નારાયણીયં દશક 52 - વત્સસ્તેયં તથા બ્રહ્મગર્વશમનમ્

અન્યાવતારનિકરેષ્વનિરીક્ષિતં તે
ભૂમાતિરેકમભિવીક્ષ્ય તદાઘમોક્ષે ।
બ્રહ્મા પરીક્ષિતુમનાઃ સ પરોક્ષભાવં
નિન્યેઽથ વત્સકગણાન્ પ્રવિતત્ય માયામ્ ॥1॥

વત્સાનવીક્ષ્ય વિવશે પશુપોત્કરે તા-
નાનેતુકામ ઇવ ધાતૃમતાનુવર્તી ।
ત્વં સામિભુક્તકબલો ગતવાંસ્તદાનીં
ભુક્તાંસ્તિરોઽધિત સરોજભવઃ કુમારાન્ ॥2॥

વત્સાઈતસ્તદનુ ગોપગણાયિતસ્ત્વં
શિક્યાદિભાણ્ડમુરલીગવલાદિરૂપઃ ।
પ્રાગ્વદ્વિહૃત્ય વિપિનેષુ ચિરાય સાયં
ત્વં માયયાઽથ બહુધા વ્રજમાયયાથ ॥3॥

ત્વામેવ શિક્યગવલાદિમયં દધાનો
ભૂયસ્ત્વમેવ પશુવત્સકબાલરૂપઃ ।
ગોરૂપિણીભિરપિ ગોપવધૂમયીભિ-
રાસાદિતોઽસિ જનનીભિરતિપ્રહર્ષાત્ ॥4॥

જીવં હિ કઞ્ચિદભિમાનવશાત્સ્વકીયં
મત્વા તનૂજ ઇતિ રાગભરં વહન્ત્યઃ ।
આત્માનમેવ તુ ભવન્તમવાપ્ય સૂનું
પ્રીતિં યયુર્ન કિયતીં વનિતાશ્ચ ગાવઃ ॥5॥

એવં પ્રતિક્ષણવિજૃમ્ભિતહર્ષભાર-
નિશ્શેષગોપગણલાલિતભૂરિમૂર્તિમ્ ।
ત્વામગ્રજોઽપિ બુબુધે કિલ વત્સરાન્તે
બ્રહ્માત્મનોરપિ મહાન્ યુવયોર્વિશેષઃ ॥6॥

વર્ષાવધૌ નવપુરાતનવત્સપાલાન્
દૃષ્ટ્વા વિવેકમસૃણે દ્રુહિણે વિમૂઢે ।
પ્રાદીદૃશઃ પ્રતિનવાન્ મકુટાઙ્ગદાદિ
ભૂષાંશ્ચતુર્ભુજયુજઃ સજલામ્બુદાભાન્ ॥7॥

પ્રત્યેકમેવ કમલાપરિલાલિતાઙ્ગાન્
ભોગીન્દ્રભોગશયનાન્ નયનાભિરામાન્ ।
લીલાનિમીલિતદૃશઃ સનકાદિયોગિ-
વ્યાસેવિતાન્ કમલભૂર્ભવતો દદર્શ ॥8॥

નારાયણાકૃતિમસઙ્ખ્યતમાં નિરીક્ષ્ય
સર્વત્ર સેવકમપિ સ્વમવેક્ષ્ય ધાતા ।
માયાનિમગ્નહૃદયો વિમુમોહ યાવ-
દેકો બભૂવિથ તદા કબલાર્ધપાણિઃ ॥9॥

નશ્યન્મદે તદનુ વિશ્વપતિં મુહુસ્ત્વાં
નત્વા ચ નૂતવતિ ધાતરિ ધામ યાતે ।
પોતૈઃ સમં પ્રમુદિતૈઃ પ્રવિશન્ નિકેતં
વાતાલયાધિપ વિભો પરિપાહિ રોગાત્ ॥10॥