Goddess Devi

ఆనన్ద లహరి

(Ananda Lahari in Telugu)

Adi Shankaracharya

Ananda Lahari, often considered the first forty-one verses of the Saundaryalahari, is a profound devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya. It serves as a philosophical and aesthetic meditation on the divine beauty and power of Goddess Tripurasundari, the supreme manifestation of Shakti. Through intricate poetic structure, the stotra explores the union of Shiva and Shakti as the source of cosmic consciousness. Reciting this sacred work is believed to bestow spiritual wisdom, dissolve obstacles, and awaken the dormant Kundalini energy, ultimately leading the seeker toward inner bliss and divine realization.

భవాని స్తోతుం త్వాం ప్రభవతి చతుర్భిర్న వదనైః
ప్రజానామీశానస్త్రిపురమథనః పఞ్చభిరపి ।
న షడ్భిః సేనానీర్దశశతముఖైరప్యహిపతిః
తదాన్యేషాం కేషాం కథయ కథమస్మిన్నవసరః ॥ 1॥
ఘృతక్షీరద్రాక్షామధుమధురిమా కైరపి పదైః
విశిష్యానాఖ్యేయో భవతి రసనామాత్ర విషయః ।
తథా తే సౌన్దర్యం పరమశివదృఙ్మాత్రవిషయః
కథఙ్కారం బ్రూమః సకలనిగమాగోచరగుణే ॥ 2॥
ముఖే తే తామ్బూలం నయనయుగలే కజ్జలకలా
లలాటే కాశ్మీరం విలసతి గలే మౌక్తికలతా ।
స్ఫురత్కాఞ్చీ శాటీ పృథుకటితటే హాటకమయీ
భజామి త్వాం గౌరీం నగపతికిశోరీమవిరతమ్ ॥ 3॥
విరాజన్మన్దారద్రుమకుసుమహారస్తనతటీ
నదద్వీణానాదశ్రవణవిలసత్కుణ్డలగుణా
నతాఙ్గీ మాతఙ్గీ రుచిరగతిభఙ్గీ భగవతీ
సతీ శమ్భోరమ్భోరుహచటులచక్షుర్విజయతే ॥ 4॥
నవీనార్కభ్రాజన్మణికనకభూషణపరికరైః
వృతాఙ్గీ సారఙ్గీరుచిరనయనాఙ్గీకృతశివా ।
తడిత్పీతా పీతామ్బరలలితమఞ్జీరసుభగా
మమాపర్ణా పూర్ణా నిరవధిసుఖైరస్తు సుముఖీ ॥ 5॥
హిమాద్రేః సమ్భూతా సులలితకరైః పల్లవయుతా
సుపుష్పా ముక్తాభిర్భ్రమరకలితా చాలకభరైః ।
కృతస్థాణుస్థానా కుచఫలనతా సూక్తిసరసా
రుజాం హన్త్రీ గన్త్రీ విలసతి చిదానన్దలతికా ॥ 6॥
సపర్ణామాకీర్ణాం కతిపయగుణైః సాదరమిహ
శ్రయన్త్యన్యే వల్లీం మమ తు మతిరేవం విలసతి ।
అపర్ణైకా సేవ్యా జగతి సకలైర్యత్పరివృతః
పురాణోఽపి స్థాణుః ఫలతి కిల కైవల్యపదవీమ్ ॥ 7॥
విధాత్రీ ధర్మాణాం త్వమసి సకలామ్నాయజననీ
త్వమర్థానాం మూలం ధనదనమనీయాఙ్ఘ్రికమలే ।
త్వమాదిః కామానాం జనని కృతకన్దర్పవిజయే
సతాం ముక్తేర్బీజం త్వమసి పరమబ్రహ్మమహిషీ ॥ 8॥
ప్రభూతా భక్తిస్తే యదపి న మమాలోలమనసః
త్వయా తు శ్రీమత్యా సదయమవలోక్యోఽహమధునా ।
పయోదః పానీయం దిశతి మధురం చాతకముఖే
భృశం శఙ్కే కైర్వా విధిభిరనునీతా మమ మతిః ॥ 9॥
కృపాపాఙ్గాలోకం వితర తరసా సాధుచరితే
న తే యుక్తోపేక్షా మయి శరణదీక్షాముపగతే ।
న చేదిష్టం దద్యాదనుపదమహో కల్పలతికా
విశేషః సామాన్యైః కథమితరవల్లీపరికరైః ॥ 10॥
మహాన్తం విశ్వాసం తవ చరణపఙ్కేరుహయుగే
నిధాయాన్యన్నైవాశ్రితమిహ మయా దైవతముమే ।
తథాపి త్వచ్చేతో యది మయి న జాయేత సదయం
నిరాలమ్బో లమ్బోదరజనని కం యామి శరణమ్ ॥ 11॥
అయః స్పర్శే లగ్నం సపది లభతే హేమపదవీం
యథా రథ్యాపాథః శుచి భవతి గఙ్గౌఘమిలితమ్ ।
తథా తత్తత్పాపైరతిమలినమన్తర్మమ యది
త్వయి ప్రేమ్ణాసక్తం కథమివ న జాయేత విమలమ్ ॥ 12॥
త్వదన్యస్మాదిచ్ఛావిషయఫలలాభే న నియమః
త్వమర్థానామిచ్ఛాధికమపి సమర్థా వితరణే ।
ఇతి ప్రాహుః ప్రాఞ్చః కమలభవనాద్యాస్త్వయి మనః
త్వదాసక్తం నక్తం దివముచితమీశాని కురు తత్ ॥ 13॥
స్ఫురన్నానారత్నస్ఫటికమయభిత్తిప్రతిఫల
త్త్వదాకారం చఞ్చచ్ఛశధరకలాసౌధశిఖరమ్ ।
ముకున్దబ్రహ్మేన్ద్రప్రభృతిపరివారం విజయతే
తవాగారం రమ్యం త్రిభువనమహారాజగృహిణి ॥ 14॥
నివాసః కైలాసే విధిశతమఖాద్యాః స్తుతికరాః
కుటుమ్బం త్రైలోక్యం కృతకరపుటః సిద్ధినికరః ।
మహేశః ప్రాణేశస్తదవనిధరాధీశతనయే
న తే సౌభాగ్యస్య క్వచిదపి మనాగస్తి తులనా ॥ 15॥
వృషో వృద్ధో యానం విషమశనమాశా నివసనం
శ్మశానం క్రీడాభూర్భుజగనివహో భూషణవిధిః
సమగ్రా సామగ్రీ జగతి విదితైవ స్మరరిపోః
యదేతస్యైశ్వర్యం తవ జనని సౌభాగ్యమహిమా ॥ 16॥
అశేషబ్రహ్మాణ్డప్రలయవిధినైసర్గికమతిః
శ్మశానేష్వాసీనః కృతభసితలేపః పశుపతిః ।
దధౌ కణ్ఠే హాలాహలమఖిలభూగోలకృపయా
భవత్యాః సఙ్గత్యాః ఫలమితి చ కల్యాణి కలయే ॥ 17॥
త్వదీయం సౌన్దర్యం నిరతిశయమాలోక్య పరయా
భియైవాసీద్గఙ్గా జలమయతనుః శైలతనయే ।
తదేతస్యాస్తస్మాద్వదనకమలం వీక్ష్య కృపయా
ప్రతిష్ఠామాతన్వన్నిజశిరసివాసేన గిరిశః ॥ 18॥
విశాలశ్రీఖణ్డద్రవమృగమదాకీర్ణఘుసృణ
ప్రసూనవ్యామిశ్రం భగవతి తవాభ్యఙ్గసలిలమ్ ।
సమాదాయ స్రష్టా చలితపదపాంసూన్నిజకరైః
సమాధత్తే సృష్టిం విబుధపురపఙ్కేరుహదృశామ్ ॥ 19॥
వసన్తే సానన్దే కుసుమితలతాభిః పరివృతే
స్ఫురన్నానాపద్మే సరసి కలహంసాలిసుభగే ।
సఖీభిః ఖేలన్తీం మలయపవనాన్దోలితజలే
స్మరేద్యస్త్వాం తస్య జ్వరజనితపీడాపసరతి ॥ 20॥
॥ ఇతి శ్రీమచ్ఛఙ్కరాచార్యవిరచితా ఆనన్దలహరీ సమ్పూర్ణా ॥

Explore More