Lord Vishnu

ചിത്രകെതു സ്തുതിഃ (അനന്ത സ്തോത്രം ഭാഗവത പുരാണ)

(Chitraketu Stuti (Ananta Stotram) in Malayalam)

From Srimad Bhagavatam

This profound prayer, found in the sixth canto of the Srimad Bhagavatam, is offered by the Vidyadhara king Chitraketu to the Supreme Lord Vishnu. It serves as a masterpiece of philosophical insight, where the devotee acknowledges the Lord's absolute sovereignty over the creation, maintenance, and dissolution of the universe. By meditating on the Lord's causeless mercy and His nature as the soul of all souls, the devotee transcends worldly duality. Chanting this stotra is believed to purify the mind, grant liberation from material attachments, and bestow unwavering devotion to the Supreme Personality of Godhead.

(ശ്രീമദ്ഭാഗവതം 6.16.34-48)
ചിത്രകേതുരുവാച ।
അജിത ജിതഃ സമമതിഭിഃ സാധുഭി-
ര്ഭവാന് ജിതാത്മഭിര്ഭവതാ ।
വിജിതാസ്തേഽപി ച ഭജതാമകാമാത്മനാം
യ ആത്മദോഽതികരുണഃ ॥ 34 ॥
തവ വിഭവഃ ഖലു ഭഗവന്
ജഗദുദയസ്ഥിതിലയാദീനി ।
വിശ്വസൃജസ്തേംഽശാംശാസ്തത്ര
മൃഷാ സ്പര്ധന്തേ പൃഥഗഭിമത്യാ ॥ 35 ॥
പരമാണുപരമമഹതോസ്ത്വ-
മാദ്യന്താന്തരവര്തീ ത്രയവിധുരഃ ।
ആദാവന്തേഽപി ച സത്ത്വാനാം
യദ്ധ്രുവം തദേവാന്തരാലേഽപി ॥ 36 ॥
ക്ഷിത്യാദിഭിരേഷ കിലാവൃതഃ
സപ്തഭിര്ദശഗുണോത്തരൈരണ്ഡകോശഃ ।
യത്ര പതത്യണുകല്പഃ
സഹാണ്ഡകോടികോടിഭിസ്തദനന്തഃ ॥ 37 ॥
വിഷയതൃഷോ നരപശവോ
യ ഉപാസതേ വിഭൂതീര്ന പരം ത്വാമ് ।
തേഷാമാശിഷ ഈശ തദനു
വിനശ്യന്തി യഥാ രാജകുലമ് ॥ 38 ॥
കാമധിയസ്ത്വയി രചിതാ
ന പരമ രോഹന്തി യഥാ കരമ്ഭബീജാനി ।
ജ്ഞാനാത്മന്യഗുണമയേ
ഗുണഗണതോഽസ്യ ദ്വന്ദ്വജാലാനി ॥ 39 ॥
ജിതമജിത തദാ ഭവതാ
യദാഹ ഭാഗവതം ധര്മമനവദ്യമ് ।
നിഷ്കിഞ്ചനാ യേ മുനയ ആത്മാരാമാ
യമുപാസതേഽപവര്ഗായ ॥ 40 ॥
വിഷമമതിര്ന യത്ര നൃണാം
ത്വമഹമിതി മമ തവേതി ച യദന്യത്ര ।
വിഷമധിയാ രചിതോ യഃ
സ ഹ്യവിശുദ്ധഃ ക്ഷയിഷ്ണുരധര്മബഹുലഃ ॥ 41 ॥
കഃ ക്ഷേമോ നിജപരയോഃ
കിയാനര്ഥഃ സ്വപരദ്രുഹാ ധര്മേണ ।
സ്വദ്രോഹാത്തവ കോപഃ
പരസമ്പീഡയാ ച തഥാധര്മഃ ॥ 42 ॥
ന വ്യഭിചരതി തവേക്ഷാ യയാ
ഹ്യഭിഹിതോ ഭാഗവതോ ധര്മഃ ।
സ്ഥിരചരസത്ത്വകദമ്ബേഷ്വപൃഥഗ്ധിയോ
യമുപാസതേ ത്വാര്യാഃ ॥ 43 ॥
ന ഹി ഭഗവന്നഘടിതമിദം
ത്വദ്ദര്ശനാന്നൃണാമഖിലപാപക്ഷയഃ ।
യന്നാമ സകൃച്ഛ്രവണാത്പുല്കസകോഽപി
വിമുച്യതേ സംസാരാത് ॥ 44 ॥
അഥ ഭഗവന് വയമധുനാ
ത്വദവലോകപരിമൃഷ്ടാശയമലാഃ ।
സുരഋഷിണാ യദുദിതം താവകേന
കഥമന്യഥാ ഭവതി ॥ 45 ॥
വിദിതമനന്ത സമസ്തം തവ
ജഗദാത്മനോ ജനൈരിഹാചരിതമ് ।
വിജ്ഞാപ്യം പരമഗുരോഃ കിയദിവ
സവിതുരിവ ഖദ്യോതൈഃ ॥ 46 ॥
നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ സകലജഗ-
ത്സ്ഥിതിലയോദയേശായ ।
ദുരവസിതാത്മഗതയേ
കുയോഗിനാം ഭിദാ പരമഹംസായ ॥ 47 ॥
യം വൈ ശ്വസന്തമനു വിശ്വസൃജഃ ശ്വസന്തി
യം ചേകിതാനമനു ചിത്തയ ഉച്ചകന്തി ।
ഭൂമണ്ഡലം സര്ഷപായതി യസ്യ മൂര്ധ്നി
തസ്മൈ നമോ ഭഗവതേഽസ്തു സഹസ്രമൂര്ധ്നേ ॥ 48 ॥
॥ ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതമഹാപുരാണേ ഷഷ്ഠസ്കന്ധേ ഷോഡശാധ്യായാന്തര്ഗതം ചിത്രകേതുകൃതം അനന്തസ്തോത്രമ് ॥

Explore More