ഗോപീജനായ കഥിതം നിയമാവസാനേ
മാരോത്സവം ത്വമഥ സാധയിതും പ്രവൃത്തഃ ।
സാന്ദ്രേണ ചാന്ദ്രമഹസാ ശിശിരീകൃതാശേ
പ്രാപൂരയോ മുരലികാം യമുനാവനാന്തേ ॥1॥
മാരോത്സവം ത്വമഥ സാധയിതും പ്രവൃത്തഃ ।
സാന്ദ്രേണ ചാന്ദ്രമഹസാ ശിശിരീകൃതാശേ
പ്രാപൂരയോ മുരലികാം യമുനാവനാന്തേ ॥1॥
സമ്മൂര്ഛനാഭിരുദിതസ്വരമണ്ഡലാഭിഃ
സമ്മൂര്ഛയന്തമഖിലം ഭുവനാന്തരാലമ് ।
ത്വദ്വേണുനാദമുപകര്ണ്യ വിഭോ തരുണ്യ-
സ്തത്താദൃശം കമപി ചിത്തവിമോഹമാപുഃ ॥2॥
സമ്മൂര്ഛയന്തമഖിലം ഭുവനാന്തരാലമ് ।
ത്വദ്വേണുനാദമുപകര്ണ്യ വിഭോ തരുണ്യ-
സ്തത്താദൃശം കമപി ചിത്തവിമോഹമാപുഃ ॥2॥
താ ഗേഹകൃത്യനിരതാസ്തനയപ്രസക്താഃ
കാന്തോപസേവനപരാശ്ച സരോരുഹാക്ഷ്യഃ ।
സര്വം വിസൃജ്യ മുരലീരവമോഹിതാസ്തേ
കാന്താരദേശമയി കാന്തതനോ സമേതാഃ ॥3॥
കാന്തോപസേവനപരാശ്ച സരോരുഹാക്ഷ്യഃ ।
സര്വം വിസൃജ്യ മുരലീരവമോഹിതാസ്തേ
കാന്താരദേശമയി കാന്തതനോ സമേതാഃ ॥3॥
കാശ്ചിന്നിജാങ്ഗപരിഭൂഷണമാദധാനാ
വേണുപ്രണാദമുപകര്ണ്യ കൃതാര്ധഭൂഷാഃ ।
ത്വാമാഗതാ നനു തഥൈവ വിഭൂഷിതാഭ്യ-
സ്താ ഏവ സംരുരുചിരേ തവ ലോചനായ ॥4॥
വേണുപ്രണാദമുപകര്ണ്യ കൃതാര്ധഭൂഷാഃ ।
ത്വാമാഗതാ നനു തഥൈവ വിഭൂഷിതാഭ്യ-
സ്താ ഏവ സംരുരുചിരേ തവ ലോചനായ ॥4॥
ഹാരം നിതമ്ബഭുവി കാചന ധാരയന്തീ
കാഞ്ചീം ച കണ്ഠഭുവി ദേവ സമാഗതാ ത്വാമ് ।
ഹാരിത്വമാത്മജഘനസ്യ മുകുന്ദ തുഭ്യം
വ്യക്തം ബഭാഷ ഇവ മുഗ്ധമുഖീ വിശേഷാത് ॥5॥
കാഞ്ചീം ച കണ്ഠഭുവി ദേവ സമാഗതാ ത്വാമ് ।
ഹാരിത്വമാത്മജഘനസ്യ മുകുന്ദ തുഭ്യം
വ്യക്തം ബഭാഷ ഇവ മുഗ്ധമുഖീ വിശേഷാത് ॥5॥
കാചിത് കുചേ പുനരസജ്ജിതകഞ്ചുലീകാ
വ്യാമോഹതഃ പരവധൂഭിരലക്ഷ്യമാണാ ।
ത്വാമായയൌ നിരുപമപ്രണയാതിഭാര-
രാജ്യാഭിഷേകവിധയേ കലശീധരേവ ॥6॥
വ്യാമോഹതഃ പരവധൂഭിരലക്ഷ്യമാണാ ।
ത്വാമായയൌ നിരുപമപ്രണയാതിഭാര-
രാജ്യാഭിഷേകവിധയേ കലശീധരേവ ॥6॥
കാശ്ചിത് ഗൃഹാത് കില നിരേതുമപാരയന്ത്യ-
സ്ത്വാമേവ ദേവ ഹൃദയേ സുദൃഢം വിഭാവ്യ ।
ദേഹം വിധൂയ പരചിത്സുഖരൂപമേകം
ത്വാമാവിശന് പരമിമാ നനു ധന്യധന്യാഃ ॥7॥
സ്ത്വാമേവ ദേവ ഹൃദയേ സുദൃഢം വിഭാവ്യ ।
ദേഹം വിധൂയ പരചിത്സുഖരൂപമേകം
ത്വാമാവിശന് പരമിമാ നനു ധന്യധന്യാഃ ॥7॥
ജാരാത്മനാ ന പരമാത്മതയാ സ്മരന്ത്യോ
നാര്യോ ഗതാഃ പരമഹംസഗതിം ക്ഷണേന ।
തം ത്വാം പ്രകാശപരമാത്മതനും കഥഞ്ചി-
ച്ചിത്തേ വഹന്നമൃതമശ്രമമശ്നുവീയ ॥8॥
നാര്യോ ഗതാഃ പരമഹംസഗതിം ക്ഷണേന ।
തം ത്വാം പ്രകാശപരമാത്മതനും കഥഞ്ചി-
ച്ചിത്തേ വഹന്നമൃതമശ്രമമശ്നുവീയ ॥8॥
അഭ്യാഗതാഭിരഭിതോ വ്രജസുന്ദരീഭി-
ര്മുഗ്ധസ്മിതാര്ദ്രവദനഃ കരുണാവലോകീ ।
നിസ്സീമകാന്തിജലധിസ്ത്വമവേക്ഷ്യമാണോ
വിശ്വൈകഹൃദ്യ ഹര മേ പവനേശ രോഗാന് ॥9॥
ര്മുഗ്ധസ്മിതാര്ദ്രവദനഃ കരുണാവലോകീ ।
നിസ്സീമകാന്തിജലധിസ്ത്വമവേക്ഷ്യമാണോ
വിശ്വൈകഹൃദ്യ ഹര മേ പവനേശ രോഗാന് ॥9॥

