Lord Krishna

ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ಪ್ರಥಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

(Uddhava Gita - First Chapter in Kannada)

From Shrimad Bhagavata Purana

The Uddhava Gita is a profound philosophical discourse found within the eleventh skandha of the Shrimad Bhagavata Purana. Attributed to the sage Veda Vyasa, it captures the final instructions imparted by Lord Krishna to his dear devotee and friend, Uddhava, as the Lord prepares to depart from the earthly realm. This dialogue delves into the essence of detachment, self-realization, and the path of devotion. By studying these verses, practitioners seek to transcend material illusions and cultivate unwavering wisdom, ultimately attaining inner peace, spiritual clarity, and a deeper understanding of the divine nature of Lord Krishna.

ಶ್ರೀರಾಧಾಕೃಷ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ ।
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್ ।
ಏಕಾದಶಃ ಸ್ಕನ್ಧಃ । ಉದ್ಧವ ಗೀತಾ ।
ಅಥ ಪ್ರಥಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ।
ಶ್ರೀಬಾದರಾಯಣಿಃ ಉವಾಚ
ಕೃತ್ವಾ ದೈತ್ಯವಧಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಸರಮಃ ಯದುಭಿಃ ವೃತಃ ।
ಭುವಃ ಅವತಾರವತ್ ಭಾರಂ ಜವಿಷ್ಠನ್ ಜನಯನ್ ಕಲಿಮ್ ॥ 1॥
ಯೇ ಕೋಪಿತಾಃ ಸುಬಹು ಪಾಣ್ಡುಸುತಾಃ ಸಪತ್ನೈಃ
ದುರ್ದ್ಯೂತಹೇಲನಕಚಗ್ರಹಣ ಆದಿಭಿಃ ತಾನ್ ।
ಕೃತ್ವಾ ನಿಮಿತ್ತಂ ಇತರ ಇತರತಃ ಸಮೇತಾನ್
ಹತ್ವಾ ನೃಪಾನ್ ನಿರಹರತ್ ಕ್ಷಿತಿಭಾರಂ ಈಶಃ ॥ 2॥
ಭೂಭಾರರಾಜಪೃತನಾ ಯದುಭಿಃ ನಿರಸ್ಯ
ಗುಪ್ತೈಃ ಸ್ವಬಾಹುಭಿಃ ಅಚಿನ್ತಯತ್ ಅಪ್ರಮೇಯಃ ।
ಮನ್ಯೇ ಅವನೇಃ ನನು ಗತಃ ಅಪಿ ಅಗತಂ ಹಿ ಭಾರಮ್
ಯತ್ ಯಾದವಂ ಕುಲಂ ಅಹೋ ಹಿ ಅವಿಷಹ್ಯಂ ಆಸ್ತೇ ॥ 3॥
ನ ಏವ ಅನ್ಯತಃ ಪರಿಭವಃ ಅಸ್ಯ ಭವೇತ್ ಕಥಞ್ಚಿತ್
ಮತ್ ಸಂಶ್ರಯಸ್ಯ ವಿಭವ ಉನ್ನಹನ್ ಅಸ್ಯ ನಿತ್ಯಮ್ ।
ಅನ್ತಃಕಲಿಂ ಯದುಕುಲಸ್ಯ ವಿಧ್ಹಾಯ ವೇಣುಃ
ತಮ್ಬಸ್ಯ ವಹ್ನಿಂ ಇವ ಶಾನ್ತಿಂ ಉಪೈಮಿ ಧಾಮ ॥ 4॥
ಏವಂ ವ್ಯವಸಿತಃ ರಾಜನ್ ಸತ್ಯಸಙ್ಕಲ್ಪಃ ಈಶ್ವರಃ ।
ಶಾಪವ್ಯಾಜೇನ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಸಞ್ಜಹ್ವೇ ಸ್ವಕುಲಂ ವಿಭುಃ ॥ 5॥
ಸ್ವಮೂರ್ತ್ಯಾ ಲೋಕಲಾವಣ್ಯನಿರ್ಮುಕ್ತ್ಯಾ ಲೋಚನಂ ನೃಣಾಮ್ ।
ಗೀರ್ಭಿಃ ತಾಃ ಸ್ಮರತಾಂ ಚಿತ್ತಂ ಪದೈಃ ತಾನ್ ಈಕ್ಷತಾಂ ಕ್ರಿಯಾ ॥ 6॥
ಆಚ್ಛಿದ್ಯ ಕೀರ್ತಿಂ ಸುಶ್ಲೋಕಾಂ ವಿತತ್ಯ ಹಿ ಅಞ್ಜಸಾ ನು ಕೌ ।
ತಮಃ ಅನಯಾ ತರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಇತಿ ಅಗಾತ್ ಸ್ವಂ ಪದಂ ಈಶ್ವರಃ ॥ 7॥
ರಾಜಾ ಉವಾಚ
ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾನಾಂ ವದಾನ್ಯಾನಾಂ ನಿತ್ಯಂ ವೃದ್ಧೌಪಸೇವಿನಾಮ್ ।
ವಿಪ್ರಶಾಪಃ ಕಥಂ ಅಭೂತ್ ವೃಷ್ಣೀನಾಂ ಕೃಷ್ಣಚೇತಸಾಮ್ ॥ 8॥
ಯತ್ ನಿಮಿತ್ತಃ ಸಃ ವೈ ಶಾಪಃ ಯಾದೃಶಃ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ ।
ಕಥಂ ಏಕಾತ್ಮನಾಂ ಭೇದಃ ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ವದಸ್ವ ಮೇ ॥ 9॥
ಶ್ರೀಶುಕಃ ಉವಾಚ
ಬಿಭ್ರತ್ ವಪುಃ ಸಕಲಸುನ್ದರಸನ್ನಿವೇಶಮ್
ಕರ್ಮಾಚರನ್ ಭುವಿ ಸುಮಙ್ಗಲಂ ಆಪ್ತಕಾಮಃ ।
ಆಸ್ಥಾಯ ಧಾಮ ರಮಮಾಣಃ ಉದಾರಕೀರ್ತಿಃ
ಸಂಹರ್ತುಂ ಐಚ್ಛತ ಕುಲಂ ಸ್ಥಿತಕೃತ್ಯಶೇಷಃ ॥ 10॥
ಕರ್ಮಾಣಿ ಪುಣ್ಯನಿವಹಾನಿ ಸುಮಙ್ಗಲಾನಿ
ಗಾಯತ್ ಜಗತ್ ಕಲಿಮಲಾಪಹರಾಣಿ ಕೃತ್ವಾ ।
ಕಾಲ ಆತ್ಮನಾ ನಿವಸತಾ ಯದುದೇವಗೇಹೇ
ಪಿಣ್ಡಾರಕಂ ಸಮಗಮನ್ ಮುನಯಃ ನಿಸೃಷ್ಟಾಃ ॥ 11॥
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಃ ಅಸಿತಃ ಕಣ್ವಃ ದುರ್ವಾಸಾಃ ಭೃಗುಃ ಅಙ್ಗಿರಾಃ ।
ಕಶ್ಯಪಃ ವಾಮದೇವಃ ಅತ್ರಿಃ ವಸಿಷ್ಠಃ ನಾರದ ಆದಯಃ ॥ 12॥
ಕ್ರೀಡನ್ತಃ ತಾನ್ ಉಪವ್ರಜ್ಯ ಕುಮಾರಾಃ ಯದುನನ್ದನಾಃ ।
ಉಪಸಙ್ಗೃಹ್ಯ ಪಪ್ರಚ್ಛುಃ ಅವಿನೀತಾ ವಿನೀತವತ್ ॥ 13॥
ತೇ ವೇಷಯಿತ್ವಾ ಸ್ತ್ರೀವೇಷೈಃ ಸಾಮ್ಬಂ ಜಾಮ್ಬವತೀಸುತಮ್ ।
ಏಷಾ ಪೃಚ್ಛತಿ ವಃ ವಿಪ್ರಾಃ ಅನ್ತರ್ವತ್ ನ್ಯಸಿತ ಈಕ್ಷಣಾ ॥ 14॥
ಪ್ರಷ್ಟುಂ ವಿಲಜ್ಜತಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪ್ರಬ್ರೂತ ಅಮೋಘದರ್ಶನಾಃ ।
ಪ್ರಸೋಷ್ಯನ್ತಿ ಪುತ್ರಕಾಮಾ ಕಿಂಸ್ವಿತ್ ಸಞ್ಜನಯಿಷ್ಯತಿ ॥ 15॥
ಏವಂ ಪ್ರಲಬ್ಧ್ವಾ ಮುನಯಃ ತಾನ್ ಊಚುಃ ಕುಪಿತಾ ನೃಪ ।
ಜನಯಿಷ್ಯತಿ ವಃ ಮನ್ದಾಃ ಮುಸಲಂ ಕುಲನಾಶನಮ್ ॥ 16॥
ತತ್ ಶ‍ಋತ್ವಾ ತೇ ಅತಿಸನ್ತ್ರಸ್ತಾಃ ವಿಮುಚ್ಯ ಸಹಸೋದರಮ್ ।
ಸಾಮ್ಬಸ್ಯ ದದೃಶುಃ ತಸ್ಮಿನ್ ಮುಸಲಂ ಖಲು ಅಯಸ್ಮಯಮ್ ॥ 17॥
ಕಿಂ ಕೃತಂ ಮನ್ದಭಾಗ್ಯೈಃ ಕಿಂ ವದಿಷ್ಯನ್ತಿ ನಃ ಜನಾಃ ।
ಇತಿ ವಿಹ್ವಲಿತಾಃ ಗೇಹಾನ್ ಆದಾಯ ಮುಸಲಂ ಯಯುಃ ॥ 18॥
ತತ್ ಚ ಉಪನೀಯ ಸದಸಿ ಪರಿಮ್ಲಾನಮುಖಶ್ರಿಯಃ ।
ರಾಜ್ಞಃ ಆವೇದಯಾನ್ ಚಕ್ರುಃ ಸರ್ವಯಾದವಸನ್ನಿಧೌ ॥ 19॥
ಶ್ರುತ್ವಾ ಅಮೋಘಂ ವಿಪ್ರಶಾಪಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಮುಸಲಂ ನೃಪ ।
ವಿಸ್ಮಿತಾಃ ಭಯಸನ್ತ್ರಸ್ತಾಃ ಬಭೂವುಃ ದ್ವಾರಕೌಕಸಃ ॥ 20॥
ತತ್ ಚೂರ್ಣಯಿತ್ವಾ ಮುಸಲಂ ಯದುರಾಜಃ ಸಃ ಆಹುಕಃ ।
ಸಮುದ್ರಸಲಿಲೇ ಪ್ರಾಸ್ಯತ್ ಲೋಹಂ ಚ ಅಸ್ಯ ಅವಶೇಷಿತಮ್ ॥ 21॥
ಕಶ್ಚಿತ್ ಮತ್ಸ್ಯಃ ಅಗ್ರಸೀತ್ ಲೋಹಂ ಚೂರ್ಣಾನಿ ತರಲೈಃ ತತಃ ।
ಉಹ್ಯಮಾನಾನಿ ವೇಲಾಯಾಂ ಲಗ್ನಾನಿ ಆಸನ್ ಕಿಲ ಐರಿಕಾಃ ॥ 22॥
ಮತ್ಸ್ಯಃ ಗೃಹೀತಃ ಮತ್ಸ್ಯಘ್ನೈಃ ಜಾಲೇನ ಅನ್ಯೈಃ ಸಹ ಅರ್ಣವೇ ।
ತಸ್ಯ ಉದರಗತಂ ಲೋಹಂ ಸಃ ಶಲ್ಯೇ ಲುಬ್ಧಕಃ ಅಕರೋತ್ ॥ 23॥
ಭಗವಾನ್ ಜ್ಞಾತಸರ್ವಾರ್ಥಃ ಈಶ್ವರಃ ಅಪಿ ತದನ್ಯಥಾ ।
ಕರ್ತುಂ ನ ಐಚ್ಛತ್ ವಿಪ್ರಶಾಪಂ ಕಾಲರೂಪೀ ಅನ್ವಮೋದತ ॥ 24॥
ಇತಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಮೇಕಾದಶಸ್ಕನ್ಧೇ ವಿಪ್ರಶಾಪೋ ನಾಮ ಪ್ರಥಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

Explore More