Lord Rama

ଶ୍ରୀ ରାମ ଚରିତ ମାନସ - ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡ

(Shri Ramcharitmanas - Sundarkand in Odia)

Tulsidas

The Sundarkand is the fifth book of the epic Ramcharitmanas, authored by the poet-saint Tulsidas. It chronicles the journey of Lord Hanuman to Lanka, highlighting his unwavering devotion, immense strength, and strategic intellect in locating Mother Sita. Regarded as one of the most powerful sections of the epic, it is recited to invoke the grace of Lord Rama and the protection of Lord Hanuman. Devotees believe that regular chanting of the Sundarkand eliminates fear, destroys negative influences, brings mental peace, and grants the strength to overcome life's insurmountable challenges with faith and courage.

ଶ୍ରୀଜାନକୀଵଲ୍ଲଭୋ ଵିଜଯତେ
ଶ୍ରୀରାମଚରିତମାନସ
ପଞ୍ଚମ ସୋପାନ
ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡ
ଶ୍ଲୋକ
ଶାନ୍ତଂ ଶାଶ୍ଵତମପ୍ରମେଯମନଘଂ ନିର୍ଵାଣଶାନ୍ତିପ୍ରଦଂ
ବ୍ରହ୍ମାଶମ୍ଭୁଫଣୀନ୍ଦ୍ରସେଵ୍ଯମନିଶଂ ଵେଦାନ୍ତଵେଦ୍ଯଂ ଵିଭୁମ୍ ।
ରାମାଖ୍ଯଂ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଂ ସୁରଗୁରୁଂ ମାଯାମନୁଷ୍ଯଂ ହରିଂ
ଵନ୍ଦେଽହଂ କରୁଣାକରଂ ରଘୁଵରଂ ଭୂପାଲଚୂଡାମଣିମ୍ ॥ ୧ ॥

ନାନ୍ଯା ସ୍ପୃହା ରଘୁପତେ ହୃଦଯେଽସ୍ମଦୀଯେ
ସତ୍ଯଂ ଵଦାମି ଚ ଭଵାନଖିଲାନ୍ତରାତ୍ମା।
ଭକ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ରଘୁପୁଙ୍ଗଵ ନିର୍ଭରାଂ ମେ
କାମାଦିଦୋଷରହିତଂ କୁରୁ ମାନସଂ ଚ ॥ ୨ ॥

ଅତୁଲିତବଲଧାମଂ ହେମଶୈଲାଭଦେହଂ
ଦନୁଜଵନକୃଶାନୁଂ ଜ୍ଞାନିନାମଗ୍ରଗଣ୍ଯମ୍।
ସକଲଗୁଣନିଧାନଂ ଵାନରାଣାମଧୀଶଂ
ରଘୁପତିପ୍ରିଯଭକ୍ତଂ ଵାତଜାତଂ ନମାମି ॥ ୩ ॥

ଜାମଵଂତ କେ ବଚନ ସୁହାଏ। ସୁନି ହନୁମଂତ ହୃଦଯ ଅତି ଭାଏ ॥
ତବ ଲଗି ମୋହି ପରିଖେହୁ ତୁମ୍ହ ଭାଈ। ସହି ଦୁଖ କଂଦ ମୂଲ ଫଲ ଖାଈ ॥
ଜବ ଲଗି ଆଵୌଂ ସୀତହି ଦେଖୀ। ହୋଇହି କାଜୁ ମୋହି ହରଷ ବିସେଷୀ ॥
ଯହ କହି ନାଇ ସବନ୍ହି କହୁଁ ମାଥା। ଚଲେଉ ହରଷି ହିଯଁ ଧରି ରଘୁନାଥା ॥
ସିଂଧୁ ତୀର ଏକ ଭୂଧର ସୁଂଦର। କୌତୁକ କୂଦି ଚଢେଉ ତା ଊପର ॥
ବାର ବାର ରଘୁବୀର ସଁଭାରୀ। ତରକେଉ ପଵନତନଯ ବଲ ଭାରୀ ॥
ଜେହିଂ ଗିରି ଚରନ ଦେଇ ହନୁମଂତା। ଚଲେଉ ସୋ ଗା ପାତାଲ ତୁରଂତା ॥
ଜିମି ଅମୋଘ ରଘୁପତି କର ବାନା। ଏହୀ ଭାଁତି ଚଲେଉ ହନୁମାନା ॥
ଜଲନିଧି ରଘୁପତି ଦୂତ ବିଚାରୀ। ତୈଂ ମୈନାକ ହୋହି ଶ୍ରମହାରୀ ॥

ଦୋ. ହନୂମାନ ତେହି ପରସା କର ପୁନି କୀନ୍ହ ପ୍ରନାମ।
ରାମ କାଜୁ କୀନ୍ହେଂ ବିନୁ ମୋହି କହାଁ ବିଶ୍ରାମ ॥ ୧ ॥

ଜାତ ପଵନସୁତ ଦେଵନ୍ହ ଦେଖା। ଜାନୈଂ କହୁଁ ବଲ ବୁଦ୍ଧି ବିସେଷା ॥
ସୁରସା ନାମ ଅହିନ୍ହ କୈ ମାତା। ପଠଇନ୍ହି ଆଇ କହୀ ତେହିଂ ବାତା ॥
ଆଜୁ ସୁରନ୍ହ ମୋହି ଦୀନ୍ହ ଅହାରା। ସୁନତ ବଚନ କହ ପଵନକୁମାରା ॥
ରାମ କାଜୁ କରି ଫିରି ମୈଂ ଆଵୌଂ। ସୀତା କଇ ସୁଧି ପ୍ରଭୁହି ସୁନାଵୌଂ ॥
ତବ ତଵ ବଦନ ପୈଠିହଉଁ ଆଈ। ସତ୍ଯ କହଉଁ ମୋହି ଜାନ ଦେ ମାଈ ॥
କବନେହୁଁ ଜତନ ଦେଇ ନହିଂ ଜାନା। ଗ୍ରସସି ନ ମୋହି କହେଉ ହନୁମାନା ॥
ଜୋଜନ ଭରି ତେହିଂ ବଦନୁ ପସାରା। କପି ତନୁ କୀନ୍ହ ଦୁଗୁନ ବିସ୍ତାରା ॥
ସୋରହ ଜୋଜନ ମୁଖ ତେହିଂ ଠଯଊ। ତୁରତ ପଵନସୁତ ବତ୍ତିସ ଭଯଊ ॥
ଜସ ଜସ ସୁରସା ବଦନୁ ବଢାଵା। ତାସୁ ଦୂନ କପି ରୂପ ଦେଖାଵା ॥
ସତ ଜୋଜନ ତେହିଂ ଆନନ କୀନ୍ହା। ଅତି ଲଘୁ ରୂପ ପଵନସୁତ ଲୀନ୍ହା ॥
ବଦନ ପଇଠି ପୁନି ବାହେର ଆଵା। ମାଗା ବିଦା ତାହି ସିରୁ ନାଵା ॥
ମୋହି ସୁରନ୍ହ ଜେହି ଲାଗି ପଠାଵା। ବୁଧି ବଲ ମରମୁ ତୋର ମୈ ପାଵା ॥

ଦୋ. ରାମ କାଜୁ ସବୁ କରିହହୁ ତୁମ୍ହ ବଲ ବୁଦ୍ଧି ନିଧାନ।
ଆସିଷ ଦେହ ଗଈ ସୋ ହରଷି ଚଲେଉ ହନୁମାନ ॥ ୨ ॥

ନିସିଚରି ଏକ ସିଂଧୁ ମହୁଁ ରହଈ। କରି ମାଯା ନଭୁ କେ ଖଗ ଗହଈ ॥
ଜୀଵ ଜଂତୁ ଜେ ଗଗନ ଉଡାହୀଂ। ଜଲ ବିଲୋକି ତିନ୍ହ କୈ ପରିଛାହୀଂ ॥
ଗହଇ ଛାହଁ ସକ ସୋ ନ ଉଡାଈ। ଏହି ବିଧି ସଦା ଗଗନଚର ଖାଈ ॥
ସୋଇ ଛଲ ହନୂମାନ କହଁ କୀନ୍ହା। ତାସୁ କପଟୁ କପି ତୁରତହିଂ ଚୀନ୍ହା ॥
ତାହି ମାରି ମାରୁତସୁତ ବୀରା। ବାରିଧି ପାର ଗଯଉ ମତିଧୀରା ॥
ତହାଁ ଜାଇ ଦେଖୀ ବନ ସୋଭା। ଗୁଂଜତ ଚଂଚରୀକ ମଧୁ ଲୋଭା ॥
ନାନା ତରୁ ଫଲ ଫୂଲ ସୁହାଏ। ଖଗ ମୃଗ ବୃଂଦ ଦେଖି ମନ ଭାଏ ॥
ସୈଲ ବିସାଲ ଦେଖି ଏକ ଆଗେଂ। ତା ପର ଧାଇ ଚଢେଉ ଭଯ ତ୍ଯାଗେଂ ॥
ଉମା ନ କଛୁ କପି କୈ ଅଧିକାଈ। ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତାପ ଜୋ କାଲହି ଖାଈ ॥
ଗିରି ପର ଚଢି ଲଂକା ତେହିଂ ଦେଖୀ। କହି ନ ଜାଇ ଅତି ଦୁର୍ଗ ବିସେଷୀ ॥
ଅତି ଉତଂଗ ଜଲନିଧି ଚହୁ ପାସା। କନକ କୋଟ କର ପରମ ପ୍ରକାସା ॥
ଛଂ=କନକ କୋଟ ବିଚିତ୍ର ମନି କୃତ ସୁଂଦରାଯତନା ଘନା।
ଚଉହଟ୍ଟ ହଟ୍ଟ ସୁବଟ୍ଟ ବୀଥୀଂ ଚାରୁ ପୁର ବହୁ ବିଧି ବନା ॥
ଗଜ ବାଜି ଖଚ୍ଚର ନିକର ପଦଚର ରଥ ବରୂଥିନ୍ହ କୋ ଗନୈ ॥
ବହୁରୂପ ନିସିଚର ଜୂଥ ଅତିବଲ ସେନ ବରନତ ନହିଂ ବନୈ ॥ ୧ ॥

ବନ ବାଗ ଉପବନ ବାଟିକା ସର କୂପ ବାପୀଂ ସୋହହୀଂ।
ନର ନାଗ ସୁର ଗଂଧର୍ବ କନ୍ଯା ରୂପ ମୁନି ମନ ମୋହହୀଂ ॥
କହୁଁ ମାଲ ଦେହ ବିସାଲ ସୈଲ ସମାନ ଅତିବଲ ଗର୍ଜହୀଂ।
ନାନା ଅଖାରେନ୍ହ ଭିରହିଂ ବହୁ ବିଧି ଏକ ଏକନ୍ହ ତର୍ଜହୀଂ ॥ ୨ ॥

କରି ଜତନ ଭଟ କୋଟିନ୍ହ ବିକଟ ତନ ନଗର ଚହୁଁ ଦିସି ରଚ୍ଛହୀଂ।
କହୁଁ ମହିଷ ମାନଷୁ ଧେନୁ ଖର ଅଜ ଖଲ ନିସାଚର ଭଚ୍ଛହୀଂ ॥
ଏହି ଲାଗି ତୁଲସୀଦାସ ଇନ୍ହ କୀ କଥା କଛୁ ଏକ ହୈ କହୀ।
ରଘୁବୀର ସର ତୀରଥ ସରୀରନ୍ହି ତ୍ଯାଗି ଗତି ପୈହହିଂ ସହୀ ॥ ୩ ॥

ଦୋ. ପୁର ରଖଵାରେ ଦେଖି ବହୁ କପି ମନ କୀନ୍ହ ବିଚାର।
ଅତି ଲଘୁ ରୂପ ଧରୌଂ ନିସି ନଗର କରୌଂ ପଇସାର ॥ ୩ ॥

ମସକ ସମାନ ରୂପ କପି ଧରୀ। ଲଂକହି ଚଲେଉ ସୁମିରି ନରହରୀ ॥
ନାମ ଲଂକିନୀ ଏକ ନିସିଚରୀ। ସୋ କହ ଚଲେସି ମୋହି ନିଂଦରୀ ॥
ଜାନେହି ନହୀଂ ମରମୁ ସଠ ମୋରା। ମୋର ଅହାର ଜହାଁ ଲଗି ଚୋରା ॥
ମୁଠିକା ଏକ ମହା କପି ହନୀ। ରୁଧିର ବମତ ଧରନୀଂ ଢନମନୀ ॥
ପୁନି ସଂଭାରି ଉଠି ସୋ ଲଂକା। ଜୋରି ପାନି କର ବିନଯ ସଂସକା ॥
ଜବ ରାଵନହି ବ୍ରହ୍ମ ବର ଦୀନ୍ହା। ଚଲତ ବିରଂଚି କହା ମୋହି ଚୀନ୍ହା ॥
ବିକଲ ହୋସି ତୈଂ କପି କେଂ ମାରେ। ତବ ଜାନେସୁ ନିସିଚର ସଂଘାରେ ॥
ତାତ ମୋର ଅତି ପୁନ୍ଯ ବହୂତା। ଦେଖେଉଁ ନଯନ ରାମ କର ଦୂତା ॥

ଦୋ. ତାତ ସ୍ଵର୍ଗ ଅପବର୍ଗ ସୁଖ ଧରିଅ ତୁଲା ଏକ ଅଂଗ।
ତୂଲ ନ ତାହି ସକଲ ମିଲି ଜୋ ସୁଖ ଲଵ ସତସଂଗ ॥ ୪ ॥

ପ୍ରବିସି ନଗର କୀଜେ ସବ କାଜା। ହୃଦଯଁ ରାଖି କୌସଲପୁର ରାଜା ॥
ଗରଲ ସୁଧା ରିପୁ କରହିଂ ମିତାଈ। ଗୋପଦ ସିଂଧୁ ଅନଲ ସିତଲାଈ ॥
ଗରୁଡ ସୁମେରୁ ରେନୂ ସମ ତାହୀ। ରାମ କୃପା କରି ଚିତଵା ଜାହୀ ॥
ଅତି ଲଘୁ ରୂପ ଧରେଉ ହନୁମାନା। ପୈଠା ନଗର ସୁମିରି ଭଗଵାନା ॥
ମଂଦିର ମଂଦିର ପ୍ରତି କରି ସୋଧା। ଦେଖେ ଜହଁ ତହଁ ଅଗନିତ ଜୋଧା ॥
ଗଯଉ ଦସାନନ ମଂଦିର ମାହୀଂ। ଅତି ବିଚିତ୍ର କହି ଜାତ ସୋ ନାହୀଂ ॥
ସଯନ କିଏ ଦେଖା କପି ତେହୀ। ମଂଦିର ମହୁଁ ନ ଦୀଖି ବୈଦେହୀ ॥
ଭଵନ ଏକ ପୁନି ଦୀଖ ସୁହାଵା। ହରି ମଂଦିର ତହଁ ଭିନ୍ନ ବନାଵା ॥

ଦୋ. ରାମାଯୁଧ ଅଂକିତ ଗୃହ ସୋଭା ବରନି ନ ଜାଇ।
ନଵ ତୁଲସିକା ବୃଂଦ ତହଁ ଦେଖି ହରଷି କପିରାଇ ॥ ୫ ॥

ଲଂକା ନିସିଚର ନିକର ନିଵାସା। ଇହାଁ କହାଁ ସଜ୍ଜନ କର ବାସା ॥
ମନ ମହୁଁ ତରକ କରୈ କପି ଲାଗା। ତେହୀଂ ସମଯ ବିଭୀଷନୁ ଜାଗା ॥
ରାମ ରାମ ତେହିଂ ସୁମିରନ କୀନ୍ହା। ହୃଦଯଁ ହରଷ କପି ସଜ୍ଜନ ଚୀନ୍ହା ॥
ଏହି ସନ ହଠି କରିହଉଁ ପହିଚାନୀ। ସାଧୁ ତେ ହୋଇ ନ କାରଜ ହାନୀ ॥
ବିପ୍ର ରୁପ ଧରି ବଚନ ସୁନାଏ। ସୁନତ ବିଭୀଷଣ ଉଠି ତହଁ ଆଏ ॥
କରି ପ୍ରନାମ ପୂଁଛୀ କୁସଲାଈ। ବିପ୍ର କହହୁ ନିଜ କଥା ବୁଝାଈ ॥
କୀ ତୁମ୍ହ ହରି ଦାସନ୍ହ ମହଁ କୋଈ। ମୋରେଂ ହୃଦଯ ପ୍ରୀତି ଅତି ହୋଈ ॥
କୀ ତୁମ୍ହ ରାମୁ ଦୀନ ଅନୁରାଗୀ। ଆଯହୁ ମୋହି କରନ ବଡଭାଗୀ ॥

ଦୋ. ତବ ହନୁମଂତ କହୀ ସବ ରାମ କଥା ନିଜ ନାମ।
ସୁନତ ଜୁଗଲ ତନ ପୁଲକ ମନ ମଗନ ସୁମିରି ଗୁନ ଗ୍ରାମ ॥ ୬ ॥

ସୁନହୁ ପଵନସୁତ ରହନି ହମାରୀ। ଜିମି ଦସନନ୍ହି ମହୁଁ ଜୀଭ ବିଚାରୀ ॥
ତାତ କବହୁଁ ମୋହି ଜାନି ଅନାଥା। କରିହହିଂ କୃପା ଭାନୁକୁଲ ନାଥା ॥
ତାମସ ତନୁ କଛୁ ସାଧନ ନାହୀଂ। ପ୍ରୀତି ନ ପଦ ସରୋଜ ମନ ମାହୀଂ ॥
ଅବ ମୋହି ଭା ଭରୋସ ହନୁମଂତା। ବିନୁ ହରିକୃପା ମିଲହିଂ ନହିଂ ସଂତା ॥
ଜୌ ରଘୁବୀର ଅନୁଗ୍ରହ କୀନ୍ହା। ତୌ ତୁମ୍ହ ମୋହି ଦରସୁ ହଠି ଦୀନ୍ହା ॥
ସୁନହୁ ବିଭୀଷନ ପ୍ରଭୁ କୈ ରୀତୀ। କରହିଂ ସଦା ସେଵକ ପର ପ୍ରୀତୀ ॥
କହହୁ କଵନ ମୈଂ ପରମ କୁଲୀନା। କପି ଚଂଚଲ ସବହୀଂ ବିଧି ହୀନା ॥
ପ୍ରାତ ଲେଇ ଜୋ ନାମ ହମାରା। ତେହି ଦିନ ତାହି ନ ମିଲୈ ଅହାରା ॥

ଦୋ. ଅସ ମୈଂ ଅଧମ ସଖା ସୁନୁ ମୋହୂ ପର ରଘୁବୀର।
କୀନ୍ହୀ କୃପା ସୁମିରି ଗୁନ ଭରେ ବିଲୋଚନ ନୀର ॥ ୭ ॥

ଜାନତହୂଁ ଅସ ସ୍ଵାମି ବିସାରୀ। ଫିରହିଂ ତେ କାହେ ନ ହୋହିଂ ଦୁଖାରୀ ॥
ଏହି ବିଧି କହତ ରାମ ଗୁନ ଗ୍ରାମା। ପାଵା ଅନିର୍ବାଚ୍ଯ ବିଶ୍ରାମା ॥
ପୁନି ସବ କଥା ବିଭୀଷନ କହୀ। ଜେହି ବିଧି ଜନକସୁତା ତହଁ ରହୀ ॥
ତବ ହନୁମଂତ କହା ସୁନୁ ଭ୍ରାତା। ଦେଖୀ ଚହଉଁ ଜାନକୀ ମାତା ॥
ଜୁଗୁତି ବିଭୀଷନ ସକଲ ସୁନାଈ। ଚଲେଉ ପଵନସୁତ ବିଦା କରାଈ ॥
କରି ସୋଇ ରୂପ ଗଯଉ ପୁନି ତହଵାଁ। ବନ ଅସୋକ ସୀତା ରହ ଜହଵାଁ ॥
ଦେଖି ମନହି ମହୁଁ କୀନ୍ହ ପ୍ରନାମା। ବୈଠେହିଂ ବୀତି ଜାତ ନିସି ଜାମା ॥
କୃସ ତନ ସୀସ ଜଟା ଏକ ବେନୀ। ଜପତି ହୃଦଯଁ ରଘୁପତି ଗୁନ ଶ୍ରେନୀ ॥

ଦୋ. ନିଜ ପଦ ନଯନ ଦିଏଁ ମନ ରାମ ପଦ କମଲ ଲୀନ।
ପରମ ଦୁଖୀ ଭା ପଵନସୁତ ଦେଖି ଜାନକୀ ଦୀନ ॥ ୮ ॥

ତରୁ ପଲ୍ଲଵ ମହୁଁ ରହା ଲୁକାଈ। କରଇ ବିଚାର କରୌଂ କା ଭାଈ ॥
ତେହି ଅଵସର ରାଵନୁ ତହଁ ଆଵା। ସଂଗ ନାରି ବହୁ କିଏଁ ବନାଵା ॥
ବହୁ ବିଧି ଖଲ ସୀତହି ସମୁଝାଵା। ସାମ ଦାନ ଭଯ ଭେଦ ଦେଖାଵା ॥
କହ ରାଵନୁ ସୁନୁ ସୁମୁଖି ସଯାନୀ। ମଂଦୋଦରୀ ଆଦି ସବ ରାନୀ ॥
ତଵ ଅନୁଚରୀଂ କରଉଁ ପନ ମୋରା। ଏକ ବାର ବିଲୋକୁ ମମ ଓରା ॥
ତୃନ ଧରି ଓଟ କହତି ବୈଦେହୀ। ସୁମିରି ଅଵଧପତି ପରମ ସନେହୀ ॥
ସୁନୁ ଦସମୁଖ ଖଦ୍ଯୋତ ପ୍ରକାସା। କବହୁଁ କି ନଲିନୀ କରଇ ବିକାସା ॥
ଅସ ମନ ସମୁଝୁ କହତି ଜାନକୀ। ଖଲ ସୁଧି ନହିଂ ରଘୁବୀର ବାନ କୀ ॥
ସଠ ସୂନେ ହରି ଆନେହି ମୋହି। ଅଧମ ନିଲଜ୍ଜ ଲାଜ ନହିଂ ତୋହୀ ॥

ଦୋ. ଆପୁହି ସୁନି ଖଦ୍ଯୋତ ସମ ରାମହି ଭାନୁ ସମାନ।
ପରୁଷ ବଚନ ସୁନି କାଢି ଅସି ବୋଲା ଅତି ଖିସିଆନ ॥ ୯ ॥

ସୀତା ତୈଂ ମମ କୃତ ଅପମାନା। କଟିହଉଁ ତଵ ସିର କଠିନ କୃପାନା ॥
ନାହିଂ ତ ସପଦି ମାନୁ ମମ ବାନୀ। ସୁମୁଖି ହୋତି ନ ତ ଜୀଵନ ହାନୀ ॥
ସ୍ଯାମ ସରୋଜ ଦାମ ସମ ସୁଂଦର। ପ୍ରଭୁ ଭୁଜ କରି କର ସମ ଦସକଂଧର ॥
ସୋ ଭୁଜ କଂଠ କି ତଵ ଅସି ଘୋରା। ସୁନୁ ସଠ ଅସ ପ୍ରଵାନ ପନ ମୋରା ॥
ଚଂଦ୍ରହାସ ହରୁ ମମ ପରିତାପଂ। ରଘୁପତି ବିରହ ଅନଲ ସଂଜାତଂ ॥
ସୀତଲ ନିସିତ ବହସି ବର ଧାରା। କହ ସୀତା ହରୁ ମମ ଦୁଖ ଭାରା ॥
ସୁନତ ବଚନ ପୁନି ମାରନ ଧାଵା। ମଯତନଯାଁ କହି ନୀତି ବୁଝାଵା ॥
କହେସି ସକଲ ନିସିଚରିନ୍ହ ବୋଲାଈ। ସୀତହି ବହୁ ବିଧି ତ୍ରାସହୁ ଜାଈ ॥
ମାସ ଦିଵସ ମହୁଁ କହା ନ ମାନା। ତୌ ମୈଂ ମାରବି କାଢି କୃପାନା ॥

ଦୋ. ଭଵନ ଗଯଉ ଦସକଂଧର ଇହାଁ ପିସାଚିନି ବୃଂଦ।
ସୀତହି ତ୍ରାସ ଦେଖାଵହି ଧରହିଂ ରୂପ ବହୁ ମଂଦ ॥ ୧୦ ॥

ତ୍ରିଜଟା ନାମ ରାଚ୍ଛସୀ ଏକା। ରାମ ଚରନ ରତି ନିପୁନ ବିବେକା ॥
ସବନ୍ହୌ ବୋଲି ସୁନାଏସି ସପନା। ସୀତହି ସେଇ କରହୁ ହିତ ଅପନା ॥
ସପନେଂ ବାନର ଲଂକା ଜାରୀ। ଜାତୁଧାନ ସେନା ସବ ମାରୀ ॥
ଖର ଆରୂଢ ନଗନ ଦସସୀସା। ମୁଂଡିତ ସିର ଖଂଡିତ ଭୁଜ ବୀସା ॥
ଏହି ବିଧି ସୋ ଦଚ୍ଛିନ ଦିସି ଜାଈ। ଲଂକା ମନହୁଁ ବିଭୀଷନ ପାଈ ॥
ନଗର ଫିରୀ ରଘୁବୀର ଦୋହାଈ। ତବ ପ୍ରଭୁ ସୀତା ବୋଲି ପଠାଈ ॥
ଯହ ସପନା ମେଂ କହଉଁ ପୁକାରୀ। ହୋଇହି ସତ୍ଯ ଗଏଁ ଦିନ ଚାରୀ ॥
ତାସୁ ବଚନ ସୁନି ତେ ସବ ଡରୀଂ। ଜନକସୁତା କେ ଚରନନ୍ହି ପରୀଂ ॥

ଦୋ. ଜହଁ ତହଁ ଗଈଂ ସକଲ ତବ ସୀତା କର ମନ ସୋଚ।
ମାସ ଦିଵସ ବୀତେଂ ମୋହି ମାରିହି ନିସିଚର ପୋଚ ॥ ୧୧ ॥

ତ୍ରିଜଟା ସନ ବୋଲୀ କର ଜୋରୀ। ମାତୁ ବିପତି ସଂଗିନି ତୈଂ ମୋରୀ ॥
ତଜୌଂ ଦେହ କରୁ ବେଗି ଉପାଈ। ଦୁସହୁ ବିରହୁ ଅବ ନହିଂ ସହି ଜାଈ ॥
ଆନି କାଠ ରଚୁ ଚିତା ବନାଈ। ମାତୁ ଅନଲ ପୁନି ଦେହି ଲଗାଈ ॥
ସତ୍ଯ କରହି ମମ ପ୍ରୀତି ସଯାନୀ। ସୁନୈ କୋ ଶ୍ରଵନ ସୂଲ ସମ ବାନୀ ॥
ସୁନତ ବଚନ ପଦ ଗହି ସମୁଝାଏସି। ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତାପ ବଲ ସୁଜସୁ ସୁନାଏସି ॥
ନିସି ନ ଅନଲ ମିଲ ସୁନୁ ସୁକୁମାରୀ। ଅସ କହି ସୋ ନିଜ ଭଵନ ସିଧାରୀ ॥
କହ ସୀତା ବିଧି ଭା ପ୍ରତିକୂଲା। ମିଲହି ନ ପାଵକ ମିଟିହି ନ ସୂଲା ॥
ଦେଖିଅତ ପ୍ରଗଟ ଗଗନ ଅଂଗାରା। ଅଵନି ନ ଆଵତ ଏକଉ ତାରା ॥
ପାଵକମଯ ସସି ସ୍ତ୍ରଵତ ନ ଆଗୀ। ମାନହୁଁ ମୋହି ଜାନି ହତଭାଗୀ ॥
ସୁନହି ବିନଯ ମମ ବିଟପ ଅସୋକା। ସତ୍ଯ ନାମ କରୁ ହରୁ ମମ ସୋକା ॥
ନୂତନ କିସଲଯ ଅନଲ ସମାନା। ଦେହି ଅଗିନି ଜନି କରହି ନିଦାନା ॥
ଦେଖି ପରମ ବିରହାକୁଲ ସୀତା। ସୋ ଛନ କପିହି କଲପ ସମ ବୀତା ॥

ସୋ. କପି କରି ହୃଦଯଁ ବିଚାର ଦୀନ୍ହି ମୁଦ୍ରିକା ଡାରୀ ତବ।
ଜନୁ ଅସୋକ ଅଂଗାର ଦୀନ୍ହି ହରଷି ଉଠି କର ଗହେଉ ॥ ୧୨ ॥

ତବ ଦେଖୀ ମୁଦ୍ରିକା ମନୋହର। ରାମ ନାମ ଅଂକିତ ଅତି ସୁଂଦର ॥
ଚକିତ ଚିତଵ ମୁଦରୀ ପହିଚାନୀ। ହରଷ ବିଷାଦ ହୃଦଯଁ ଅକୁଲାନୀ ॥
ଜୀତି କୋ ସକଇ ଅଜଯ ରଘୁରାଈ। ମାଯା ତେଂ ଅସି ରଚି ନହିଂ ଜାଈ ॥
ସୀତା ମନ ବିଚାର କର ନାନା। ମଧୁର ବଚନ ବୋଲେଉ ହନୁମାନା ॥
ରାମଚଂଦ୍ର ଗୁନ ବରନୈଂ ଲାଗା। ସୁନତହିଂ ସୀତା କର ଦୁଖ ଭାଗା ॥
ଲାଗୀଂ ସୁନୈଂ ଶ୍ରଵନ ମନ ଲାଈ। ଆଦିହୁ ତେଂ ସବ କଥା ସୁନାଈ ॥
ଶ୍ରଵନାମୃତ ଜେହିଂ କଥା ସୁହାଈ। କହି ସୋ ପ୍ରଗଟ ହୋତି କିନ ଭାଈ ॥
ତବ ହନୁମଂତ ନିକଟ ଚଲି ଗଯଊ। ଫିରି ବୈଂଠୀଂ ମନ ବିସମଯ ଭଯଊ ॥
ରାମ ଦୂତ ମୈଂ ମାତୁ ଜାନକୀ। ସତ୍ଯ ସପଥ କରୁନାନିଧାନ କୀ ॥
ଯହ ମୁଦ୍ରିକା ମାତୁ ମୈଂ ଆନୀ। ଦୀନ୍ହି ରାମ ତୁମ୍ହ କହଁ ସହିଦାନୀ ॥
ନର ବାନରହି ସଂଗ କହୁ କୈସେଂ। କହି କଥା ଭଇ ସଂଗତି ଜୈସେଂ ॥

ଦୋ. କପି କେ ବଚନ ସପ୍ରେମ ସୁନି ଉପଜା ମନ ବିସ୍ଵାସ ॥
ଜାନା ମନ କ୍ରମ ବଚନ ଯହ କୃପାସିଂଧୁ କର ଦାସ ॥ ୧୩ ॥

ହରିଜନ ଜାନି ପ୍ରୀତି ଅତି ଗାଢୀ। ସଜଲ ନଯନ ପୁଲକାଵଲି ବାଢୀ ॥
ବୂଡତ ବିରହ ଜଲଧି ହନୁମାନା। ଭଯଉ ତାତ ମୋଂ କହୁଁ ଜଲଜାନା ॥
ଅବ କହୁ କୁସଲ ଜାଉଁ ବଲିହାରୀ। ଅନୁଜ ସହିତ ସୁଖ ଭଵନ ଖରାରୀ ॥
କୋମଲଚିତ କୃପାଲ ରଘୁରାଈ। କପି କେହି ହେତୁ ଧରୀ ନିଠୁରାଈ ॥
ସହଜ ବାନି ସେଵକ ସୁଖ ଦାଯକ। କବହୁଁକ ସୁରତି କରତ ରଘୁନାଯକ ॥
କବହୁଁ ନଯନ ମମ ସୀତଲ ତାତା। ହୋଇହହି ନିରଖି ସ୍ଯାମ ମୃଦୁ ଗାତା ॥
ବଚନୁ ନ ଆଵ ନଯନ ଭରେ ବାରୀ। ଅହହ ନାଥ ହୌଂ ନିପଟ ବିସାରୀ ॥
ଦେଖି ପରମ ବିରହାକୁଲ ସୀତା। ବୋଲା କପି ମୃଦୁ ବଚନ ବିନୀତା ॥
ମାତୁ କୁସଲ ପ୍ରଭୁ ଅନୁଜ ସମେତା। ତଵ ଦୁଖ ଦୁଖୀ ସୁକୃପା ନିକେତା ॥
ଜନି ଜନନୀ ମାନହୁ ଜିଯଁ ଊନା। ତୁମ୍ହ ତେ ପ୍ରେମୁ ରାମ କେଂ ଦୂନା ॥

ଦୋ. ରଘୁପତି କର ସଂଦେସୁ ଅବ ସୁନୁ ଜନନୀ ଧରି ଧୀର।
ଅସ କହି କପି ଗଦ ଗଦ ଭଯଉ ଭରେ ବିଲୋଚନ ନୀର ॥ ୧୪ ॥

କହେଉ ରାମ ବିଯୋଗ ତଵ ସୀତା। ମୋ କହୁଁ ସକଲ ଭଏ ବିପରୀତା ॥
ନଵ ତରୁ କିସଲଯ ମନହୁଁ କୃସାନୂ। କାଲନିସା ସମ ନିସି ସସି ଭାନୂ ॥
କୁବଲଯ ବିପିନ କୁଂତ ବନ ସରିସା। ବାରିଦ ତପତ ତେଲ ଜନୁ ବରିସା ॥
ଜେ ହିତ ରହେ କରତ ତେଇ ପୀରା। ଉରଗ ସ୍ଵାସ ସମ ତ୍ରିବିଧ ସମୀରା ॥
କହେହୂ ତେଂ କଛୁ ଦୁଖ ଘଟି ହୋଈ। କାହି କହୌଂ ଯହ ଜାନ ନ କୋଈ ॥
ତତ୍ତ୍ଵ ପ୍ରେମ କର ମମ ଅରୁ ତୋରା। ଜାନତ ପ୍ରିଯା ଏକୁ ମନୁ ମୋରା ॥
ସୋ ମନୁ ସଦା ରହତ ତୋହି ପାହୀଂ। ଜାନୁ ପ୍ରୀତି ରସୁ ଏତେନହି ମାହୀଂ ॥
ପ୍ରଭୁ ସଂଦେସୁ ସୁନତ ବୈଦେହୀ। ମଗନ ପ୍ରେମ ତନ ସୁଧି ନହିଂ ତେହୀ ॥
କହ କପି ହୃଦଯଁ ଧୀର ଧରୁ ମାତା। ସୁମିରୁ ରାମ ସେଵକ ସୁଖଦାତା ॥
ଉର ଆନହୁ ରଘୁପତି ପ୍ରଭୁତାଈ। ସୁନି ମମ ବଚନ ତଜହୁ କଦରାଈ ॥

ଦୋ. ନିସିଚର ନିକର ପତଂଗ ସମ ରଘୁପତି ବାନ କୃସାନୁ।
ଜନନୀ ହୃଦଯଁ ଧୀର ଧରୁ ଜରେ ନିସାଚର ଜାନୁ ॥ ୧୫ ॥

ଜୌଂ ରଘୁବୀର ହୋତି ସୁଧି ପାଈ। କରତେ ନହିଂ ବିଲଂବୁ ରଘୁରାଈ ॥
ରାମବାନ ରବି ଉଏଁ ଜାନକୀ। ତମ ବରୂଥ କହଁ ଜାତୁଧାନ କୀ ॥
ଅବହିଂ ମାତୁ ମୈଂ ଜାଉଁ ଲଵାଈ। ପ୍ରଭୁ ଆଯସୁ ନହିଂ ରାମ ଦୋହାଈ ॥
କଛୁକ ଦିଵସ ଜନନୀ ଧରୁ ଧୀରା। କପିନ୍ହ ସହିତ ଅଇହହିଂ ରଘୁବୀରା ॥
ନିସିଚର ମାରି ତୋହି ଲୈ ଜୈହହିଂ। ତିହୁଁ ପୁର ନାରଦାଦି ଜସୁ ଗୈହହିଂ ॥
ହୈଂ ସୁତ କପି ସବ ତୁମ୍ହହି ସମାନା। ଜାତୁଧାନ ଅତି ଭଟ ବଲଵାନା ॥
ମୋରେଂ ହୃଦଯ ପରମ ସଂଦେହା। ସୁନି କପି ପ୍ରଗଟ କୀନ୍ହ ନିଜ ଦେହା ॥
କନକ ଭୂଧରାକାର ସରୀରା। ସମର ଭଯଂକର ଅତିବଲ ବୀରା ॥
ସୀତା ମନ ଭରୋସ ତବ ଭଯଊ। ପୁନି ଲଘୁ ରୂପ ପଵନସୁତ ଲଯଊ ॥

ଦୋ. ସୁନୁ ମାତା ସାଖାମୃଗ ନହିଂ ବଲ ବୁଦ୍ଧି ବିସାଲ।
ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତାପ ତେଂ ଗରୁଡହି ଖାଇ ପରମ ଲଘୁ ବ୍ଯାଲ ॥ ୧୬ ॥

ମନ ସଂତୋଷ ସୁନତ କପି ବାନୀ। ଭଗତି ପ୍ରତାପ ତେଜ ବଲ ସାନୀ ॥
ଆସିଷ ଦୀନ୍ହି ରାମପ୍ରିଯ ଜାନା। ହୋହୁ ତାତ ବଲ ସୀଲ ନିଧାନା ॥
ଅଜର ଅମର ଗୁନନିଧି ସୁତ ହୋହୂ। କରହୁଁ ବହୁତ ରଘୁନାଯକ ଛୋହୂ ॥
କରହୁଁ କୃପା ପ୍ରଭୁ ଅସ ସୁନି କାନା। ନିର୍ଭର ପ୍ରେମ ମଗନ ହନୁମାନା ॥
ବାର ବାର ନାଏସି ପଦ ସୀସା। ବୋଲା ବଚନ ଜୋରି କର କୀସା ॥
ଅବ କୃତକୃତ୍ଯ ଭଯଉଁ ମୈଂ ମାତା। ଆସିଷ ତଵ ଅମୋଘ ବିଖ୍ଯାତା ॥
ସୁନହୁ ମାତୁ ମୋହି ଅତିସଯ ଭୂଖା। ଲାଗି ଦେଖି ସୁଂଦର ଫଲ ରୂଖା ॥
ସୁନୁ ସୁତ କରହିଂ ବିପିନ ରଖଵାରୀ। ପରମ ସୁଭଟ ରଜନୀଚର ଭାରୀ ॥
ତିନ୍ହ କର ଭଯ ମାତା ମୋହି ନାହୀଂ। ଜୌଂ ତୁମ୍ହ ସୁଖ ମାନହୁ ମନ ମାହୀଂ ॥

ଦୋ. ଦେଖି ବୁଦ୍ଧି ବଲ ନିପୁନ କପି କହେଉ ଜାନକୀଂ ଜାହୁ।
ରଘୁପତି ଚରନ ହୃଦଯଁ ଧରି ତାତ ମଧୁର ଫଲ ଖାହୁ ॥ ୧୭ ॥

ଚଲେଉ ନାଇ ସିରୁ ପୈଠେଉ ବାଗା। ଫଲ ଖାଏସି ତରୁ ତୋରୈଂ ଲାଗା ॥
ରହେ ତହାଁ ବହୁ ଭଟ ରଖଵାରେ। କଛୁ ମାରେସି କଛୁ ଜାଇ ପୁକାରେ ॥
ନାଥ ଏକ ଆଵା କପି ଭାରୀ। ତେହିଂ ଅସୋକ ବାଟିକା ଉଜାରୀ ॥
ଖାଏସି ଫଲ ଅରୁ ବିଟପ ଉପାରେ। ରଚ୍ଛକ ମର୍ଦି ମର୍ଦି ମହି ଡାରେ ॥
ସୁନି ରାଵନ ପଠଏ ଭଟ ନାନା। ତିନ୍ହହି ଦେଖି ଗର୍ଜେଉ ହନୁମାନା ॥
ସବ ରଜନୀଚର କପି ସଂଘାରେ। ଗଏ ପୁକାରତ କଛୁ ଅଧମାରେ ॥
ପୁନି ପଠଯଉ ତେହିଂ ଅଚ୍ଛକୁମାରା। ଚଲା ସଂଗ ଲୈ ସୁଭଟ ଅପାରା ॥
ଆଵତ ଦେଖି ବିଟପ ଗହି ତର୍ଜା। ତାହି ନିପାତି ମହାଧୁନି ଗର୍ଜା ॥

ଦୋ. କଛୁ ମାରେସି କଛୁ ମର୍ଦେସି କଛୁ ମିଲଏସି ଧରି ଧୂରି।
କଛୁ ପୁନି ଜାଇ ପୁକାରେ ପ୍ରଭୁ ମର୍କଟ ବଲ ଭୂରି ॥ ୧୮ ॥

ସୁନି ସୁତ ବଧ ଲଂକେସ ରିସାନା। ପଠଏସି ମେଘନାଦ ବଲଵାନା ॥
ମାରସି ଜନି ସୁତ ବାଂଧେସୁ ତାହୀ। ଦେଖିଅ କପିହି କହାଁ କର ଆହୀ ॥
ଚଲା ଇଂଦ୍ରଜିତ ଅତୁଲିତ ଜୋଧା। ବଂଧୁ ନିଧନ ସୁନି ଉପଜା କ୍ରୋଧା ॥
କପି ଦେଖା ଦାରୁନ ଭଟ ଆଵା। କଟକଟାଇ ଗର୍ଜା ଅରୁ ଧାଵା ॥
ଅତି ବିସାଲ ତରୁ ଏକ ଉପାରା। ବିରଥ କୀନ୍ହ ଲଂକେସ କୁମାରା ॥
ରହେ ମହାଭଟ ତାକେ ସଂଗା। ଗହି ଗହି କପି ମର୍ଦଇ ନିଜ ଅଂଗା ॥
ତିନ୍ହହି ନିପାତି ତାହି ସନ ବାଜା। ଭିରେ ଜୁଗଲ ମାନହୁଁ ଗଜରାଜା।
ମୁଠିକା ମାରି ଚଢା ତରୁ ଜାଈ। ତାହି ଏକ ଛନ ମୁରୁଛା ଆଈ ॥
ଉଠି ବହୋରି କୀନ୍ହିସି ବହୁ ମାଯା। ଜୀତି ନ ଜାଇ ପ୍ରଭଂଜନ ଜାଯା ॥

ଦୋ. ବ୍ରହ୍ମ ଅସ୍ତ୍ର ତେହିଂ ସାଁଧା କପି ମନ କୀନ୍ହ ବିଚାର।
ଜୌଂ ନ ବ୍ରହ୍ମସର ମାନଉଁ ମହିମା ମିଟଇ ଅପାର ॥ ୧୯ ॥

ବ୍ରହ୍ମବାନ କପି କହୁଁ ତେହି ମାରା। ପରତିହୁଁ ବାର କଟକୁ ସଂଘାରା ॥
ତେହି ଦେଖା କପି ମୁରୁଛିତ ଭଯଊ। ନାଗପାସ ବାଁଧେସି ଲୈ ଗଯଊ ॥
ଜାସୁ ନାମ ଜପି ସୁନହୁ ଭଵାନୀ। ଭଵ ବଂଧନ କାଟହିଂ ନର ଗ୍ଯାନୀ ॥
ତାସୁ ଦୂତ କି ବଂଧ ତରୁ ଆଵା। ପ୍ରଭୁ କାରଜ ଲଗି କପିହିଂ ବଁଧାଵା ॥
କପି ବଂଧନ ସୁନି ନିସିଚର ଧାଏ। କୌତୁକ ଲାଗି ସଭାଁ ସବ ଆଏ ॥
ଦସମୁଖ ସଭା ଦୀଖି କପି ଜାଈ। କହି ନ ଜାଇ କଛୁ ଅତି ପ୍ରଭୁତାଈ ॥
କର ଜୋରେଂ ସୁର ଦିସିପ ବିନୀତା। ଭୃକୁଟି ବିଲୋକତ ସକଲ ସଭୀତା ॥
ଦେଖି ପ୍ରତାପ ନ କପି ମନ ସଂକା। ଜିମି ଅହିଗନ ମହୁଁ ଗରୁଡ ଅସଂକା ॥

ଦୋ. କପିହି ବିଲୋକି ଦସାନନ ବିହସା କହି ଦୁର୍ବାଦ।
ସୁତ ବଧ ସୁରତି କୀନ୍ହି ପୁନି ଉପଜା ହୃଦଯଁ ବିଷାଦ ॥ ୨୦ ॥

କହ ଲଂକେସ କଵନ ତୈଂ କୀସା। କେହିଂ କେ ବଲ ଘାଲେହି ବନ ଖୀସା ॥
କୀ ଧୌଂ ଶ୍ରଵନ ସୁନେହି ନହିଂ ମୋହୀ। ଦେଖଉଁ ଅତି ଅସଂକ ସଠ ତୋହୀ ॥
ମାରେ ନିସିଚର କେହିଂ ଅପରାଧା। କହୁ ସଠ ତୋହି ନ ପ୍ରାନ କଇ ବାଧା ॥
ସୁନ ରାଵନ ବ୍ରହ୍ମାଂଡ ନିକାଯା। ପାଇ ଜାସୁ ବଲ ବିରଚିତ ମାଯା ॥
ଜାକେଂ ବଲ ବିରଂଚି ହରି ଈସା। ପାଲତ ସୃଜତ ହରତ ଦସସୀସା।
ଜା ବଲ ସୀସ ଧରତ ସହସାନନ। ଅଂଡକୋସ ସମେତ ଗିରି କାନନ ॥
ଧରଇ ଜୋ ବିବିଧ ଦେହ ସୁରତ୍ରାତା। ତୁମ୍ହ ତେ ସଠନ୍ହ ସିଖାଵନୁ ଦାତା।
ହର କୋଦଂଡ କଠିନ ଜେହି ଭଂଜା। ତେହି ସମେତ ନୃପ ଦଲ ମଦ ଗଂଜା ॥
ଖର ଦୂଷନ ତ୍ରିସିରା ଅରୁ ବାଲୀ। ବଧେ ସକଲ ଅତୁଲିତ ବଲସାଲୀ ॥

ଦୋ. ଜାକେ ବଲ ଲଵଲେସ ତେଂ ଜିତେହୁ ଚରାଚର ଝାରି।
ତାସୁ ଦୂତ ମୈଂ ଜା କରି ହରି ଆନେହୁ ପ୍ରିଯ ନାରି ॥ ୨୧ ॥

ଜାନଉଁ ମୈଂ ତୁମ୍ହାରି ପ୍ରଭୁତାଈ। ସହସବାହୁ ସନ ପରୀ ଲରାଈ ॥
ସମର ବାଲି ସନ କରି ଜସୁ ପାଵା। ସୁନି କପି ବଚନ ବିହସି ବିହରାଵା ॥
ଖାଯଉଁ ଫଲ ପ୍ରଭୁ ଲାଗୀ ଭୂଁଖା। କପି ସୁଭାଵ ତେଂ ତୋରେଉଁ ରୂଖା ॥
ସବ କେଂ ଦେହ ପରମ ପ୍ରିଯ ସ୍ଵାମୀ। ମାରହିଂ ମୋହି କୁମାରଗ ଗାମୀ ॥
ଜିନ୍ହ ମୋହି ମାରା ତେ ମୈଂ ମାରେ। ତେହି ପର ବାଁଧେଉ ତନଯଁ ତୁମ୍ହାରେ ॥
ମୋହି ନ କଛୁ ବାଁଧେ କଇ ଲାଜା। କୀନ୍ହ ଚହଉଁ ନିଜ ପ୍ରଭୁ କର କାଜା ॥
ବିନତୀ କରଉଁ ଜୋରି କର ରାଵନ। ସୁନହୁ ମାନ ତଜି ମୋର ସିଖାଵନ ॥
ଦେଖହୁ ତୁମ୍ହ ନିଜ କୁଲହି ବିଚାରୀ। ଭ୍ରମ ତଜି ଭଜହୁ ଭଗତ ଭଯ ହାରୀ ॥
ଜାକେଂ ଡର ଅତି କାଲ ଡେରାଈ। ଜୋ ସୁର ଅସୁର ଚରାଚର ଖାଈ ॥
ତାସୋଂ ବଯରୁ କବହୁଁ ନହିଂ କୀଜୈ। ମୋରେ କହେଂ ଜାନକୀ ଦୀଜୈ ॥

ଦୋ. ପ୍ରନତପାଲ ରଘୁନାଯକ କରୁନା ସିଂଧୁ ଖରାରି।
ଗଏଁ ସରନ ପ୍ରଭୁ ରାଖିହୈଂ ତଵ ଅପରାଧ ବିସାରି ॥ ୨୨ ॥

ରାମ ଚରନ ପଂକଜ ଉର ଧରହୂ। ଲଂକା ଅଚଲ ରାଜ ତୁମ୍ହ କରହୂ ॥
ରିଷି ପୁଲିସ୍ତ ଜସୁ ବିମଲ ମଂଯକା। ତେହି ସସି ମହୁଁ ଜନି ହୋହୁ କଲଂକା ॥
ରାମ ନାମ ବିନୁ ଗିରା ନ ସୋହା। ଦେଖୁ ବିଚାରି ତ୍ଯାଗି ମଦ ମୋହା ॥
ବସନ ହୀନ ନହିଂ ସୋହ ସୁରାରୀ। ସବ ଭୂଷଣ ଭୂଷିତ ବର ନାରୀ ॥
ରାମ ବିମୁଖ ସଂପତି ପ୍ରଭୁତାଈ। ଜାଇ ରହୀ ପାଈ ବିନୁ ପାଈ ॥
ସଜଲ ମୂଲ ଜିନ୍ହ ସରିତନ୍ହ ନାହୀଂ। ବରଷି ଗଏ ପୁନି ତବହିଂ ସୁଖାହୀଂ ॥
ସୁନୁ ଦସକଂଠ କହଉଁ ପନ ରୋପୀ। ବିମୁଖ ରାମ ତ୍ରାତା ନହିଂ କୋପୀ ॥
ସଂକର ସହସ ବିଷ୍ନୁ ଅଜ ତୋହୀ। ସକହିଂ ନ ରାଖି ରାମ କର ଦ୍ରୋହୀ ॥

ଦୋ. ମୋହମୂଲ ବହୁ ସୂଲ ପ୍ରଦ ତ୍ଯାଗହୁ ତମ ଅଭିମାନ।
ଭଜହୁ ରାମ ରଘୁନାଯକ କୃପା ସିଂଧୁ ଭଗଵାନ ॥ ୨୩ ॥

ଜଦପି କହି କପି ଅତି ହିତ ବାନୀ। ଭଗତି ବିବେକ ବିରତି ନଯ ସାନୀ ॥
ବୋଲା ବିହସି ମହା ଅଭିମାନୀ। ମିଲା ହମହି କପି ଗୁର ବଡ ଗ୍ଯାନୀ ॥
ମୃତ୍ଯୁ ନିକଟ ଆଈ ଖଲ ତୋହୀ। ଲାଗେସି ଅଧମ ସିଖାଵନ ମୋହୀ ॥
ଉଲଟା ହୋଇହି କହ ହନୁମାନା। ମତିଭ୍ରମ ତୋର ପ୍ରଗଟ ମୈଂ ଜାନା ॥
ସୁନି କପି ବଚନ ବହୁତ ଖିସିଆନା। ବେଗି ନ ହରହୁଁ ମୂଢ କର ପ୍ରାନା ॥
ସୁନତ ନିସାଚର ମାରନ ଧାଏ। ସଚିଵନ୍ହ ସହିତ ବିଭୀଷନୁ ଆଏ।
ନାଇ ସୀସ କରି ବିନଯ ବହୂତା। ନୀତି ବିରୋଧ ନ ମାରିଅ ଦୂତା ॥
ଆନ ଦଂଡ କଛୁ କରିଅ ଗୋସାଁଈ। ସବହୀଂ କହା ମଂତ୍ର ଭଲ ଭାଈ ॥
ସୁନତ ବିହସି ବୋଲା ଦସକଂଧର। ଅଂଗ ଭଂଗ କରି ପଠଇଅ ବଂଦର ॥
ଦୋ. କପି କେଂ ମମତା ପୂଁଛ ପର ସବହି କହଉଁ ସମୁଝାଇ।
ତେଲ ବୋରି ପଟ ବାଁଧି ପୁନି ପାଵକ ଦେହୁ ଲଗାଇ ॥ ୨୪ ॥

ପୂଁଛହୀନ ବାନର ତହଁ ଜାଇହି। ତବ ସଠ ନିଜ ନାଥହି ଲଇ ଆଇହି ॥
ଜିନ୍ହ କୈ କୀନ୍ହସି ବହୁତ ବଡାଈ। ଦେଖେଉଁûମୈଂ ତିନ୍ହ କୈ ପ୍ରଭୁତାଈ ॥
ବଚନ ସୁନତ କପି ମନ ମୁସୁକାନା। ଭଇ ସହାଯ ସାରଦ ମୈଂ ଜାନା ॥
ଜାତୁଧାନ ସୁନି ରାଵନ ବଚନା। ଲାଗେ ରଚୈଂ ମୂଢ ସୋଇ ରଚନା ॥
ରହା ନ ନଗର ବସନ ଘୃତ ତେଲା। ବାଢୀ ପୂଁଛ କୀନ୍ହ କପି ଖେଲା ॥
କୌତୁକ କହଁ ଆଏ ପୁରବାସୀ। ମାରହିଂ ଚରନ କରହିଂ ବହୁ ହାଁସୀ ॥
ବାଜହିଂ ଢୋଲ ଦେହିଂ ସବ ତାରୀ। ନଗର ଫେରି ପୁନି ପୂଁଛ ପ୍ରଜାରୀ ॥
ପାଵକ ଜରତ ଦେଖି ହନୁମଂତା। ଭଯଉ ପରମ ଲଘୁ ରୁପ ତୁରଂତା ॥
ନିବୁକି ଚଢେଉ କପି କନକ ଅଟାରୀଂ। ଭଈ ସଭୀତ ନିସାଚର ନାରୀଂ ॥

ଦୋ. ହରି ପ୍ରେରିତ ତେହି ଅଵସର ଚଲେ ମରୁତ ଉନଚାସ।
ଅଟ୍ଟହାସ କରି ଗର୍ଜା କପି ବଢି ଲାଗ ଅକାସ ॥ ୨୫ ॥

ଦେହ ବିସାଲ ପରମ ହରୁଆଈ। ମଂଦିର ତେଂ ମଂଦିର ଚଢ ଧାଈ ॥
ଜରଇ ନଗର ଭା ଲୋଗ ବିହାଲା। ଝପଟ ଲପଟ ବହୁ କୋଟି କରାଲା ॥
ତାତ ମାତୁ ହା ସୁନିଅ ପୁକାରା। ଏହି ଅଵସର କୋ ହମହି ଉବାରା ॥
ହମ ଜୋ କହା ଯହ କପି ନହିଂ ହୋଈ। ବାନର ରୂପ ଧରେଂ ସୁର କୋଈ ॥
ସାଧୁ ଅଵଗ୍ଯା କର ଫଲୁ ଐସା। ଜରଇ ନଗର ଅନାଥ କର ଜୈସା ॥
ଜାରା ନଗରୁ ନିମିଷ ଏକ ମାହୀଂ। ଏକ ବିଭୀଷନ କର ଗୃହ ନାହୀଂ ॥
ତା କର ଦୂତ ଅନଲ ଜେହିଂ ସିରିଜା। ଜରା ନ ସୋ ତେହି କାରନ ଗିରିଜା ॥
ଉଲଟି ପଲଟି ଲଂକା ସବ ଜାରୀ। କୂଦି ପରା ପୁନି ସିଂଧୁ ମଝାରୀ ॥

ଦୋ. ପୂଁଛ ବୁଝାଇ ଖୋଇ ଶ୍ରମ ଧରି ଲଘୁ ରୂପ ବହୋରି।
ଜନକସୁତା କେ ଆଗେଂ ଠାଢ ଭଯଉ କର ଜୋରି ॥ ୨୬ ॥

ମାତୁ ମୋହି ଦୀଜେ କଛୁ ଚୀନ୍ହା। ଜୈସେଂ ରଘୁନାଯକ ମୋହି ଦୀନ୍ହା ॥
ଚୂଡାମନି ଉତାରି ତବ ଦଯଊ। ହରଷ ସମେତ ପଵନସୁତ ଲଯଊ ॥
କହେହୁ ତାତ ଅସ ମୋର ପ୍ରନାମା। ସବ ପ୍ରକାର ପ୍ରଭୁ ପୂରନକାମା ॥
ଦୀନ ଦଯାଲ ବିରିଦୁ ସଂଭାରୀ। ହରହୁ ନାଥ ମମ ସଂକଟ ଭାରୀ ॥
ତାତ ସକ୍ରସୁତ କଥା ସୁନାଏହୁ। ବାନ ପ୍ରତାପ ପ୍ରଭୁହି ସମୁଝାଏହୁ ॥
ମାସ ଦିଵସ ମହୁଁ ନାଥୁ ନ ଆଵା। ତୌ ପୁନି ମୋହି ଜିଅତ ନହିଂ ପାଵା ॥
କହୁ କପି କେହି ବିଧି ରାଖୌଂ ପ୍ରାନା। ତୁମ୍ହହୂ ତାତ କହତ ଅବ ଜାନା ॥
ତୋହି ଦେଖି ସୀତଲି ଭଇ ଛାତୀ। ପୁନି ମୋ କହୁଁ ସୋଇ ଦିନୁ ସୋ ରାତୀ ॥

ଦୋ. ଜନକସୁତହି ସମୁଝାଇ କରି ବହୁ ବିଧି ଧୀରଜୁ ଦୀନ୍ହ।
ଚରନ କମଲ ସିରୁ ନାଇ କପି ଗଵନୁ ରାମ ପହିଂ କୀନ୍ହ ॥ ୨୭ ॥

ଚଲତ ମହାଧୁନି ଗର୍ଜେସି ଭାରୀ। ଗର୍ଭ ସ୍ତ୍ରଵହିଂ ସୁନି ନିସିଚର ନାରୀ ॥
ନାଘି ସିଂଧୁ ଏହି ପାରହି ଆଵା। ସବଦ କିଲକିଲା କପିନ୍ହ ସୁନାଵା ॥
ହରଷେ ସବ ବିଲୋକି ହନୁମାନା। ନୂତନ ଜନ୍ମ କପିନ୍ହ ତବ ଜାନା ॥
ମୁଖ ପ୍ରସନ୍ନ ତନ ତେଜ ବିରାଜା। କୀନ୍ହେସି ରାମଚନ୍ଦ୍ର କର କାଜା ॥
ମିଲେ ସକଲ ଅତି ଭଏ ସୁଖାରୀ। ତଲଫତ ମୀନ ପାଵ ଜିମି ବାରୀ ॥
ଚଲେ ହରଷି ରଘୁନାଯକ ପାସା। ପୂଁଛତ କହତ ନଵଲ ଇତିହାସା ॥
ତବ ମଧୁବନ ଭୀତର ସବ ଆଏ। ଅଂଗଦ ସଂମତ ମଧୁ ଫଲ ଖାଏ ॥
ରଖଵାରେ ଜବ ବରଜନ ଲାଗେ। ମୁଷ୍ଟି ପ୍ରହାର ହନତ ସବ ଭାଗେ ॥

ଦୋ. ଜାଇ ପୁକାରେ ତେ ସବ ବନ ଉଜାର ଜୁବରାଜ।
ସୁନି ସୁଗ୍ରୀଵ ହରଷ କପି କରି ଆଏ ପ୍ରଭୁ କାଜ ॥ ୨୮ ॥

ଜୌଂ ନ ହୋତି ସୀତା ସୁଧି ପାଈ। ମଧୁବନ କେ ଫଲ ସକହିଂ କି ଖାଈ ॥
ଏହି ବିଧି ମନ ବିଚାର କର ରାଜା। ଆଇ ଗଏ କପି ସହିତ ସମାଜା ॥
ଆଇ ସବନ୍ହି ନାଵା ପଦ ସୀସା। ମିଲେଉ ସବନ୍ହି ଅତି ପ୍ରେମ କପୀସା ॥
ପୂଁଛୀ କୁସଲ କୁସଲ ପଦ ଦେଖୀ। ରାମ କୃପାଁ ଭା କାଜୁ ବିସେଷୀ ॥
ନାଥ କାଜୁ କୀନ୍ହେଉ ହନୁମାନା। ରାଖେ ସକଲ କପିନ୍ହ କେ ପ୍ରାନା ॥
ସୁନି ସୁଗ୍ରୀଵ ବହୁରି ତେହି ମିଲେଊ। କପିନ୍ହ ସହିତ ରଘୁପତି ପହିଂ ଚଲେଊ।
ରାମ କପିନ୍ହ ଜବ ଆଵତ ଦେଖା। କିଏଁ କାଜୁ ମନ ହରଷ ବିସେଷା ॥
ଫଟିକ ସିଲା ବୈଠେ ଦ୍ଵୌ ଭାଈ। ପରେ ସକଲ କପି ଚରନନ୍ହି ଜାଈ ॥

ଦୋ. ପ୍ରୀତି ସହିତ ସବ ଭେଟେ ରଘୁପତି କରୁନା ପୁଂଜ।
ପୂଁଛୀ କୁସଲ ନାଥ ଅବ କୁସଲ ଦେଖି ପଦ କଂଜ ॥ ୨୯ ॥

ଜାମଵଂତ କହ ସୁନୁ ରଘୁରାଯା। ଜା ପର ନାଥ କରହୁ ତୁମ୍ହ ଦାଯା ॥
ତାହି ସଦା ସୁଭ କୁସଲ ନିରଂତର। ସୁର ନର ମୁନି ପ୍ରସନ୍ନ ତା ଊପର ॥
ସୋଇ ବିଜଈ ବିନଈ ଗୁନ ସାଗର। ତାସୁ ସୁଜସୁ ତ୍ରେଲୋକ ଉଜାଗର ॥
ପ୍ରଭୁ କୀଂ କୃପା ଭଯଉ ସବୁ କାଜୂ। ଜନ୍ମ ହମାର ସୁଫଲ ଭା ଆଜୂ ॥
ନାଥ ପଵନସୁତ କୀନ୍ହି ଜୋ କରନୀ। ସହସହୁଁ ମୁଖ ନ ଜାଇ ସୋ ବରନୀ ॥
ପଵନତନଯ କେ ଚରିତ ସୁହାଏ। ଜାମଵଂତ ରଘୁପତିହି ସୁନାଏ ॥
ସୁନତ କୃପାନିଧି ମନ ଅତି ଭାଏ। ପୁନି ହନୁମାନ ହରଷି ହିଯଁ ଲାଏ ॥
କହହୁ ତାତ କେହି ଭାଁତି ଜାନକୀ। ରହତି କରତି ରଚ୍ଛା ସ୍ଵପ୍ରାନ କୀ ॥

ଦୋ. ନାମ ପାହରୁ ଦିଵସ ନିସି ଧ୍ଯାନ ତୁମ୍ହାର କପାଟ।
ଲୋଚନ ନିଜ ପଦ ଜଂତ୍ରିତ ଜାହିଂ ପ୍ରାନ କେହିଂ ବାଟ ॥ ୩୦ ॥

ଚଲତ ମୋହି ଚୂଡାମନି ଦୀନ୍ହୀ। ରଘୁପତି ହୃଦଯଁ ଲାଇ ସୋଇ ଲୀନ୍ହୀ ॥
ନାଥ ଜୁଗଲ ଲୋଚନ ଭରି ବାରୀ। ବଚନ କହେ କଛୁ ଜନକକୁମାରୀ ॥
ଅନୁଜ ସମେତ ଗହେହୁ ପ୍ରଭୁ ଚରନା। ଦୀନ ବଂଧୁ ପ୍ରନତାରତି ହରନା ॥
ମନ କ୍ରମ ବଚନ ଚରନ ଅନୁରାଗୀ। କେହି ଅପରାଧ ନାଥ ହୌଂ ତ୍ଯାଗୀ ॥
ଅଵଗୁନ ଏକ ମୋର ମୈଂ ମାନା। ବିଛୁରତ ପ୍ରାନ ନ କୀନ୍ହ ପଯାନା ॥
ନାଥ ସୋ ନଯନନ୍ହି କୋ ଅପରାଧା। ନିସରତ ପ୍ରାନ କରିହିଂ ହଠି ବାଧା ॥
ବିରହ ଅଗିନି ତନୁ ତୂଲ ସମୀରା। ସ୍ଵାସ ଜରଇ ଛନ ମାହିଂ ସରୀରା ॥
ନଯନ ସ୍ତ୍ରଵହି ଜଲୁ ନିଜ ହିତ ଲାଗୀ। ଜରୈଂ ନ ପାଵ ଦେହ ବିରହାଗୀ।
ସୀତା କେ ଅତି ବିପତି ବିସାଲା। ବିନହିଂ କହେଂ ଭଲି ଦୀନଦଯାଲା ॥

ଦୋ. ନିମିଷ ନିମିଷ କରୁନାନିଧି ଜାହିଂ କଲପ ସମ ବୀତି।
ବେଗି ଚଲିଯ ପ୍ରଭୁ ଆନିଅ ଭୁଜ ବଲ ଖଲ ଦଲ ଜୀତି ॥ ୩୧ ॥

ସୁନି ସୀତା ଦୁଖ ପ୍ରଭୁ ସୁଖ ଅଯନା। ଭରି ଆଏ ଜଲ ରାଜିଵ ନଯନା ॥
ବଚନ କାଁଯ ମନ ମମ ଗତି ଜାହୀ। ସପନେହୁଁ ବୂଝିଅ ବିପତି କି ତାହୀ ॥
କହ ହନୁମଂତ ବିପତି ପ୍ରଭୁ ସୋଈ। ଜବ ତଵ ସୁମିରନ ଭଜନ ନ ହୋଈ ॥
କେତିକ ବାତ ପ୍ରଭୁ ଜାତୁଧାନ କୀ। ରିପୁହି ଜୀତି ଆନିବୀ ଜାନକୀ ॥
ସୁନୁ କପି ତୋହି ସମାନ ଉପକାରୀ। ନହିଂ କୋଉ ସୁର ନର ମୁନି ତନୁଧାରୀ ॥
ପ୍ରତି ଉପକାର କରୌଂ କା ତୋରା। ସନମୁଖ ହୋଇ ନ ସକତ ମନ ମୋରା ॥
ସୁନୁ ସୁତ ଉରିନ ମୈଂ ନାହୀଂ। ଦେଖେଉଁ କରି ବିଚାର ମନ ମାହୀଂ ॥
ପୁନି ପୁନି କପିହି ଚିତଵ ସୁରତ୍ରାତା। ଲୋଚନ ନୀର ପୁଲକ ଅତି ଗାତା ॥

ଦୋ. ସୁନି ପ୍ରଭୁ ବଚନ ବିଲୋକି ମୁଖ ଗାତ ହରଷି ହନୁମଂତ।
ଚରନ ପରେଉ ପ୍ରେମାକୁଲ ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ଭଗଵଂତ ॥ ୩୨ ॥

ବାର ବାର ପ୍ରଭୁ ଚହଇ ଉଠାଵା। ପ୍ରେମ ମଗନ ତେହି ଉଠବ ନ ଭାଵା ॥
ପ୍ରଭୁ କର ପଂକଜ କପି କେଂ ସୀସା। ସୁମିରି ସୋ ଦସା ମଗନ ଗୌରୀସା ॥
ସାଵଧାନ ମନ କରି ପୁନି ସଂକର। ଲାଗେ କହନ କଥା ଅତି ସୁଂଦର ॥
କପି ଉଠାଇ ପ୍ରଭୁ ହୃଦଯଁ ଲଗାଵା। କର ଗହି ପରମ ନିକଟ ବୈଠାଵା ॥
କହୁ କପି ରାଵନ ପାଲିତ ଲଂକା। କେହି ବିଧି ଦହେଉ ଦୁର୍ଗ ଅତି ବଂକା ॥
ପ୍ରଭୁ ପ୍ରସନ୍ନ ଜାନା ହନୁମାନା। ବୋଲା ବଚନ ବିଗତ ଅଭିମାନା ॥
ସାଖାମୃଗ କେ ବଡି ମନୁସାଈ। ସାଖା ତେଂ ସାଖା ପର ଜାଈ ॥
ନାଘି ସିଂଧୁ ହାଟକପୁର ଜାରା। ନିସିଚର ଗନ ବିଧି ବିପିନ ଉଜାରା।
ସୋ ସବ ତଵ ପ୍ରତାପ ରଘୁରାଈ। ନାଥ ନ କଛୂ ମୋରି ପ୍ରଭୁତାଈ ॥

ଦୋ. ତା କହୁଁ ପ୍ରଭୁ କଛୁ ଅଗମ ନହିଂ ଜା ପର ତୁମ୍ହ ଅନୁକୁଲ।
ତବ ପ୍ରଭାଵଁ ବଡଵାନଲହିଂ ଜାରି ସକଇ ଖଲୁ ତୂଲ ॥ ୩୩ ॥

ନାଥ ଭଗତି ଅତି ସୁଖଦାଯନୀ। ଦେହୁ କୃପା କରି ଅନପାଯନୀ ॥
ସୁନି ପ୍ରଭୁ ପରମ ସରଲ କପି ବାନୀ। ଏଵମସ୍ତୁ ତବ କହେଉ ଭଵାନୀ ॥
ଉମା ରାମ ସୁଭାଉ ଜେହିଂ ଜାନା। ତାହି ଭଜନୁ ତଜି ଭାଵ ନ ଆନା ॥
ଯହ ସଂଵାଦ ଜାସୁ ଉର ଆଵା। ରଘୁପତି ଚରନ ଭଗତି ସୋଇ ପାଵା ॥
ସୁନି ପ୍ରଭୁ ବଚନ କହହିଂ କପିବୃଂଦା। ଜଯ ଜଯ ଜଯ କୃପାଲ ସୁଖକଂଦା ॥
ତବ ରଘୁପତି କପିପତିହି ବୋଲାଵା। କହା ଚଲୈଂ କର କରହୁ ବନାଵା ॥
ଅବ ବିଲଂବୁ କେହି କାରନ କୀଜେ। ତୁରତ କପିନ୍ହ କହୁଁ ଆଯସୁ ଦୀଜେ ॥
କୌତୁକ ଦେଖି ସୁମନ ବହୁ ବରଷୀ। ନଭ ତେଂ ଭଵନ ଚଲେ ସୁର ହରଷୀ ॥

ଦୋ. କପିପତି ବେଗି ବୋଲାଏ ଆଏ ଜୂଥପ ଜୂଥ।
ନାନା ବରନ ଅତୁଲ ବଲ ବାନର ଭାଲୁ ବରୂଥ ॥ ୩୪ ॥

ପ୍ରଭୁ ପଦ ପଂକଜ ନାଵହିଂ ସୀସା। ଗରଜହିଂ ଭାଲୁ ମହାବଲ କୀସା ॥
ଦେଖୀ ରାମ ସକଲ କପି ସେନା। ଚିତଇ କୃପା କରି ରାଜିଵ ନୈନା ॥
ରାମ କୃପା ବଲ ପାଇ କପିଂଦା। ଭଏ ପଚ୍ଛଜୁତ ମନହୁଁ ଗିରିଂଦା ॥
ହରଷି ରାମ ତବ କୀନ୍ହ ପଯାନା। ସଗୁନ ଭଏ ସୁଂଦର ସୁଭ ନାନା ॥
ଜାସୁ ସକଲ ମଂଗଲମଯ କୀତୀ। ତାସୁ ପଯାନ ସଗୁନ ଯହ ନୀତୀ ॥
ପ୍ରଭୁ ପଯାନ ଜାନା ବୈଦେହୀଂ। ଫରକି ବାମ ଅଁଗ ଜନୁ କହି ଦେହୀଂ ॥
ଜୋଇ ଜୋଇ ସଗୁନ ଜାନକିହି ହୋଈ। ଅସଗୁନ ଭଯଉ ରାଵନହି ସୋଈ ॥
ଚଲା କଟକୁ କୋ ବରନୈଂ ପାରା। ଗର୍ଜହି ବାନର ଭାଲୁ ଅପାରା ॥
ନଖ ଆଯୁଧ ଗିରି ପାଦପଧାରୀ। ଚଲେ ଗଗନ ମହି ଇଚ୍ଛାଚାରୀ ॥
କେହରିନାଦ ଭାଲୁ କପି କରହୀଂ। ଡଗମଗାହିଂ ଦିଗ୍ଗଜ ଚିକ୍କରହୀଂ ॥

ଛଂ. ଚିକ୍କରହିଂ ଦିଗ୍ଗଜ ଡୋଲ ମହି ଗିରି ଲୋଲ ସାଗର ଖରଭରେ।
ମନ ହରଷ ସଭ ଗଂଧର୍ବ ସୁର ମୁନି ନାଗ କିନ୍ନର ଦୁଖ ଟରେ ॥
କଟକଟହିଂ ମର୍କଟ ବିକଟ ଭଟ ବହୁ କୋଟି କୋଟିନ୍ହ ଧାଵହୀଂ।
ଜଯ ରାମ ପ୍ରବଲ ପ୍ରତାପ କୋସଲନାଥ ଗୁନ ଗନ ଗାଵହୀଂ ॥ ୧ ॥

ସହି ସକ ନ ଭାର ଉଦାର ଅହିପତି ବାର ବାରହିଂ ମୋହଈ।
ଗହ ଦସନ ପୁନି ପୁନି କମଠ ପୃଷ୍ଟ କଠୋର ସୋ କିମି ସୋହଈ ॥
ରଘୁବୀର ରୁଚିର ପ୍ରଯାନ ପ୍ରସ୍ଥିତି ଜାନି ପରମ ସୁହାଵନୀ।
ଜନୁ କମଠ ଖର୍ପର ସର୍ପରାଜ ସୋ ଲିଖତ ଅବିଚଲ ପାଵନୀ ॥ ୨ ॥

ଦୋ. ଏହି ବିଧି ଜାଇ କୃପାନିଧି ଉତରେ ସାଗର ତୀର।
ଜହଁ ତହଁ ଲାଗେ ଖାନ ଫଲ ଭାଲୁ ବିପୁଲ କପି ବୀର ॥ ୩୫ ॥

ଉହାଁ ନିସାଚର ରହହିଂ ସସଂକା। ଜବ ତେ ଜାରି ଗଯଉ କପି ଲଂକା ॥
ନିଜ ନିଜ ଗୃହଁ ସବ କରହିଂ ବିଚାରା। ନହିଂ ନିସିଚର କୁଲ କେର ଉବାରା ॥
ଜାସୁ ଦୂତ ବଲ ବରନି ନ ଜାଈ। ତେହି ଆଏଁ ପୁର କଵନ ଭଲାଈ ॥
ଦୂତନ୍ହି ସନ ସୁନି ପୁରଜନ ବାନୀ। ମଂଦୋଦରୀ ଅଧିକ ଅକୁଲାନୀ ॥
ରହସି ଜୋରି କର ପତି ପଗ ଲାଗୀ। ବୋଲୀ ବଚନ ନୀତି ରସ ପାଗୀ ॥
କଂତ କରଷ ହରି ସନ ପରିହରହୂ। ମୋର କହା ଅତି ହିତ ହିଯଁ ଧରହୁ ॥
ସମୁଝତ ଜାସୁ ଦୂତ କଇ କରନୀ। ସ୍ତ୍ରଵହୀଂ ଗର୍ଭ ରଜନୀଚର ଧରନୀ ॥
ତାସୁ ନାରି ନିଜ ସଚିଵ ବୋଲାଈ। ପଠଵହୁ କଂତ ଜୋ ଚହହୁ ଭଲାଈ ॥
ତବ କୁଲ କମଲ ବିପିନ ଦୁଖଦାଈ। ସୀତା ସୀତ ନିସା ସମ ଆଈ ॥
ସୁନହୁ ନାଥ ସୀତା ବିନୁ ଦୀନ୍ହେଂ। ହିତ ନ ତୁମ୍ହାର ସଂଭୁ ଅଜ କୀନ୍ହେଂ ॥

ଦୋ. -ରାମ ବାନ ଅହି ଗନ ସରିସ ନିକର ନିସାଚର ଭେକ।
ଜବ ଲଗି ଗ୍ରସତ ନ ତବ ଲଗି ଜତନୁ କରହୁ ତଜି ଟେକ ॥ ୩୬ ॥

ଶ୍ରଵନ ସୁନୀ ସଠ ତା କରି ବାନୀ। ବିହସା ଜଗତ ବିଦିତ ଅଭିମାନୀ ॥
ସଭଯ ସୁଭାଉ ନାରି କର ସାଚା। ମଂଗଲ ମହୁଁ ଭଯ ମନ ଅତି କାଚା ॥
ଜୌଂ ଆଵଇ ମର୍କଟ କଟକାଈ। ଜିଅହିଂ ବିଚାରେ ନିସିଚର ଖାଈ ॥
କଂପହିଂ ଲୋକପ ଜାକୀ ତ୍ରାସା। ତାସୁ ନାରି ସଭୀତ ବଡି ହାସା ॥
ଅସ କହି ବିହସି ତାହି ଉର ଲାଈ। ଚଲେଉ ସଭାଁ ମମତା ଅଧିକାଈ ॥
ମଂଦୋଦରୀ ହୃଦଯଁ କର ଚିଂତା। ଭଯଉ କଂତ ପର ବିଧି ବିପରୀତା ॥
ବୈଠେଉ ସଭାଁ ଖବରି ଅସି ପାଈ। ସିଂଧୁ ପାର ସେନା ସବ ଆଈ ॥
ବୂଝେସି ସଚିଵ ଉଚିତ ମତ କହହୂ। ତେ ସବ ହଁସେ ମଷ୍ଟ କରି ରହହୂ ॥
ଜିତେହୁ ସୁରାସୁର ତବ ଶ୍ରମ ନାହୀଂ। ନର ବାନର କେହି ଲେଖେ ମାହୀ ॥

ଦୋ. ସଚିଵ ବୈଦ ଗୁର ତୀନି ଜୌଂ ପ୍ରିଯ ବୋଲହିଂ ଭଯ ଆସ।
ରାଜ ଧର୍ମ ତନ ତୀନି କର ହୋଇ ବେଗିହୀଂ ନାସ ॥ ୩୭ ॥

ସୋଇ ରାଵନ କହୁଁ ବନି ସହାଈ। ଅସ୍ତୁତି କରହିଂ ସୁନାଇ ସୁନାଈ ॥
ଅଵସର ଜାନି ବିଭୀଷନୁ ଆଵା। ଭ୍ରାତା ଚରନ ସୀସୁ ତେହିଂ ନାଵା ॥
ପୁନି ସିରୁ ନାଇ ବୈଠ ନିଜ ଆସନ। ବୋଲା ବଚନ ପାଇ ଅନୁସାସନ ॥
ଜୌ କୃପାଲ ପୂଁଛିହୁ ମୋହି ବାତା। ମତି ଅନୁରୁପ କହଉଁ ହିତ ତାତା ॥
ଜୋ ଆପନ ଚାହୈ କଲ୍ଯାନା। ସୁଜସୁ ସୁମତି ସୁଭ ଗତି ସୁଖ ନାନା ॥
ସୋ ପରନାରି ଲିଲାର ଗୋସାଈଂ। ତଜଉ ଚଉଥି କେ ଚଂଦ କି ନାଈ ॥
ଚୌଦହ ଭୁଵନ ଏକ ପତି ହୋଈ। ଭୂତଦ୍ରୋହ ତିଷ୍ଟଇ ନହିଂ ସୋଈ ॥
ଗୁନ ସାଗର ନାଗର ନର ଜୋଊ। ଅଲପ ଲୋଭ ଭଲ କହଇ ନ କୋଊ ॥

ଦୋ. କାମ କ୍ରୋଧ ମଦ ଲୋଭ ସବ ନାଥ ନରକ କେ ପଂଥ।
ସବ ପରିହରି ରଘୁବୀରହି ଭଜହୁ ଭଜହିଂ ଜେହି ସଂତ ॥ ୩୮ ॥

ତାତ ରାମ ନହିଂ ନର ଭୂପାଲା। ଭୁଵନେସ୍ଵର କାଲହୁ କର କାଲା ॥
ବ୍ରହ୍ମ ଅନାମଯ ଅଜ ଭଗଵଂତା। ବ୍ଯାପକ ଅଜିତ ଅନାଦି ଅନଂତା ॥
ଗୋ ଦ୍ଵିଜ ଧେନୁ ଦେଵ ହିତକାରୀ। କୃପାସିଂଧୁ ମାନୁଷ ତନୁଧାରୀ ॥
ଜନ ରଂଜନ ଭଂଜନ ଖଲ ବ୍ରାତା। ବେଦ ଧର୍ମ ରଚ୍ଛକ ସୁନୁ ଭ୍ରାତା ॥
ତାହି ବଯରୁ ତଜି ନାଇଅ ମାଥା। ପ୍ରନତାରତି ଭଂଜନ ରଘୁନାଥା ॥
ଦେହୁ ନାଥ ପ୍ରଭୁ କହୁଁ ବୈଦେହୀ। ଭଜହୁ ରାମ ବିନୁ ହେତୁ ସନେହୀ ॥
ସରନ ଗଏଁ ପ୍ରଭୁ ତାହୁ ନ ତ୍ଯାଗା। ବିସ୍ଵ ଦ୍ରୋହ କୃତ ଅଘ ଜେହି ଲାଗା ॥
ଜାସୁ ନାମ ତ୍ରଯ ତାପ ନସାଵନ। ସୋଇ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଗଟ ସମୁଝୁ ଜିଯଁ ରାଵନ ॥

ଦୋ. ବାର ବାର ପଦ ଲାଗଉଁ ବିନଯ କରଉଁ ଦସସୀସ।
ପରିହରି ମାନ ମୋହ ମଦ ଭଜହୁ କୋସଲାଧୀସ ॥ ୩୯(କ) ॥

ମୁନି ପୁଲସ୍ତି ନିଜ ସିଷ୍ଯ ସନ କହି ପଠଈ ଯହ ବାତ।
ତୁରତ ସୋ ମୈଂ ପ୍ରଭୁ ସନ କହୀ ପାଇ ସୁଅଵସରୁ ତାତ ॥ ୩୯(ଖ) ॥

ମାଲ୍ଯଵଂତ ଅତି ସଚିଵ ସଯାନା। ତାସୁ ବଚନ ସୁନି ଅତି ସୁଖ ମାନା ॥
ତାତ ଅନୁଜ ତଵ ନୀତି ବିଭୂଷନ। ସୋ ଉର ଧରହୁ ଜୋ କହତ ବିଭୀଷନ ॥
ରିପୁ ଉତକରଷ କହତ ସଠ ଦୋଊ। ଦୂରି ନ କରହୁ ଇହାଁ ହଇ କୋଊ ॥
ମାଲ୍ଯଵଂତ ଗୃହ ଗଯଉ ବହୋରୀ। କହଇ ବିଭୀଷନୁ ପୁନି କର ଜୋରୀ ॥
ସୁମତି କୁମତି ସବ କେଂ ଉର ରହହୀଂ। ନାଥ ପୁରାନ ନିଗମ ଅସ କହହୀଂ ॥
ଜହାଁ ସୁମତି ତହଁ ସଂପତି ନାନା। ଜହାଁ କୁମତି ତହଁ ବିପତି ନିଦାନା ॥
ତଵ ଉର କୁମତି ବସୀ ବିପରୀତା। ହିତ ଅନହିତ ମାନହୁ ରିପୁ ପ୍ରୀତା ॥
କାଲରାତି ନିସିଚର କୁଲ କେରୀ। ତେହି ସୀତା ପର ପ୍ରୀତି ଘନେରୀ ॥

ଦୋ. ତାତ ଚରନ ଗହି ମାଗଉଁ ରାଖହୁ ମୋର ଦୁଲାର।
ସୀତ ଦେହୁ ରାମ କହୁଁ ଅହିତ ନ ହୋଇ ତୁମ୍ହାର ॥ ୪୦ ॥

ବୁଧ ପୁରାନ ଶ୍ରୁତି ସଂମତ ବାନୀ। କହୀ ବିଭୀଷନ ନୀତି ବଖାନୀ ॥
ସୁନତ ଦସାନନ ଉଠା ରିସାଈ। ଖଲ ତୋହି ନିକଟ ମୁତ୍ଯୁ ଅବ ଆଈ ॥
ଜିଅସି ସଦା ସଠ ମୋର ଜିଆଵା। ରିପୁ କର ପଚ୍ଛ ମୂଢ ତୋହି ଭାଵା ॥
କହସି ନ ଖଲ ଅସ କୋ ଜଗ ମାହୀଂ। ଭୁଜ ବଲ ଜାହି ଜିତା ମୈଂ ନାହୀ ॥
ମମ ପୁର ବସି ତପସିନ୍ହ ପର ପ୍ରୀତୀ। ସଠ ମିଲୁ ଜାଇ ତିନ୍ହହି କହୁ ନୀତୀ ॥
ଅସ କହି କୀନ୍ହେସି ଚରନ ପ୍ରହାରା। ଅନୁଜ ଗହେ ପଦ ବାରହିଂ ବାରା ॥
ଉମା ସଂତ କଇ ଇହଇ ବଡାଈ। ମଂଦ କରତ ଜୋ କରଇ ଭଲାଈ ॥
ତୁମ୍ହ ପିତୁ ସରିସ ଭଲେହିଂ ମୋହି ମାରା। ରାମୁ ଭଜେଂ ହିତ ନାଥ ତୁମ୍ହାରା ॥
ସଚିଵ ସଂଗ ଲୈ ନଭ ପଥ ଗଯଊ। ସବହି ସୁନାଇ କହତ ଅସ ଭଯଊ ॥
ଦୋ୦=ରାମୁ ସତ୍ଯସଂକଲ୍ପ ପ୍ରଭୁ ସଭା କାଲବସ ତୋରି।

ମୈ ରଘୁବୀର ସରନ ଅବ ଜାଉଁ ଦେହୁ ଜନି ଖୋରି ॥ ୪୧ ॥

ଅସ କହି ଚଲା ବିଭୀଷନୁ ଜବହୀଂ। ଆଯୂହୀନ ଭଏ ସବ ତବହୀଂ ॥
ସାଧୁ ଅଵଗ୍ଯା ତୁରତ ଭଵାନୀ। କର କଲ୍ଯାନ ଅଖିଲ କୈ ହାନୀ ॥
ରାଵନ ଜବହିଂ ବିଭୀଷନ ତ୍ଯାଗା। ଭଯଉ ବିଭଵ ବିନୁ ତବହିଂ ଅଭାଗା ॥
ଚଲେଉ ହରଷି ରଘୁନାଯକ ପାହୀଂ। କରତ ମନୋରଥ ବହୁ ମନ ମାହୀଂ ॥
ଦେଖିହଉଁ ଜାଇ ଚରନ ଜଲଜାତା। ଅରୁନ ମୃଦୁଲ ସେଵକ ସୁଖଦାତା ॥
ଜେ ପଦ ପରସି ତରୀ ରିଷିନାରୀ। ଦଂଡକ କାନନ ପାଵନକାରୀ ॥
ଜେ ପଦ ଜନକସୁତାଁ ଉର ଲାଏ। କପଟ କୁରଂଗ ସଂଗ ଧର ଧାଏ ॥
ହର ଉର ସର ସରୋଜ ପଦ ଜେଈ। ଅହୋଭାଗ୍ଯ ମୈ ଦେଖିହଉଁ ତେଈ ॥
ଦୋ୦= ଜିନ୍ହ ପାଯନ୍ହ କେ ପାଦୁକନ୍ହି ଭରତୁ ରହେ ମନ ଲାଇ।

ତେ ପଦ ଆଜୁ ବିଲୋକିହଉଁ ଇନ୍ହ ନଯନନ୍ହି ଅବ ଜାଇ ॥ ୪୨ ॥

ଏହି ବିଧି କରତ ସପ୍ରେମ ବିଚାରା। ଆଯଉ ସପଦି ସିଂଧୁ ଏହିଂ ପାରା ॥
କପିନ୍ହ ବିଭୀଷନୁ ଆଵତ ଦେଖା। ଜାନା କୋଉ ରିପୁ ଦୂତ ବିସେଷା ॥
ତାହି ରାଖି କପୀସ ପହିଂ ଆଏ। ସମାଚାର ସବ ତାହି ସୁନାଏ ॥
କହ ସୁଗ୍ରୀଵ ସୁନହୁ ରଘୁରାଈ। ଆଵା ମିଲନ ଦସାନନ ଭାଈ ॥
କହ ପ୍ରଭୁ ସଖା ବୂଝିଐ କାହା। କହଇ କପୀସ ସୁନହୁ ନରନାହା ॥
ଜାନି ନ ଜାଇ ନିସାଚର ମାଯା। କାମରୂପ କେହି କାରନ ଆଯା ॥
ଭେଦ ହମାର ଲେନ ସଠ ଆଵା। ରାଖିଅ ବାଁଧି ମୋହି ଅସ ଭାଵା ॥
ସଖା ନୀତି ତୁମ୍ହ ନୀକି ବିଚାରୀ। ମମ ପନ ସରନାଗତ ଭଯହାରୀ ॥
ସୁନି ପ୍ରଭୁ ବଚନ ହରଷ ହନୁମାନା। ସରନାଗତ ବଚ୍ଛଲ ଭଗଵାନା ॥
ଦୋ୦=ସରନାଗତ କହୁଁ ଜେ ତଜହିଂ ନିଜ ଅନହିତ ଅନୁମାନି।

ତେ ନର ପାଵଁର ପାପମଯ ତିନ୍ହହି ବିଲୋକତ ହାନି ॥ ୪୩ ॥

କୋଟି ବିପ୍ର ବଧ ଲାଗହିଂ ଜାହୂ। ଆଏଁ ସରନ ତଜଉଁ ନହିଂ ତାହୂ ॥
ସନମୁଖ ହୋଇ ଜୀଵ ମୋହି ଜବହୀଂ। ଜନ୍ମ କୋଟି ଅଘ ନାସହିଂ ତବହୀଂ ॥
ପାପଵଂତ କର ସହଜ ସୁଭାଊ। ଭଜନୁ ମୋର ତେହି ଭାଵ ନ କାଊ ॥
ଜୌଂ ପୈ ଦୁଷ୍ଟହୃଦଯ ସୋଇ ହୋଈ। ମୋରେଂ ସନମୁଖ ଆଵ କି ସୋଈ ॥
ନିର୍ମଲ ମନ ଜନ ସୋ ମୋହି ପାଵା। ମୋହି କପଟ ଛଲ ଛିଦ୍ର ନ ଭାଵା ॥
ଭେଦ ଲେନ ପଠଵା ଦସସୀସା। ତବହୁଁ ନ କଛୁ ଭଯ ହାନି କପୀସା ॥
ଜଗ ମହୁଁ ସଖା ନିସାଚର ଜେତେ। ଲଛିମନୁ ହନଇ ନିମିଷ ମହୁଁ ତେତେ ॥
ଜୌଂ ସଭୀତ ଆଵା ସରନାଈ। ରଖିହଉଁ ତାହି ପ୍ରାନ କୀ ନାଈ ॥
ଦୋ୦=ଉଭଯ ଭାଁତି ତେହି ଆନହୁ ହଁସି କହ କୃପାନିକେତ।

ଜଯ କୃପାଲ କହି ଚଲେ ଅଂଗଦ ହନୂ ସମେତ ॥ ୪୪ ॥

ସାଦର ତେହି ଆଗେଂ କରି ବାନର। ଚଲେ ଜହାଁ ରଘୁପତି କରୁନାକର ॥
ଦୂରିହି ତେ ଦେଖେ ଦ୍ଵୌ ଭ୍ରାତା। ନଯନାନଂଦ ଦାନ କେ ଦାତା ॥
ବହୁରି ରାମ ଛବିଧାମ ବିଲୋକୀ। ରହେଉ ଠଟୁକି ଏକଟକ ପଲ ରୋକୀ ॥
ଭୁଜ ପ୍ରଲଂବ କଂଜାରୁନ ଲୋଚନ। ସ୍ଯାମଲ ଗାତ ପ୍ରନତ ଭଯ ମୋଚନ ॥
ସିଂଘ କଂଧ ଆଯତ ଉର ସୋହା। ଆନନ ଅମିତ ମଦନ ମନ ମୋହା ॥
ନଯନ ନୀର ପୁଲକିତ ଅତି ଗାତା। ମନ ଧରି ଧୀର କହୀ ମୃଦୁ ବାତା ॥
ନାଥ ଦସାନନ କର ମୈଂ ଭ୍ରାତା। ନିସିଚର ବଂସ ଜନମ ସୁରତ୍ରାତା ॥
ସହଜ ପାପପ୍ରିଯ ତାମସ ଦେହା। ଜଥା ଉଲୂକହି ତମ ପର ନେହା ॥

ଦୋ. ଶ୍ରଵନ ସୁଜସୁ ସୁନି ଆଯଉଁ ପ୍ରଭୁ ଭଂଜନ ଭଵ ଭୀର।
ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ଆରତି ହରନ ସରନ ସୁଖଦ ରଘୁବୀର ॥ ୪୫ ॥

ଅସ କହି କରତ ଦଂଡଵତ ଦେଖା। ତୁରତ ଉଠେ ପ୍ରଭୁ ହରଷ ବିସେଷା ॥
ଦୀନ ବଚନ ସୁନି ପ୍ରଭୁ ମନ ଭାଵା। ଭୁଜ ବିସାଲ ଗହି ହୃଦଯଁ ଲଗାଵା ॥
ଅନୁଜ ସହିତ ମିଲି ଢିଗ ବୈଠାରୀ। ବୋଲେ ବଚନ ଭଗତ ଭଯହାରୀ ॥
କହୁ ଲଂକେସ ସହିତ ପରିଵାରା। କୁସଲ କୁଠାହର ବାସ ତୁମ୍ହାରା ॥
ଖଲ ମଂଡଲୀଂ ବସହୁ ଦିନୁ ରାତୀ। ସଖା ଧରମ ନିବହଇ କେହି ଭାଁତୀ ॥
ମୈଂ ଜାନଉଁ ତୁମ୍ହାରି ସବ ରୀତୀ। ଅତି ନଯ ନିପୁନ ନ ଭାଵ ଅନୀତୀ ॥
ବରୁ ଭଲ ବାସ ନରକ କର ତାତା। ଦୁଷ୍ଟ ସଂଗ ଜନି ଦେଇ ବିଧାତା ॥
ଅବ ପଦ ଦେଖି କୁସଲ ରଘୁରାଯା। ଜୌଂ ତୁମ୍ହ କୀନ୍ହ ଜାନି ଜନ ଦାଯା ॥

ଦୋ. ତବ ଲଗି କୁସଲ ନ ଜୀଵ କହୁଁ ସପନେହୁଁ ମନ ବିଶ୍ରାମ।
ଜବ ଲଗି ଭଜତ ନ ରାମ କହୁଁ ସୋକ ଧାମ ତଜି କାମ ॥ ୪୬ ॥

ତବ ଲଗି ହୃଦଯଁ ବସତ ଖଲ ନାନା। ଲୋଭ ମୋହ ମଚ୍ଛର ମଦ ମାନା ॥
ଜବ ଲଗି ଉର ନ ବସତ ରଘୁନାଥା। ଧରେଂ ଚାପ ସାଯକ କଟି ଭାଥା ॥
ମମତା ତରୁନ ତମୀ ଅଁଧିଆରୀ। ରାଗ ଦ୍ଵେଷ ଉଲୂକ ସୁଖକାରୀ ॥
ତବ ଲଗି ବସତି ଜୀଵ ମନ ମାହୀଂ। ଜବ ଲଗି ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତାପ ରବି ନାହୀଂ ॥
ଅବ ମୈଂ କୁସଲ ମିଟେ ଭଯ ଭାରେ। ଦେଖି ରାମ ପଦ କମଲ ତୁମ୍ହାରେ ॥
ତୁମ୍ହ କୃପାଲ ଜା ପର ଅନୁକୂଲା। ତାହି ନ ବ୍ଯାପ ତ୍ରିବିଧ ଭଵ ସୂଲା ॥
ମୈଂ ନିସିଚର ଅତି ଅଧମ ସୁଭାଊ। ସୁଭ ଆଚରନୁ କୀନ୍ହ ନହିଂ କାଊ ॥
ଜାସୁ ରୂପ ମୁନି ଧ୍ଯାନ ନ ଆଵା। ତେହିଂ ପ୍ରଭୁ ହରଷି ହୃଦଯଁ ମୋହି ଲାଵା ॥

ଦୋ. -ଅହୋଭାଗ୍ଯ ମମ ଅମିତ ଅତି ରାମ କୃପା ସୁଖ ପୁଂଜ।
ଦେଖେଉଁ ନଯନ ବିରଂଚି ସିବ ସେବ୍ଯ ଜୁଗଲ ପଦ କଂଜ ॥ ୪୭ ॥

ସୁନହୁ ସଖା ନିଜ କହଉଁ ସୁଭାଊ। ଜାନ ଭୁସୁଂଡି ସଂଭୁ ଗିରିଜାଊ ॥
ଜୌଂ ନର ହୋଇ ଚରାଚର ଦ୍ରୋହୀ। ଆଵେ ସଭଯ ସରନ ତକି ମୋହୀ ॥
ତଜି ମଦ ମୋହ କପଟ ଛଲ ନାନା। କରଉଁ ସଦ୍ଯ ତେହି ସାଧୁ ସମାନା ॥
ଜନନୀ ଜନକ ବଂଧୁ ସୁତ ଦାରା। ତନୁ ଧନୁ ଭଵନ ସୁହ୍ରଦ ପରିଵାରା ॥
ସବ କୈ ମମତା ତାଗ ବଟୋରୀ। ମମ ପଦ ମନହି ବାଁଧ ବରି ଡୋରୀ ॥
ସମଦରସୀ ଇଚ୍ଛା କଛୁ ନାହୀଂ। ହରଷ ସୋକ ଭଯ ନହିଂ ମନ ମାହୀଂ ॥
ଅସ ସଜ୍ଜନ ମମ ଉର ବସ କୈସେଂ। ଲୋଭୀ ହୃଦଯଁ ବସଇ ଧନୁ ଜୈସେଂ ॥
ତୁମ୍ହ ସାରିଖେ ସଂତ ପ୍ରିଯ ମୋରେଂ। ଧରଉଁ ଦେହ ନହିଂ ଆନ ନିହୋରେଂ ॥

ଦୋ. ସଗୁନ ଉପାସକ ପରହିତ ନିରତ ନୀତି ଦୃଢ ନେମ।
ତେ ନର ପ୍ରାନ ସମାନ ମମ ଜିନ୍ହ କେଂ ଦ୍ଵିଜ ପଦ ପ୍ରେମ ॥ ୪୮ ॥

ସୁନୁ ଲଂକେସ ସକଲ ଗୁନ ତୋରେଂ। ତାତେଂ ତୁମ୍ହ ଅତିସଯ ପ୍ରିଯ ମୋରେଂ ॥
ରାମ ବଚନ ସୁନି ବାନର ଜୂଥା। ସକଲ କହହିଂ ଜଯ କୃପା ବରୂଥା ॥
ସୁନତ ବିଭୀଷନୁ ପ୍ରଭୁ କୈ ବାନୀ। ନହିଂ ଅଘାତ ଶ୍ରଵନାମୃତ ଜାନୀ ॥
ପଦ ଅଂବୁଜ ଗହି ବାରହିଂ ବାରା। ହୃଦଯଁ ସମାତ ନ ପ୍ରେମୁ ଅପାରା ॥
ସୁନହୁ ଦେଵ ସଚରାଚର ସ୍ଵାମୀ। ପ୍ରନତପାଲ ଉର ଅଂତରଜାମୀ ॥
ଉର କଛୁ ପ୍ରଥମ ବାସନା ରହୀ। ପ୍ରଭୁ ପଦ ପ୍ରୀତି ସରିତ ସୋ ବହୀ ॥
ଅବ କୃପାଲ ନିଜ ଭଗତି ପାଵନୀ। ଦେହୁ ସଦା ସିଵ ମନ ଭାଵନୀ ॥
ଏଵମସ୍ତୁ କହି ପ୍ରଭୁ ରନଧୀରା। ମାଗା ତୁରତ ସିଂଧୁ କର ନୀରା ॥
ଜଦପି ସଖା ତଵ ଇଚ୍ଛା ନାହୀଂ। ମୋର ଦରସୁ ଅମୋଘ ଜଗ ମାହୀଂ ॥
ଅସ କହି ରାମ ତିଲକ ତେହି ସାରା। ସୁମନ ବୃଷ୍ଟି ନଭ ଭଈ ଅପାରା ॥

ଦୋ. ରାଵନ କ୍ରୋଧ ଅନଲ ନିଜ ସ୍ଵାସ ସମୀର ପ୍ରଚଂଡ।
ଜରତ ବିଭୀଷନୁ ରାଖେଉ ଦୀନ୍ହେହୁ ରାଜୁ ଅଖଂଡ ॥ ୪୯(କ) ॥

ଜୋ ସଂପତି ସିଵ ରାଵନହି ଦୀନ୍ହି ଦିଏଁ ଦସ ମାଥ।
ସୋଇ ସଂପଦା ବିଭୀଷନହି ସକୁଚି ଦୀନ୍ହ ରଘୁନାଥ ॥ ୪୯(ଖ) ॥

ଅସ ପ୍ରଭୁ ଛାଡି ଭଜହିଂ ଜେ ଆନା। ତେ ନର ପସୁ ବିନୁ ପୂଁଛ ବିଷାନା ॥
ନିଜ ଜନ ଜାନି ତାହି ଅପନାଵା। ପ୍ରଭୁ ସୁଭାଵ କପି କୁଲ ମନ ଭାଵା ॥
ପୁନି ସର୍ବଗ୍ଯ ସର୍ବ ଉର ବାସୀ। ସର୍ବରୂପ ସବ ରହିତ ଉଦାସୀ ॥
ବୋଲେ ବଚନ ନୀତି ପ୍ରତିପାଲକ। କାରନ ମନୁଜ ଦନୁଜ କୁଲ ଘାଲକ ॥
ସୁନୁ କପୀସ ଲଂକାପତି ବୀରା। କେହି ବିଧି ତରିଅ ଜଲଧି ଗଂଭୀରା ॥
ସଂକୁଲ ମକର ଉରଗ ଝଷ ଜାତୀ। ଅତି ଅଗାଧ ଦୁସ୍ତର ସବ ଭାଁତୀ ॥
କହ ଲଂକେସ ସୁନହୁ ରଘୁନାଯକ। କୋଟି ସିଂଧୁ ସୋଷକ ତଵ ସାଯକ ॥
ଜଦ୍ଯପି ତଦପି ନୀତି ଅସି ଗାଈ। ବିନଯ କରିଅ ସାଗର ସନ ଜାଈ ॥

ଦୋ. ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ହାର କୁଲଗୁର ଜଲଧି କହିହି ଉପାଯ ବିଚାରି।
ବିନୁ ପ୍ରଯାସ ସାଗର ତରିହି ସକଲ ଭାଲୁ କପି ଧାରି ॥ ୫୦ ॥

ସଖା କହୀ ତୁମ୍ହ ନୀକି ଉପାଈ। କରିଅ ଦୈଵ ଜୌଂ ହୋଇ ସହାଈ ॥
ମଂତ୍ର ନ ଯହ ଲଛିମନ ମନ ଭାଵା। ରାମ ବଚନ ସୁନି ଅତି ଦୁଖ ପାଵା ॥
ନାଥ ଦୈଵ କର କଵନ ଭରୋସା। ସୋଷିଅ ସିଂଧୁ କରିଅ ମନ ରୋସା ॥
କାଦର ମନ କହୁଁ ଏକ ଅଧାରା। ଦୈଵ ଦୈଵ ଆଲସୀ ପୁକାରା ॥
ସୁନତ ବିହସି ବୋଲେ ରଘୁବୀରା। ଐସେହିଂ କରବ ଧରହୁ ମନ ଧୀରା ॥
ଅସ କହି ପ୍ରଭୁ ଅନୁଜହି ସମୁଝାଈ। ସିଂଧୁ ସମୀପ ଗଏ ରଘୁରାଈ ॥
ପ୍ରଥମ ପ୍ରନାମ କୀନ୍ହ ସିରୁ ନାଈ। ବୈଠେ ପୁନି ତଟ ଦର୍ଭ ଡସାଈ ॥
ଜବହିଂ ବିଭୀଷନ ପ୍ରଭୁ ପହିଂ ଆଏ। ପାଛେଂ ରାଵନ ଦୂତ ପଠାଏ ॥

ଦୋ. ସକଲ ଚରିତ ତିନ୍ହ ଦେଖେ ଧରେଂ କପଟ କପି ଦେହ।
ପ୍ରଭୁ ଗୁନ ହୃଦଯଁ ସରାହହିଂ ସରନାଗତ ପର ନେହ ॥ ୫୧ ॥

ପ୍ରଗଟ ବଖାନହିଂ ରାମ ସୁଭାଊ। ଅତି ସପ୍ରେମ ଗା ବିସରି ଦୁରାଊ ॥
ରିପୁ କେ ଦୂତ କପିନ୍ହ ତବ ଜାନେ। ସକଲ ବାଁଧି କପୀସ ପହିଂ ଆନେ ॥
କହ ସୁଗ୍ରୀଵ ସୁନହୁ ସବ ବାନର। ଅଂଗ ଭଂଗ କରି ପଠଵହୁ ନିସିଚର ॥
ସୁନି ସୁଗ୍ରୀଵ ବଚନ କପି ଧାଏ। ବାଁଧି କଟକ ଚହୁ ପାସ ଫିରାଏ ॥
ବହୁ ପ୍ରକାର ମାରନ କପି ଲାଗେ। ଦୀନ ପୁକାରତ ତଦପି ନ ତ୍ଯାଗେ ॥
ଜୋ ହମାର ହର ନାସା କାନା। ତେହି କୋସଲାଧୀସ କୈ ଆନା ॥
ସୁନି ଲଛିମନ ସବ ନିକଟ ବୋଲାଏ। ଦଯା ଲାଗି ହଁସି ତୁରତ ଛୋଡାଏ ॥
ରାଵନ କର ଦୀଜହୁ ଯହ ପାତୀ। ଲଛିମନ ବଚନ ବାଚୁ କୁଲଘାତୀ ॥

ଦୋ. କହେହୁ ମୁଖାଗର ମୂଢ ସନ ମମ ସଂଦେସୁ ଉଦାର।
ସୀତା ଦେଇ ମିଲେହୁ ନ ତ ଆଵା କାଲ ତୁମ୍ହାର ॥ ୫୨ ॥

ତୁରତ ନାଇ ଲଛିମନ ପଦ ମାଥା। ଚଲେ ଦୂତ ବରନତ ଗୁନ ଗାଥା ॥
କହତ ରାମ ଜସୁ ଲଂକାଁ ଆଏ। ରାଵନ ଚରନ ସୀସ ତିନ୍ହ ନାଏ ॥
ବିହସି ଦସାନନ ପୂଁଛୀ ବାତା। କହସି ନ ସୁକ ଆପନି କୁସଲାତା ॥
ପୁନି କହୁ ଖବରି ବିଭୀଷନ କେରୀ। ଜାହି ମୃତ୍ଯୁ ଆଈ ଅତି ନେରୀ ॥
କରତ ରାଜ ଲଂକା ସଠ ତ୍ଯାଗୀ। ହୋଇହି ଜବ କର କୀଟ ଅଭାଗୀ ॥
ପୁନି କହୁ ଭାଲୁ କୀସ କଟକାଈ। କଠିନ କାଲ ପ୍ରେରିତ ଚଲି ଆଈ ॥
ଜିନ୍ହ କେ ଜୀଵନ କର ରଖଵାରା। ଭଯଉ ମୃଦୁଲ ଚିତ ସିଂଧୁ ବିଚାରା ॥
କହୁ ତପସିନ୍ହ କୈ ବାତ ବହୋରୀ। ଜିନ୍ହ କେ ହୃଦଯଁ ତ୍ରାସ ଅତି ମୋରୀ ॥

ଦୋ. -କୀ ଭଇ ଭେଂଟ କି ଫିରି ଗଏ ଶ୍ରଵନ ସୁଜସୁ ସୁନି ମୋର।
କହସି ନ ରିପୁ ଦଲ ତେଜ ବଲ ବହୁତ ଚକିତ ଚିତ ତୋର ॥ ୫୩ ॥

ନାଥ କୃପା କରି ପୂଁଛେହୁ ଜୈସେଂ। ମାନହୁ କହା କ୍ରୋଧ ତଜି ତୈସେଂ ॥
ମିଲା ଜାଇ ଜବ ଅନୁଜ ତୁମ୍ହାରା। ଜାତହିଂ ରାମ ତିଲକ ତେହି ସାରା ॥
ରାଵନ ଦୂତ ହମହି ସୁନି କାନା। କପିନ୍ହ ବାଁଧି ଦୀନ୍ହେ ଦୁଖ ନାନା ॥
ଶ୍ରଵନ ନାସିକା କାଟୈ ଲାଗେ। ରାମ ସପଥ ଦୀନ୍ହେ ହମ ତ୍ଯାଗେ ॥
ପୂଁଛିହୁ ନାଥ ରାମ କଟକାଈ। ବଦନ କୋଟି ସତ ବରନି ନ ଜାଈ ॥
ନାନା ବରନ ଭାଲୁ କପି ଧାରୀ। ବିକଟାନନ ବିସାଲ ଭଯକାରୀ ॥
ଜେହିଂ ପୁର ଦହେଉ ହତେଉ ସୁତ ତୋରା। ସକଲ କପିନ୍ହ ମହଁ ତେହି ବଲୁ ଥୋରା ॥
ଅମିତ ନାମ ଭଟ କଠିନ କରାଲା। ଅମିତ ନାଗ ବଲ ବିପୁଲ ବିସାଲା ॥

ଦୋ. ଦ୍ଵିବିଦ ମଯଂଦ ନୀଲ ନଲ ଅଂଗଦ ଗଦ ବିକଟାସି।
ଦଧିମୁଖ କେହରି ନିସଠ ସଠ ଜାମଵଂତ ବଲରାସି ॥ ୫୪ ॥

ଏ କପି ସବ ସୁଗ୍ରୀଵ ସମାନା। ଇନ୍ହ ସମ କୋଟିନ୍ହ ଗନଇ କୋ ନାନା ॥
ରାମ କୃପାଁ ଅତୁଲିତ ବଲ ତିନ୍ହହୀଂ। ତୃନ ସମାନ ତ୍ରେଲୋକହି ଗନହୀଂ ॥
ଅସ ମୈଂ ସୁନା ଶ୍ରଵନ ଦସକଂଧର। ପଦୁମ ଅଠାରହ ଜୂଥପ ବଂଦର ॥
ନାଥ କଟକ ମହଁ ସୋ କପି ନାହୀଂ। ଜୋ ନ ତୁମ୍ହହି ଜୀତୈ ରନ ମାହୀଂ ॥
ପରମ କ୍ରୋଧ ମୀଜହିଂ ସବ ହାଥା। ଆଯସୁ ପୈ ନ ଦେହିଂ ରଘୁନାଥା ॥
ସୋଷହିଂ ସିଂଧୁ ସହିତ ଝଷ ବ୍ଯାଲା। ପୂରହୀଂ ନ ତ ଭରି କୁଧର ବିସାଲା ॥
ମର୍ଦି ଗର୍ଦ ମିଲଵହିଂ ଦସସୀସା। ଐସେଇ ବଚନ କହହିଂ ସବ କୀସା ॥
ଗର୍ଜହିଂ ତର୍ଜହିଂ ସହଜ ଅସଂକା। ମାନହୁ ଗ୍ରସନ ଚହତ ହହିଂ ଲଂକା ॥

ଦୋ. -ସହଜ ସୂର କପି ଭାଲୁ ସବ ପୁନି ସିର ପର ପ୍ରଭୁ ରାମ।
ରାଵନ କାଲ କୋଟି କହୁ ଜୀତି ସକହିଂ ସଂଗ୍ରାମ ॥ ୫୫ ॥

ରାମ ତେଜ ବଲ ବୁଧି ବିପୁଲାଈ। ସେଷ ସହସ ସତ ସକହିଂ ନ ଗାଈ ॥
ସକ ସର ଏକ ସୋଷି ସତ ସାଗର। ତବ ଭ୍ରାତହି ପୂଁଛେଉ ନଯ ନାଗର ॥
ତାସୁ ବଚନ ସୁନି ସାଗର ପାହୀଂ। ମାଗତ ପଂଥ କୃପା ମନ ମାହୀଂ ॥
ସୁନତ ବଚନ ବିହସା ଦସସୀସା। ଜୌଂ ଅସି ମତି ସହାଯ କୃତ କୀସା ॥
ସହଜ ଭୀରୁ କର ବଚନ ଦୃଢାଈ। ସାଗର ସନ ଠାନୀ ମଚଲାଈ ॥
ମୂଢ ମୃଷା କା କରସି ବଡାଈ। ରିପୁ ବଲ ବୁଦ୍ଧି ଥାହ ମୈଂ ପାଈ ॥
ସଚିଵ ସଭୀତ ବିଭୀଷନ ଜାକେଂ। ବିଜଯ ବିଭୂତି କହାଁ ଜଗ ତାକେଂ ॥
ସୁନି ଖଲ ବଚନ ଦୂତ ରିସ ବାଢୀ। ସମଯ ବିଚାରି ପତ୍ରିକା କାଢୀ ॥
ରାମାନୁଜ ଦୀନ୍ହୀ ଯହ ପାତୀ। ନାଥ ବଚାଇ ଜୁଡାଵହୁ ଛାତୀ ॥
ବିହସି ବାମ କର ଲୀନ୍ହୀ ରାଵନ। ସଚିଵ ବୋଲି ସଠ ଲାଗ ବଚାଵନ ॥

ଦୋ. -ବାତନ୍ହ ମନହି ରିଝାଇ ସଠ ଜନି ଘାଲସି କୁଲ ଖୀସ।
ରାମ ବିରୋଧ ନ ଉବରସି ସରନ ବିଷ୍ନୁ ଅଜ ଈସ ॥ ୫୬(କ) ॥

କୀ ତଜି ମାନ ଅନୁଜ ଇଵ ପ୍ରଭୁ ପଦ ପଂକଜ ଭୃଂଗ।
ହୋହି କି ରାମ ସରାନଲ ଖଲ କୁଲ ସହିତ ପତଂଗ ॥ ୫୬(ଖ) ॥

ସୁନତ ସଭଯ ମନ ମୁଖ ମୁସୁକାଈ। କହତ ଦସାନନ ସବହି ସୁନାଈ ॥
ଭୂମି ପରା କର ଗହତ ଅକାସା। ଲଘୁ ତାପସ କର ବାଗ ବିଲାସା ॥
କହ ସୁକ ନାଥ ସତ୍ଯ ସବ ବାନୀ। ସମୁଝହୁ ଛାଡି ପ୍ରକୃତି ଅଭିମାନୀ ॥
ସୁନହୁ ବଚନ ମମ ପରିହରି କ୍ରୋଧା। ନାଥ ରାମ ସନ ତଜହୁ ବିରୋଧା ॥
ଅତି କୋମଲ ରଘୁବୀର ସୁଭାଊ। ଜଦ୍ଯପି ଅଖିଲ ଲୋକ କର ରାଊ ॥
ମିଲତ କୃପା ତୁମ୍ହ ପର ପ୍ରଭୁ କରିହୀ। ଉର ଅପରାଧ ନ ଏକଉ ଧରିହୀ ॥
ଜନକସୁତା ରଘୁନାଥହି ଦୀଜେ। ଏତନା କହା ମୋର ପ୍ରଭୁ କୀଜେ।
ଜବ ତେହିଂ କହା ଦେନ ବୈଦେହୀ। ଚରନ ପ୍ରହାର କୀନ୍ହ ସଠ ତେହୀ ॥
ନାଇ ଚରନ ସିରୁ ଚଲା ସୋ ତହାଁ। କୃପାସିଂଧୁ ରଘୁନାଯକ ଜହାଁ ॥
କରି ପ୍ରନାମୁ ନିଜ କଥା ସୁନାଈ। ରାମ କୃପାଁ ଆପନି ଗତି ପାଈ ॥
ରିଷି ଅଗସ୍ତି କୀଂ ସାପ ଭଵାନୀ। ରାଛସ ଭଯଉ ରହା ମୁନି ଗ୍ଯାନୀ ॥
ବଂଦି ରାମ ପଦ ବାରହିଂ ବାରା। ମୁନି ନିଜ ଆଶ୍ରମ କହୁଁ ପଗୁ ଧାରା ॥

ଦୋ. ବିନଯ ନ ମାନତ ଜଲଧି ଜଡ ଗଏ ତୀନ ଦିନ ବୀତି।
ବୋଲେ ରାମ ସକୋପ ତବ ଭଯ ବିନୁ ହୋଇ ନ ପ୍ରୀତି ॥ ୫୭ ॥

ଲଛିମନ ବାନ ସରାସନ ଆନୂ। ସୋଷୌଂ ବାରିଧି ବିସିଖ କୃସାନୂ ॥
ସଠ ସନ ବିନଯ କୁଟିଲ ସନ ପ୍ରୀତୀ। ସହଜ କୃପନ ସନ ସୁଂଦର ନୀତୀ ॥
ମମତା ରତ ସନ ଗ୍ଯାନ କହାନୀ। ଅତି ଲୋଭୀ ସନ ବିରତି ବଖାନୀ ॥
କ୍ରୋଧିହି ସମ କାମିହି ହରି କଥା। ଊସର ବୀଜ ବଏଁ ଫଲ ଜଥା ॥
ଅସ କହି ରଘୁପତି ଚାପ ଚଢାଵା। ଯହ ମତ ଲଛିମନ କେ ମନ ଭାଵା ॥
ସଂଘାନେଉ ପ୍ରଭୁ ବିସିଖ କରାଲା। ଉଠୀ ଉଦଧି ଉର ଅଂତର ଜ୍ଵାଲା ॥
ମକର ଉରଗ ଝଷ ଗନ ଅକୁଲାନେ। ଜରତ ଜଂତୁ ଜଲନିଧି ଜବ ଜାନେ ॥
କନକ ଥାର ଭରି ମନି ଗନ ନାନା। ବିପ୍ର ରୂପ ଆଯଉ ତଜି ମାନା ॥

ଦୋ. କାଟେହିଂ ପଇ କଦରୀ ଫରଇ କୋଟି ଜତନ କୋଉ ସୀଂଚ।
ବିନଯ ନ ମାନ ଖଗେସ ସୁନୁ ଡାଟେହିଂ ପଇ ନଵ ନୀଚ ॥ ୫୮ ॥

ସଭଯ ସିଂଧୁ ଗହି ପଦ ପ୍ରଭୁ କେରେ। ଛମହୁ ନାଥ ସବ ଅଵଗୁନ ମେରେ ॥
ଗଗନ ସମୀର ଅନଲ ଜଲ ଧରନୀ। ଇନ୍ହ କଇ ନାଥ ସହଜ ଜଡ କରନୀ ॥
ତଵ ପ୍ରେରିତ ମାଯାଁ ଉପଜାଏ। ସୃଷ୍ଟି ହେତୁ ସବ ଗ୍ରଂଥନି ଗାଏ ॥
ପ୍ରଭୁ ଆଯସୁ ଜେହି କହଁ ଜସ ଅହଈ। ସୋ ତେହି ଭାଁତି ରହେ ସୁଖ ଲହଈ ॥
ପ୍ରଭୁ ଭଲ କୀନ୍ହୀ ମୋହି ସିଖ ଦୀନ୍ହୀ। ମରଜାଦା ପୁନି ତୁମ୍ହରୀ କୀନ୍ହୀ ॥
ଢୋଲ ଗଵାଁର ସୂଦ୍ର ପସୁ ନାରୀ। ସକଲ ତାଡନା କେ ଅଧିକାରୀ ॥
ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତାପ ମୈଂ ଜାବ ସୁଖାଈ। ଉତରିହି କଟକୁ ନ ମୋରି ବଡାଈ ॥
ପ୍ରଭୁ ଅଗ୍ଯା ଅପେଲ ଶ୍ରୁତି ଗାଈ। କରୌଂ ସୋ ବେଗି ଜୌ ତୁମ୍ହହି ସୋହାଈ ॥

ଦୋ. ସୁନତ ବିନୀତ ବଚନ ଅତି କହ କୃପାଲ ମୁସୁକାଇ।
ଜେହି ବିଧି ଉତରୈ କପି କଟକୁ ତାତ ସୋ କହହୁ ଉପାଇ ॥ ୫୯ ॥

ନାଥ ନୀଲ ନଲ କପି ଦ୍ଵୌ ଭାଈ। ଲରିକାଈ ରିଷି ଆସିଷ ପାଈ ॥
ତିନ୍ହ କେ ପରସ କିଏଁ ଗିରି ଭାରେ। ତରିହହିଂ ଜଲଧି ପ୍ରତାପ ତୁମ୍ହାରେ ॥
ମୈଂ ପୁନି ଉର ଧରି ପ୍ରଭୁତାଈ। କରିହଉଁ ବଲ ଅନୁମାନ ସହାଈ ॥
ଏହି ବିଧି ନାଥ ପଯୋଧି ବଁଧାଇଅ। ଜେହିଂ ଯହ ସୁଜସୁ ଲୋକ ତିହୁଁ ଗାଇଅ ॥
ଏହି ସର ମମ ଉତ୍ତର ତଟ ବାସୀ। ହତହୁ ନାଥ ଖଲ ନର ଅଘ ରାସୀ ॥
ସୁନି କୃପାଲ ସାଗର ମନ ପୀରା। ତୁରତହିଂ ହରୀ ରାମ ରନଧୀରା ॥
ଦେଖି ରାମ ବଲ ପୌରୁଷ ଭାରୀ। ହରଷି ପଯୋନିଧି ଭଯଉ ସୁଖାରୀ ॥
ସକଲ ଚରିତ କହି ପ୍ରଭୁହି ସୁନାଵା। ଚରନ ବଂଦି ପାଥୋଧି ସିଧାଵା ॥

ଛଂ. ନିଜ ଭଵନ ଗଵନେଉ ସିଂଧୁ ଶ୍ରୀରଘୁପତିହି ଯହ ମତ ଭାଯଊ।
ଯହ ଚରିତ କଲି ମଲହର ଜଥାମତି ଦାସ ତୁଲସୀ ଗାଯଊ ॥
ସୁଖ ଭଵନ ସଂସଯ ସମନ ଦଵନ ବିଷାଦ ରଘୁପତି ଗୁନ ଗନା ॥
ତଜି ସକଲ ଆସ ଭରୋସ ଗାଵହି ସୁନହି ସଂତତ ସଠ ମନା ॥

ଦୋ. ସକଲ ସୁମଂଗଲ ଦାଯକ ରଘୁନାଯକ ଗୁନ ଗାନ।
ସାଦର ସୁନହିଂ ତେ ତରହିଂ ଭଵ ସିଂଧୁ ବିନା ଜଲଜାନ ॥ ୬୦ ॥
ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ରାମଚରିତମାନସେ ସକଲକଲିକଲୁଷଵିଧ୍ଵଂସନେ ପଞ୍ଚମଃ ସୋପାନଃ ସମାପ୍ତଃ । (ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡ ସମାପ୍ତ)

Explore More