നാരായണീയം ദശക 42 - ശകടാസുരവധമ്

കദാപി ജന്മര്ക്ഷദിനേ തവ പ്രഭോ നിമന്ത്രിതജ്ഞാതിവധൂമഹീസുരാ ।
മഹാനസസ്ത്വാം സവിധേ നിധായ സാ മഹാനസാദൌ വവൃതേ വ്രജേശ്വരീ ॥1॥

തതോ ഭവത്ത്രാണനിയുക്തബാലകപ്രഭീതിസങ്ക്രന്ദനസങ്കുലാരവൈഃ ।
വിമിശ്രമശ്രാവി ഭവത്സമീപതഃ പരിസ്ഫുടദ്ദാരുചടച്ചടാരവഃ ॥2॥

തതസ്തദാകര്ണനസമ്ഭ്രമശ്രമപ്രകമ്പിവക്ഷോജഭരാ വ്രജാങ്ഗനാഃ ।
ഭവന്തമന്തര്ദദൃശുസ്സമന്തതോ വിനിഷ്പതദ്ദാരുണദാരുമധ്യഗമ് ॥3॥

ശിശോരഹോ കിം കിമഭൂദിതി ദ്രുതം പ്രധാവ്യ നന്ദഃ പശുപാശ്ച ഭൂസുരാഃ ।
ഭവന്തമാലോക്യ യശോദയാ ധൃതം സമാശ്വസന്നശ്രുജലാര്ദ്രലോചനാഃ ॥4॥

കസ്കോ നു കൌതസ്കുത ഏഷ വിസ്മയോ വിശങ്കടം യച്ഛകടം വിപാടിതമ് ।
ന കാരണം കിഞ്ചിദിഹേതി തേ സ്ഥിതാഃ സ്വനാസികാദത്തകരാസ്ത്വദീക്ഷകാഃ ॥5॥

കുമാരകസ്യാസ്യ പയോധരാര്ഥിനഃ പ്രരോദനേ ലോലപദാമ്ബുജാഹതമ് ।
മയാ മയാ ദൃഷ്ടമനോ വിപര്യഗാദിതീശ തേ പാലകബാലകാ ജഗുഃ ॥6॥

ഭിയാ തദാ കിഞ്ചിദജാനതാമിദം കുമാരകാണാമതിദുര്ഘടം വചഃ ।
ഭവത്പ്രഭാവാവിദുരൈരിതീരിതം മനാഗിവാശങ്ക്യത ദൃഷ്ടപൂതനൈഃ ॥7॥

പ്രവാലതാമ്രം കിമിദം പദം ക്ഷതം സരോജരമ്യൌ നു കരൌ വിരോജിതൌ।
ഇതി പ്രസര്പത്കരുണാതരങ്ഗിതാസ്ത്വദങ്ഗമാപസ്പൃശുരങ്ഗനാജനാഃ ॥8॥

അയേ സുതം ദേഹി ജഗത്പതേഃ കൃപാതരങ്ഗപാതാത്പരിപാതമദ്യ മേ ।
ഇതി സ്മ സങ്ഗൃഹ്യ പിതാ ത്വദങ്ഗകം മുഹുര്മുഹുഃ ശ്ലിഷ്യതി ജാതകണ്ടകഃ ॥9॥

അനോനിലീനഃ കില ഹന്തുമാഗതഃ സുരാരിരേവം ഭവതാ വിഹിംസിതഃ ।
രജോഽപി നോ ദൃഷ്ടമമുഷ്യ തത്കഥം സ ശുദ്ധസത്ത്വേ ത്വയി ലീനവാന് ധ്രുവമ് ॥10॥

പ്രപൂജിതൈസ്തത്ര തതോ ദ്വിജാതിഭിര്വിശേഷതോ ലമ്ഭിതമങ്ഗലാശിഷഃ ।
വ്രജം നിജൈര്ബാല്യരസൈര്വിമോഹയന് മരുത്പുരാധീശ രുജാം ജഹീഹി മേ ॥11॥