Lord Krishna

കുന്തീ സ്തുതിഃ (ഭാഗവത പുരാണ)

(Kunti Stuti in Malayalam)

From Srimad Bhagavatam

Found in the first canto of the Srimad Bhagavatam, this profound prayer is offered by Queen Kunti to Lord Krishna after the Kurukshetra war. Kunti praises Krishna as the Supreme Lord who transcends material nature, yet remains accessible to his devotees. This stotra is celebrated for its deep philosophical inquiry into the nature of suffering, surrender, and divine grace. By chanting these verses, a devotee seeks to cultivate detachment from worldly illusions and develop unwavering devotion to Lord Krishna, ultimately recognizing the presence of the Divine within all beings and circumstances.

(ശ്രീമദ്ഭാഗവത മഹാപുരാണേ പ്രഥമസ്കന്ധേ അഷ്ടമാധ്യായഃ)
കുന്ത്യുവാച
നമസ്യേ പുരുഷം ത്വാദ്യമീശ്വരം പ്രകൃതേഃ പരമ് ।
അലക്ഷ്യം സര്വഭൂതാനാമന്തര്ബഹിരവസ്ഥിതമ് ॥ 18 ॥
മായാജവനികാച്ഛന്നമജ്ഞാധോക്ഷജമവ്യയമ് ।
ന ലക്ഷ്യസേ മൂഢദൃശാ നടോ നാട്യധരോ യഥാ ॥ 19 ॥
തഥാ പരമഹംസാനാം മുനീനാമമലാത്മനാമ് ।
ഭക്തിയോഗവിധാനാര്ഥം കഥം പശ്യേമ ഹി സ്ത്രിയഃ ॥ 20 ॥
കൃഷ്ണായ വാസുദേവായ ദേവകീനന്ദനായ ച ।
നന്ദഗോപകുമാരായ ഗോവിന്ദായ നമോ നമഃ ॥ 21 ॥
നമഃ പങ്കജനാഭായ നമഃ പങ്കജമാലിനേ ।
നമഃ പങ്കജനേത്രായ നമസ്തേ പങ്കജാങ്ഘ്രയേ ॥ 22 ॥
യഥാ ഹൃഷീകേശ ഖലേന ദേവകീ കംസേന രുദ്ധാതിചിരം ശുചാര്പിതാ ।
വിമോചിതാഹം ച സഹാത്മജാ വിഭോ ത്വയൈവ നാഥേന മുഹുര്വിപദ്ഗണാത് ॥ 23 ॥
വിഷാന്മഹാഗ്നേഃ പുരുഷാദദര്ശനാദസത്സഭായാ വനവാസകൃച്ഛ്രതഃ ।
മൃധേ മൃധേഽനേകമഹാറഥാസ്ത്രതോ ദ്രൌണ്യസ്ത്രതശ്ചാസ്മ ഹരേഽഭിരക്ഷിതാഃ ॥ 24 ॥
വിപദഃ സന്തു താഃ ശശ്വത്തത്ര തത്ര ജഗദ്ഗുരോ ।
ഭവതോ ദര്ശനം യത്സ്യാദപുനര്ഭവദര്ശനമ് ॥ 25 ॥
ജന്മൈശ്വര്യശ്രുതശ്രീഭിരേധമാനമദഃ പുമാന് ।
നൈവാര്ഹത്യഭിധാതും വൈ ത്വാമകിഞ്ചനഗോചരമ് ॥ 26 ॥
നമോഽകിഞ്ചനവിത്തായ നിവൃത്തഗുണവൃത്തയേ ।
ആത്മാരാമായ ശാന്തായ കൈവല്യപതയേ നമഃ ॥ 27 ॥
മന്യേ ത്വാം കാലമീശാനമനാദിനിധനം വിഭുമ് ।
സമം ചരന്തം സര്വത്ര ഭൂതാനാം യന്മിഥഃ കലിഃ ॥ 28 ॥
ന വേദ കശ്ചിദ്ഭഗവംശ്ചികീര്ഷിതം തവേഹമാനസ്യ നൃണാം വിഡമ്ബനമ് ।
ന യസ്യ കശ്ചിദ്ദയിതോഽസ്തി കര്ഹിചിദ്ദ്വേഷ്യശ്ച യസ്മിന്വിഷമാ മതിര്നൃണാമ് ॥ 29 ॥
ജന്മ കര്മ ച വിശ്വാത്മന്നജസ്യാകര്തുരാത്മനഃ ।
തിര്യന്നൃഷിഷു യാദഃസു തദത്യന്തവിഡമ്ബനമ് ॥ 30 ॥
ഗോപ്യാദദേ ത്വയി കൃതാഗസി ദാമ താവദ്യാതേ ദശാശ്രുകലിലാഞ്ജനസമ്ഭ്രമാക്ഷമ് ।
വക്ത്രം നിനീയ ഭയഭാവനയാ സ്ഥിതസ്യ സാ മാം വിമോഹയതി ഭീരപി യദ്ബിഭേതി ॥ 31 ॥
കേചിദാഹുരജം ജാതം പുണ്യശ്ലോകസ്യ കീര്തയേ ।
യദോഃ പ്രിയസ്യാന്വവായേ മലയസ്യേവ ചന്ദനമ് ॥ 32 ॥
അപരേ വസുദേവസ്യ ദേവക്യാം യാചിതോഽഭ്യഗാത് ।
അജസ്ത്വമസ്യ ക്ഷേമായ വധായ ച സുരദ്വിഷാമ് ॥ 33 ॥
ഭാരാവതാരണായാന്യേ ഭുവോ നാവ ഇവോദധൌ ।
സീദന്ത്യാ ഭൂരിഭാരേണ ജാതോ ഹ്യാത്മഭുവാര്ഥിതഃ ॥ 34 ॥
ഭവേസ്മിന്ക്ലിശ്യമാനാനാമവിദ്യാകാമകര്മഭിഃ ।
ശ്രവണസ്മരണാര്ഹാണി കരിഷ്യന്നിതി കേചന ॥ 35 ॥
ശൃണ്വന്തി ഗായന്തി ഗൃണന്ത്യഭീക്ഷ്ണശഃ സ്മരന്തി നന്ദന്തി തവേഹിതം ജനാഃ ।
ത ഏവ പശ്യന്ത്യചിരേണ താവകം ഭവപ്രവാഹോപരമം പദാമ്ബുജമ് ॥ 36 ॥
അപ്യദ്യ നസ്ത്വം സ്വകൃതേഹിത പ്രഭോ ജിഹാസസി സ്വിത്സുഹൃദോഽനുജീവിനഃ ।
യേഷാം ന ചാന്യദ്ഭവതഃ പദാമ്ബുജാത്പരായണം രാജസു യോജിതാംഹസാമ് ॥ 37 ॥
കേ വയം നാമരൂപാഭ്യാം യദുഭിഃ സഹ പാണ്ഡവാഃ ।
ഭവതോഽദര്ശനം യര്ഹി ഹൃഷീകാണാമിവേശിതുഃ ॥ 38 ॥
നേയം ശോഭിഷ്യതേ തത്ര യഥേദാനീം ഗദാധര ।
ത്വത്പദൈരങ്കിതാ ഭാതി സ്വലക്ഷണവിലക്ഷിതൈഃ ॥ 39 ॥
ഇമേ ജനപദാഃ സ്വൃദ്ധാഃ സുപക്വൌഷധിവീരുധഃ ।
വനാദ്രിനദ്യുദന്വന്തോ ഹ്യേധന്തേ തവ വീക്ഷിതൈഃ ॥ 40 ॥
അഥ വിശ്വേശ വിശ്വാത്മന്വിശ്വമൂര്തേ സ്വകേഷു മേ ।
സ്നേഹപാശമിമം ഛിന്ധി ദൃഢം പാണ്ഡുഷു വൃഷ്ണിഷു ॥ 41 ॥
ത്വയി മേഽനന്യവിഷയാ മതിര്മധുപതേഽസകൃത് ।
രതിമുദ്വഹതാദദ്ധാ ഗങ്ഗേവൌഘമുദന്വതി ॥ 42 ॥
ശ്രീകൃഷ്ണ കൃഷ്ണസഖ വൃഷ്ണ്യൃഷഭാവനിദ്രുഗ്രാജന്യവംശദഹനാനപവര്ഗവീര്യ ।
ഗോവിന്ദ ഗോദ്വിജസുരാര്തിഹരാവതാര യോഗേശ്വരാഖിലഗുരോ ഭഗവന്നമസ്തേ ॥ 43 ॥
॥ ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ പാരമഹംസ്യാം സംഹിതായാം പ്രഥമസ്കന്ധേ അഷ്ടമേഽധ്യായേ ശ്രീകുന്തീകൃതകൃഷ്ണസ്തുതിഃ സമ്പൂര്ണാ ॥

Explore More