ഗീതഗോവിന്ദം പഞ്ചമഃ സര്ഗഃ - സാകാങ്ക്ഷ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ

॥ സാകാങ്ക്ഷപുണ്ഡരീകാക്ഷഃ ॥
അഹമിഹ നിവസാമി യാഹി രാധാം അനുനയ മദ്വചനേന ചാനയേഥാഃ ।
ഇതി മധുരിപുണാ സഖീ നിയുക്താ സ്വയമിദമേത്യ പുനര്ജഗാദ രാധാമ് ॥ 31 ॥
॥ ഗീതം 10 ॥
വഹതി മലയസമീരേ മദനമുപനിധായ ।
സ്ഫുടതി കുസുമനികരേ വിരഹിഹൃദയദലനായ ॥
തവ വിരഹേ വനമാലീ സഖി സീദതി ॥ 1 ॥
ദഹതി ശിശിരമയൂഖേ മരണമനുകരോതി ।
പതതി മദനവിശിഖേ വിലപതി വികലതരോഽതി ॥ 2 ॥
ധ്വനതി മധുപസമൂഹേ ശ്രവണമപിദധാതി ।
മനസി ചലിതവിരഹേ നിശി നിശി രുജമുപയാതി ॥ 3 ॥
വസതി വിപിനവിതാനേ ത്യജതി ലലിതധാമ ।
ലുഠതി ധരണിശയനേ ബഹു വിലപതി തവ നാമ ॥ 4 ॥
രണതി പികസമവായേ പ്രതിദിശമനുയാതി ।
ഹസതി മനുജനിചയേ വിരഹമപലപതി നേതി ॥ 5 ॥
സ്ഫുരതി കലരവരാവേ സ്മരതി മണിതമേവ।
തവരതിസുഖവിഭവേ ഗണയതി സുഗുണമതീവ ॥ 6 ॥
ത്വദഭിധശുഭദമാസം വദതി നരി ശൃണോതി ।
തമപി ജപതി സരസം യുവതിഷു ന രതിമുപൈതി ॥ 7 ॥
ഭണതി കവിജയദേവേ വിരഹവിലസിതേന ।
മനസി രഭസവിഭവേ ഹരിരുദയതു സുകൃതേന ॥ 8 ॥
പൂര്വം യത്ര സമം ത്വയാ രതിപതേരാസാദിതഃ സിദ്ധയ-സ്തസ്മിന്നേവ നികുഞ്ജമന്മഥമഹാതീര്ഥേ പുനര്മാധവഃ ।
ധ്യായംസ്ത്വാമനിശം ജപന്നപി തവൈവാലാപമന്ത്രാവലീം ഭൂയസ്ത്വത്കുചകുമ്ഭനിര്ഭരപരീരമ്ഭാമൃതം വാഞ്ഛതി ॥ 32 ॥
॥ ഗീതം 11 ॥
രതിസുഖസാരേ ഗതമഭിസാരേ മദനമനോഹരവേശമ് ।
ന കുരു നിതമ്ബിനി ഗമനവിലമ്ബനമനുസര തം ഹൃദയേശമ് ॥
ധീരസമീരേ യമുനാതീരേ വസതി വനേ വനമാലീ ॥ 1 ॥
നാമ സമേതം കൃതസങ്കേതം വാദയതേ മൃദുവേണുമ് ।
ബഹു മനുതേ നനു തേ തനുസങ്ഗതപവനചലിതമപി രേണുമ് ॥ 2 ॥
പതതി പതത്രേ വിചലതി പത്രേ ശങ്കിതഭവദുപയാനമ് ।
രചയതി ശയനം സചകിതനയനം പശ്യതി തവ പന്ഥാനമ് ॥ 3 ॥
മുഖരമധീരം ത്യജ മഞ്ജീരം രിപുമിവ കേലിഷുലോലമ് ।
ചല സഖി കുഞ്ജം സതിമിരപുഞ്ജം ശീലയ നീലനിചോലമ് ॥ 4 ॥
ഉരസി മുരാരേരുപഹിതഹാരേ ഘന ഇവ തരലബലാകേ ।
തടിദിവ പീതേ രതിവിപരീതേ രാജസി സുകൃതവിപാകേ ॥ 5 ॥
വിഗലിതവസനം പരിഹൃതരസനം ഘടയ ജഘനമപിധാനമ് ।
കിസലയശയനേ പങ്കജനയനേ നിധിമിവ ഹര്ഷനിദാനമ് ॥ 6 ॥
ഹരിരഭിമാനീ രജനിരിദാനീമിയമപി യാതി വിരാമമ് ।
കുരു മമ വചനം സത്വരരചനം പൂരയ മധുരിപുകാമമ് ॥ 7 ॥
ശ്രീജയദേവേ കൃതഹരിസേവേ ഭണതി പരമരമണീയമ് ।
പ്രമുദിതഹൃദയം ഹരിമതിസദയം നമത സുകൃതകമനീയമ് ॥ 8 ॥
വികിരതി മുഹുഃ ശ്വാസാന്ദിശഃ പുരോ മുഹുരീക്ഷതേ പ്രവിശതി മുഹുഃ കുഞ്ജം ഗുഞ്ജന്മുഹുര്ബഹു താമ്യതി ।
രചയതി മുഹുഃ ശയ്യാം പര്യാകുലം മുഹുരീക്ഷതേ മദനകദനക്ലാന്തഃ കാന്തേ പ്രിയസ്തവ വര്തതേ ॥ 33 ॥
ത്വദ്വാമ്യേന സമം സമഗ്രമധുനാ തിഗ്മാംശുരസ്തം ഗതോ ഗോവിന്ദസ്യ മനോരഥേന ച സമം പ്രാപ്തം തമഃ സാന്ദ്രതാമ് ।
കോകാനാം കരുണസ്വനേന സദൃശീ ദീര്ഘാ മദഭ്യര്ഥനാ തന്മുഗ്ധേ വിഫലം വിലമ്ബനമസൌ രമ്യോഽഭിസാരക്ഷണഃ ॥ 34 ॥
ആശ്ലേഷാദനു ചുമ്ബനാദനു നഖോല്ലേഖാദനു സ്വാന്തജ-പ്രോദ്ബോധാദനു സമ്ഭ്രമാദനു രതാരമ്ഭാദനു പ്രീതയോഃ ।
അന്യാര്ഥം ഗതയോര്ഭ്രമാന്മിലിതയോഃ സമ്ഭാഷണൈര്ജാനതോ-ര്ദമ്പത്യോരിഹ കോ ന കോ ന തമസി വ്രീഡാവിമിശ്രോ രസഃ ॥ 35 ॥
സഭയചകിതം വിന്യസ്യന്തീം ദൃശൌ തിമിരേ പഥി പ്രതിതരു മുഹുഃ സ്ഥിത്വാ മന്ദം പദാനി വിതന്വതീമ് ।
കഥമപി രഹഃ പ്രാപ്താമങ്ഗൈരനങ്ഗതരങ്ഗിഭിഃ സുമുഖി സുഭഗഃ പശ്യന്സ ത്വാമുപൈതു കൃതാര്ഥതാമ് ॥ 36 ॥
രാധാമുഗ്ധമുഖാരവിന്ദമധുപസ്ത്രൈലോക്യമൌലിസ്ഥലീ നേപഥ്യോചിതനീലരത്നമവനീഭാരാവതാരാന്തകഃ।
സ്വച്ഛന്ദം വ്രജസുബ്ദരീജനമനസ്തോഷപ്രദോഷോദയഃ കംസധ്വംസനധൂമകേതുരവതു ത്വാം ദേവകീനന്ദനഃ॥ 36 + 1 ॥