Gorakhnath

গোৰখনাথ চালীসা

(Gorakhnath Chalisa in Assamese)

Also known as ganapati giraja putra ko sumiru barambara

A Hindi chalisa to Gorakhnath, and the Nath particulars are all in it: ash on the body, the horn at the throat, matted hair on the head, the split-ear rings, and the eighty-four siddhas doing him reverence. What it asks him for is what that tradition promises — the eight powers and the nine treasures in the house, and the cutting of the road that leads to Yama. Halfway through, the register changes and the verses stop praising and start commanding: hold on, hold on, stubborn Gorakh, strike and pin the enemy; move, move, terrible Gorakh, strike the enemy down. That imperative stretch is unusual in the form and is the reason this chalisa is used as much for protection as for devotion. Its last verses name the two kings the Naths claim to have carried across, Gopichand and Bharthari.

॥ দোহা ॥
গণপতি গিৰজা পুত্ৰ কো, সুমিৰূঁ বাৰম্বাৰ।
হাথ জোড বিনতী কৰূঁ, শাৰদ নাম আধাৰ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয জয গোৰখ নাথ অৱিনাসী।
কৃপা কৰো গুৰু দেৱ প্ৰকাশী॥
জয জয জয গোৰখ গুণ জ্ঞানী।
ইচ্ছা ৰুপ যোগী ৱৰদানী॥
অলখ নিৰংজন তুম্হৰো নামা।
সদা কৰো ভক্তন হিত কামা॥
নাম তুম্হাৰা জো কোঈ গাৱে।
জন্ম জন্ম কে দুঃখ মিট জাৱে॥
জো কোঈ গোৰখ নাম সুনাৱে।
ভূত পিসাচ নিকট নহীং আৱে॥
জ্ঞান তুম্হাৰা যোগ সে পাৱে।
ৰুপ তুম্হাৰা লখ্যা ন জাৱে॥
নিৰাকৰ তুম হো নিৰ্ৱাণী।
মহিমা তুম্হাৰী ৱেদ ন জানী॥
ঘট ঘট কে তুম অন্তৰ্যামী।
সিদ্ধ চৌৰাসী কৰে প্ৰণামী॥
ভস্ম অংগ গল নাদ ৱিৰাজে।
জটা শীশ অতি সুন্দৰ সাজে॥
তুম বিন দেৱ ঔৰ নহীং দূজা।
দেৱ মুনি জন কৰতে পূজা॥
চিদানন্দ সন্তন হিতকাৰী।
মংগল কৰুণ অমংগল হাৰী॥
পূৰ্ণ ব্ৰহ্ম সকল ঘট ৱাসী।
গোৰখ নাথ সকল প্ৰকাশী॥
গোৰখ গোৰখ জো কোঈ ধ্যাৱে।
ব্ৰহ্ম ৰুপ কে দৰ্শন পাৱে॥
শংকৰ ৰুপ ধৰ ডমৰু বাজে।
কানন কুণ্ডল সুন্দৰ সাজে॥
নিত্যানন্দ হৈ নাম তুম্হাৰা।
অসুৰ মাৰ ভক্তন ৰখৱাৰা॥
অতি ৱিশাল হৈ ৰুপ তুম্হাৰা।
সুৰ নৰ মুনি পাৱৈ ন পাৰা॥
দীন বন্ধু দীনন হিতকাৰী।
হৰো পাপ হম শৰণ তুম্হাৰী॥
যোগ যুক্তি মেং হো প্ৰকাশা।
সদা কৰো সংতন তন ৱাসা॥
প্ৰাতঃকাল লে নাম তুম্হাৰা।
সিদ্ধি বঢৈ অৰু যোগ প্ৰচাৰা॥
হঠ হঠ হঠ গোৰক্ষ হঠীলে।
মাৰ মাৰ ৱৈৰী কে কীলে॥
চল চল চল গোৰখ ৱিকৰালা।
দুশ্মন মাৰ কৰো বেহালা॥
জয জয জয গোৰখ অৱিনাসী।
অপনে জন কী হৰো চৌৰাসী॥
অচল অগম হৈ গোৰখ যোগী।
সিদ্ধি দেৱো হৰো ৰস ভোগী॥
কাটো মাৰ্গ যম কো তুম আঈ।
তুম বিন মেৰা কৌন সহাঈ॥
অজৰ-অমৰ হৈ তুম্হাৰী দেহা।
সনকাদিক সব জোৰহিং নেহা॥
কোটিন ৰৱি সম তেজ তুম্হাৰা।
হৈ প্ৰসিদ্ধ জগত উজিযাৰা॥
যোগী লখে তুম্হাৰী মাযা।
পাৰ ব্ৰহ্মা সে ধ্যান লগাযা॥
ধ্যান তুম্হাৰা জো কোঈ লাৱে।
অষ্টসিদ্ধি নৱ নিধি ঘৰ পাৱে॥
শিৱ গোৰখ হৈ নাম তুম্হাৰা।
পাপী দুষ্ট অধম কো তাৰা॥
অগম অগোচৰ নিৰ্ভয নাথা।
সদা ৰহো সন্তন কে সাথা॥
শংকৰ ৰূপ অৱতাৰ তুম্হাৰা।
গোপীচন্দ্ৰ ভৰথৰী কো তাৰা॥
সুন লীজো প্ৰভু অৰজ হমাৰী।
কৃপাসিন্ধু যোগী ব্ৰহ্মচাৰী॥
পূৰ্ণ আস দাস কী কীজে।
সেৱক জান জ্ঞান কো দীজে॥
পতিত পাৱন অধম অধাৰা।
তিনকে হেতু তুম লেত অৱতাৰা॥
অলখ নিৰংজন নাম তুম্হাৰা।
অগম পন্থ জিন যোগ প্ৰচাৰা॥
জয জয জয গোৰখ ভগৱানা।
সদা কৰো ভক্তন কল্যানা॥
জয জয জয গোৰখ অৱিনাসী।
সেৱা কৰৈ সিদ্ধ চৌৰাসী॥
জো যে পঢহি গোৰখ চালীসা।
হোয সিদ্ধ সাক্ষী জগদীশা॥
হাথ জোডকৰ ধ্যান লগাৱে।
ঔৰ শ্ৰদ্ধা সে ভেংট চঢাৱে॥
বাৰহ পাঠ পঢৈ নিত জোঈ।
মনোকামনা পূৰ্ণ হোই॥
॥ দোহা ॥
সুনে সুনাৱে প্ৰেম ৱশ, পূজে অপনে হাথ।
মন ইচ্ছা সব কামনা, পূৰে গোৰখনাথ॥
অগম অগোচৰ নাথ তুম, পাৰব্ৰহ্ম অৱতাৰ।
কানন কুণ্ডল সিৰ জটা, অংগ ৱিভূতি অপাৰ॥
সিদ্ধ পুৰুষ যোগেশ্ৱৰো, দো মুঝকো উপদেশ।
হৰ সময সেৱা কৰুঁ, সুবহ শাম আদেশ॥

Explore More