Brahman (The Absolute Reality)

കഠോപനിഷദ് - അധ്യായ 1, വല്ലീ 3

(Kathopanishad - Chapter 1, Valli 3 in Malayalam)

From Vedas (attributed to Maharshi Vedavyasa)

This section of the Kathopanishad features the profound dialogue between the young seeker Nachiketa and Yama, the Lord of Death. The opening verses introduce the metaphor of two souls residing in the heart, representing the individual self and the Supreme Brahman, often described as light and shadow. As one of the principal Upanishads, this text serves as a spiritual map for liberation. Chanting or studying these verses helps the seeker detach from worldly illusions, understand the eternal nature of the soul, and attain the highest state of self-realization and fearlessness.

അധ്യായ 1

വല്ലീ 3
ഋത-മ്പിബന്തൌ സുകൃതസ്യ ലോകേ ഗുഹാ-മ്പ്രവിഷ്ടൌ പരമേ പരാര്ധേ।
ഛായാതപൌ ബ്രഹ്മവിദോ വദന്തി പഞ്ചാഗ്നയോ യേ ച ത്രിണാചികേതാഃ ॥1॥
യ-സ്സേതുരീജാനാനാമക്ഷര-മ്ബ്രഹ്മ യത്പരമ്।
അഭയ-ന്തിതീര്​ഷതാ-മ്പാര-ന്നാചികേതം ശകേമഹി ॥2॥
ആത്മാനം രഥിനം-വിഁദ്ധി ശരീരം രഥമേവ തു।
ബുദ്ധി-ന്തു സാരഥിം-വിഁദ്ധി മനഃ പ്രഗ്രഹമേവ ച ॥3॥
ഇന്ദ്രിയാണി ഹയാനാഹുര്വിഷയാംസ്തേഷു ഗോചരാന്।
ആത്മേന്ദ്രിയമനോയുക്ത-മ്ഭോക്തേത്യാഹുര്മനീഷിണഃ ॥4॥
യസ്ത്വവിജ്ഞാനവാന്ഭവത്യയുക്തേന മനസാ സദാ।
തസ്യേന്ദ്രിയാണ്യവശ്യാനി ദുഷ്ടാശ്വാ ഇവ സാരഥേഃ ॥5॥
യസ്തു വിജ്ഞാനവാന്ഭവതി യുക്തേന മനസാ സദാ।
തസ്യേന്ദ്രിയാണി വശ്യാനി സദശ്വാ ഇവ സാരഥേഃ ॥6॥
യസ്ത്വവിജ്ഞാനവാന്ഭവത്യമനസ്ക-സ്സദാ-ഽശുചിഃ।
ന സ തത്പദമാപ്നോതി സംസാര-ഞ്ചാധിഗച്ഛതി ॥7॥
യസ്തു വിജ്ഞാനവാന്ഭവതി സമനസ്ക-സ്സദാ ശുചിഃ।
സ തു തത്പദമാപ്നോതി യസ്മാദ് ഭൂയോ ന ജായതേ ॥8॥
വിജ്ഞാനസാരഥിര്യസ്തു മനഃ പ്രഗ്രഹവാന്നരഃ।
സോ-ഽധ്വനഃ പാരമാപ്നോതി തദ്വിഷ്ണോഃ പരമ-മ്പദമ് ॥9॥
ഇന്ദ്രിയേഭ്യഃ പരാ ഹ്യര്ഥാ അര്ഥേഭ്യശ്ച പര-മ്മനഃ।
മനസസ്തു പരാ ബുദ്ധിര്ബുദ്ധേരാത്മാ മഹാന്പരഃ ॥10॥
മഹതഃ പരമവ്യക്തമവ്യക്താത്പുരുഷഃ പരഃ।
പുരുഷാന്ന പര-ങ്കിഞ്ചിത്സാ കാഷ്ഠാ സാ പരാ ഗതിഃ ॥11॥
ഏഷ സര്വേഷു ഭൂതേഷു ഗൂഢോ-ഽഽത്മാ ന പ്രകാശതേ।
ദൃശ്യതേ ത്വഗ്ര്യയാ ബുദ്ധ്യാ സൂക്ഷ്മയാ സൂക്ഷ്മദര്​ശിഭിഃ ॥12॥
യച്ഛേദ്വാങ്മനസീ പ്രാജ്ഞസ്തദ്യച്ഛേജ്ജ്ഞാന ആത്മനി।
ജ്ഞാനമാത്മനി മഹതി നിയച്ഛേത്തദ്യച്ഛേച്ഛാന്ത ആത്മനി ॥13॥
ഉത്തിഷ്ഠത ജാഗ്രത പ്രാപ്യ വരാന്നിബോധത।
ക്ഷുരസ്യ ധാരാ നിശിതാ ദുരത്യയാ ദുര്ഗ-മ്പഥസ്തത്കവയോ വദന്തി ॥14॥
അശബ്ദമസ്പര്​ശമരൂപമവ്യയ-ന്തഥാ-ഽരസ-ന്നിത്യമഗന്ധവച്ച യത്।
അനാദ്യനന്ത-മ്മഹതഃ പര-ന്ധ്രുവ-ന്നിചായ്യ തന്മൃത്യുമുഖാ-ത്പ്രമുച്യതേ ॥15॥
നാചികേതമുപാഖ്യാന-മ്മൃത്യുപ്രോക്തം സനാതനമ്।
ഉക്ത്വാ ശ്രുത്വാ ച മേധാവീ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ ॥16॥
യ ഇമ-മ്പരമ-ങ്ഗുഹ്യം ശ്രാവയേദ് ബ്രഹ്മസംസദി।
പ്രയത-ശ്ശ്രാദ്ധകാലേ വാ തദാനന്ത്യായ കല്പതേ।
തദാനന്ത്യായ കല്പത ഇതി ॥17॥

Explore More