ചിത്തം ന മോഹമഹിമാ മലിനം കരോതി ।
ഇത്ഥം സമീക്ഷ്യ തവ ഭക്തജനാന്മുരാരേ
മൂകോഽസ്മി തേഽങ്ഘ്രികമലം തദതീവ ധന്യമ് ॥ 1 ॥
തേ തേ ഭവന്തി ജഗദുദ്ഭവമോഹശൂന്യാഃ ।
ദൃഷ്ട്വാ വിനഷ്ടധനധാന്യഗൃഹാന്മുരാരേ
മൂകോഽസ്മി തേഽങ്ഘ്രികമലം തദതീവ ധന്യമ് ॥ 2 ॥
പാത്രം കപാലമപി മുണ്ഡവിഭൂഷണാനി ।
രുദ്രേ പ്രസാദമചലം തവ വീക്ഷ്യ ശൌരേ
മൂകോഽസ്മി തേഽങ്ഘ്രികമലം തദതീവ ധന്യമ് ॥ 3 ॥
കൌപീനമൈണമജിനം വിപുലാം വിഭൂതിമ് ।
സ്വസ്യാര്ഥ ദിഗ്ഭ്രമണമീക്ഷ്യ തു സാര്വകാലം
മൂകോഽസ്മി തേഽങ്ഘ്രികമലം തദതീവ ധന്യമ് ॥ 4 ॥
വാസോഽപി നിര്ജിനവനേ ഗിരികന്ദരാസു ।
വാസാംസി വല്കലമയാനി വിലോക്യ ചൈവം
മൂകോഽസ്മി തേഽങ്ഘ്രികമലം തദതീവ ധന്യമ് ॥ 5 ॥
പഠിത്വാ തത്പദം യാതി ശ്ലോകാര്ഥജ്ഞസ്തു യോ നരഃ ॥ 6 ॥
