നാരായണീയം ദശക 25 - നരസിംഹാവതാരമ്

സ്തമ്ഭേ ഘട്ടയതോ ഹിരണ്യകശിപോഃ കര്ണൌ സമാചൂര്ണയ-
ന്നാഘൂര്ണജ്ജഗദണ്ഡകുണ്ഡകുഹരോ ഘോരസ്തവാഭൂദ്രവഃ ।
ശ്രുത്വാ യം കില ദൈത്യരാജഹൃദയേ പൂര്വം കദാപ്യശ്രുതം
കമ്പഃ കശ്ചന സമ്പപാത ചലിതോഽപ്യമ്ഭോജഭൂര്വിഷ്ടരാത് ॥1॥

ദൈത്യേ ദിക്ഷു വിസൃഷ്ടചക്ഷുഷി മഹാസംരമ്ഭിണി സ്തമ്ഭതഃ
സമ്ഭൂതം ന മൃഗാത്മകം ന മനുജാകാരം വപുസ്തേ വിഭോ ।
കിം കിം ഭീഷണമേതദദ്ഭുതമിതി വ്യുദ്ഭ്രാന്തചിത്തേഽസുരേ
വിസ്ഫൂര്ജ്ജദ്ധവലോഗ്രരോമവികസദ്വര്ഷ്മാ സമാജൃമ്ഭഥാഃ ॥2॥

തപ്തസ്വര്ണസവര്ണഘൂര്ണദതിരൂക്ഷാക്ഷം സടാകേസര-
പ്രോത്കമ്പപ്രനികുമ്ബിതാമ്ബരമഹോ ജീയാത്തവേദം വപുഃ ।
വ്യാത്തവ്യാപ്തമഹാദരീസഖമുഖം ഖഡ്ഗോഗ്രവല്ഗന്മഹാ-
ജിഹ്വാനിര്ഗമദൃശ്യമാനസുമഹാദംഷ്ട്രായുഗോഡ്ഡാമരമ് ॥3॥

ഉത്സര്പദ്വലിഭങ്ഗഭീഷണഹനു ഹ്രസ്വസ്ഥവീയസ്തര-
ഗ്രീവം പീവരദോശ്ശതോദ്ഗതനഖക്രൂരാംശുദൂരോല്ബണമ് ।
വ്യോമോല്ലങ്ഘി ഘനാഘനോപമഘനപ്രധ്വാനനിര്ധാവിത-
സ്പര്ധാലുപ്രകരം നമാമി ഭവതസ്തന്നാരസിംഹം വപുഃ ॥4॥

നൂനം വിഷ്ണുരയം നിഹന്മ്യമുമിതി ഭ്രാമ്യദ്ഗദാഭീഷണം
ദൈത്യേന്ദ്രം സമുപാദ്രവന്തമധൃഥാ ദോര്ഭ്യാം പൃഥുഭ്യാമമുമ് ।
വീരോ നിര്ഗലിതോഽഥ ഖഡ്ഗഫലകൌ ഗൃഹ്ണന്വിചിത്രശ്രമാന്
വ്യാവൃണ്വന് പുനരാപപാത ഭുവനഗ്രാസോദ്യതം ത്വാമഹോ ॥5॥

ഭ്രാമ്യന്തം ദിതിജാധമം പുനരപി പ്രോദ്ഗൃഹ്യ ദോര്ഭ്യാം ജവാത്
ദ്വാരേഽഥോരുയുഗേ നിപാത്യ നഖരാന് വ്യുത്ഖായ വക്ഷോഭുവി ।
നിര്ഭിന്ദന്നധിഗര്ഭനിര്ഭരഗലദ്രക്താമ്ബു ബദ്ധോത്സവം
പായം പായമുദൈരയോ ബഹു ജഗത്സംഹാരിസിംഹാരവാന് ॥6॥

ത്യക്ത്വാ തം ഹതമാശു രക്തലഹരീസിക്തോന്നമദ്വര്ഷ്മണി
പ്രത്യുത്പത്യ സമസ്തദൈത്യപടലീം ചാഖാദ്യമാനേ ത്വയി ।
ഭ്രാമ്യദ്ഭൂമി വികമ്പിതാമ്ബുധികുലം വ്യാലോലശൈലോത്കരം
പ്രോത്സര്പത്ഖചരം ചരാചരമഹോ ദുഃസ്ഥാമവസ്ഥാം ദധൌ ॥7॥

താവന്മാംസവപാകരാലവപുഷം ഘോരാന്ത്രമാലാധരം
ത്വാം മധ്യേസഭമിദ്ധകോപമുഷിതം ദുര്വാരഗുര്വാരവമ് ।
അഭ്യേതും ന ശശാക കോപി ഭുവനേ ദൂരേ സ്ഥിതാ ഭീരവഃ
സര്വേ ശര്വവിരിഞ്ചവാസവമുഖാഃ പ്രത്യേകമസ്തോഷത ॥8॥

ഭൂയോഽപ്യക്ഷതരോഷധാമ്നി ഭവതി ബ്രഹ്മാജ്ഞയാ ബാലകേ
പ്രഹ്ലാദേ പദയോര്നമത്യപഭയേ കാരുണ്യഭാരാകുലഃ ।
ശാന്തസ്ത്വം കരമസ്യ മൂര്ധ്നി സമധാഃ സ്തോത്രൈരഥോദ്ഗായത-
സ്തസ്യാകാമധിയോഽപി തേനിഥ വരം ലോകായ ചാനുഗ്രഹമ് ॥9॥

ഏവം നാടിതരൌദ്രചേഷ്ടിത വിഭോ ശ്രീതാപനീയാഭിധ-
ശ്രുത്യന്തസ്ഫുടഗീതസര്വമഹിമന്നത്യന്തശുദ്ധാകൃതേ ।
തത്താദൃങ്നിഖിലോത്തരം പുനരഹോ കസ്ത്വാം പരോ ലങ്ഘയേത്
പ്രഹ്ലാദപ്രിയ ഹേ മരുത്പുരപതേ സര്വാമയാത്പാഹി മാമ് ॥10॥