ഗീതഗോവിന്ദം തൃതീയഃ സര്ഗഃ - മുഗ്ധ മധുസൂദനഃ

॥ മുഗ്ധമധുസൂദനഃ ॥
കംസാരിരപി സംസാരവാസനാബന്ധശൃങ്ഖലാമ് ।
രാധാമാധായ ഹൃദയേ തത്യാജ വ്രജസുന്ദരീഃ ॥ 18 ॥

ഇതസ്തതസ്താമനുസൃത്യ രാധികാ-മനങ്ഗബാണവ്രണഖിന്നമാനസഃ ।
കൃതാനുതാപഃ സ കലിന്ദനന്ദിനീ-തടാന്തകുഞ്ജേ വിഷസാദ മാധവഃ ॥ 19 ॥
॥ ഗീതം 7 ॥
മാമിയം ചലിതാ വിലോക്യ വൃതം വധൂനിചയേന ।
സാപരാധതയാ മയാപി ന വാരിതാതിഭയേന ॥
ഹരി ഹരി ഹതാദരതയാ ഗതാ സാ കുപിതേവ ॥ 1 ॥
കിം കരിഷ്യതി കിം വദിഷ്യതി സാ ചിരം വിരഹേണ ।
കിം ധനേന ജനേന കിം മമ ജീവനേന ഗൃഹേണ ॥ 2 ॥
ചിന്തയാമി തദാനനം കുടിലഭ്രു കോപഭരേണ ।
ശോണപദ്മമിവോപരി ഭ്രമതാകുലം ഭ്രമരേണ ॥ 3 ॥
താമഹം ഹൃദി സങ്ഗതാമനിശം ഭൃശം രമയാമി ।
കിം വനേഽനുസരാമി താമിഹ കിം വൃഥാ വിലപാമി ॥ 4 ॥
തന്വി ഖിന്നമസൂയയാ ഹൃദയം തവാകലയാമി ।
തന്ന വേദ്മി കുതോ ഗതാസി ന തേന തേഽനുനയാമി ॥ 5 ॥
ദൃശ്യതേ പുരതോ ഗതാഗതമേവ മേ വിദധാസി ।
കിം പുരേവ സസമ്ഭ്രമം പരിരമ്ഭണം ന ദദാസി ॥ 6 ॥
ക്ഷമ്യതാമപരം കദാപി തവേദൃശം ന കരോമി ।
ദേഹി സുന്ദരി ദര്ശനം മമ മന്മഥേന ദുനോമി ॥ 7 ॥
വര്ണിതം ജയദേവകേന ഹരേരിദം പ്രവണേന ।
കിന്ദുബില്വസമുദ്രസമ്ഭവരോഹിണീരമണേന ॥ 8 ॥
ഹൃദി ബിസലതാഹാരോ നായം ഭുജങ്ഗമനായകഃ കുവലയദലശ്രേണീ കണ്ഠേ ന സാ ഗരലദ്യുതിഃ ।
മലയജരജോ നേദം ഭസ്മ പ്രിയാരഹിതേ മയി പ്രഹര ന ഹരഭ്രാന്ത്യാനങ്ഗ ക്രുധാ കിമു ധാവസി ॥ 20 ॥
പാണൌ മാ കുരു ചൂതസായകമമും മാ ചാപമാരോപയ ക്രീഡാനിര്ജിതവിശ്വ മൂര്ഛിതജനാഘാതേന കിം പൌരുഷമ് ।
തസ്യാ ഏവ മൃഗീദൃശോ മനസിജപ്രേങ്ഖത്കടാക്ഷാശുഗ-ശ്രേണീജര്ജരിതം മനാഗപി മനോ നാദ്യാപി സന്ധുക്ഷതേ ॥ 21 ॥
ഭ്രൂചാപേ നിഹിതഃ കടാക്ഷവിശിഖോ നിര്മാതു മര്മവ്യഥാം ശ്യാമാത്മാ കുടിലഃ കരോതു കബരീഭാരോഽപി മാരോദ്യമമ് ।
മോഹം താവദയം ച തന്വി തനുതാം ബിമ്ബാദരോ രാഗവാന് സദ്വൃത്തസ്തനമണ്ദലസ്തവ കഥം പ്രാണൈര്മമ ക്രീഡതി ॥ 22 ॥
താനി സ്പര്ശസുഖാനി തേ ച തരലാഃ സ്നിഗ്ധാ ദൃശോര്വിഭ്രമാ-സ്തദ്വക്ത്രാമ്ബുജസൌരഭം സ ച സുധാസ്യന്ദീ ഗിരാം വക്രിമാ ।
സാ ബിമ്ബാധരമാധുരീതി വിഷയാസങ്ഗേഽപി ചേന്മാനസം തസ്യാം ലഗ്നസമാധി ഹന്ത വിരഹവ്യാധിഃ കഥം വര്ധതേ ॥ 23 ॥
ഭ്രൂപല്ലവം ധനുരപാങ്ഗതരങ്ഗിതാനി ബാണാഃ ഗുണഃ ശ്രവണപാലിരിതി സ്മരേണ ।
തസ്യാമനങ്ഗജയജങ്ഗമദേവതായാം അസ്ത്രാണി നിര്ജിതജഗന്തി കിമര്പിതാനി ॥ 24 ॥
[ഏഷഃ ശ്ലോകഃ കേഷുചന സംസ്കരണേഷു വിദ്യതേ]
തിര്യക്കണ്ഠ വിലോല മൌലി തരലോത്തം സസ്യ വംശോച്ചരദ്-
ദീപ്തിസ്ഥാന കൃതാവധാന ലലനാ ലക്ഷൈര്ന സംലക്ഷിതാഃ ।
സമ്മുഗ്ധേ മധുസൂദനസ്യ മധുരേ രാധാമുഖേന്ദൌ സുധാ-
സാരേ കന്ദലിതാശ്ചിരം ദധതു വഃ ക്ഷേമം കടാക്ഷോര്മ്മയ ॥ (25) ॥