ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ് ।
ഏകാദശഃ സ്കന്ധഃ । ഉദ്ധവ ഗീതാ ।
ശ്രീബാദരായണിഃ ഉവാച।
കൃത്വാ ദൈത്യവധം കൃഷ്ണഃ സരമഃ യദുഭിഃ വൃതഃ ।
ഭുവഃ അവതാരവത് ഭാരം ജവിഷ്ഠന് ജനയന് കലിമ് ॥ 1॥
ദുര്ദ്യൂതഹേലനകചഗ്രഹണ ആദിഭിഃ താന് ।
കൃത്വാ നിമിത്തം ഇതര ഇതരതഃ സമേതാന്
ഹത്വാ നൃപാന് നിരഹരത് ക്ഷിതിഭാരം ഈശഃ ॥ 2॥
ഗുപ്തൈഃ സ്വബാഹുഭിഃ അചിന്തയത് അപ്രമേയഃ ।
മന്യേ അവനേഃ നനു ഗതഃ അപി അഗതം ഹി ഭാരമ്
യത് യാദവം കുലം അഹോ ഹി അവിഷഹ്യം ആസ്തേ ॥ 3॥
മത് സംശ്രയസ്യ വിഭവ ഉന്നഹന് അസ്യ നിത്യമ് ।
അന്തഃകലിം യദുകുലസ്യ വിധ്ഹായ വേണുഃ
തമ്ബസ്യ വഹ്നിം ഇവ ശാന്തിം ഉപൈമി ധാമ ॥ 4॥
ശാപവ്യാജേന വിപ്രാണാം സഞ്ജഹ്വേ സ്വകുലം വിഭുഃ ॥ 5॥
ഗീര്ഭിഃ താഃ സ്മരതാം ചിത്തം പദൈഃ താന് ഈക്ഷതാം ക്രിയാ ॥ 6॥
തമഃ അനയാ തരിഷ്യന്തി ഇതി അഗാത് സ്വം പദം ഈശ്വരഃ ॥ 7॥
ബ്രഹ്മണ്യാനാം വദാന്യാനാം നിത്യം വൃദ്ധൌപസേവിനാമ് ।
വിപ്രശാപഃ കഥം അഭൂത് വൃഷ്ണീനാം കൃഷ്ണചേതസാമ് ॥ 8॥
കഥം ഏകാത്മനാം ഭേദഃ ഏതത് സര്വം വദസ്വ മേ ॥ 9॥
ബിഭ്രത് വപുഃ സകലസുന്ദരസന്നിവേശമ്
കര്മാചരന് ഭുവി സുമങ്ഗലം ആപ്തകാമഃ ।
ആസ്ഥായ ധാമ രമമാണഃ ഉദാരകീര്തിഃ
സംഹര്തും ഐച്ഛത കുലം സ്ഥിതകൃത്യശേഷഃ ॥ 10॥
ഗായത് ജഗത് കലിമലാപഹരാണി കൃത്വാ ।
കാല ആത്മനാ നിവസതാ യദുദേവഗേഹേ
പിണ്ഡാരകം സമഗമന് മുനയഃ നിസൃഷ്ടാഃ ॥ 11॥
കശ്യപഃ വാമദേവഃ അത്രിഃ വസിഷ്ഠഃ നാരദ ആദയഃ ॥ 12॥
ഉപസങ്ഗൃഹ്യ പപ്രച്ഛുഃ അവിനീതാ വിനീതവത് ॥ 13॥
ഏഷാ പൃച്ഛതി വഃ വിപ്രാഃ അന്തര്വത് ന്യസിത ഈക്ഷണാ ॥ 14॥
പ്രസോഷ്യന്തി പുത്രകാമാ കിംസ്വിത് സഞ്ജനയിഷ്യതി ॥ 15॥
ജനയിഷ്യതി വഃ മന്ദാഃ മുസലം കുലനാശനമ് ॥ 16॥
സാമ്ബസ്യ ദദൃശുഃ തസ്മിന് മുസലം ഖലു അയസ്മയമ് ॥ 17॥
ഇതി വിഹ്വലിതാഃ ഗേഹാന് ആദായ മുസലം യയുഃ ॥ 18॥
രാജ്ഞഃ ആവേദയാന് ചക്രുഃ സര്വയാദവസന്നിധൌ ॥ 19॥
വിസ്മിതാഃ ഭയസന്ത്രസ്താഃ ബഭൂവുഃ ദ്വാരകൌകസഃ ॥ 20॥
സമുദ്രസലിലേ പ്രാസ്യത് ലോഹം ച അസ്യ അവശേഷിതമ് ॥ 21॥
ഉഹ്യമാനാനി വേലായാം ലഗ്നാനി ആസന് കില ഐരികാഃ ॥ 22॥
തസ്യ ഉദരഗതം ലോഹം സഃ ശല്യേ ലുബ്ധകഃ അകരോത് ॥ 23॥
കര്തും ന ഐച്ഛത് വിപ്രശാപം കാലരൂപീ അന്വമോദത ॥ 24॥
