Lord Krishna

മുകുന്ദമാലാസ്തോത്രമ്

(Mukundamala Stotram in Malayalam)

Kulasekhara Alwar

The Mukundamala Stotram, composed by the Alwar saint-king Kulasekhara, is a profound and heartfelt outpouring of devotion to Lord Vishnu (Mukunda). It transcends the desire for worldly gains, heavenly pleasures, or even liberation, focusing solely on the unyielding remembrance of the Lord's lotus feet. The stotram eloquently articulates a devotee's yearning for steadfast Bhakti, irrespective of the circumstances of life or death, or the nature of future births. It beautifully portrays the Lord as the ultimate refuge and the indispensable boat to navigate the treacherous ocean of samsara, offering solace and guidance to those seeking a deeper connection with the divine.

മുകുന്ദമാലാസ്തോത്രമ് കുലശേഖരവിരചിതമ്
സംസ്കരണ് - ൧ ശ്ലോക സംഖ്യാ ൪൦
ശ്രീവല്ലഭേതി വരദേതി ദയാപരേതി
ഭക്തപ്രിയേതി ഭവലുണ്ഠനകോവിദേതി ।
നാഥേതി നാഗശയനേതി ജഗന്നിവാസേത്യ്
ആലാപിനം പ്രതിദിനം കുരു മാം മുകുന്ദ ॥ ൧॥
ജയതു ജയതു ദേവോ ദേവകീനന്ദനോഽയം
ജയതു ജയതു കൃഷ്ണോ വൃഷ്ണിവംശപ്രദീപഃ ।
ജയതു ജയതു മേഘശ്യാമലഃ കോമലാങ്ഗോ
ജയതു ജയതു പൃഥ്വീഭാരനാശോ മുകുന്ദഃ ॥ ൨॥॥ കാ ൨॥
മുകുന്ദ മൂര്ധ്നാ പ്രണിപത്യ യാചേ
ഭവന്തമേകാന്തമിയന്തമര്ഥമ് ।
അവിസ്മൃതിസ്ത്വച്ചരണാരവിന്ദേ
ഭവേ ഭവേ മേഽസ്തു ഭവത്പ്രസാദാത് ॥ ൩॥॥ കാ ൩॥
നാഹം വന്ദേ തവ ചരണയോര്ദ്വന്ദ്വമദ്വന്ദ്വഹേതോഃ
കുമ്ഭീപാകം ഗുരുമപി ഹരേ നാരകം നാപനേതുമ് ।
രമ്യാരാമാമൃദുതനുലതാ നന്ദനേ നാപി രന്തും
ഭാവേ ഭാവേ ഹൃദയഭവനേ ഭാവയേയം ഭവന്തമ് ॥ ൪॥॥ കാ ൫॥
നാസ്ഥാ ധര്മേ ന വസുനിചയേ നൈവ കാമോപഭോഗേ
യദ് ഭാവ്യം തദ് ഭവതു ഭഗവന്പൂര്വകര്മാനുരൂപമ് ।
ഏതത്പ്രാര്ഥ്യം മമ ബഹുമതം ജന്മജന്മാന്തരേഽപി
ത്വത്പാദാമ്ഭോരുഹയുഗഗതാ നിശ്ചലാ ഭക്തിരസ്തു ॥ ൫॥॥ കാ ൬॥
ദിവി വാ ഭുവി വാ മമാസ്തു വാസോ
നരകേ വാ നരകാന്തക പ്രകാമമ് ।
അവധീരിതശാരദാരവിന്ദൌ
ചരണൌ തേ മരണേഽപി ചിന്തയാമി ॥ ൬॥॥ കാ ൭॥
കൃഷ്ണ ത്വദീയപദപങ്കജപഞ്ജരാന്തം
അദ്യൈവ മേ വിശതു മാനസരാജഹംസഃ ।
പ്രാണപ്രയാണസമയേ കഫവാതപിത്തൈഃ
കണ്ഠാവരോധനവിധൌ സ്മരണം കുതസ്തേ ॥ ൭॥
ചിന്തയാമി ഹരിമേവ സന്തതം
മന്ദഹാസമുദിതാനനാമ്ബുജം
നന്ദഗോപതനയം പരാത് പരം
നാരദാദിമുനിവൃന്ദവന്ദിതമ് ॥ ൮॥
കരചരണസരോജേ കാന്തിമന്നേത്രമീനേ
ശ്രമമുഷി ഭുജവീചിവ്യാകുലേഽഗാധമാര്ഗേ ।
ഹരിസരസി വിഗാഹ്യാപീയ തേജോജലൌഘം
ഭവമരുപരിഖിന്നഃ ക്ലേശമദ്യ ത്യജാമി ॥ ൯॥
സരസിജനയനേ സശങ്ഖചക്രേ
മുരഭിദി മാ വിരമസ്വ ചിത്ത രന്തുമ് ।
സുഖതരമപരം ന ജാതു ജാനേ
ഹരിചരണസ്മരണാമൃതേന തുല്യമ് ॥ ൧൦॥॥ കാ ൮॥
മാഭീര്മന്ദമനോ വിചിന്ത്യ ബഹുധാ യാമീശ്ചിരം യാതനാഃ
നാമീ നഃ പ്രഭവന്തി പാപരിപവഃ സ്വാമീ നനു ശ്രീധരഃ ।
ആലസ്യം വ്യപനീയ ഭക്തിസുലഭം ധ്യായസ്വ നാരായണം
ലോകസ്യ വ്യസനാപനോദനകരോ ദാസസ്യ കിം ന ക്ഷമഃ ॥ ൧൧॥॥ കാ ൯॥
ഭവജലധിഗതാനാം ദ്വന്ദ്വവാതാഹതാനാം
സുതദുഹിതൃകലത്രത്രാണഭാരാര്ദിതാനാമ് ।
വിഷമവിഷയതോയേ മജ്ജതാമപ്ലവാനാം
ഭവതു ശരണമേകോ വിഷ്ണുപോതോ നരാണാമ് ॥ ൧൨॥
ഭവജലധിമഗാധം ദുസ്തരം നിസ്തരേയം
കഥമഹമിതി ചേതോ മാ സ്മ ഗാഃ കാതരത്വമ് ।
സരസിജദൃശി ദേവേ താരകീ ഭക്തിരേകാ
നരകഭിദി നിഷണ്ണാ താരയിഷ്യത്യവശ്യമ് ॥ ൧൩॥॥ കാ ൧൦॥
തൃഷ്ണാതോയേ മദനപവനോദ്ധൂതമോഹോര്മിമാലേ
ദാരാവര്തേ തനയസഹജഗ്രാഹസങ്ഘാകുലേ ച ।
സംസാരാഖ്യേ മഹതി ജലധൌ മജ്ജതാം നസ്ത്രിധാമന്
പാദാമ്ഭോജേ വരദ ഭവതോ ഭക്തിനാവം പ്രയച്ഛ ॥ ൧൪॥॥ കാ ൧൧॥
മാദ്രാക്ഷം ക്ഷീണപുണ്യാന്ക്ഷണമപി ഭവതോ ഭക്തിഹീനാന്പദാബ്ജേ
മാശ്രൌഷം ശ്രാവ്യബന്ധം തവ ചരിതമപാസ്യാന്യദാഖ്യാനജാതമ് ।
മാസ്മാര്ഷം മാധവ ത്വാമപി ഭുവനപതേ ചേതസാപഹ്നുവാനാന്
മാഭൂവം ത്വത്സപര്യാപരികരരഹിതോ ജന്മജന്മാന്തരേഽപി ॥ ൧൫॥॥ കാ ൨൩॥
ജിഹ്വേ കീര്തയ കേശവം മുരരിപും ചേതോ ഭജ ശ്രീധരം
പാണിദ്വന്ദ്വ സമര്ചയാച്യുതകഥാഃ ശ്രോത്രദ്വയ ത്വം ശൃണു ।
കൃഷ്ണം ലോകയ ലോചനദ്വയ ഹരേര്ഗച്ഛാങ്ഘ്രിയുഗ്മാലയം
ജിഘ്ര ഘ്രാണ മുകുന്ദപാദതുലസീം മൂര്ധന് നമാധോക്ഷജമ് ॥ ൧൬॥॥ കാ ൨൬॥
ഹേ ലോകാഃ ശ്രുണുത പ്രസൂതിമരണവ്യാധേശ്ചികിത്സാമിമാം
യോഗജ്ഞാഃ സമുദാഹരന്തി മുനയോ യാം യാജ്ഞവല്ക്യാദയഃ ।
അന്തര്ജ്യോതിരമേയമേകമമൃതം കൃഷ്ണാഖ്യമാപീയതാം
തത്പീതം പരമൌഷധം വിതനുതേ നിര്വാനമത്യന്തികമ് ॥ ൧൭॥॥ കാ ൧൮॥
ഹേ മര്ത്യാഃ പരമം ഹിതം ശ്രുണുത വോ വക്ഷ്യാമി സങ്ക്ഷേപതഃ
സംസാരാര്ണവമാപദൂര്മിബഹുലം സമ്യക് പ്രവിശ്യ സ്ഥിതാഃ ।
നാനാജ്ഞാനമപാസ്യ ചേതസി നമോ നാരായണായേത്യമും
മന്ത്രം സപ്രണവം പ്രണാമസഹിതം പ്രാവര്തയധ്വം മുഹുഃ ॥ ൧൮॥
പൃഥ്വീരേണുരണുഃ പയാംസി കണികാഃ ഫല്ഗുസ്ഫുലിങ്ഗോഽനല -
സ്തേജോ നിഃശ്വസനം മരുത് തനുതരം രന്ധ്രം സുസൂക്ഷ്മം നഭഃ ।
ക്ഷുദ്രാ രുദ്രപിതാമഹപ്രഭൃതയഃ കീടാഃ സമസ്താഃ സുരാ
ദൃഷ്ടേ യത്ര സ താവകോ വിജയതേ ᳚ഭൂമാവധൂതാവധിഃ ॥ ൧൯॥॥ കാ ൧൨॥
ബദ്ധേനാഞ്ജലിനാ നതേന ശിരസാ ഗാത്രൈഃ സരോമോദ്ഗമൈഃ
കണ്ഠേന സ്വരഗദ്ഗദേന നയനേനോദ്ഗീര്ണബാഷ്പാമ്ബുനാ ।
നിത്യം ത്വച്ചരണാരവിന്ദയുഗലധ്യാനാമൃതാസ്വാദിനാം
അസ്മാകം സരസീരുഹാക്ഷ സതതം സമ്പദ്യതാം ജീവിതമ് ॥ ൨൦॥॥ കാ ൧൯॥
ഹേ ഗോപാലക ഹേ കൃപാജലനിധേ ഹേ സിന്ധുകന്യാപതേ
ഹേ കംസാന്തക ഹേ ഗജേന്ദ്രകരുണാപാരീണ ഹേ മാധവ ।
ഹേ രാമാനുജ ഹേ ജഗത്ത്രയഗുരോ ഹേ പുണ്ഡരീകാക്ഷ മാം
ഹേ ഗോപീജനനാഥ പാലയ പരം ജാനാമി ന ത്വാം വിനാ ॥ ൨൧॥
ഭക്താപായഭുജങ്ഗഗാരുഡമണിസ്ത്രൈലോക്യരക്ഷാമണിര്
ഗോപീലോചനചാതകാമ്ബുദമണിഃ സൌന്ദര്യമുദ്രാമണിഃ
യഃ കാന്താമണിരുക്മിണീഘനകുചദ്വന്ദ്വൈകഭൂഷാമണിഃ
ശ്രേയോ ദേവശിഖാമണിര്ദിശതു നോ ഗോപാലചൂഡാമണിഃ ॥ ൨൨॥॥ കാ ൨൮॥
ശത്രുച്ഛേദൈകമന്ത്രം സകലമുപനിഷദ്വാക്യസമ്പൂജ്യമന്ത്രം
സംസാരോത്താരമന്ത്രം സമുചിതതമസഃ സങ്ഘനിര്യാണമന്ത്രമ് ।
സര്വൈശ്വര്യൈകമന്ത്രം വ്യസനഭുജഗസന്ദഷ്ടസന്ത്രാണമന്ത്രം
ജിഹ്വേ ശ്രീകൃഷ്ണമന്ത്രം ജപ ജപ സതതം ജന്മസാഫല്യമന്ത്രമ് ॥ ൨൩॥॥ കാ ൨൯ ॥
വ്യാമോഹപ്രശമൌഷധം മുനിമനോവൃത്തിപ്രവൃത്ത്യൌഷധം
ദൈത്യേന്ദ്രാര്തികരൌഷധം ത്രിജഗതാം സഞ്ജീവനൈകൌഷധമ് ।
ഭക്താത്യന്തഹിതൌഷധം ഭവഭയപ്രധ്വംസനൈകൌഷധം
ശ്രേയഃപ്രാപ്തികരൌഷധം പിബ മനഃ ശ്രീകൃഷ്ണദിവ്യൌഷധമ് ॥ ൨൪॥॥ കാ ൩0 ॥
ആമ്നായാഭ്യസനാന്യരണ്യരുദിതം വേദവ്രതാന്യന്വഹം
മേദശ്ഛേദഫലാനി പൂര്തവിധയഃ സര്വം ഹുതം ഭസ്മനി ।
തീര്ഥാനാമവഗാഹനാനി ച ഗജസ്നാനം വിനാ യത്പദ -
ദ്വന്ദ്വാമ്ഭോരുഹസംസ്മൃതിം വിജയതേ ദേവഃ സ നാരായണഃ ॥ ൨൫॥॥ കാ ൧൩॥
ശ്രീമന്നാമ പ്രോച്യ നാരായണാഖ്യം
കേന പ്രാപുര്വാഞ്ഛിതം പാപിനോഽപി ।
ഹാ നഃ പൂര്വം വാക്പ്രവൃത്താ ന തസ്മിം -
സ്തേന പ്രാപ്തം ഗര്ഭവാസാദിദുഃഖമ് ॥ ൨൬॥॥ കാ ൨൨॥
മജ്ജന്മനഃ ഫലമിദം മധുകൈടഭാരേ
മത്പ്രാര്ഥനീയമദനുഗ്രഹ ഏഷ ഏവ ।
ത്വദ്ഭൃത്യഭൃത്യപരിചാരകഭൃത്യഭൃത്യ-
ഭൃത്യസ്യ ഭൃത്യ ഇതി മാം സ്മര ലോകനാഥ ॥ ൨൭॥
നാഥേ നഃപുരുഷോത്തമേ ത്രിജഗതാമേകാധിപേ ചേതസാ
സേവ്യേ സ്വസ്യ പദസ്യ ദാതരി പരേ നാരായണേ തിഷ്ഠതി ।
യം കഞ്ചിത്പുരുഷാധമം കതിപയഗ്രാമേശമല്പാര്ഥദം
സേവായൈ മൃഗയാമഹേ നരമഹോ മൂഢാ വരാകാ വയമ് ॥ ൨൮॥॥ കാ ൧൭॥
മദന പരിഹര സ്ഥിതിം മദീയേ
മനസി മുകുന്ദപദാരവിന്ദധാമ്നി ।
ഹരനയനകൃശാനുനാ കൃശോഽസി
സ്മരസി ന ചക്രപരാക്രമം മുരാരേഃ ॥ ൨൯॥॥ കാ ൨൪॥
തത്ത്വം ബ്രുവാണാനി പരം പരസ്താന്
മധു ക്ഷരന്തീവ മുദാവഹാനി ।
പ്രവര്തയ പ്രാഞ്ജലിരസ്മി ജിഹ്വേ
നാമാനി നാരായണഗോചരാണി ॥ ൩൦॥॥ കാ ൨൦॥
ഇദം ശരീരം പരിണാമപേശലം
പതത്യവശ്യം പരിണാമപേശലമ് ।
കിമൌഷധൈഃ ക്ലിശ്യസി മൂഢ ദുര്മതേ
നിരാമയം കൃഷ്ണരസായനം പിബ ॥ ൩൧॥॥ കാ ൨൧॥
ദാരാ വാരാകരവരസുതാ തേ തനൂജോ വിരിഞ്ചിഃ
സ്തോതാ വേദസ്തവ സുരഗണോ ഭൃത്യവര്ഗഃ പ്രസാദഃ ।
മുക്തിര്മായാ ജഗദ് അവികലം താവകീ ദേവകീ തേ
മാതാ മിത്രം ബലരിപുസുതസ്തത്ത്വദന്യംന ജാനേ ॥ ൩൨॥॥ കാ ൨൫॥
കൃഷ്ണോ രക്ഷതു നോ ജഗത്ത്രയഗുരുഃ കൃഷ്ണം നമധ്വം സദാ
കൃഷ്ണേനാഖിലശത്രവോ വിനിഹതാഃ കൃഷ്ണായ തസ്മൈ നമഃ ।
കൃഷ്ണാദേവ സമുത്ഥിതം ജഗദിദം കൃഷ്ണസ്യ ദാസോഽസ്മ്യഹം
കൃഷ്ണേ തിഷ്ഠതി വിശ്വമേതദ് അഖിലം ഹേ! കൃഷ്ണ രക്ഷസ്വ മാമ് ॥ ൩൩॥
തത് ത്വം പ്രസീദ ഭഗവന് കുരു മയ്യനാഥേ
വിഷ്ണോ കൃപാം പരമകാരുണികഃ ഖലു ത്വമ് ।
സംസാരസാഗരനിമഗ്നമനന്ത ദീനം
ഉദ്ധര്തുമര്ഹസി ഹരേ പുരുഷോത്തമോഽസി ॥ ൩൪॥
നമാമി നാരായണപാദപങ്കജം
കരോമി നാരായണപൂജനം സദാ ।
വദാമി നാരായണനാമ നിര്മലം
സ്മരാമി നാരായണതത്ത്വമവ്യയമ് ॥ ൩൫॥
ശ്രീനാഥ നാരായണ വാസുദേവ
ശ്രീകൃഷ്ണ ഭക്തപ്രിയ ചക്രപാണേ ।
ശ്രീപദ്മനാഭാച്യുത കൈടഭാരേ
ശ്രീരാമ പദ്മാക്ഷ ഹരേ മുരാരേ ॥ ൩൬॥
അനന്ത വൈകുണ്ഠ മുകുന്ദ കൃഷ്ണ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ।
വക്തും സമര്ഥോഽപി ന വക്തി കശ്ചിത്
അഹോ ജനാനാം വ്യസനാഭിമുഖ്യമ് ॥ ൩൭॥ ॥ കാ ൧൪ ॥
ധ്യായന്തി യേ വിഷ്ണുമനന്തമവ്യയം
ഹൃത്പദ്മമധ്യേ സതതം വ്യവസ്ഥിതമ് ।
സമാഹിതാനാം സതതാഭയപ്രദം
തേ യാന്തി സിദ്ധിം പരമാം തു വൈഷ്ണവീമ് ॥ ൩൮॥
ക്ഷീരസാഗരതരങ്ഗശീകരാ -
സാരതാരകിതചാരുമൂര്തയേ ।
ഭോഗിഭോഗശയനീയശായിനേ
മാധവായ മധുവിദ്വിഷേ നമഃ ॥ ൩൯॥ ॥ കാ ൧൫॥
യസ്യ പ്രിയൌ ശ്രുതിധരൌ കവിലോകവീരൌ
മിത്രേ ദ്വിജന്മവരപദ്മശരാവഭൂതാമ് ।
തേനാമ്ബുജാക്ഷചരണാമ്ബുജഷട്പദേന
രാജ്ഞാ കൃതാ കൃതിരിയം കുലശേഖരേണ ॥ ൪൦॥॥ കാ ൩൪॥
॥ ഇതി ശ്രീകുലശേഖരേണ വിരചിതാ മുകുന്ദമാലാ സമ്പൂര്ണാ ॥

Explore More