુતિ નીતિ અરુ મૈં નહિં પાવા ક્લેસ। એહિ બિધિ ધરેઉઁ બિબિધ તનુ ગ્યાન ન ગયુ ખગેસ ॥ 109(ઘ) ॥ ત્રિજગ દેવ નર જોઇ તનુ ધરુઁ। તહઁ તહઁ રામ ભજન અનુસરૂઁ ॥ એક સૂલ મોહિ બિસર ન ક્AU। ગુર કર કોમલ સીલ સુભ્AU ॥ ચરમ દેહ દ્વિજ કૈ મૈં પાઈ। સુર દુર્લભ પુરાન શ્રુતિ ગાઈ ॥ ખેલુઁ તહૂઁ બાલકન્હ મીલા। કરુઁ સકલ રઘુનાયક લીલા ॥ પ્રૌઢ ભેઁ મોહિ પિતા પઢઆવા। સમઝુઁ સુનુઁ ગુનુઁ નહિં ભાવા ॥ મન તે સકલ બાસના ભાગી। કેવલ રામ ચરન લય લાગી ॥ કહુ ખગેસ અસ કવન અભાગી। ખરી સેવ સુરધેનુહિ ત્યાગી ॥ પ્રેમ મગન મોહિ કછુ ન સોહાઈ। હારેઉ પિતા પઢઆઇ પઢઆઈ ॥ ભે કાલબસ જબ પિતુ માતા। મૈં બન ગયુઁ ભજન જનત્રાતા ॥ જહઁ જહઁ બિપિન મુનીસ્વર પાવુઁ। આશ્રમ જાઇ જાઇ સિરુ નાવુઁ ॥ બૂઝત તિન્હહિ રામ ગુન ગાહા। કહહિં સુનુઁ હરષિત ખગનાહા ॥ સુનત ફિરુઁ હરિ ગુન અનુબાદા। અબ્યાહત ગતિ સમ્ભુ પ્રસાદા ॥ છૂટી ત્રિબિધ ઈષના ગાઢઈ। એક લાલસા ઉર અતિ બાઢઈ ॥ રામ ચરન બારિજ જબ દેખૌં। તબ નિજ જન્મ સફલ કરિ લેખૌમ્ ॥ જેહિ પૂઁછુઁ સોઇ મુનિ અસ કહી। ઈસ્વર સર્બ ભૂતમય અહી ॥ નિર્ગુન મત નહિં મોહિ સોહાઈ। સગુન બ્રહ્મ રતિ ઉર અધિકાઈ ॥ દો. ગુર કે બચન સુરતિ કરિ રામ ચરન મનુ લાગ। રઘુપતિ જસ ગાવત ફિરુઁ છન છન નવ અનુરાગ ॥ 110(ક) ॥ મેરુ સિખર બટ છાયાઁ મુનિ લોમસ આસીન। દેખિ ચરન સિરુ નાયુઁ બચન કહેઉઁ અતિ દીન ॥ 110(ખ) ॥ સુનિ મમ બચન બિનીત મૃદુ મુનિ કૃપાલ ખગરાજ। મોહિ સાદર પૂઁછત ભે દ્વિજ આયહુ કેહિ કાજ ॥ 110(ગ) ॥ તબ મૈં કહા કૃપાનિધિ તુમ્હ સર્બગ્ય સુજાન। સગુન બ્રહ્મ અવરાધન મોહિ કહહુ ભગવાન ॥ 110(ઘ) ॥ તબ મુનિષ રઘુપતિ ગુન ગાથા। કહે કછુક સાદર ખગનાથા ॥ બ્રહ્મગ્યાન રત મુનિ બિગ્યાનિ। મોહિ પરમ અધિકારી જાની ॥ લાગે કરન બ્રહ્મ ઉપદેસા। અજ અદ્વેત અગુન હૃદયેસા ॥ અકલ અનીહ અનામ અરુપા। અનુભવ ગમ્ય અખણ્ડ અનૂપા ॥ મન ગોતીત અમલ અબિનાસી। નિર્બિકાર નિરવધિ સુખ રાસી ॥ સો તૈં તાહિ તોહિ નહિં ભેદા। બારિ બીચિ ઇવ ગાવહિ બેદા ॥ બિબિધ ભાઁતિ મોહિ મુનિ સમુઝાવા। નિર્ગુન મત મમ હૃદયઁ ન આવા ॥ પુનિ મૈં કહેઉઁ નાઇ પદ સીસા। સગુન ઉપાસન કહહુ મુનીસા ॥ રામ ભગતિ જલ મમ મન મીના। કિમિ બિલગાઇ મુનીસ પ્રબીના ॥ સોઇ ઉપદેસ કહહુ કરિ દાયા। નિજ નયનન્હિ દેખૌં રઘુરાયા ॥ ભરિ લોચન બિલોકિ અવધેસા। તબ સુનિહુઁ નિર્ગુન ઉપદેસા ॥ મુનિ પુનિ કહિ હરિકથા અનૂપા। ખણ્ડિ સગુન મત અગુન નિરૂપા ॥ તબ મૈં નિર્ગુન મત કર દૂરી। સગુન નિરૂપુઁ કરિ હઠ ભૂરી ॥ ઉત્તર પ્રતિઉત્તર મૈં કીન્હા। મુનિ તન ભે ક્રોધ કે ચીન્હા ॥ સુનુ પ્રભુ બહુત અવગ્યા કિએઁ। ઉપજ ક્રોધ ગ્યાનિન્હ કે હિએઁ ॥ અતિ સઙ્ઘરષન જૌં કર કોઈ। અનલ પ્રગટ ચન્દન તે હોઈ ॥ દો. -બારમ્બાર સકોપ મુનિ કરિ નિરુપન ગ્યાન। મૈં અપનેં મન બૈઠ તબ કરુઁ બિબિધ અનુમાન ॥ 111(ક) ॥ ક્રોધ કિ દ્વેતબુદ્ધિ બિનુ દ્વૈત કિ બિનુ અગ્યાન। માયાબસ પરિછિન્ન જડ જીવ કિ ઈસ સમાન ॥ 111(ખ) ॥ કબહુઁ કિ દુખ સબ કર હિત તાકેં। તેહિ કિ દરિદ્ર પરસ મનિ જાકેમ્ ॥ પરદ્રોહી કી હોહિં નિસઙ્કા। કામી પુનિ કિ રહહિં અકલઙ્કા ॥ બંસ કિ રહ દ્વિજ અનહિત કીન્હેં। કર્મ કિ હોહિં સ્વરૂપહિ ચીન્હેમ્ ॥ કાહૂ સુમતિ કિ ખલ સઁગ જામી। સુભ ગતિ પાવ કિ પરત્રિય ગામી ॥ ભવ કિ પરહિં પરમાત્મા બિન્દક। સુખી કિ હોહિં કબહુઁ હરિનિન્દક ॥ રાજુ કિ રહિ નીતિ બિનુ જાનેં। અઘ કિ રહહિં હરિચરિત બખાનેમ્ ॥ પાવન જસ કિ પુન્ય બિનુ હોઈ। બિનુ અઘ અજસ કિ પાવિ કોઈ ॥ લાભુ કિ કિછુ હરિ ભગતિ સમાના। જેહિ ગાવહિં શ્રુતિ સન્ત પુરાના ॥ હાનિ કિ જગ એહિ સમ કિછુ ભાઈ। ભજિઅ ન રામહિ નર તનુ પાઈ ॥ અઘ કિ પિસુનતા સમ કછુ આના। ધર્મ કિ દયા સરિસ હરિજાના ॥ એહિ બિધિ અમિતિ જુગુતિ મન ગુનૂઁ। મુનિ ઉપદેસ ન સાદર સુનૂઁ ॥ પુનિ પુનિ સગુન પચ્છ મૈં રોપા। તબ મુનિ બોલેઉ બચન સકોપા ॥ મૂઢ પરમ સિખ દેઉઁ ન માનસિ। ઉત્તર પ્રતિઉત્તર બહુ આનસિ ॥ સત્ય બચન બિસ્વાસ ન કરહી। બાયસ ઇવ સબહી તે ડરહી ॥ સઠ સ્વપચ્છ તબ હૃદયઁ બિસાલા। સપદિ હોહિ પચ્છી ચણ્ડાલા ॥ લીન્હ શ્રાપ મૈં સીસ ચઢઆઈ। નહિં કછુ ભય ન દીનતા આઈ ॥ દો. તુરત ભયુઁ મૈં કાગ તબ પુનિ મુનિ પદ સિરુ નાઇ। સુમિરિ રામ રઘુબંસ મનિ હરષિત ચલેઉઁ ઉડઆઇ ॥ 112(ક) ॥ ઉમા જે રામ ચરન રત બિગત કામ મદ ક્રોધ ॥ નિજ પ્રભુમય દેખહિં જગત કેહિ સન કરહિં બિરોધ ॥ 112(ખ) ॥ સુનુ ખગેસ નહિં કછુ રિષિ દૂષન। ઉર પ્રેરક રઘુબંસ બિભૂષન ॥ કૃપાસિન્ધુ મુનિ મતિ કરિ ભોરી। લીન્હિ પ્રેમ પરિચ્છા મોરી ॥ મન બચ ક્રમ મોહિ નિજ જન જાના। મુનિ મતિ પુનિ ફેરી ભગવાના ॥ રિષિ મમ મહત સીલતા દેખી। રામ ચરન બિસ્વાસ બિસેષી ॥ અતિ બિસમય પુનિ પુનિ પછિતાઈ। સાદર મુનિ મોહિ લીન્હ બોલાઈ ॥ મમ પરિતોષ બિબિધ બિધિ કીન્હા। હરષિત રામમન્ત્ર તબ દીન્હા ॥ બાલકરૂપ રામ કર ધ્યાના। કહેઉ મોહિ મુનિ કૃપાનિધાના ॥ સુન્દર સુખદ મિહિ અતિ ભાવા। સો પ્રથમહિં મૈં તુમ્હહિ સુનાવા ॥ મુનિ મોહિ કછુક કાલ તહઁ રાખા। રામચરિતમાનસ તબ ભાષા ॥ સાદર મોહિ યહ કથા સુનાઈ। પુનિ બોલે મુનિ ગિરા સુહાઈ ॥ રામચરિત સર ગુપ્ત સુહાવા। સમ્ભુ પ્રસાદ તાત મૈં પાવા ॥ તોહિ નિજ ભગત રામ કર જાની। તાતે મૈં સબ કહેઉઁ બખાની ॥ રામ ભગતિ જિન્હ કેં ઉર નાહીં। કબહુઁ ન તાત કહિઅ તિન્હ પાહીમ્ ॥ મુનિ મોહિ બિબિધ ભાઁતિ સમુઝાવા। મૈં સપ્રેમ મુનિ પદ સિરુ નાવા ॥ નિજ કર કમલ પરસિ મમ સીસા। હરષિત આસિષ દીન્હ મુનીસા ॥ રામ ભગતિ અબિરલ ઉર તોરેં। બસિહિ સદા પ્રસાદ અબ મોરેમ્ ॥ દો. -સદા રામ પ્રિય હોહુ તુમ્હ સુભ ગુન ભવન અમાન। કામરૂપ ઇચ્ધામરન ગ્યાન બિરાગ નિધાન ॥ 113(ક) ॥ જેંહિં આશ્રમ તુમ્હ બસબ પુનિ સુમિરત શ્રીભગવન્ત। બ્યાપિહિ તહઁ ન અબિદ્યા જોજન એક પ્રજન્ત ॥ 113(ખ) ॥ કાલ કર્મ ગુન દોષ સુભ્AU। કછુ દુખ તુમ્હહિ ન બ્યાપિહિ ક્AU ॥ રામ રહસ્ય લલિત બિધિ નાના। ગુપ્ત પ્રગટ ઇતિહાસ પુરાના ॥ બિનુ શ્રમ તુમ્હ જાનબ સબ સોઊ। નિત નવ નેહ રામ પદ હોઊ ॥ જો ઇચ્છા કરિહહુ મન માહીં। હરિ પ્રસાદ કછુ દુર્લભ નાહીમ્ ॥ સુનિ મુનિ આસિષ સુનુ મતિધીરા। બ્રહ્મગિરા ભિ ગગન ગઁભીરા ॥ એવમસ્તુ તવ બચ મુનિ ગ્યાની। યહ મમ ભગત કર્મ મન બાની ॥ સુનિ નભગિરા હરષ મોહિ ભયૂ। પ્રેમ મગન સબ સંસય ગયૂ ॥ કરિ બિનતી મુનિ આયસુ પાઈ। પદ સરોજ પુનિ પુનિ સિરુ નાઈ ॥ હરષ સહિત એહિં આશ્રમ આયુઁ। પ્રભુ પ્રસાદ દુર્લભ બર પાયુઁ ॥ ઇહાઁ બસત મોહિ સુનુ ખગ ઈસા। બીતે કલપ સાત અરુ બીસા ॥ કરુઁ સદા રઘુપતિ ગુન ગાના। સાદર સુનહિં બિહઙ્ગ સુજાના ॥ જબ જબ અવધપુરીં રઘુબીરા। ધરહિં ભગત હિત મનુજ સરીરા ॥ તબ તબ જાઇ રામ પુર રહૂઁ। સિસુલીલા બિલોકિ સુખ લહૂઁ ॥ પુનિ ઉર રાખિ રામ સિસુરૂપા। નિજ આશ્રમ આવુઁ ખગભૂપા ॥ કથા સકલ મૈં તુમ્હહિ સુનાઈ। કાગ દેહ જેહિં કારન પાઈ ॥ કહિઉઁ તાત સબ પ્રસ્ન તુમ્હારી। રામ ભગતિ મહિમા અતિ ભારી ॥ દો. તાતે યહ તન મોહિ પ્રિય ભયુ રામ પદ નેહ। નિજ પ્રભુ દરસન પાયુઁ ગે સકલ સન્દેહ ॥ 114(ક) ॥ માસપારાયણ, ઉન્તીસવાઁ વિશ્રામ ભગતિ પચ્છ હઠ કરિ રહેઉઁ દીન્હિ મહારિષિ સાપ। મુનિ દુર્લભ બર પાયુઁ દેખહુ ભજન પ્રતાપ ॥ 114(ખ) ॥ જે અસિ ભગતિ જાનિ પરિહરહીં। કેવલ ગ્યાન હેતુ શ્રમ કરહીમ્ ॥ તે જડ કામધેનુ ગૃહઁ ત્યાગી। ખોજત આકુ ફિરહિં પય લાગી ॥ સુનુ ખગેસ હરિ ભગતિ બિહાઈ। જે સુખ ચાહહિં આન ઉપાઈ ॥ તે સઠ મહાસિન્ધુ બિનુ તરની। પૈરિ પાર ચાહહિં જડ કરની ॥ સુનિ ભસુણ્ડિ કે બચન ભવાની। બોલેઉ ગરુડ હરષિ મૃદુ બાની ॥ તવ પ્રસાદ પ્રભુ મમ ઉર માહીં। સંસય સોક મોહ ભ્રમ નાહીમ્ ॥ સુનેઉઁ પુનીત રામ ગુન ગ્રામા। તુમ્હરી કૃપાઁ લહેઉઁ બિશ્રામા ॥ એક બાત પ્રભુ પૂઁછુઁ તોહી। કહહુ બુઝાઇ કૃપાનિધિ મોહી ॥ કહહિં સન્ત મુનિ બેદ પુરાના। નહિં કછુ દુર્લભ ગ્યાન સમાના ॥ સોઇ મુનિ તુમ્હ સન કહેઉ ગોસાઈં। નહિં આદરેહુ ભગતિ કી નાઈમ્ ॥ ગ્યાનહિ ભગતિહિ અન્તર કેતા। સકલ કહહુ પ્રભુ કૃપા નિકેતા ॥ સુનિ ઉરગારિ બચન સુખ માના। સાદર બોલેઉ કાગ સુજાના ॥ ભગતિહિ ગ્યાનહિ નહિં કછુ ભેદા। ઉભય હરહિં ભવ સમ્ભવ ખેદા ॥ નાથ મુનીસ કહહિં કછુ અન્તર। સાવધાન સૌ સુનુ બિહઙ્ગબર ॥ ગ્યાન બિરાગ જોગ બિગ્યાના। એ સબ પુરુષ સુનહુ હરિજાના ॥ પુરુષ પ્રતાપ પ્રબલ સબ ભાઁતી। અબલા અબલ સહજ જડ જાતી ॥ દો. -પુરુષ ત્યાગિ સક નારિહિ જો બિરક્ત મતિ ધીર ॥ ન તુ કામી બિષયાબસ બિમુખ જો પદ રઘુબીર ॥ 115(ક) ॥ સો. સૌ મુનિ ગ્યાનનિધાન મૃગનયની બિધુ મુખ નિરખિ। બિબસ હોઇ હરિજાન નારિ બિષ્નુ માયા પ્રગટ ॥ 115(ખ) ॥ ઇહાઁ ન પચ્છપાત કછુ રાખુઁ। બેદ પુરાન સન્ત મત ભાષુઁ ॥ મોહ ન નારિ નારિ કેં રૂપા। પન્નગારિ યહ રીતિ અનૂપા ॥ માયા ભગતિ સુનહુ તુમ્હ દોઊ। નારિ બર્ગ જાનિ સબ કોઊ ॥ પુનિ રઘુબીરહિ ભગતિ પિઆરી। માયા ખલુ નર્તકી બિચારી ॥ ભગતિહિ સાનુકૂલ રઘુરાયા। તાતે તેહિ ડરપતિ અતિ માયા ॥ રામ ભગતિ નિરુપમ નિરુપાધી। બસિ જાસુ ઉર સદા અબાધી ॥ તેહિ બિલોકિ માયા સકુચાઈ। કરિ ન સકિ કછુ નિજ પ્રભુતાઈ ॥ અસ બિચારિ જે મુનિ બિગ્યાની। જાચહીં ભગતિ સકલ સુખ ખાની ॥ દો. યહ રહસ્ય રઘુનાથ કર બેગિ ન જાનિ કોઇ। જો જાનિ રઘુપતિ કૃપાઁ સપનેહુઁ મોહ ન હોઇ ॥ 116(ક) ॥ ઔરુ ગ્યાન ભગતિ કર ભેદ સુનહુ સુપ્રબીન। જો સુનિ હોઇ રામ પદ પ્રીતિ સદા અબિછીન ॥ 116(ખ) ॥ સુનહુ તાત યહ અકથ કહાની। સમુઝત બનિ ન જાઇ બખાની ॥ ઈસ્વર અંસ જીવ અબિનાસી। ચેતન અમલ સહજ સુખ રાસી ॥ સો માયાબસ ભયુ ગોસાઈં। બઁધ્યો કીર મરકટ કી નાઈ ॥ જડ ચેતનહિ ગ્રન્થિ પરિ ગી। જદપિ મૃષા છૂટત કઠિની ॥ તબ તે જીવ ભયુ સંસારી। છૂટ ન ગ્રન્થિ ન હોઇ સુખારી ॥ શ્રુતિ પુરાન બહુ કહેઉ ઉપાઈ। છૂટ ન અધિક અધિક અરુઝાઈ ॥ જીવ હૃદયઁ તમ મોહ બિસેષી। ગ્રન્થિ છૂટ કિમિ પરિ ન દેખી ॥ અસ સઞ્જોગ ઈસ જબ કરી। તબહુઁ કદાચિત સો નિરુઅરી ॥ સાત્ત્વિક શ્રદ્ધા ધેનુ સુહાઈ। જૌં હરિ કૃપાઁ હૃદયઁ બસ આઈ ॥ જપ તપ બ્રત જમ નિયમ અપારા। જે શ્રુતિ કહ સુભ ધર્મ અચારા ॥ તેઇ તૃન હરિત ચરૈ જબ ગાઈ। ભાવ બચ્છ સિસુ પાઇ પેન્હાઈ ॥ નોઇ નિબૃત્તિ પાત્ર બિસ્વાસા। નિર્મલ મન અહીર નિજ દાસા ॥ પરમ ધર્મમય પય દુહિ ભાઈ। અવટૈ અનલ અકામ બિહાઈ ॥ તોષ મરુત તબ છમાઁ જુડઆવૈ। ધૃતિ સમ જાવનુ દેઇ જમાવૈ ॥ મુદિતાઁ મથૈં બિચાર મથાની। દમ અધાર રજુ સત્ય સુબાની ॥ તબ મથિ કાઢઇ લેઇ નવનીતા। બિમલ બિરાગ સુભગ સુપુનીતા ॥ દો. જોગ અગિનિ કરિ પ્રગટ તબ કર્મ સુભાસુભ લાઇ। બુદ્ધિ સિરાવૈં ગ્યાન ઘૃત મમતા મલ જરિ જાઇ ॥ 117(ક) ॥ તબ બિગ્યાનરૂપિનિ બુદ્ધિ બિસદ ઘૃત પાઇ। ચિત્ત દિઆ ભરિ ધરૈ દૃઢ સમતા દિઅટિ બનાઇ ॥ 117(ખ) ॥ તીનિ અવસ્થા તીનિ ગુન તેહિ કપાસ તેં કાઢઇ। તૂલ તુરીય સઁવારિ પુનિ બાતી કરૈ સુગાઢઇ ॥ 117(ગ) ॥ સો. એહિ બિધિ લેસૈ દીપ તેજ રાસિ બિગ્યાનમય ॥ જાતહિં જાસુ સમીપ જરહિં મદાદિક સલભ સબ ॥ 117(ઘ) ॥ સોહમસ્મિ ઇતિ બૃત્તિ અખણ્ડા। દીપ સિખા સોઇ પરમ પ્રચણ્ડા ॥ આતમ અનુભવ સુખ સુપ્રકાસા। તબ ભવ મૂલ ભેદ ભ્રમ નાસા ॥ પ્રબલ અબિદ્યા કર પરિવારા। મોહ આદિ તમ મિટિ અપારા ॥ તબ સોઇ બુદ્ધિ પાઇ ઉઁજિઆરા। ઉર ગૃહઁ બૈઠિ ગ્રન્થિ નિરુઆરા ॥ છોરન ગ્રન્થિ પાવ જૌં સોઈ। તબ યહ જીવ કૃતારથ હોઈ ॥ છોરત ગ્રન્થિ જાનિ ખગરાયા। બિઘ્ન અનેક કરિ તબ માયા ॥ રિદ્ધિ સિદ્ધિ પ્રેરિ બહુ ભાઈ। બુદ્ધહિ લોભ દિખાવહિં આઈ ॥ કલ બલ છલ કરિ જાહિં સમીપા। અઞ્ચલ બાત બુઝાવહિં દીપા ॥ હોઇ બુદ્ધિ જૌં પરમ સયાની। તિન્હ તન ચિતવ ન અનહિત જાની ॥ જૌં તેહિ બિઘ્ન બુદ્ધિ નહિં બાધી। તૌ બહોરિ સુર કરહિં ઉપાધી ॥ ઇન્દ્રીં દ્વાર ઝરોખા નાના। તહઁ તહઁ સુર બૈઠે કરિ થાના ॥ આવત દેખહિં બિષય બયારી। તે હઠિ દેહી કપાટ ઉઘારી ॥ જબ સો પ્રભઞ્જન ઉર ગૃહઁ જાઈ। તબહિં દીપ બિગ્યાન બુઝાઈ ॥ ગ્રન્થિ ન છૂટિ મિટા સો પ્રકાસા। બુદ્ધિ બિકલ ભિ બિષય બતાસા ॥ ઇન્દ્રિન્હ સુરન્હ ન ગ્યાન સોહાઈ। બિષય ભોગ પર પ્રીતિ સદાઈ ॥ બિષય સમીર બુદ્ધિ કૃત ભોરી। તેહિ બિધિ દીપ કો બાર બહોરી ॥ દો. તબ ફિરિ જીવ બિબિધ બિધિ પાવિ સંસૃતિ ક્લેસ। હરિ માયા અતિ દુસ્તર તરિ ન જાઇ બિહગેસ ॥ 118(ક) ॥ કહત કઠિન સમુઝત કઠિન સાધન કઠિન બિબેક। હોઇ ઘુનાચ્છર ન્યાય જૌં પુનિ પ્રત્યૂહ અનેક ॥ 118(ખ) ॥ ગ્યાન પન્થ કૃપાન કૈ ધારા। પરત ખગેસ હોઇ નહિં બારા ॥ જો નિર્બિઘ્ન પન્થ નિર્બહી। સો કૈવલ્ય પરમ પદ લહી ॥ અતિ દુર્લભ કૈવલ્ય પરમ પદ। સન્ત પુરાન નિગમ આગમ બદ ॥ રામ ભજત સોઇ મુકુતિ ગોસાઈ। અનિચ્છિત આવિ બરિઆઈ ॥ જિમિ થલ બિનુ જલ રહિ ન સકાઈ। કોટિ ભાઁતિ કૌ કરૈ ઉપાઈ ॥ તથા મોચ્છ સુખ સુનુ ખગરાઈ। રહિ ન સકિ હરિ ભગતિ બિહાઈ ॥ અસ બિચારિ હરિ ભગત સયાને। મુક્તિ નિરાદર ભગતિ લુભાને ॥ ભગતિ કરત બિનુ જતન પ્રયાસા। સંસૃતિ મૂલ અબિદ્યા નાસા ॥ ભોજન કરિઅ તૃપિતિ હિત લાગી। જિમિ સો અસન પચવૈ જઠરાગી ॥ અસિ હરિભગતિ સુગમ સુખદાઈ। કો અસ મૂઢ ન જાહિ સોહાઈ ॥ દો. સેવક સેબ્ય ભાવ બિનુ ભવ ન તરિઅ ઉરગારિ ॥ ભજહુ રામ પદ પઙ્કજ અસ સિદ્ધાન્ત બિચારિ ॥ 119(ક) ॥ જો ચેતન કહઁ જડ કરિ જડહિ કરિ ચૈતન્ય। અસ સમર્થ રઘુનાયકહિં ભજહિં જીવ તે ધન્ય ॥ 119(ખ) ॥ કહેઉઁ ગ્યાન સિદ્ધાન્ત બુઝાઈ। સુનહુ ભગતિ મનિ કૈ પ્રભુતાઈ ॥ રામ ભગતિ ચિન્તામનિ સુન્દર। બસિ ગરુડ જાકે ઉર અન્તર ॥ પરમ પ્રકાસ રૂપ દિન રાતી। નહિં કછુ ચહિઅ દિઆ ઘૃત બાતી ॥ મોહ દરિદ્ર નિકટ નહિં આવા। લોભ બાત નહિં તાહિ બુઝાવા ॥ પ્રબલ અબિદ્યા તમ મિટિ જાઈ। હારહિં સકલ સલભ સમુદાઈ ॥ ખલ કામાદિ નિકટ નહિં જાહીં। બસિ ભગતિ જાકે ઉર માહીમ્ ॥ ગરલ સુધાસમ અરિ હિત હોઈ। તેહિ મનિ બિનુ સુખ પાવ ન કોઈ ॥ બ્યાપહિં માનસ રોગ ન ભારી। જિન્હ કે બસ સબ જીવ દુખારી ॥ રામ ભગતિ મનિ ઉર બસ જાકેં। દુખ લવલેસ ન સપનેહુઁ તાકેમ્ ॥ ચતુર સિરોમનિ તેઇ જગ માહીં। જે મનિ લાગિ સુજતન કરાહીમ્ ॥ સો મનિ જદપિ પ્રગટ જગ અહી। રામ કૃપા બિનુ નહિં કૌ લહી ॥ સુગમ ઉપાય પાઇબે કેરે। નર હતભાગ્ય દેહિં ભટમેરે ॥ પાવન પર્બત બેદ પુરાના। રામ કથા રુચિરાકર નાના ॥ મર્મી સજ્જન સુમતિ કુદારી। ગ્યાન બિરાગ નયન ઉરગારી ॥ ભાવ સહિત ખોજિ જો પ્રાની। પાવ ભગતિ મનિ સબ સુખ ખાની ॥ મોરેં મન પ્રભુ અસ બિસ્વાસા। રામ તે અધિક રામ કર દાસા ॥ રામ સિન્ધુ ઘન સજ્જન ધીરા। ચન્દન તરુ હરિ સન્ત સમીરા ॥ સબ કર ફલ હરિ ભગતિ સુહાઈ। સો બિનુ સન્ત ન કાહૂઁ પાઈ ॥ અસ બિચારિ જોઇ કર સતસઙ્ગા। રામ ભગતિ તેહિ સુલભ બિહઙ્ગા ॥ દો. બ્રહ્મ પયોનિધિ મન્દર ગ્યાન સન્ત સુર આહિં। કથા સુધા મથિ કાઢહિં ભગતિ મધુરતા જાહિમ્ ॥ 120(ક) ॥ બિરતિ ચર્મ અસિ ગ્યાન મદ લોભ મોહ રિપુ મારિ। જય પાઇઅ સો હરિ ભગતિ દેખુ ખગેસ બિચારિ ॥ 120(ખ) ॥ પુનિ સપ્રેમ બોલેઉ ખગર્AU। જૌં કૃપાલ મોહિ ઊપર ભ્AU ॥ નાથ મોહિ નિજ સેવક જાની। સપ્ત પ્રસ્ન કહહુ બખાની ॥ પ્રથમહિં કહહુ નાથ મતિધીરા। સબ તે દુર્લભ કવન સરીરા ॥ બડ દુખ કવન કવન સુખ ભારી। સૌ સઞ્છેપહિં કહહુ બિચારી ॥ સન્ત અસન્ત મરમ તુમ્હ જાનહુ। તિન્હ કર સહજ સુભાવ બખાનહુ ॥ કવન પુન્ય શ્રુતિ બિદિત બિસાલા। કહહુ કવન અઘ પરમ કરાલા ॥ માનસ રોગ કહહુ સમુઝાઈ। તુમ્હ સર્બગ્ય કૃપા અધિકાઈ ॥ તાત સુનહુ સાદર અતિ પ્રીતી। મૈં સઞ્છેપ કહુઁ યહ નીતી ॥ નર તન સમ નહિં કવનિઉ દેહી। જીવ ચરાચર જાચત તેહી ॥ નરક સ્વર્ગ અપબર્ગ નિસેની। ગ્યાન બિરાગ ભગતિ સુભ દેની ॥ સો તનુ ધરિ હરિ ભજહિં ન જે નર। હોહિં બિષય રત મન્દ મન્દ તર ॥ કાઁચ કિરિચ બદલેં તે લેહી। કર તે ડારિ પરસ મનિ દેહીમ્ ॥ નહિં દરિદ્ર સમ દુખ જગ માહીં। સન્ત મિલન સમ સુખ જગ નાહીમ્ ॥ પર ઉપકાર બચન મન કાયા। સન્ત સહજ સુભાઉ ખગરાયા ॥ સન્ત સહહિં દુખ પરહિત લાગી। પરદુખ હેતુ અસન્ત અભાગી ॥ ભૂર્જ તરૂ સમ સન્ત કૃપાલા। પરહિત નિતિ સહ બિપતિ બિસાલા ॥ સન ઇવ ખલ પર બન્ધન કરી। ખાલ કઢઆઇ બિપતિ સહિ મરી ॥ ખલ બિનુ સ્વારથ પર અપકારી। અહિ મૂષક ઇવ સુનુ ઉરગારી ॥ પર સમ્પદા બિનાસિ નસાહીં। જિમિ સસિ હતિ હિમ ઉપલ બિલાહીમ્ ॥ દુષ્ટ ઉદય જગ આરતિ હેતૂ। જથા પ્રસિદ્ધ અધમ ગ્રહ કેતૂ ॥ સન્ત ઉદય સન્તત સુખકારી। બિસ્વ સુખદ જિમિ ઇન્દુ તમારી ॥ પરમ ધર્મ શ્રુતિ બિદિત અહિંસા। પર નિન્દા સમ અઘ ન ગરીસા ॥ હર ગુર નિન્દક દાદુર હોઈ। જન્મ સહસ્ર પાવ તન સોઈ ॥ દ્વિજ નિન્દક બહુ નરક ભોગકરિ। જગ જનમિ બાયસ સરીર ધરિ ॥ સુર શ્રુતિ નિન્દક જે અભિમાની। રૌરવ નરક પરહિં તે પ્રાની ॥ હોહિં ઉલૂક સન્ત નિન્દા રત। મોહ નિસા પ્રિય ગ્યાન ભાનુ ગત ॥ સબ કે નિન્દા જે જડ કરહીં। તે ચમગાદુર હોઇ અવતરહીમ્ ॥ સુનહુ તાત અબ માનસ રોગા। જિન્હ તે દુખ પાવહિં સબ લોગા ॥ મોહ સકલ બ્યાધિન્હ કર મૂલા। તિન્હ તે પુનિ ઉપજહિં બહુ સૂલા ॥ કામ બાત કફ લોભ અપારા। ક્રોધ પિત્ત નિત છાતી જારા ॥ પ્રીતિ કરહિં જૌં તીનિઉ ભાઈ। ઉપજિ સન્યપાત દુખદાઈ ॥ બિષય મનોરથ દુર્ગમ નાના। તે સબ સૂલ નામ કો જાના ॥ મમતા દાદુ કણ્ડુ ઇરષાઈ। હરષ બિષાદ ગરહ બહુતાઈ ॥ પર સુખ દેખિ જરનિ સોઇ છી। કુષ્ટ દુષ્ટતા મન કુટિલી ॥ અહઙ્કાર અતિ દુખદ ડમરુઆ। દમ્ભ કપટ મદ માન નેહરુઆ ॥ તૃસ્ના ઉદરબૃદ્ધિ અતિ ભારી। ત્રિબિધ ઈષના તરુન તિજારી ॥ જુગ બિધિ જ્વર મત્સર અબિબેકા। કહઁ લાગિ કહૌં કુરોગ અનેકા ॥ દો. એક બ્યાધિ બસ નર મરહિં એ અસાધિ બહુ બ્યાધિ। પીડહિં સન્તત જીવ કહુઁ સો કિમિ લહૈ સમાધિ ॥ 121(ક) ॥ નેમ ધર્મ આચાર તપ ગ્યાન જગ્ય જપ દાન। ભેષજ પુનિ કોટિન્હ નહિં રોગ જાહિં હરિજાન ॥ 121(ખ) ॥ એહિ બિધિ સકલ જીવ જગ રોગી। સોક હરષ ભય પ્રીતિ બિયોગી ॥ માનક રોગ કછુક મૈં ગાએ। હહિં સબ કેં લખિ બિરલેન્હ પાએ ॥ જાને તે છીજહિં કછુ પાપી। નાસ ન પાવહિં જન પરિતાપી ॥ બિષય કુપથ્ય પાઇ અઙ્કુરે। મુનિહુ હૃદયઁ કા નર બાપુરે ॥ રામ કૃપાઁ નાસહિ સબ રોગા। જૌં એહિ ભાઁતિ બનૈ સંયોગા ॥ સદગુર બૈદ બચન બિસ્વાસા। સઞ્જમ યહ ન બિષય કૈ આસા ॥ રઘુપતિ ભગતિ સજીવન મૂરી। અનૂપાન શ્રદ્ધા મતિ પૂરી ॥ એહિ બિધિ ભલેહિં સો રોગ નસાહીં। નાહિં ત જતન કોટિ નહિં જાહીમ્ ॥ જાનિઅ તબ મન બિરુજ ગોસાઁઈ। જબ ઉર બલ બિરાગ અધિકાઈ ॥ સુમતિ છુધા બાઢઇ નિત ની। બિષય આસ દુર્બલતા ગી ॥ બિમલ ગ્યાન જલ જબ સો નહાઈ। તબ રહ રામ ભગતિ ઉર છાઈ ॥ સિવ અજ સુક સનકાદિક નારદ। જે મુનિ બ્રહ્મ બિચાર બિસારદ ॥ સબ કર મત ખગનાયક એહા। કરિઅ રામ પદ પઙ્કજ નેહા ॥ શ્રુતિ પુરાન સબ ગ્રન્થ કહાહીં। રઘુપતિ ભગતિ બિના સુખ નાહીમ્ ॥ કમઠ પીઠ જામહિં બરુ બારા। બન્ધ્યા સુત બરુ કાહુહિ મારા ॥ ફૂલહિં નભ બરુ બહુબિધિ ફૂલા। જીવ ન લહ સુખ હરિ પ્રતિકૂલા ॥ તૃષા જાઇ બરુ મૃગજલ પાના। બરુ જામહિં સસ સીસ બિષાના ॥ અન્ધકારુ બરુ રબિહિ નસાવૈ। રામ બિમુખ ન જીવ સુખ પાવૈ ॥ હિમ તે અનલ પ્રગટ બરુ હોઈ। બિમુખ રામ સુખ પાવ ન કોઈ ॥ દો0=બારિ મથેં ઘૃત હોઇ બરુ સિકતા તે બરુ તેલ। બિનુ હરિ ભજન ન ભવ તરિઅ યહ સિદ્ધાન્ત અપેલ ॥ 122(ક) ॥ મસકહિ કરિ બિંરઞ્ચિ પ્રભુ અજહિ મસક તે હીન। અસ બિચારિ તજિ સંસય રામહિ ભજહિં પ્રબીન ॥ 122(ખ) ॥ શ્લોક- વિનિચ્શ્રિતં વદામિ તે ન અન્યથા વચાંસિ મે। હરિં નરા ભજન્તિ યેઽતિદુસ્તરં તરન્તિ તે ॥ 122(ગ) ॥ કહેઉઁ નાથ હરિ ચરિત અનૂપા। બ્યાસ સમાસ સ્વમતિ અનુરુપા ॥ શ્રુતિ સિદ્ધાન્ત ઇહિ ઉરગારી। રામ ભજિઅ સબ કાજ બિસારી ॥ પ્રભુ રઘુપતિ તજિ સેઇઅ કાહી। મોહિ સે સઠ પર મમતા જાહી ॥ તુમ્હ બિગ્યાનરૂપ નહિં મોહા। નાથ કીન્હિ મો પર અતિ છોહા ॥ પૂછિહુઁ રામ કથા અતિ પાવનિ। સુક સનકાદિ સમ્ભુ મન ભાવનિ ॥ સત સઙ્ગતિ દુર્લભ સંસારા। નિમિષ દણ્ડ ભરિ એકુ બારા ॥ દેખુ ગરુડ નિજ હૃદયઁ બિચારી। મૈં રઘુબીર ભજન અધિકારી ॥ સકુનાધમ સબ ભાઁતિ અપાવન। પ્રભુ મોહિ કીન્હ બિદિત જગ પાવન ॥ દો. આજુ ધન્ય મૈં ધન્ય અતિ જદ્યપિ સબ બિધિ હીન। નિજ જન જાનિ રામ મોહિ સન્ત સમાગમ દીન ॥ 123(ક) ॥ નાથ જથામતિ ભાષેઉઁ રાખેઉઁ નહિં કછુ ગોઇ। ચરિત સિન્ધુ રઘુનાયક થાહ કિ પાવિ કોઇ ॥ 123 ॥ સુમિરિ રામ કે ગુન ગન નાના। પુનિ પુનિ હરષ ભુસુણ્ડિ સુજાના ॥ મહિમા નિગમ નેતિ કરિ ગાઈ। અતુલિત બલ પ્રતાપ પ્રભુતાઈ ॥ સિવ અજ પૂજ્ય ચરન રઘુરાઈ। મો પર કૃપા પરમ મૃદુલાઈ ॥ અસ સુભાઉ કહુઁ સુનુઁ ન દેખુઁ। કેહિ ખગેસ રઘુપતિ સમ લેખુઁ ॥ સાધક સિદ્ધ બિમુક્ત ઉદાસી। કબિ કોબિદ કૃતગ્ય સન્ન્યાસી ॥ જોગી સૂર સુતાપસ ગ્યાની। ધર્મ નિરત પણ્ડિત બિગ્યાની ॥ તરહિં ન બિનુ સીઁ મમ સ્વામી। રામ નમામિ નમામિ નમામી ॥ સરન ગેઁ મો સે અઘ રાસી। હોહિં સુદ્ધ નમામિ અબિનાસી ॥ દો. જાસુ નામ ભવ ભેષજ હરન ઘોર ત્રય સૂલ। સો કૃપાલુ મોહિ તો પર સદા રહુ અનુકૂલ ॥ 124(ક) ॥ સુનિ ભુસુણ્ડિ કે બચન સુભ દેખિ રામ પદ નેહ। બોલેઉ પ્રેમ સહિત ગિરા ગરુડ બિગત સન્દેહ ॥ 124(ખ) ॥ મૈ કૃત્કૃત્ય ભયુઁ તવ બાની। સુનિ રઘુબીર ભગતિ રસ સાની ॥ રામ ચરન નૂતન રતિ ભી। માયા જનિત બિપતિ સબ ગી ॥ મોહ જલધિ બોહિત તુમ્હ ભે। મો કહઁ નાથ બિબિધ સુખ દે ॥ મો પહિં હોઇ ન પ્રતિ ઉપકારા। બન્દુઁ તવ પદ બારહિં બારા ॥ પૂરન કામ રામ અનુરાગી। તુમ્હ સમ તાત ન કૌ બડભાગી ॥ સન્ત બિટપ સરિતા ગિરિ ધરની। પર હિત હેતુ સબન્હ કૈ કરની ॥ સન્ત હૃદય નવનીત સમાના। કહા કબિન્હ પરિ કહૈ ન જાના ॥ નિજ પરિતાપ દ્રવિ નવનીતા। પર દુખ દ્રવહિં સન્ત સુપુનીતા ॥ જીવન જન્મ સુફલ મમ ભયૂ। તવ પ્રસાદ સંસય સબ ગયૂ ॥ જાનેહુ સદા મોહિ નિજ કિઙ્કર। પુનિ પુનિ ઉમા કહિ બિહઙ્ગબર ॥ દો. તાસુ ચરન સિરુ નાઇ કરિ પ્રેમ સહિત મતિધીર। ગયુ ગરુડ બૈકુણ્ઠ તબ હૃદયઁ રાખિ રઘુબીર ॥ 125(ક) ॥ ગિરિજા સન્ત સમાગમ સમ ન લાભ કછુ આન। બિનુ હરિ કૃપા ન હોઇ સો ગાવહિં બેદ પુરાન ॥ 125(ખ) ॥ કહેઉઁ પરમ પુનીત ઇતિહાસા। સુનત શ્રવન છૂટહિં ભવ પાસા ॥ પ્રનત કલ્પતરુ કરુના પુઞ્જા। ઉપજિ પ્રીતિ રામ પદ કઞ્જા ॥ મન ક્રમ બચન જનિત અઘ જાઈ। સુનહિં જે કથા શ્રવન મન લાઈ ॥ તીર્થાટન સાધન સમુદાઈ। જોગ બિરાગ ગ્યાન નિપુનાઈ ॥ નાના કર્મ ધર્મ બ્રત દાના। સઞ્જમ દમ જપ તપ મખ નાના ॥ ભૂત દયા દ્વિજ ગુર સેવકાઈ। બિદ્યા બિનય બિબેક બડઆઈ ॥ જહઁ લગિ સાધન બેદ બખાની। સબ કર ફલ હરિ ભગતિ ભવાની ॥ સો રઘુનાથ ભગતિ શ્રુતિ ગાઈ। રામ કૃપાઁ કાહૂઁ એક પાઈ ॥ દો. મુનિ દુર્લભ હરિ ભગતિ નર પાવહિં બિનહિં પ્રયાસ। જે યહ કથા નિરન્તર સુનહિં માનિ બિસ્વાસ ॥ 126 ॥ સોઇ સર્બગ્ય ગુની સોઇ ગ્યાતા। સોઇ મહિ મણ્ડિત પણ્ડિત દાતા ॥ ધર્મ પરાયન સોઇ કુલ ત્રાતા। રામ ચરન જા કર મન રાતા ॥ નીતિ નિપુન સોઇ પરમ સયાના। શ્રુતિ સિદ્ધાન્ત નીક તેહિં જાના ॥ સોઇ કબિ કોબિદ સોઇ રનધીરા। જો છલ છાડઇ ભજિ રઘુબીરા ॥ ધન્ય દેસ સો જહઁ સુરસરી। ધન્ય નારિ પતિબ્રત અનુસરી ॥ ધન્ય સો ભૂપુ નીતિ જો કરી। ધન્ય સો દ્વિજ નિજ ધર્મ ન ટરી ॥ સો ધન ધન્ય પ્રથમ ગતિ જાકી। ધન્ય પુન્ય રત મતિ સોઇ પાકી ॥ ધન્ય ઘરી સોઇ જબ સતસઙ્ગા। ધન્ય જન્મ દ્વિજ ભગતિ અભઙ્ગા ॥ દો. સો કુલ ધન્ય ઉમા સુનુ જગત પૂજ્ય સુપુનીત। શ્રીરઘુબીર પરાયન જેહિં નર ઉપજ બિનીત ॥ 127 ॥ મતિ અનુરૂપ કથા મૈં ભાષી। જદ્યપિ પ્રથમ ગુપ્ત કરિ રાખી ॥ તવ મન પ્રીતિ દેખિ અધિકાઈ। તબ મૈં રઘુપતિ કથા સુનાઈ ॥ યહ ન કહિઅ સઠહી હઠસીલહિ। જો મન લાઇ ન સુન હરિ લીલહિ ॥ કહિઅ ન લોભિહિ ક્રોધહિ કામિહિ। જો ન ભજિ સચરાચર સ્વામિહિ ॥ દ્વિજ દ્રોહિહિ ન સુનાઇઅ કબહૂઁ। સુરપતિ સરિસ હોઇ નૃપ જબહૂઁ ॥ રામ કથા કે તેઇ અધિકારી। જિન્હ કેં સતસઙ્ગતિ અતિ પ્યારી ॥ ગુર પદ પ્રીતિ નીતિ રત જેઈ। દ્વિજ સેવક અધિકારી તેઈ ॥ તા કહઁ યહ બિસેષ સુખદાઈ। જાહિ પ્રાનપ્રિય શ્રીરઘુરાઈ ॥ દો. રામ ચરન રતિ જો ચહ અથવા પદ નિર્બાન। ભાવ સહિત સો યહ કથા કરુ શ્રવન પુટ પાન ॥ 128 ॥ રામ કથા ગિરિજા મૈં બરની। કલિ મલ સમનિ મનોમલ હરની ॥ સંસૃતિ રોગ સજીવન મૂરી। રામ કથા ગાવહિં શ્રુતિ સૂરી ॥ એહિ મહઁ રુચિર સપ્ત સોપાના। રઘુપતિ ભગતિ કેર પન્થાના ॥ અતિ હરિ કૃપા જાહિ પર હોઈ। પાઉઁ દેઇ એહિં મારગ સોઈ ॥ મન કામના સિદ્ધિ નર પાવા। જે યહ કથા કપટ તજિ ગાવા ॥ કહહિં સુનહિં અનુમોદન કરહીં। તે ગોપદ ઇવ ભવનિધિ તરહીમ્ ॥ સુનિ સબ કથા હૃદયઁ અતિ ભાઈ। ગિરિજા બોલી ગિરા સુહાઈ ॥ નાથ કૃપાઁ મમ ગત સન્દેહા। રામ ચરન ઉપજેઉ નવ નેહા ॥ દો. મૈં કૃતકૃત્ય ભિઉઁ અબ તવ પ્રસાદ બિસ્વેસ। ઉપજી રામ ભગતિ દૃઢ બીતે સકલ કલેસ ॥ 129 ॥ યહ સુભ સમ્ભુ ઉમા સમ્બાદા। સુખ સમ્પાદન સમન બિષાદા ॥ ભવ ભઞ્જન ગઞ્જન સન્દેહા। જન રઞ્જન સજ્જન પ્રિય એહા ॥ રામ ઉપાસક જે જગ માહીં। એહિ સમ પ્રિય તિન્હ કે કછુ નાહીમ્ ॥ રઘુપતિ કૃપાઁ જથામતિ ગાવા। મૈં યહ પાવન ચરિત સુહાવા ॥ એહિં કલિકાલ ન સાધન દૂજા। જોગ જગ્ય જપ તપ બ્રત પૂજા ॥ રામહિ સુમિરિઅ ગાઇઅ રામહિ। સન્તત સુનિઅ રામ ગુન ગ્રામહિ ॥ જાસુ પતિત પાવન બડ બાના। ગાવહિં કબિ શ્રુતિ સન્ત પુરાના ॥ તાહિ ભજહિ મન તજિ કુટિલાઈ। રામ ભજેં ગતિ કેહિં નહિં પાઈ ॥ છં. પાઈ ન કેહિં ગતિ પતિત પાવન રામ ભજિ સુનુ સઠ મના। ગનિકા અજામિલ બ્યાધ ગીધ ગજાદિ ખલ તારે ઘના ॥ આભીર જમન કિરાત ખસ સ્વપચાદિ અતિ અઘરૂપ જે। કહિ નામ બારક તેપિ પાવન હોહિં રામ નમામિ તે ॥ 1 ॥ રઘુબંસ ભૂષન ચરિત યહ નર કહહિં સુનહિં જે ગાવહીં। કલિ મલ મનોમલ ધોઇ બિનુ શ્રમ રામ ધામ સિધાવહીમ્ ॥ સત પઞ્ચ ચૌપાઈં મનોહર જાનિ જો નર ઉર ધરૈ। દારુન અબિદ્યા પઞ્ચ જનિત બિકાર શ્રીરઘુબર હરૈ ॥ 2 ॥ સુન્દર સુજાન કૃપા નિધાન અનાથ પર કર પ્રીતિ જો। સો એક રામ અકામ હિત નિર્બાનપ્રદ સમ આન કો ॥ જાકી કૃપા લવલેસ તે મતિમન્દ તુલસીદાસહૂઁ। પાયો પરમ બિશ્રામુ રામ સમાન પ્રભુ નાહીં કહૂઁ ॥ 3 ॥ દો. મો સમ દીન ન દીન હિત તુમ્હ સમાન રઘુબીર। અસ બિચારિ રઘુબંસ મનિ હરહુ બિષમ ભવ ભીર ॥ 130(ક) ॥ કામિહિ નારિ પિઆરિ જિમિ લોભહિ પ્રિય જિમિ દામ। તિમિ રઘુનાથ નિરન્તર પ્રિય લાગહુ મોહિ રામ ॥ 130(ખ) ॥ શ્લોક-યત્પૂર્વ પ્રભુણા કૃતં સુકવિના શ્રીશમ્ભુના દુર્ગમં શ્રીમદ્રામપદાબ્જભક્તિમનિશં પ્રાપ્ત્યૈ તુ રામાયણમ્। મત્વા તદ્રઘુનાથમનિરતં સ્વાન્તસ્તમઃશાન્તયે ભાષાબદ્ધમિદં ચકાર તુલસીદાસસ્તથા માનસમ્ ॥ 1 ॥ પુણ્યં પાપહરં સદા શિવકરં વિજ્ઞાનભક્તિપ્રદં માયામોહમલાપહં સુવિમલં પ્રેમામ્બુપૂરં શુભમ્। શ્રીમદ્રામચરિત્રમાનસમિદં ભક્ત્યાવગાહન્તિ યે તે સંસારપતઙ્ગઘોરકિરણૈર્દહ્યન્તિ નો માનવાઃ ॥ 2 ॥ માસપારાયણ, તીસવાઁ વિશ્રામ નવાન્હપારાયણ, નવાઁ વિશ્રામ --------- ઇતિ શ્રીમદ્રામચરિતમાનસે સકલકલિકલુષવિધ્વંસને સપ્તમઃ સોપાનઃ સમાપ્તઃ। (ઉત્તરકાણ્ડ સમાપ્ત) -------- આરતિ શ્રીરામાયનજી કી। કીરતિ કલિત લલિત સિય પી કી ॥ ગાવત બ્રહ્માદિક મુનિ નારદ। બાલમીક બિગ્યાન બિસારદ। સુક સનકાદિ સેષ અરુ સારદ। બરનિ પવનસુત કીરતિ નીકી ॥ 1 ॥ ગાવત બેદ પુરાન અષ્ટદસ। છો સાસ્ત્ર સબ ગ્રન્થન કો રસ। મુનિ જન ધન સન્તન કો સરબસ। સાર અંસ સમ્મત સબહી કી ॥ 2 ॥ ગાવત સન્તત સમ્ભુ ભવાની। અરુ ઘટસમ્ભવ મુનિ બિગ્યાની। બ્યાસ આદિ કબિબર્જ બખાની। કાગભુસુણ્ડિ ગરુડ કે હી કી ॥ 3 ॥ કલિમલ હરનિ બિષય રસ ફીકી। સુભગ સિઙ્ગાર મુક્તિ જુબતી કી। દલન રોગ ભવ મૂરિ અમી કી। તાત માત સબ બિધિ તુલસી કી ॥ 4 ॥

Explore More