Lord Guruvayurappan

ଦଶକଂ 1 - ଭଗଵତଃ ସ୍ଵରୂପଂ ତଥା ମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍

(Dashakam 1 - The Nature and Glory of the Lord in Odia)

Melpathur Narayana Bhattathiri

This is the inaugural canto of the Narayaneeyam, a profound devotional masterpiece composed by Melpathur Narayana Bhattathiri in the 16th century. It describes the nirguna and saguna forms of the Supreme Brahman residing in the sacred temple of Guruvayur. The text serves as a poetic condensation of the Bhagavata Purana, focusing on the cosmic form of Lord Vishnu. Chanting these verses is believed to bestow profound spiritual wisdom, remove the miseries of worldly existence, and grant the devotee liberation and the grace of the Lord through intense, focused contemplation on His divine nature.

ସାନ୍ଦ୍ରାନନ୍ଦାଵବୋଧାତ୍ମକମନୁପମିତଂ କାଲଦେଶାଵଧିଭ୍ଯାଂ
ନିର୍ମୁକ୍ତଂ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତଂ ନିଗମଶତସହସ୍ରେଣ ନିର୍ଭାସ୍ଯମାନମ୍ ।
ଅସ୍ପଷ୍ଟଂ ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରେ ପୁନରୁରୁପୁରୁଷାର୍ଥାତ୍ମକଂ ବ୍ରହ୍ମ ତତ୍ଵଂ
ତତ୍ତାଵଦ୍ଭାତି ସାକ୍ଷାଦ୍ ଗୁରୁପଵନପୁରେ ହନ୍ତ ଭାଗ୍ଯଂ ଜନାନାମ୍ ॥ 1 ॥
ଏଵନ୍ଦୁର୍ଲଭ୍ଯଵସ୍ତୁନ୍ଯପି ସୁଲଭତଯା ହସ୍ତଲବ୍ଧେ ଯଦନ୍ଯତ୍
ତନ୍ଵା ଵାଚା ଧିଯା ଵା ଭଜତି ବତ ଜନଃ କ୍ଷୁଦ୍ରତୈଵ ସ୍ଫୁଟେଯମ୍ ।
ଏତେ ତାଵଦ୍ଵଯଂ ତୁ ସ୍ଥିରତରମନସା ଵିଶ୍ଵପୀଡାପହତ୍ଯୈ
ନିଶ୍ଶେଷାତ୍ମାନମେନଂ ଗୁରୁପଵନପୁରାଧୀଶମେଵାଶ୍ରଯାମଃ ॥ 2 ॥
ସତ୍ତ୍ଵଂ ଯତ୍ତତ୍ ପରାଭ୍ଯାମପରିକଲନତୋ ନିର୍ମଲଂ ତେନ ତାଵତ୍
ଭୂତୈର୍ଭୂତେନ୍ଦ୍ରିଯୈସ୍ତେ ଵପୁରିତି ବହୁଶଃ ଶ୍ରୂଯତେ ଵ୍ଯାସଵାକ୍ଯମ୍।
ତତ୍ ସ୍ଵଚ୍ଛ୍ତ୍ଵାଦ୍ଯଦାଚ୍ଛାଦିତପରସୁଖଚିଦ୍ଗର୍ଭନିର୍ଭାସରୂପଂ
ତସ୍ମିନ୍ ଧନ୍ଯା ରମନ୍ତେ ଶ୍ରୁତିମତିମଧୁରେ ସୁଗ୍ରହେ ଵିଗ୍ରହେ ତେ ॥ 3 ॥
ନିଷ୍କମ୍ପେ ନିତ୍ଯପୂର୍ଣେ ନିରଵଧିପରମାନନ୍ଦପୀଯୂଷରୂପେ
ନିର୍ଲୀନାନେକମୁକ୍ତାଵଲିସୁଭଗତମେ ନିର୍ମଲବ୍ରହ୍ମସିନ୍ଧୌ ।
କଲ୍ଲୋଲୋଲ୍ଲାସତୁଲ୍ଯଂ ଖଲୁ ଵିମଲତରଂ ସତ୍ତ୍ଵମାହୁସ୍ତଦାତ୍ମା
କସ୍ମାନ୍ନୋ ନିଷ୍କଲସ୍ତ୍ଵଂ ସକଲ ଇତି ଵଚସ୍ତ୍ଵତ୍କଲାସ୍ଵେଵ ଭୂମନ୍ ॥ 4 ॥
ନିର୍ଵ୍ଯାପାରୋଽପି ନିଷ୍କାରଣମଜ ଭଜସେ ଯତ୍କ୍ରିଯାମୀକ୍ଷଣାଖ୍ଯାଂ
ତେନୈଵୋଦେତି ଲୀନା ପ୍ରକୃତିରସତିକଲ୍ପାଽପି କଲ୍ପାଦିକାଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ସଂଶୁଦ୍ଧମଂଶଂ କମପି ତମତିରୋଧାଯକଂ ସତ୍ତ୍ଵରୂପଂ
ସ ତ୍ଵଂ ଧୃତ୍ଵା ଦଧାସି ସ୍ଵମହିମଵିଭଵାକୁଣ୍ଠ ଵୈକୁଣ୍ଠ ରୂପଂ॥5॥
ତତ୍ତେ ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରଧାରାଧରଲଲିତକଲାଯାଵଲୀକେଲିକାରଂ
ଲାଵଣ୍ଯସ୍ଯୈକସାରଂ ସୁକୃତିଜନଦୃଶାଂ ପୂର୍ଣପୁଣ୍ଯାଵତାରମ୍।
ଲକ୍ଷ୍ମୀନିଶ୍ଶଙ୍କଲୀଲାନିଲଯନମମୃତସ୍ଯନ୍ଦସନ୍ଦୋହମନ୍ତଃ
ସିଞ୍ଚତ୍ ସଞ୍ଚିନ୍ତକାନାଂ ଵପୁରନୁକଲଯେ ମାରୁତାଗାରନାଥ ॥6॥
କଷ୍ଟା ତେ ସୃଷ୍ଟିଚେଷ୍ଟା ବହୁତରଭଵଖେଦାଵହା ଜୀଵଭାଜା-
ମିତ୍ଯେଵଂ ପୂର୍ଵମାଲୋଚିତମଜିତ ମଯା ନୈଵମଦ୍ଯାଭିଜାନେ।
ନୋଚେଜ୍ଜୀଵାଃ କଥଂ ଵା ମଧୁରତରମିଦଂ ତ୍ଵଦ୍ଵପୁଶ୍ଚିଦ୍ରସାର୍ଦ୍ରଂ
ନେତ୍ରୈଃ ଶ୍ରୋତ୍ରୈଶ୍ଚ ପୀତ୍ଵା ପରମରସସୁଧାମ୍ଭୋଧିପୂରେ ରମେରନ୍॥7॥
ନମ୍ରାଣାଂ ସନ୍ନିଧତ୍ତେ ସତତମପି ପୁରସ୍ତୈରନଭ୍ଯର୍ଥିତାନ -
ପ୍ଯର୍ଥାନ୍ କାମାନଜସ୍ରଂ ଵିତରତି ପରମାନନ୍ଦସାନ୍ଦ୍ରାଂ ଗତିଂ ଚ।
ଇତ୍ଥଂ ନିଶ୍ଶେଷଲଭ୍ଯୋ ନିରଵଧିକଫଲଃ ପାରିଜାତୋ ହରେ ତ୍ଵଂ
କ୍ଷୁଦ୍ରଂ ତଂ ଶକ୍ରଵାଟୀଦ୍ରୁମମଭିଲଷତି ଵ୍ଯର୍ଥମର୍ଥିଵ୍ରଜୋଽଯମ୍॥8॥
କାରୁଣ୍ଯାତ୍କାମମନ୍ଯଂ ଦଦତି ଖଲୁ ପରେ ସ୍ଵାତ୍ମଦସ୍ତ୍ଵଂ ଵିଶେଷା-
ଦୈଶ୍ଵର୍ଯାଦୀଶତେଽନ୍ଯେ ଜଗତି ପରଜନେ ସ୍ଵାତ୍ମନୋଽପୀଶ୍ଵରସ୍ତ୍ଵମ୍।
ତ୍ଵଯ୍ଯୁଚ୍ଚୈରାରମନ୍ତି ପ୍ରତିପଦମଧୁରେ ଚେତନାଃ ସ୍ଫୀତଭାଗ୍ଯା-
ସ୍ତ୍ଵଂ ଚାତ୍ମାରାମ ଏଵେତ୍ଯତୁଲଗୁଣଗଣାଧାର ଶୌରେ ନମସ୍ତେ॥9॥
ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ଶଙ୍କରାଦୀଶ୍ଵରଵିନିଯମନଂ ଵିଶ୍ଵତେଜୋହରାଣାଂ
ତେଜସ୍ସଂହାରି ଵୀର୍ଯଂ ଵିମଲମପି ଯଶୋ ନିସ୍ପୃହୈଶ୍ଚୋପଗୀତମ୍।
ଅଙ୍ଗାସଙ୍ଗା ସଦା ଶ୍ରୀରଖିଲଵିଦସି ନ କ୍ଵାପି ତେ ସଙ୍ଗଵାର୍ତା
ତଦ୍ଵାତାଗାରଵାସିନ୍ ମୁରହର ଭଗଵଚ୍ଛବ୍ଦମୁଖ୍ଯାଶ୍ରଯୋଽସି॥10॥

Explore More