Goddess Ambika

ഘട സ്തവഃ

(Ghata Stavah in Malayalam)

Traditional

Ghata Stavah is a powerful devotional hymn dedicated to Goddess Ambika, the primordial Divine Mother. The text beautifully describes her majestic form, specifically focusing on the grace of her lotus feet adorned with jingling anklets. It invokes various fierce and benevolent aspects of the Goddess, such as Parvati, Kali, and Chandika, seeking her protection from worldly afflictions. Reciting this stotra is believed to bestow inner strength, spiritual clarity, and the grace of the Mother. It serves as an earnest plea for refuge, helping the devotee cultivate unwavering devotion and surrender at the feet of the Divine.

ആനന്ദമന്ഥരപുരന്ദരമുക്തമാല്യം
മൌലൌ ഹഠേന നിഹിതം മഹിഷാസുരസ്യ ।
പാദാമ്ബുജം ഭവതു മേ വിജയായ മഞ്ജു-
-മഞ്ജീരശിഞ്ജിതമനോഹരമമ്ബികായാഃ ॥ 1 ॥
ദേവി ത്ര്യമ്ബകപത്നി പാര്വതി സതി ത്രൈലോക്യമാതഃ ശിവേ
ശര്വാണി ത്രിപുരേ മൃഡാനി വരദേ രുദ്രാണി കാത്യായനി ।
ഭീമേ ഭൈരവി ചണ്ഡി ശര്വരികലേ കാലക്ഷയേ ശൂലിനി
ത്വത്പാദപ്രണതാനനന്യമനസഃ പര്യാകുലാന്പാഹി നഃ ॥ 2 ॥
ദേവി ത്വാം സകൃദേവ യഃ പ്രണമതി ക്ഷോണീഭൃതസ്തം നമ-
-ന്ത്യാജന്മസ്ഫുരദങ്ഘ്രിപീഠവിലുഠത്കോടീരകോടിച്ഛടാഃ ।
യസ്ത്വാമര്ചതി സോഽര്ച്യതേ സുരഗണൈര്യഃ സ്തൌതി സ സ്തൂയതേ
യസ്ത്വാം ധ്യായതി തം സ്മരാര്തിവിധുരാ ധ്യായന്തി വാമഭ്രുവഃ ॥ 3 ॥
ഉന്മത്താ ഇവ സഗ്രഹാ ഇവ വിഷവ്യാസക്തമൂര്ഛാ ഇവ
പ്രാപ്തപ്രൌഢമദാ ഇവാര്തിവിരഹഗ്രസ്താ ഇവാര്താ ഇവ ।
യേ ധ്യായന്തി ഹി ശൈലരാജതനയാം ധന്യാസ്ത ഏവാഗ്രതഃ
ത്യക്തോപാധിവിവൃദ്ധരാഗമനസോ ധ്യായന്തി താന്സുഭ്രുവഃ ॥ 4 ॥
ധ്യായന്തി യേ ക്ഷണമപി ത്രിപുരേ ഹൃദി ത്വാം
ലാവണ്യയൌവനധനൈരപി വിപ്രയുക്താഃ ।
തേ വിസ്ഫുരന്തി ലലിതായതലോചനാനാം
ചിത്തൈകഭിത്തിലിഖിതപ്രതിമാഃ പുമാംസഃ ॥ 5 ॥
ഏതം കിം നു ദൃശാ പിബാമ്യുത വിശാമ്യസ്യാങ്ഗമങ്ഗൈര്നിജൈഃ
കിം വാഽമും നിഗരാമ്യനേന സഹസാ കിം വൈകതാമാശ്രയേ ।
യസ്യേത്ഥം വിവശോ വികല്പലലിതാകൂതേന യോഷിജ്ജനഃ
കിം തദ്യന്ന കരോതി ദേവി ഹൃദയേ യസ്യ ത്വമാവര്തസേ ॥ 6 ॥
വിശ്വവ്യാപിനി യദ്വദീശ്വര ഇതി സ്ഥാണാവനന്യാശ്രയഃ
ശബ്ദഃ ശക്തിരിതി ത്രിലോകജനനി ത്വയ്യേവ തഥ്യസ്ഥിതിഃ ।
ഇത്ഥം സത്യപി ശക്നുവന്തി യദിമാഃ ക്ഷുദ്രാ രുജോ ബാധിതും
ത്വദ്ഭക്താനപി ന ക്ഷിണോഷി ച രുഷാ തദ്ദേവി ചിത്രം മഹത് ॥ 7 ॥
ഇന്ദോര്മധ്യഗതാം മൃഗാങ്കസദൃശച്ഛായാം മനോഹാരിണീം
പാണ്ഡൂത്ഫുല്ലസരോരുഹാസനഗതാ സ്നിഗ്ധപ്രദീപച്ഛവിമ് ।
വര്ഷന്തീമമൃതം ഭവാനി ഭവതീം ധ്യായന്തി യേ ദേഹിനഃ
തേ നിര്മുക്തരുജോ ഭവന്തി രിപവഃ പ്രോജ്ഝന്തി താന്ദൂരതഃ ॥ 8 ॥
പൂര്ണേന്ദോഃ ശകലൈരിവാതിബഹലൈഃ പീയൂഷപൂരൈരിവ
ക്ഷീരാബ്ധേര്ലഹരീഭരൈരിവ സുധാപങ്കസ്യ പിണ്ഡൈരിവ ।
പ്രാലേയൈരിവ നിര്മിതം തവ വപുര്ധ്യായന്തി യേ ശ്രദ്ധയാ
ചിത്താന്തര്നിഹിതാര്തിതാപവിപദസ്തേ സമ്പദം ബിഭ്രതി ॥ 9 ॥
യേ സംസ്മരന്തി തരലാം സഹസോല്ലസന്തീം
ത്വാം ഗ്രന്ഥിപഞ്ചകഭിദം തരുണാര്കശോണാമ് ।
രാഗാര്ണവേ ബഹലരാഗിണി മജ്ജയന്തീം
കൃത്സ്നം ജഗദ്ദധതി ചേതസി താന്മൃഗാക്ഷ്യഃ ॥ 10 ॥
ലാക്ഷാരസസ്നപിതപങ്കജതന്തുതന്വീം
അന്തഃ സ്മരത്യനുദിനം ഭവതീം ഭവാനി ।
യസ്തം സ്മരപ്രതിമമപ്രതിമസ്വരൂപാഃ
നേത്രോത്പലൈര്മൃഗദൃശോ ഭൃശമര്ചയന്തി ॥ 11 ॥
സ്തുമസ്ത്വാം വാചമവ്യക്താം ഹിമകുന്ദേന്ദുരോചിഷമ് ।
കദമ്ബമാലാം ബിഭ്രാണാമാപാദതലലമ്ബിനീമ് ॥ 12 ॥
മൂര്ധ്നീന്ദോഃ സിതപങ്കജാസനഗതാം പ്രാലേയപാണ്ഡുത്വിഷം
വര്ഷന്തീമമൃതം സരോരുഹഭുവോ വക്ത്രേഽപി രന്ധ്രേഽപി ച ।
അച്ഛിന്നാ ച മനോഹരാ ച ലലിതാ ചാതിപ്രസന്നാപി ച
ത്വാമേവം സ്മരതഃ സ്മരാരിദയിതേ വാക്സര്വതോ വല്ഗതി ॥ 13 ॥
ദദാതീഷ്ടാന്ഭോഗാന് ക്ഷപയതി രിപൂന്ഹന്തി വിപദോ
ദഹത്യാധീന്വ്യാധീന് ശമയതി സുഖാനി പ്രതനുതേ ।
ഹഠാദന്തര്ദുഃഖം ദലയതി പിനഷ്ടീഷ്ടവിരഹം
സകൃദ്ധ്യാതാ ദേവീ കിമിവ നിരവദ്യം ന കുരുതേ ॥ 14 ॥
യസ്ത്വാം ധ്യായതി വേത്തി വിന്ദതി ജപത്യാലോകതേ ചിന്തയ-
-ത്യന്വേതി പ്രതിപദ്യതേ കലയതി സ്തൌത്യാശ്രയത്യര്ചതി ।
യശ്ച ത്ര്യമ്ബകവല്ലഭേ തവ ഗുണാനാകര്ണയത്യാദരാത്
തസ്യ ശ്രീര്ന ഗൃഹാദപൈതി വിജയസ്തസ്യാഗ്രതോ ധാവതി ॥ 15 ॥
കിം കിം ദുഃഖം ദനുജദലിനി ക്ഷീയതേ ന സ്മൃതായാം
കാ കാ കീര്തിഃ കുലകമലിനി ഖ്യാപ്യതേ ന സ്തുതായാമ് ।
കാ കാ സിദ്ധിഃ സുരവരനുതേ പ്രാപ്യതേ നാര്ചിതായാം
കം കം യോഗം ത്വയി ന ചിനുതേ ചിത്തമാലമ്ബിതായാമ് ॥ 16 ॥
യേ ദേവി ദുര്ധരകൃതാന്തമുഖാന്തരസ്ഥാഃ
യേ കാലി കാലഘനപാശനിതാന്തബദ്ധാഃ ।
യേ ചണ്ഡി ചണ്ഡഗുരുകല്മഷസിന്ധുമഗ്നാഃ
താന്പാസി മോചയസി താരയസി സ്മൃതൈവ ॥ 17 ॥
ലക്ഷ്മീവശീകരണചൂര്ണസഹോദരാണി
ത്വത്പാദപങ്കജരജാംസി ചിരം ജയന്തി ।
യാനി പ്രണാമമിലിതാനി നൃണാം ലലാടേ
ലുമ്പന്തി ദൈവലിഖിതാനി ദുരക്ഷരാണി ॥ 18 ॥
രേ മൂഢാഃ കിമയം വൃഥൈവ തപസാ കായഃ പരിക്ലിശ്യതേ
യജ്ഞൈര്വാ ബഹുദക്ഷിണൈഃ കിമിതരേ രിക്തീക്രിയന്തേ ഗൃഹാഃ ।
ഭക്തിശ്ചേദവിനാശിനീ ഭഗവതീപാദദ്വയീ സേവ്യതാം
ഉന്നിദ്രാമ്ബുരുഹാതപത്രസുഭഗാ ലക്ഷ്മീഃ പുരോ ധാവതി ॥ 19 ॥
യാചേ ന കഞ്ചന ന കഞ്ചന വഞ്ചയാമി
സേവേ ന കഞ്ചന നിരസ്തസമസ്തദൈന്യഃ ।
ശ്ലക്ഷ്ണം വസേ മധുരമദ്മി ഭജേ വരസ്ത്രീഃ
ദേവീ ഹൃദി സ്ഫുരതി മേ കുലകാമധേനുഃ ॥ 20 ॥
നമാമി യാമിനീനാഥലേഖാലങ്കൃതകുന്തലാമ് ।
ഭവാനീം ഭവസന്താപനിര്വാപണസുധാനദീമ് ॥ 21 ॥
ഇതി ശ്രീകാലിദാസ വിരചിത പഞ്ചസ്തവ്യാം തൃതീയഃ ഘടസ്തവഃ ।

Explore More