Goddess Devi

ആനന്ദ ലഹരി

(Ananda Lahari in Malayalam)

Adi Shankaracharya

Ananda Lahari, often considered the first forty-one verses of the Saundaryalahari, is a profound devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya. It serves as a philosophical and aesthetic meditation on the divine beauty and power of Goddess Tripurasundari, the supreme manifestation of Shakti. Through intricate poetic structure, the stotra explores the union of Shiva and Shakti as the source of cosmic consciousness. Reciting this sacred work is believed to bestow spiritual wisdom, dissolve obstacles, and awaken the dormant Kundalini energy, ultimately leading the seeker toward inner bliss and divine realization.

ഭവാനി സ്തോതും ത്വാം പ്രഭവതി ചതുര്ഭിര്ന വദനൈഃ
പ്രജാനാമീശാനസ്ത്രിപുരമഥനഃ പഞ്ചഭിരപി ।
ന ഷഡ്ഭിഃ സേനാനീര്ദശശതമുഖൈരപ്യഹിപതിഃ
തദാന്യേഷാം കേഷാം കഥയ കഥമസ്മിന്നവസരഃ ॥ 1॥
ഘൃതക്ഷീരദ്രാക്ഷാമധുമധുരിമാ കൈരപി പദൈഃ
വിശിഷ്യാനാഖ്യേയോ ഭവതി രസനാമാത്ര വിഷയഃ ।
തഥാ തേ സൌന്ദര്യം പരമശിവദൃങ്മാത്രവിഷയഃ
കഥങ്കാരം ബ്രൂമഃ സകലനിഗമാഗോചരഗുണേ ॥ 2॥
മുഖേ തേ താമ്ബൂലം നയനയുഗലേ കജ്ജലകലാ
ലലാടേ കാശ്മീരം വിലസതി ഗലേ മൌക്തികലതാ ।
സ്ഫുരത്കാഞ്ചീ ശാടീ പൃഥുകടിതടേ ഹാടകമയീ
ഭജാമി ത്വാം ഗൌരീം നഗപതികിശോരീമവിരതമ് ॥ 3॥
വിരാജന്മന്ദാരദ്രുമകുസുമഹാരസ്തനതടീ
നദദ്വീണാനാദശ്രവണവിലസത്കുണ്ഡലഗുണാ
നതാങ്ഗീ മാതങ്ഗീ രുചിരഗതിഭങ്ഗീ ഭഗവതീ
സതീ ശമ്ഭോരമ്ഭോരുഹചടുലചക്ഷുര്വിജയതേ ॥ 4॥
നവീനാര്കഭ്രാജന്മണികനകഭൂഷണപരികരൈഃ
വൃതാങ്ഗീ സാരങ്ഗീരുചിരനയനാങ്ഗീകൃതശിവാ ।
തഡിത്പീതാ പീതാമ്ബരലലിതമഞ്ജീരസുഭഗാ
മമാപര്ണാ പൂര്ണാ നിരവധിസുഖൈരസ്തു സുമുഖീ ॥ 5॥
ഹിമാദ്രേഃ സമ്ഭൂതാ സുലലിതകരൈഃ പല്ലവയുതാ
സുപുഷ്പാ മുക്താഭിര്ഭ്രമരകലിതാ ചാലകഭരൈഃ ।
കൃതസ്ഥാണുസ്ഥാനാ കുചഫലനതാ സൂക്തിസരസാ
രുജാം ഹന്ത്രീ ഗന്ത്രീ വിലസതി ചിദാനന്ദലതികാ ॥ 6॥
സപര്ണാമാകീര്ണാം കതിപയഗുണൈഃ സാദരമിഹ
ശ്രയന്ത്യന്യേ വല്ലീം മമ തു മതിരേവം വിലസതി ।
അപര്ണൈകാ സേവ്യാ ജഗതി സകലൈര്യത്പരിവൃതഃ
പുരാണോഽപി സ്ഥാണുഃ ഫലതി കില കൈവല്യപദവീമ് ॥ 7॥
വിധാത്രീ ധര്മാണാം ത്വമസി സകലാമ്നായജനനീ
ത്വമര്ഥാനാം മൂലം ധനദനമനീയാങ്ഘ്രികമലേ ।
ത്വമാദിഃ കാമാനാം ജനനി കൃതകന്ദര്പവിജയേ
സതാം മുക്തേര്ബീജം ത്വമസി പരമബ്രഹ്മമഹിഷീ ॥ 8॥
പ്രഭൂതാ ഭക്തിസ്തേ യദപി ന മമാലോലമനസഃ
ത്വയാ തു ശ്രീമത്യാ സദയമവലോക്യോഽഹമധുനാ ।
പയോദഃ പാനീയം ദിശതി മധുരം ചാതകമുഖേ
ഭൃശം ശങ്കേ കൈര്വാ വിധിഭിരനുനീതാ മമ മതിഃ ॥ 9॥
കൃപാപാങ്ഗാലോകം വിതര തരസാ സാധുചരിതേ
ന തേ യുക്തോപേക്ഷാ മയി ശരണദീക്ഷാമുപഗതേ ।
ന ചേദിഷ്ടം ദദ്യാദനുപദമഹോ കല്പലതികാ
വിശേഷഃ സാമാന്യൈഃ കഥമിതരവല്ലീപരികരൈഃ ॥ 10॥
മഹാന്തം വിശ്വാസം തവ ചരണപങ്കേരുഹയുഗേ
നിധായാന്യന്നൈവാശ്രിതമിഹ മയാ ദൈവതമുമേ ।
തഥാപി ത്വച്ചേതോ യദി മയി ന ജായേത സദയം
നിരാലമ്ബോ ലമ്ബോദരജനനി കം യാമി ശരണമ് ॥ 11॥
അയഃ സ്പര്ശേ ലഗ്നം സപദി ലഭതേ ഹേമപദവീം
യഥാ രഥ്യാപാഥഃ ശുചി ഭവതി ഗങ്ഗൌഘമിലിതമ് ।
തഥാ തത്തത്പാപൈരതിമലിനമന്തര്മമ യദി
ത്വയി പ്രേമ്ണാസക്തം കഥമിവ ന ജായേത വിമലമ് ॥ 12॥
ത്വദന്യസ്മാദിച്ഛാവിഷയഫലലാഭേ ന നിയമഃ
ത്വമര്ഥാനാമിച്ഛാധികമപി സമര്ഥാ വിതരണേ ।
ഇതി പ്രാഹുഃ പ്രാഞ്ചഃ കമലഭവനാദ്യാസ്ത്വയി മനഃ
ത്വദാസക്തം നക്തം ദിവമുചിതമീശാനി കുരു തത് ॥ 13॥
സ്ഫുരന്നാനാരത്നസ്ഫടികമയഭിത്തിപ്രതിഫല
ത്ത്വദാകാരം ചഞ്ചച്ഛശധരകലാസൌധശിഖരമ് ।
മുകുന്ദബ്രഹ്മേന്ദ്രപ്രഭൃതിപരിവാരം വിജയതേ
തവാഗാരം രമ്യം ത്രിഭുവനമഹാരാജഗൃഹിണി ॥ 14॥
നിവാസഃ കൈലാസേ വിധിശതമഖാദ്യാഃ സ്തുതികരാഃ
കുടുമ്ബം ത്രൈലോക്യം കൃതകരപുടഃ സിദ്ധിനികരഃ ।
മഹേശഃ പ്രാണേശസ്തദവനിധരാധീശതനയേ
ന തേ സൌഭാഗ്യസ്യ ക്വചിദപി മനാഗസ്തി തുലനാ ॥ 15॥
വൃഷോ വൃദ്ധോ യാനം വിഷമശനമാശാ നിവസനം
ശ്മശാനം ക്രീഡാഭൂര്ഭുജഗനിവഹോ ഭൂഷണവിധിഃ
സമഗ്രാ സാമഗ്രീ ജഗതി വിദിതൈവ സ്മരരിപോഃ
യദേതസ്യൈശ്വര്യം തവ ജനനി സൌഭാഗ്യമഹിമാ ॥ 16॥
അശേഷബ്രഹ്മാണ്ഡപ്രലയവിധിനൈസര്ഗികമതിഃ
ശ്മശാനേഷ്വാസീനഃ കൃതഭസിതലേപഃ പശുപതിഃ ।
ദധൌ കണ്ഠേ ഹാലാഹലമഖിലഭൂഗോലകൃപയാ
ഭവത്യാഃ സങ്ഗത്യാഃ ഫലമിതി ച കല്യാണി കലയേ ॥ 17॥
ത്വദീയം സൌന്ദര്യം നിരതിശയമാലോക്യ പരയാ
ഭിയൈവാസീദ്ഗങ്ഗാ ജലമയതനുഃ ശൈലതനയേ ।
തദേതസ്യാസ്തസ്മാദ്വദനകമലം വീക്ഷ്യ കൃപയാ
പ്രതിഷ്ഠാമാതന്വന്നിജശിരസിവാസേന ഗിരിശഃ ॥ 18॥
വിശാലശ്രീഖണ്ഡദ്രവമൃഗമദാകീര്ണഘുസൃണ
പ്രസൂനവ്യാമിശ്രം ഭഗവതി തവാഭ്യങ്ഗസലിലമ് ।
സമാദായ സ്രഷ്ടാ ചലിതപദപാംസൂന്നിജകരൈഃ
സമാധത്തേ സൃഷ്ടിം വിബുധപുരപങ്കേരുഹദൃശാമ് ॥ 19॥
വസന്തേ സാനന്ദേ കുസുമിതലതാഭിഃ പരിവൃതേ
സ്ഫുരന്നാനാപദ്മേ സരസി കലഹംസാലിസുഭഗേ ।
സഖീഭിഃ ഖേലന്തീം മലയപവനാന്ദോലിതജലേ
സ്മരേദ്യസ്ത്വാം തസ്യ ജ്വരജനിതപീഡാപസരതി ॥ 20॥
॥ ഇതി ശ്രീമച്ഛങ്കരാചാര്യവിരചിതാ ആനന്ദലഹരീ സമ്പൂര്ണാ ॥

Explore More