Goddess Durga

അമ്ബാ സ്തവഃ

(Amba Stavah in Malayalam)

Adi Shankaracharya

Amba Stavah is a profound devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya, dedicated to Goddess Durga, the primordial energy of the universe. The verses celebrate the Mother Goddess as the embodiment of ancient knowledge and the source of all existence. Through poetic surrender, the devotee acknowledges their own limitations while appealing to the maternal grace of the Devi. Reciting this stotra is believed to dissolve ego, grant spiritual clarity, and invoke the protective, nurturing presence of the Divine Mother, helping the seeker overcome worldly attachments and attain ultimate liberation through her compassionate guidance.

യാമാമനന്തി മുനയഃ പ്രകൃതിം പുരാണീം
വിദ്യേതി യാം ശ്രുതിരഹസ്യവിദോ വദന്തി ।
താമര്ധപല്ലവിതശങ്കരരൂപമുദ്രാം
ദേവീമനന്യശരണഃ ശരണം പ്രപദ്യേ ॥ 1 ॥
അമ്ബ സ്തവേഷു തവ താവദകര്തൃകാണി
കുണ്ഠീഭവന്തി വചസാമപി ഗുമ്ഭനാനി ।
ഡിമ്ഭസ്യ മേ സ്തുതിരസാവസമഞ്ജസാപി
വാത്സല്യനിഘ്നഹൃദയാം ഭവതീം ധിനോതു ॥ 2 ॥
വ്യോമേതി ബിന്ദുരിതി നാദ ഇതീന്ദുലേഖാ-
-രൂപേതി വാഗ്ഭവതനൂരിതി മാതൃകേതി ।
നിഃസ്യന്ദമാനസുഖബോധസുധാസ്വരൂപാ
വിദ്യോതസേ മനസി ഭാഗ്യവതാം ജനാനാമ് ॥ 3 ॥
ആവിര്ഭവത്പുലകസന്തതിഭിഃ ശരീരൈ-
-ര്നിഃസ്യന്ദമാനസലിലൈര്നയനൈശ്ച നിത്യമ് ।
വാഗ്ഭിശ്ച ഗദ്ഗദപദാഭിരുപാസതേ യേ
പാദൌ തവാമ്ബ ഭുവനേഷു ത ഏവ ധന്യാഃ ॥ 4 ॥
വക്ത്രം യദുദ്യതമഭിഷ്ടുതയേ ഭവത്യാ-
-സ്തുഭ്യം നമോ യദപി ദേവി ശിരഃ കരോതി ।
ചേതശ്ച യത്ത്വയി പരായണമമ്ബ താനി
കസ്യാപി കൈരപി ഭവന്തി തപോവിശേഷൈഃ ॥ 5 ॥
മൂലാലവാലകുഹരാദുദിതാ ഭവാനി
നിര്ഭിദ്യ ഷട്സരസിജാനി തടില്ലതേവ ।
ഭൂയോഽപി തത്ര വിശസി ധ്രുവമണ്ഡലേന്ദു-
-നിഃസ്യന്ദമാനപരമാമൃതതോയരൂപാ ॥ 6 ॥
ദഗ്ധം യദാ മദനമേകമനേകധാ തേ
മുഗ്ധഃ കടാക്ഷവിധിരങ്കുരയാഞ്ചകാര ।
ധത്തേ തദാപ്രഭൃതി ദേവി ലലാടനേത്രം
സത്യം ഹ്രിയൈവ മുകുലീകൃതമിന്ദുമൌലേഃ ॥ 7 ॥
അജ്ഞാതസമ്ഭവമനാകലിതാന്വവായം
ഭിക്ഷും കപാലിനമവാസസമദ്വിതീയമ് ।
പൂര്വം കരഗ്രഹണമങ്ഗലതോ ഭവത്യാഃ
ശമ്ഭും ക ഏവ ബുബുധേ ഗിരിരാജകന്യേ ॥ 8 ॥
ചര്മാമ്ബരം ച ശവഭസ്മവിലേപനം ച
ഭിക്ഷാടനം ച നടനം ച പരേതഭൂമൌ ।
വേതാലസംഹതിപരിഗ്രഹതാ ച ശമ്ഭോഃ
ശോഭാം ബിഭര്തി ഗിരിജേ തവ സാഹചര്യാത് ॥ 9 ॥
കല്പോപസംഹരണകേലിഷു പണ്ഡിതാനി
ചണ്ഡാനി ഖണ്ഡപരശോരപി താണ്ഡവാനി ।
ആലോകനേന തവ കോമലിതാനി മാത-
-ര്ലാസ്യാത്മനാ പരിണമന്തി ജഗദ്വിഭൂത്യൈ ॥ 10 ॥
ജന്തോരപശ്ചിമതനോഃ സതി കര്മസാമ്യേ
നിഃശേഷപാശപടലച്ഛിദുരാ നിമേഷാത് ।
കല്യാണി ദേശികകടാക്ഷസമാശ്രയേണ
കാരുണ്യതോ ഭവതി ശാമ്ഭവവേദദീക്ഷാ ॥ 11 ॥
മുക്താവിഭൂഷണവതീ നവവിദ്രുമാഭാ
യച്ചേതസി സ്ഫുരസി താരകിതേവ സന്ധ്യാ ।
ഏകഃ സ ഏവ ഭുവനത്രയസുന്ദരീണാം
കന്ദര്പതാം വ്രജതി പഞ്ചശരീം വിനാപി ॥ 12 ॥
യേ ഭാവയന്ത്യമൃതവാഹിഭിരംശുജാലൈ-
-രാപ്യായമാനഭുവനാമമൃതേശ്വരീം ത്വാമ് ।
തേ ലങ്ഘയന്തി നനു മാതരലങ്ഘനീയാം
ബ്രഹ്മാദിഭിഃ സുരവരൈരപി കാലകക്ഷാമ് ॥ 13 ॥
യഃ സ്ഫാടികാക്ഷഗുണപുസ്തകകുണ്ഡികാഢ്യാം
വ്യാഖ്യാസമുദ്യതകരാം ശരദിന്ദുശുഭ്രാമ് ।
പദ്മാസനാം ച ഹൃദയേ ഭവതീമുപാസ്തേ
മാതഃ സ വിശ്വകവിതാര്കികചക്രവര്തീ ॥ 14 ॥
ബര്ഹാവതംസയുതബര്ബരകേശപാശാം
ഗുഞ്ജാവലീകൃതഘനസ്തനഹാരശോഭാമ് ।
ശ്യാമാം പ്രവാലവദനാം സുകുമാരഹസ്താം
ത്വാമേവ നൌമി ശബരീം ശബരസ്യ ജായാമ് ॥ 15 ॥
അര്ധേന കിം നവലതാലലിതേന മുഗ്ധേ
ക്രീതം വിഭോഃ പരുഷമര്ധമിദം ത്വയേതി ।
ആലീജനസ്യ പരിഹാസവചാംസി മന്യേ
മന്ദസ്മിതേന തവ ദേവി ജഡീ ഭവന്തി ॥ 16 ॥
ബ്രഹ്മാണ്ഡ ബുദ്ബുദകദമ്ബകസങ്കുലോഽയം
മായോദധിര്വിവിധദുഃഖതരങ്ഗമാലഃ ।
ആശ്ചര്യമമ്ബ ഝടിതി പ്രലയം പ്രയാതി
ത്വദ്ധ്യാനസന്തതിമഹാബഡബാമുഖാഗ്നൌ ॥ 17 ॥
ദാക്ഷായണീതി കുടിലേതി കുഹാരിണീതി
കാത്യായനീതി കമലേതി കലാവതീതി ।
ഏകാ സതീ ഭഗവതീ പരമാര്ഥതോഽപി
സന്ദൃശ്യസേ ബഹുവിധാ നനു നര്തകീവ ॥ 18 ॥
ആനന്ദലക്ഷണമനാഹതനാമ്നി ദേശേ
നാദാത്മനാ പരിണതം തവ രൂപമീശേ ।
പ്രത്യങ്മുഖേന മനസാ പരിചീയമാനം
ശംസന്തി നേത്രസലിലൈഃ പുലകൈശ്ച ധന്യാഃ ॥ 19 ॥
ത്വം ചന്ദ്രികാ ശശിനി തിഗ്മരുചൌ രുചിസ്ത്വം
ത്വം ചേതനാസി പുരുഷേ പവനേ ബലം ത്വമ് ।
ത്വം സ്വാദുതാസി സലിലേ ശിഖിനി ത്വമൂഷ്മാ
നിഃസാരമേവ നിഖിലം ത്വദൃതേ യദി സ്യാത് ॥ 20 ॥
ജ്യോതീംഷി യദ്ദിവി ചരന്തി യദന്തരിക്ഷം
സൂതേ പയാംസി യദഹിര്ധരണീം ച ധത്തേ ।
യദ്വാതി വായുരനലോ യദുദര്ചിരാസ്തേ
തത്സര്വമമ്ബ തവ കേവലമാജ്ഞയൈവ ॥ 21 ॥
സങ്കോചമിച്ഛസി യദാ ഗിരിജേ തദാനീം
വാക്തര്കയോസ്ത്വമസി ഭൂമിരനാമരൂപാ ।
യദ്വാ വികാസമുപയാസി യദാ തദാനീം
ത്വന്നാമരൂപഗണനാഃ സുകരാ ഭവന്തി ॥ 22 ॥
ഭോഗായ ദേവി ഭവതീം കൃതിനഃ പ്രണമ്യ
ഭ്രൂകിങ്കരീകൃതസരോജഗൃഹാഃ സഹസ്രമ് ।
ചിന്താമണിപ്രചയകല്പിതകേലിശൈലേ
കല്പദ്രുമോപവന ഏവ ചിരം രമന്തേ ॥ 23 ॥
ഹര്തും ത്വമേവ ഭവസി ത്വദധീനമീശേ
സംസാരതാപമഖിലം ദയയാ പശൂനാമ് ।
വൈകര്തനീ കിരണസംഹതിരേവ ശക്താ
ധര്മം നിജം ശമയിതും നിജയൈവ വൃഷ്ട്യാ ॥ 24 ॥
ശക്തിഃ ശരീരമധിദൈവതമന്തരാത്മാ
ജ്ഞാനം ക്രിയാ കരണമാസനജാലമിച്ഛാ ।
ഐശ്വര്യമായതനമാവരണാനി ച ത്വം
കിം തന്ന യദ്ഭവസി ദേവി ശശാങ്കമൌലേഃ ॥ 25 ॥
ഭൂമൌ നിവൃത്തിരുദിതാ പയസി പ്രതിഷ്ഠാ
വിദ്യാഽനലേ മരുതി ശാന്തിരതീവകാന്തിഃ ।
വ്യോമ്നീതി യാഃ കില കലാഃ കലയന്തി വിശ്വം
താസാം ഹി ദൂരതരമമ്ബ പദം ത്വദീയമ് ॥ 26 ॥
യാവത്പദം പദസരോജയുഗം ത്വദീയം
നാങ്ഗീകരോതി ഹൃദയേഷു ജഗച്ഛരണ്യേ ।
താവദ്വികല്പജടിലാഃ കുടിലപ്രകാരാ-
-സ്തര്കഗ്രഹാഃ സമയിനാം പ്രലയം ന യാന്തി ॥ 27 ॥
നിര്ദേവയാനപിതൃയാനവിഹാരമേകേ
കൃത്വാ മനഃ കരണമണ്ഡലസാര്വഭൌമമ് ।
ധ്യാനേ നിവേശ്യ തവ കാരണപഞ്ചകസ്യ
പര്വാണി പാര്വതി നയന്തി നിജാസനത്വമ് ॥ 28 ॥
സ്ഥൂലാസു മൂര്തിഷു മഹീപ്രമുഖാസു മൂര്തേഃ
കസ്യാശ്ചനാപി തവ വൈഭവമമ്ബ യസ്യാഃ ।
പത്യാ ഗിരാമപി ന ശക്യത ഏവ വക്തും
സാപി സ്തുതാ കില മയേതി തിതിക്ഷിതവ്യമ് ॥ 29 ॥
കാലാഗ്നികോടിരുചിമമ്ബ ഷഡധ്വശുദ്ധൌ
ആപ്ലാവനേഷു ഭവതീമമൃതൌഘവൃഷ്ടിമ് ।
ശ്യാമാം ഘനസ്തനതടാം ശകലീകൃതാഘാം
ധ്യായന്ത ഏവ ജഗതാം ഗുരവോ ഭവന്തി ॥ 30 ॥
വിദ്യാം പരാം കതിചിദമ്ബരമമ്ബ കേചി-
-ദാനന്ദമേവ കതിചിത്കതിചിച്ച മായാമ് ।
ത്വാം വിശ്വമാഹുരപരേ വയമാമനാമഃ
സാക്ഷാദപാരകരുണാം ഗുരുമൂര്തിമേവ ॥ 31 ॥
കുവലയദലനീലം ബര്ബരസ്നിഗ്ധകേശം
പൃഥുതരകുചഭാരാക്രാന്തകാന്താവലഗ്നമ് ।
കിമിഹ ബഹുഭിരുക്തൈസ്ത്വത്സ്വരൂപം പരം നഃ
സകലജനനി മാതഃ സന്തതം സന്നിധത്താമ് ॥ 32 ॥
ഇതി ശ്രീകാലിദാസ വിരചിത പഞ്ചസ്തവ്യാം ചതുര്ഥഃ അമ്ബാസ്തവഃ ।

Explore More