Lord Krishna

କୁନ୍ତୀ ସ୍ତୁତିଃ (ଭାଗଵତ ପୁରାଣ)

(Kunti Stuti in Odia)

From Srimad Bhagavatam

Found in the first canto of the Srimad Bhagavatam, this profound prayer is offered by Queen Kunti to Lord Krishna after the Kurukshetra war. Kunti praises Krishna as the Supreme Lord who transcends material nature, yet remains accessible to his devotees. This stotra is celebrated for its deep philosophical inquiry into the nature of suffering, surrender, and divine grace. By chanting these verses, a devotee seeks to cultivate detachment from worldly illusions and develop unwavering devotion to Lord Krishna, ultimately recognizing the presence of the Divine within all beings and circumstances.

(ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରଥମସ୍କନ୍ଧେ ଅଷ୍ଟମାଧ୍ଯାଯଃ)
କୁନ୍ତ୍ଯୁଵାଚ
ନମସ୍ଯେ ପୁରୁଷଂ ତ୍ଵାଦ୍ଯମୀଶ୍ଵରଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍ ।
ଅଲକ୍ଷ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତାନାମନ୍ତର୍ବହିରଵସ୍ଥିତମ୍ ॥ 18 ॥
ମାଯାଜଵନିକାଚ୍ଛନ୍ନମଜ୍ଞାଧୋକ୍ଷଜମଵ୍ଯଯମ୍ ।
ନ ଲକ୍ଷ୍ଯସେ ମୂଢଦୃଶା ନଟୋ ନାଟ୍ଯଧରୋ ଯଥା ॥ 19 ॥
ତଥା ପରମହଂସାନାଂ ମୁନୀନାମମଲାତ୍ମନାମ୍ ।
ଭକ୍ତିଯୋଗଵିଧାନାର୍ଥଂ କଥଂ ପଶ୍ଯେମ ହି ସ୍ତ୍ରିଯଃ ॥ 20 ॥
କୃଷ୍ଣାଯ ଵାସୁଦେଵାଯ ଦେଵକୀନନ୍ଦନାଯ ଚ ।
ନନ୍ଦଗୋପକୁମାରାଯ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋ ନମଃ ॥ 21 ॥
ନମଃ ପଙ୍କଜନାଭାଯ ନମଃ ପଙ୍କଜମାଲିନେ ।
ନମଃ ପଙ୍କଜନେତ୍ରାଯ ନମସ୍ତେ ପଙ୍କଜାଙ୍ଘ୍ରଯେ ॥ 22 ॥
ଯଥା ହୃଷୀକେଶ ଖଲେନ ଦେଵକୀ କଂସେନ ରୁଦ୍ଧାତିଚିରଂ ଶୁଚାର୍ପିତା ।
ଵିମୋଚିତାହଂ ଚ ସହାତ୍ମଜା ଵିଭୋ ତ୍ଵଯୈଵ ନାଥେନ ମୁହୁର୍ଵିପଦ୍ଗଣାତ୍ ॥ 23 ॥
ଵିଷାନ୍ମହାଗ୍ନେଃ ପୁରୁଷାଦଦର୍ଶନାଦସତ୍ସଭାଯା ଵନଵାସକୃଚ୍ଛ୍ରତଃ ।
ମୃଧେ ମୃଧେଽନେକମହାର଼ଥାସ୍ତ୍ରତୋ ଦ୍ରୌଣ୍ଯସ୍ତ୍ରତଶ୍ଚାସ୍ମ ହରେଽଭିରକ୍ଷିତାଃ ॥ 24 ॥
ଵିପଦଃ ସନ୍ତୁ ତାଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତତ୍ର ତତ୍ର ଜଗଦ୍ଗୁରୋ ।
ଭଵତୋ ଦର୍ଶନଂ ଯତ୍ସ୍ଯାଦପୁନର୍ଭଵଦର୍ଶନମ୍ ॥ 25 ॥
ଜନ୍ମୈଶ୍ଵର୍ଯଶ୍ରୁତଶ୍ରୀଭିରେଧମାନମଦଃ ପୁମାନ୍ ।
ନୈଵାର୍ହତ୍ଯଭିଧାତୁଂ ଵୈ ତ୍ଵାମକିଞ୍ଚନଗୋଚରମ୍ ॥ 26 ॥
ନମୋଽକିଞ୍ଚନଵିତ୍ତାଯ ନିଵୃତ୍ତଗୁଣଵୃତ୍ତଯେ ।
ଆତ୍ମାରାମାଯ ଶାନ୍ତାଯ କୈଵଲ୍ଯପତଯେ ନମଃ ॥ 27 ॥
ମନ୍ଯେ ତ୍ଵାଂ କାଲମୀଶାନମନାଦିନିଧନଂ ଵିଭୁମ୍ ।
ସମଂ ଚରନ୍ତଂ ସର୍ଵତ୍ର ଭୂତାନାଂ ଯନ୍ମିଥଃ କଲିଃ ॥ 28 ॥
ନ ଵେଦ କଶ୍ଚିଦ୍ଭଗଵଂଶ୍ଚିକୀର୍ଷିତଂ ତଵେହମାନସ୍ଯ ନୃଣାଂ ଵିଡମ୍ବନମ୍ ।
ନ ଯସ୍ଯ କଶ୍ଚିଦ୍ଦଯିତୋଽସ୍ତି କର୍ହିଚିଦ୍ଦ୍ଵେଷ୍ଯଶ୍ଚ ଯସ୍ମିନ୍ଵିଷମା ମତିର୍ନୃଣାମ୍ ॥ 29 ॥
ଜନ୍ମ କର୍ମ ଚ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନ୍ନଜସ୍ଯାକର୍ତୁରାତ୍ମନଃ ।
ତିର୍ଯନ୍ନୃଷିଷୁ ଯାଦଃସୁ ତଦତ୍ଯନ୍ତଵିଡମ୍ବନମ୍ ॥ 30 ॥
ଗୋପ୍ଯାଦଦେ ତ୍ଵଯି କୃତାଗସି ଦାମ ତାଵଦ୍ଯାତେ ଦଶାଶ୍ରୁକଲିଲାଞ୍ଜନସମ୍ଭ୍ରମାକ୍ଷମ୍ ।
ଵକ୍ତ୍ରଂ ନିନୀଯ ଭଯଭାଵନଯା ସ୍ଥିତସ୍ଯ ସା ମାଂ ଵିମୋହଯତି ଭୀରପି ଯଦ୍ବିଭେତି ॥ 31 ॥
କେଚିଦାହୁରଜଂ ଜାତଂ ପୁଣ୍ଯଶ୍ଲୋକସ୍ଯ କୀର୍ତଯେ ।
ଯଦୋଃ ପ୍ରିଯସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ମଲଯସ୍ଯେଵ ଚନ୍ଦନମ୍ ॥ 32 ॥
ଅପରେ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ଦେଵକ୍ଯାଂ ଯାଚିତୋଽଭ୍ଯଗାତ୍ ।
ଅଜସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯ କ୍ଷେମାଯ ଵଧାଯ ଚ ସୁରଦ୍ଵିଷାମ୍ ॥ 33 ॥
ଭାରାଵତାରଣାଯାନ୍ଯେ ଭୁଵୋ ନାଵ ଇଵୋଦଧୌ ।
ସୀଦନ୍ତ୍ଯା ଭୂରିଭାରେଣ ଜାତୋ ହ୍ଯାତ୍ମଭୁଵାର୍ଥିତଃ ॥ 34 ॥
ଭଵେସ୍ମିନ୍କ୍ଲିଶ୍ଯମାନାନାମଵିଦ୍ଯାକାମକର୍ମଭିଃ ।
ଶ୍ରଵଣସ୍ମରଣାର୍ହାଣି କରିଷ୍ଯନ୍ନିତି କେଚନ ॥ 35 ॥
ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ଗାଯନ୍ତି ଗୃଣନ୍ତ୍ଯଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ ସ୍ମରନ୍ତି ନନ୍ଦନ୍ତି ତଵେହିତଂ ଜନାଃ ।
ତ ଏଵ ପଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯଚିରେଣ ତାଵକଂ ଭଵପ୍ରଵାହୋପରମଂ ପଦାମ୍ବୁଜମ୍ ॥ 36 ॥
ଅପ୍ଯଦ୍ଯ ନସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵକୃତେହିତ ପ୍ରଭୋ ଜିହାସସି ସ୍ଵିତ୍ସୁହୃଦୋଽନୁଜୀଵିନଃ ।
ଯେଷାଂ ନ ଚାନ୍ଯଦ୍ଭଵତଃ ପଦାମ୍ବୁଜାତ୍ପରାଯଣଂ ରାଜସୁ ଯୋଜିତାଂହସାମ୍ ॥ 37 ॥
କେ ଵଯଂ ନାମରୂପାଭ୍ଯାଂ ଯଦୁଭିଃ ସହ ପାଣ୍ଡଵାଃ ।
ଭଵତୋଽଦର୍ଶନଂ ଯର୍ହି ହୃଷୀକାଣାମିଵେଶିତୁଃ ॥ 38 ॥
ନେଯଂ ଶୋଭିଷ୍ଯତେ ତତ୍ର ଯଥେଦାନୀଂ ଗଦାଧର ।
ତ୍ଵତ୍ପଦୈରଙ୍କିତା ଭାତି ସ୍ଵଲକ୍ଷଣଵିଲକ୍ଷିତୈଃ ॥ 39 ॥
ଇମେ ଜନପଦାଃ ସ୍ଵୃଦ୍ଧାଃ ସୁପକ୍ଵୌଷଧିଵୀରୁଧଃ ।
ଵନାଦ୍ରିନଦ୍ଯୁଦନ୍ଵନ୍ତୋ ହ୍ଯେଧନ୍ତେ ତଵ ଵୀକ୍ଷିତୈଃ ॥ 40 ॥
ଅଥ ଵିଶ୍ଵେଶ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନ୍ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେ ସ୍ଵକେଷୁ ମେ ।
ସ୍ନେହପାଶମିମଂ ଛିନ୍ଧି ଦୃଢଂ ପାଣ୍ଡୁଷୁ ଵୃଷ୍ଣିଷୁ ॥ 41 ॥
ତ୍ଵଯି ମେଽନନ୍ଯଵିଷଯା ମତିର୍ମଧୁପତେଽସକୃତ୍ ।
ରତିମୁଦ୍ଵହତାଦଦ୍ଧା ଗଙ୍ଗେଵୌଘମୁଦନ୍ଵତି ॥ 42 ॥
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣସଖ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯୃଷଭାଵନିଦ୍ରୁଗ୍ରାଜନ୍ଯଵଂଶଦହନାନପଵର୍ଗଵୀର୍ଯ ।
ଗୋଵିନ୍ଦ ଗୋଦ୍ଵିଜସୁରାର୍ତିହରାଵତାର ଯୋଗେଶ୍ଵରାଖିଲଗୁରୋ ଭଗଵନ୍ନମସ୍ତେ ॥ 43 ॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତେ ମହାପୁରାଣେ ପାରମହଂସ୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପ୍ରଥମସ୍କନ୍ଧେ ଅଷ୍ଟମେଽଧ୍ଯାଯେ ଶ୍ରୀକୁନ୍ତୀକୃତକୃଷ୍ଣସ୍ତୁତିଃ ସମ୍ପୂର୍ଣା ॥

Explore More