നാരായണീയം ദശക 71 - കേശീ തഥാ വ്യോമാസുരവധമ്

യത്നേഷു സര്വേഷ്വപി നാവകേശീ കേശീ സ ഭോജേശിതുരിഷ്ടബന്ധുഃ ।
ത്വാം സിന്ധുജാവാപ്യ ഇതീവ മത്വാ സമ്പ്രാപ്തവാന് സിന്ധുജവാജിരൂപഃ ॥1॥

ഗന്ധര്വതാമേഷ ഗതോഽപി രൂക്ഷൈര്നാദൈഃ സമുദ്വേജിതസര്വലോകഃ ।
ഭവദ്വിലോകാവധി ഗോപവാടീം പ്രമര്ദ്യ പാപഃ പുനരാപതത്ത്വാമ് ॥2॥

താര്ക്ഷ്യാര്പിതാങ്ഘ്രേസ്തവ താര്ക്ഷ്യ ഏഷ ചിക്ഷേപ വക്ഷോഭുവി നാമ പാദമ് ।
ഭൃഗോഃ പദാഘാതകഥാം നിശമ്യ സ്വേനാപി ശക്യം തദിതീവ മോഹാത് ॥3॥

പ്രവഞ്ചയന്നസ്യ ഖുരാഞ്ചലം ദ്രാഗമുഞ്ച ചിക്ഷേപിഥ ദൂരദൂരമ്
സമ്മൂര്ച്ഛിതോഽപി ഹ്യതിമൂര്ച്ഛിതേന ക്രോധോഷ്മണാ ഖാദിതുമാദ്രുതസ്ത്വാമ് ॥4॥

ത്വം വാഹദണ്ഡേ കൃതധീശ്ച വാഹാദണ്ഡം ന്യധാസ്തസ്യ മുഖേ തദാനീമ് ।
തദ് വൃദ്ധിരുദ്ധശ്വസനോ ഗതാസുഃ സപ്തീഭവന്നപ്യയമൈക്യമാഗാത് ॥5॥

ആലമ്ഭമാത്രേണ പശോഃ സുരാണാം പ്രസാദകേ നൂത്ന ഇവാശ്വമേധേ ।
കൃതേ ത്വയാ ഹര്ഷവശാത് സുരേന്ദ്രാസ്ത്വാം തുഷ്ടുവുഃ കേശവനാമധേയമ് ॥6॥

കംസായ തേ ശൌരിസുതത്വമുക്ത്വാ തം തദ്വധോത്കം പ്രതിരുധ്യ വാചാ।
പ്രാപ്തേന കേശിക്ഷപണാവസാനേ ശ്രീനാരദേന ത്വമഭിഷ്ടുതോഽഭൂഃ ॥7॥

കദാപി ഗോപൈഃ സഹ കാനനാന്തേ നിലായനക്രീഡനലോലുപം ത്വാമ് ।
മയാത്മജഃ പ്രാപ ദുരന്തമായോ വ്യോമാഭിധോ വ്യോമചരോപരോധീ ॥8॥

സ ചോരപാലായിതവല്ലവേഷു ചോരായിതോ ഗോപശിശൂന് പശൂംശ്ച
ഗുഹാസു കൃത്വാ പിദധേ ശിലാഭിസ്ത്വയാ ച ബുദ്ധ്വാ പരിമര്ദിതോഽഭൂത് ॥9॥

ഏവം വിധൈശ്ചാദ്ഭുതകേലിഭേദൈരാനന്ദമൂര്ച്ഛാമതുലാം വ്രജസ്യ ।
പദേ പദേ നൂതനയന്നസീമാം പരാത്മരൂപിന് പവനേശ പായാഃ ॥10॥