Goddess Durga

ଅମ୍ବା ସ୍ତଵଃ

(Amba Stavah in Odia)

Adi Shankaracharya

Amba Stavah is a profound devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya, dedicated to Goddess Durga, the primordial energy of the universe. The verses celebrate the Mother Goddess as the embodiment of ancient knowledge and the source of all existence. Through poetic surrender, the devotee acknowledges their own limitations while appealing to the maternal grace of the Devi. Reciting this stotra is believed to dissolve ego, grant spiritual clarity, and invoke the protective, nurturing presence of the Divine Mother, helping the seeker overcome worldly attachments and attain ultimate liberation through her compassionate guidance.

ଯାମାମନନ୍ତି ମୁନଯଃ ପ୍ରକୃତିଂ ପୁରାଣୀଂ
ଵିଦ୍ଯେତି ଯାଂ ଶ୍ରୁତିରହସ୍ଯଵିଦୋ ଵଦନ୍ତି ।
ତାମର୍ଧପଲ୍ଲଵିତଶଙ୍କରରୂପମୁଦ୍ରାଂ
ଦେଵୀମନନ୍ଯଶରଣଃ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ॥ 1 ॥
ଅମ୍ବ ସ୍ତଵେଷୁ ତଵ ତାଵଦକର୍ତୃକାଣି
କୁଣ୍ଠୀଭଵନ୍ତି ଵଚସାମପି ଗୁମ୍ଭନାନି ।
ଡିମ୍ଭସ୍ଯ ମେ ସ୍ତୁତିରସାଵସମଞ୍ଜସାପି
ଵାତ୍ସଲ୍ଯନିଘ୍ନହୃଦଯାଂ ଭଵତୀଂ ଧିନୋତୁ ॥ 2 ॥
ଵ୍ଯୋମେତି ବିନ୍ଦୁରିତି ନାଦ ଇତୀନ୍ଦୁଲେଖା-
-ରୂପେତି ଵାଗ୍ଭଵତନୂରିତି ମାତୃକେତି ।
ନିଃସ୍ଯନ୍ଦମାନସୁଖବୋଧସୁଧାସ୍ଵରୂପା
ଵିଦ୍ଯୋତସେ ମନସି ଭାଗ୍ଯଵତାଂ ଜନାନାମ୍ ॥ 3 ॥
ଆଵିର୍ଭଵତ୍ପୁଲକସନ୍ତତିଭିଃ ଶରୀରୈ-
-ର୍ନିଃସ୍ଯନ୍ଦମାନସଲିଲୈର୍ନଯନୈଶ୍ଚ ନିତ୍ଯମ୍ ।
ଵାଗ୍ଭିଶ୍ଚ ଗଦ୍ଗଦପଦାଭିରୁପାସତେ ଯେ
ପାଦୌ ତଵାମ୍ବ ଭୁଵନେଷୁ ତ ଏଵ ଧନ୍ଯାଃ ॥ 4 ॥
ଵକ୍ତ୍ରଂ ଯଦୁଦ୍ଯତମଭିଷ୍ଟୁତଯେ ଭଵତ୍ଯା-
-ସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମୋ ଯଦପି ଦେଵି ଶିରଃ କରୋତି ।
ଚେତଶ୍ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଯି ପରାଯଣମମ୍ବ ତାନି
କସ୍ଯାପି କୈରପି ଭଵନ୍ତି ତପୋଵିଶେଷୈଃ ॥ 5 ॥
ମୂଲାଲଵାଲକୁହରାଦୁଦିତା ଭଵାନି
ନିର୍ଭିଦ୍ଯ ଷଟ୍ସରସିଜାନି ତଟିଲ୍ଲତେଵ ।
ଭୂଯୋଽପି ତତ୍ର ଵିଶସି ଧ୍ରୁଵମଣ୍ଡଲେନ୍ଦୁ-
-ନିଃସ୍ଯନ୍ଦମାନପରମାମୃତତୋଯରୂପା ॥ 6 ॥
ଦଗ୍ଧଂ ଯଦା ମଦନମେକମନେକଧା ତେ
ମୁଗ୍ଧଃ କଟାକ୍ଷଵିଧିରଙ୍କୁରଯାଞ୍ଚକାର ।
ଧତ୍ତେ ତଦାପ୍ରଭୃତି ଦେଵି ଲଲାଟନେତ୍ରଂ
ସତ୍ଯଂ ହ୍ରିଯୈଵ ମୁକୁଲୀକୃତମିନ୍ଦୁମୌଲେଃ ॥ 7 ॥
ଅଜ୍ଞାତସମ୍ଭଵମନାକଲିତାନ୍ଵଵାଯଂ
ଭିକ୍ଷୁଂ କପାଲିନମଵାସସମଦ୍ଵିତୀଯମ୍ ।
ପୂର୍ଵଂ କରଗ୍ରହଣମଙ୍ଗଲତୋ ଭଵତ୍ଯାଃ
ଶମ୍ଭୁଂ କ ଏଵ ବୁବୁଧେ ଗିରିରାଜକନ୍ଯେ ॥ 8 ॥
ଚର୍ମାମ୍ବରଂ ଚ ଶଵଭସ୍ମଵିଲେପନଂ ଚ
ଭିକ୍ଷାଟନଂ ଚ ନଟନଂ ଚ ପରେତଭୂମୌ ।
ଵେତାଲସଂହତିପରିଗ୍ରହତା ଚ ଶମ୍ଭୋଃ
ଶୋଭାଂ ବିଭର୍ତି ଗିରିଜେ ତଵ ସାହଚର୍ଯାତ୍ ॥ 9 ॥
କଲ୍ପୋପସଂହରଣକେଲିଷୁ ପଣ୍ଡିତାନି
ଚଣ୍ଡାନି ଖଣ୍ଡପରଶୋରପି ତାଣ୍ଡଵାନି ।
ଆଲୋକନେନ ତଵ କୋମଲିତାନି ମାତ-
-ର୍ଲାସ୍ଯାତ୍ମନା ପରିଣମନ୍ତି ଜଗଦ୍ଵିଭୂତ୍ଯୈ ॥ 10 ॥
ଜନ୍ତୋରପଶ୍ଚିମତନୋଃ ସତି କର୍ମସାମ୍ଯେ
ନିଃଶେଷପାଶପଟଲଚ୍ଛିଦୁରା ନିମେଷାତ୍ ।
କଲ୍ଯାଣି ଦେଶିକକଟାକ୍ଷସମାଶ୍ରଯେଣ
କାରୁଣ୍ଯତୋ ଭଵତି ଶାମ୍ଭଵଵେଦଦୀକ୍ଷା ॥ 11 ॥
ମୁକ୍ତାଵିଭୂଷଣଵତୀ ନଵଵିଦ୍ରୁମାଭା
ଯଚ୍ଚେତସି ସ୍ଫୁରସି ତାରକିତେଵ ସନ୍ଧ୍ଯା ।
ଏକଃ ସ ଏଵ ଭୁଵନତ୍ରଯସୁନ୍ଦରୀଣାଂ
କନ୍ଦର୍ପତାଂ ଵ୍ରଜତି ପଞ୍ଚଶରୀଂ ଵିନାପି ॥ 12 ॥
ଯେ ଭାଵଯନ୍ତ୍ଯମୃତଵାହିଭିରଂଶୁଜାଲୈ-
-ରାପ୍ଯାଯମାନଭୁଵନାମମୃତେଶ୍ଵରୀଂ ତ୍ଵାମ୍ ।
ତେ ଲଙ୍ଘଯନ୍ତି ନନୁ ମାତରଲଙ୍ଘନୀଯାଂ
ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ସୁରଵରୈରପି କାଲକକ୍ଷାମ୍ ॥ 13 ॥
ଯଃ ସ୍ଫାଟିକାକ୍ଷଗୁଣପୁସ୍ତକକୁଣ୍ଡିକାଢ୍ଯାଂ
ଵ୍ଯାଖ୍ଯାସମୁଦ୍ଯତକରାଂ ଶରଦିନ୍ଦୁଶୁଭ୍ରାମ୍ ।
ପଦ୍ମାସନାଂ ଚ ହୃଦଯେ ଭଵତୀମୁପାସ୍ତେ
ମାତଃ ସ ଵିଶ୍ଵକଵିତାର୍କିକଚକ୍ରଵର୍ତୀ ॥ 14 ॥
ବର୍ହାଵତଂସଯୁତବର୍ବରକେଶପାଶାଂ
ଗୁଞ୍ଜାଵଲୀକୃତଘନସ୍ତନହାରଶୋଭାମ୍ ।
ଶ୍ଯାମାଂ ପ୍ରଵାଲଵଦନାଂ ସୁକୁମାରହସ୍ତାଂ
ତ୍ଵାମେଵ ନୌମି ଶବରୀଂ ଶବରସ୍ଯ ଜାଯାମ୍ ॥ 15 ॥
ଅର୍ଧେନ କିଂ ନଵଲତାଲଲିତେନ ମୁଗ୍ଧେ
କ୍ରୀତଂ ଵିଭୋଃ ପରୁଷମର୍ଧମିଦଂ ତ୍ଵଯେତି ।
ଆଲୀଜନସ୍ଯ ପରିହାସଵଚାଂସି ମନ୍ଯେ
ମନ୍ଦସ୍ମିତେନ ତଵ ଦେଵି ଜଡୀ ଭଵନ୍ତି ॥ 16 ॥
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବୁଦ୍ବୁଦକଦମ୍ବକସଙ୍କୁଲୋଽଯଂ
ମାଯୋଦଧିର୍ଵିଵିଧଦୁଃଖତରଙ୍ଗମାଲଃ ।
ଆଶ୍ଚର୍ଯମମ୍ବ ଝଟିତି ପ୍ରଲଯଂ ପ୍ରଯାତି
ତ୍ଵଦ୍ଧ୍ଯାନସନ୍ତତିମହାବଡବାମୁଖାଗ୍ନୌ ॥ 17 ॥
ଦାକ୍ଷାଯଣୀତି କୁଟିଲେତି କୁହାରିଣୀତି
କାତ୍ଯାଯନୀତି କମଲେତି କଲାଵତୀତି ।
ଏକା ସତୀ ଭଗଵତୀ ପରମାର୍ଥତୋଽପି
ସନ୍ଦୃଶ୍ଯସେ ବହୁଵିଧା ନନୁ ନର୍ତକୀଵ ॥ 18 ॥
ଆନନ୍ଦଲକ୍ଷଣମନାହତନାମ୍ନି ଦେଶେ
ନାଦାତ୍ମନା ପରିଣତଂ ତଵ ରୂପମୀଶେ ।
ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ମୁଖେନ ମନସା ପରିଚୀଯମାନଂ
ଶଂସନ୍ତି ନେତ୍ରସଲିଲୈଃ ପୁଲକୈଶ୍ଚ ଧନ୍ଯାଃ ॥ 19 ॥
ତ୍ଵଂ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ଶଶିନି ତିଗ୍ମରୁଚୌ ରୁଚିସ୍ତ୍ଵଂ
ତ୍ଵଂ ଚେତନାସି ପୁରୁଷେ ପଵନେ ବଲଂ ତ୍ଵମ୍ ।
ତ୍ଵଂ ସ୍ଵାଦୁତାସି ସଲିଲେ ଶିଖିନି ତ୍ଵମୂଷ୍ମା
ନିଃସାରମେଵ ନିଖିଲଂ ତ୍ଵଦୃତେ ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ ॥ 20 ॥
ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ଯଦ୍ଦିଵି ଚରନ୍ତି ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷଂ
ସୂତେ ପଯାଂସି ଯଦହିର୍ଧରଣୀଂ ଚ ଧତ୍ତେ ।
ଯଦ୍ଵାତି ଵାଯୁରନଲୋ ଯଦୁଦର୍ଚିରାସ୍ତେ
ତତ୍ସର୍ଵମମ୍ବ ତଵ କେଵଲମାଜ୍ଞଯୈଵ ॥ 21 ॥
ସଙ୍କୋଚମିଚ୍ଛସି ଯଦା ଗିରିଜେ ତଦାନୀଂ
ଵାକ୍ତର୍କଯୋସ୍ତ୍ଵମସି ଭୂମିରନାମରୂପା ।
ଯଦ୍ଵା ଵିକାସମୁପଯାସି ଯଦା ତଦାନୀଂ
ତ୍ଵନ୍ନାମରୂପଗଣନାଃ ସୁକରା ଭଵନ୍ତି ॥ 22 ॥
ଭୋଗାଯ ଦେଵି ଭଵତୀଂ କୃତିନଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ
ଭ୍ରୂକିଙ୍କରୀକୃତସରୋଜଗୃହାଃ ସହସ୍ରମ୍ ।
ଚିନ୍ତାମଣିପ୍ରଚଯକଲ୍ପିତକେଲିଶୈଲେ
କଲ୍ପଦ୍ରୁମୋପଵନ ଏଵ ଚିରଂ ରମନ୍ତେ ॥ 23 ॥
ହର୍ତୁଂ ତ୍ଵମେଵ ଭଵସି ତ୍ଵଦଧୀନମୀଶେ
ସଂସାରତାପମଖିଲଂ ଦଯଯା ପଶୂନାମ୍ ।
ଵୈକର୍ତନୀ କିରଣସଂହତିରେଵ ଶକ୍ତା
ଧର୍ମଂ ନିଜଂ ଶମଯିତୁଂ ନିଜଯୈଵ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ॥ 24 ॥
ଶକ୍ତିଃ ଶରୀରମଧିଦୈଵତମନ୍ତରାତ୍ମା
ଜ୍ଞାନଂ କ୍ରିଯା କରଣମାସନଜାଲମିଚ୍ଛା ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯମାଯତନମାଵରଣାନି ଚ ତ୍ଵଂ
କିଂ ତନ୍ନ ଯଦ୍ଭଵସି ଦେଵି ଶଶାଙ୍କମୌଲେଃ ॥ 25 ॥
ଭୂମୌ ନିଵୃତ୍ତିରୁଦିତା ପଯସି ପ୍ରତିଷ୍ଠା
ଵିଦ୍ଯାଽନଲେ ମରୁତି ଶାନ୍ତିରତୀଵକାନ୍ତିଃ ।
ଵ୍ଯୋମ୍ନୀତି ଯାଃ କିଲ କଲାଃ କଲଯନ୍ତି ଵିଶ୍ଵଂ
ତାସାଂ ହି ଦୂରତରମମ୍ବ ପଦଂ ତ୍ଵଦୀଯମ୍ ॥ 26 ॥
ଯାଵତ୍ପଦଂ ପଦସରୋଜଯୁଗଂ ତ୍ଵଦୀଯଂ
ନାଙ୍ଗୀକରୋତି ହୃଦଯେଷୁ ଜଗଚ୍ଛରଣ୍ଯେ ।
ତାଵଦ୍ଵିକଲ୍ପଜଟିଲାଃ କୁଟିଲପ୍ରକାରା-
-ସ୍ତର୍କଗ୍ରହାଃ ସମଯିନାଂ ପ୍ରଲଯଂ ନ ଯାନ୍ତି ॥ 27 ॥
ନିର୍ଦେଵଯାନପିତୃଯାନଵିହାରମେକେ
କୃତ୍ଵା ମନଃ କରଣମଣ୍ଡଲସାର୍ଵଭୌମମ୍ ।
ଧ୍ଯାନେ ନିଵେଶ୍ଯ ତଵ କାରଣପଞ୍ଚକସ୍ଯ
ପର୍ଵାଣି ପାର୍ଵତି ନଯନ୍ତି ନିଜାସନତ୍ଵମ୍ ॥ 28 ॥
ସ୍ଥୂଲାସୁ ମୂର୍ତିଷୁ ମହୀପ୍ରମୁଖାସୁ ମୂର୍ତେଃ
କସ୍ଯାଶ୍ଚନାପି ତଵ ଵୈଭଵମମ୍ବ ଯସ୍ଯାଃ ।
ପତ୍ଯା ଗିରାମପି ନ ଶକ୍ଯତ ଏଵ ଵକ୍ତୁଂ
ସାପି ସ୍ତୁତା କିଲ ମଯେତି ତିତିକ୍ଷିତଵ୍ଯମ୍ ॥ 29 ॥
କାଲାଗ୍ନିକୋଟିରୁଚିମମ୍ବ ଷଡଧ୍ଵଶୁଦ୍ଧୌ
ଆପ୍ଲାଵନେଷୁ ଭଵତୀମମୃତୌଘଵୃଷ୍ଟିମ୍ ।
ଶ୍ଯାମାଂ ଘନସ୍ତନତଟାଂ ଶକଲୀକୃତାଘାଂ
ଧ୍ଯାଯନ୍ତ ଏଵ ଜଗତାଂ ଗୁରଵୋ ଭଵନ୍ତି ॥ 30 ॥
ଵିଦ୍ଯାଂ ପରାଂ କତିଚିଦମ୍ବରମମ୍ବ କେଚି-
-ଦାନନ୍ଦମେଵ କତିଚିତ୍କତିଚିଚ୍ଚ ମାଯାମ୍ ।
ତ୍ଵାଂ ଵିଶ୍ଵମାହୁରପରେ ଵଯମାମନାମଃ
ସାକ୍ଷାଦପାରକରୁଣାଂ ଗୁରୁମୂର୍ତିମେଵ ॥ 31 ॥
କୁଵଲଯଦଲନୀଲଂ ବର୍ବରସ୍ନିଗ୍ଧକେଶଂ
ପୃଥୁତରକୁଚଭାରାକ୍ରାନ୍ତକାନ୍ତାଵଲଗ୍ନମ୍ ।
କିମିହ ବହୁଭିରୁକ୍ତୈସ୍ତ୍ଵତ୍ସ୍ଵରୂପଂ ପରଂ ନଃ
ସକଲଜନନି ମାତଃ ସନ୍ତତଂ ସନ୍ନିଧତ୍ତାମ୍ ॥ 32 ॥
ଇତି ଶ୍ରୀକାଲିଦାସ ଵିରଚିତ ପଞ୍ଚସ୍ତଵ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଥଃ ଅମ୍ବାସ୍ତଵଃ ।

Explore More