Lord Shiva

ശിവാപരാധ ക്ഷമാപണ സ്തോത്രമ്

(Shiva Aparadha Kshamapana Stotram in Malayalam)

Adi Shankaracharya

Composed by the great philosopher Adi Shankaracharya, this profound stotra serves as a humble confession of human frailties and transgressions committed throughout the stages of life. Through its moving verses, the devotee seeks forgiveness from Lord Shiva for failing to honor the divine amidst worldly distractions, illnesses, and ego. It is considered a powerful prayer for spiritual cleansing and detachment from material bondage. Chanting this hymn with sincerity is believed to dissolve past karmic burdens, cultivate deep humility, and bestow the grace of Shiva, ultimately leading the seeker toward liberation and eternal peace.

ആദൌ കര്മപ്രസങ്ഗാത്കലയതി കലുഷം മാതൃകുക്ഷൌ സ്ഥിതം മാം
വിണ്മൂത്രാമേധ്യമധ്യേ ക്വഥയതി നിതരാം ജാഠരോ ജാതവേദാഃ ।
യദ്യദ്വൈ തത്ര ദുഃഖം വ്യഥയതി നിതരാം ശക്യതേ കേന വക്തും
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 1॥
ബാല്യേ ദുഃഖാതിരേകോ മലലുലിതവപുഃ സ്തന്യപാനേ പിപാസാ
നോ ശക്തശ്ചേന്ദ്രിയേഭ്യോ ഭവഗുണജനിതാഃ ജന്തവോ മാം തുദന്തി ।
നാനാരോഗാദിദുഃഖാദ്രുദനപരവശഃ ശങ്കരം ന സ്മരാമി
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 2॥
പ്രൌഢോഽഹം യൌവനസ്ഥോ വിഷയവിഷധരൈഃ പഞ്ചഭിര്മര്മസന്ധൌ
ദഷ്ടോ നഷ്ടോ വിവേകഃ സുതധനയുവതിസ്വാദുസൌഖ്യേ നിഷണ്ണഃ ।
ശൈവീചിന്താവിഹീനം മമ ഹൃദയമഹോ മാനഗര്വാധിരൂഢം
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 3॥
വാര്ധക്യേ ചേന്ദ്രിയാണാം വിഗതഗതിമതിശ്ചാധിദൈവാദിതാപൈഃ
പാപൈ രോഗൈര്വിയോഗൈസ്ത്വനവസിതവപുഃ പ്രൌഢഹീനം ച ദീനമ് ।
മിഥ്യാമോഹാഭിലാഷൈര്ഭ്രമതി മമ മനോ ധൂര്ജടേര്ധ്യാനശൂന്യം
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 4॥
സ്നാത്വാ പ്രത്യൂഷകാലേ സ്നപനവിധിവിധൌ നാഹൃതം ഗാങ്ഗതോയം
പൂജാര്ഥം വാ കദാചിദ്ബഹുതരഗഹനാത്ഖണ്ഡബില്വീദലാനി ।
നാനീതാ പദ്മമാലാ സരസി വികസിതാ ഗന്ധധൂപൈഃ ത്വദര്ഥം
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 5॥
ദുഗ്ധൈര്മധ്വാജ്യയുക്തൈര്ദധിസിതസഹിതൈഃ സ്നാപിതം നൈവ ലിങ്ഗം
നോ ലിപ്തം ചന്ദനാദ്യൈഃ കനകവിരചിതൈഃ പൂജിതം ന പ്രസൂനൈഃ ।
ധൂപൈഃ കര്പൂരദീപൈര്വിവിധരസയുതൈര്നൈവ ഭക്ഷ്യോപഹാരൈഃ
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 6॥
നോ ശക്യം സ്മാര്തകര്മ പ്രതിപദഗഹനപ്രത്യവായാകുലാഖ്യം
ശ്രൌതേ വാര്താ കഥം മേ ദ്വിജകുലവിഹിതേ ബ്രഹ്മമാര്ഗാനുസാരേ । വര് ബ്രഹ്മമാര്ഗേ സുസാരേ
ജ്ഞാതോ ധര്മോ വിചാരൈഃ ശ്രവണമനനയോഃ കിം നിദിധ്യാസിതവ്യം
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 7॥
ധ്യാത്വാ ചിത്തേ ശിവാഖ്യം പ്രചുരതരധനം നൈവ ദത്തം ദ്വിജേഭ്യോ
ഹവ്യം തേ ലക്ഷസങ്ഖ്യൈര്ഹുതവഹവദനേ നാര്പിതം ബീജമന്ത്രൈഃ ।
നോ തപ്തം ഗാങ്ഗാതീരേ വ്രതജപനിയമൈഃ രുദ്രജാപ്യൈര്ന വേദൈഃ
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 8॥
നഗ്നോ നിഃസങ്ഗശുദ്ധസ്ത്രിഗുണവിരഹിതോ ധ്വസ്തമോഹാന്ധകാരോ
നാസാഗ്രേ ന്യസ്തദൃഷ്ടിര്വിദിതഭവഗുണോ നൈവ ദൃഷ്ടഃ കദാചിത് ।
ഉന്മന്യാഽവസ്ഥയാ ത്വാം വിഗതകലിമലം ശങ്കരം ന സ്മരാമി
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 9॥
സ്ഥിത്വാ സ്ഥാനേ സരോജേ പ്രണവമയമരുത്കുമ്ഭകേ (കുണ്ഡലേ) സൂക്ഷ്മമാര്ഗേ
ശാന്തേ സ്വാന്തേ പ്രലീനേ പ്രകടിതവിഭവേ ജ്യോതിരൂപേഽപരാഖ്യേ ।
ലിങ്ഗജ്ഞേ ബ്രഹ്മവാക്യേ സകലതനുഗതം ശങ്കരം ന സ്മരാമി
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 10॥
ഹൃദ്യം വേദാന്തവേദ്യം ഹൃദയസരസിജേ ദീപ്തമുദ്യത്പ്രകാശം
സത്യം ശാന്തസ്വരൂപം സകലമുനിമനഃപദ്മഷണ്ഡൈകവേദ്യമ് ।
ജാഗ്രത്സ്വപ്നേ സുഷുപ്തൌ ത്രിഗുണവിരഹിതം ശങ്കരം ന സ്മരാമി
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 11॥
ചന്ദ്രോദ്ഭാസിതശേഖരേ സ്മരഹരേ ഗങ്ഗാധരേ ശങ്കരേ
സര്പൈര്ഭൂഷിതകണ്ഠകര്ണവിവരേ നേത്രോത്ഥവൈശ്വാനരേ । യുഗലേ
ദന്തിത്വക്കൃതസുന്ദരാമ്ബരധരേ ത്രൈലോക്യസാരേ ഹരേ
മോക്ഷാര്ഥം കുരു ചിത്തവൃത്തിമചലാമന്യൈസ്തു കിം കര്മഭിഃ ॥ 12॥
കിം വാഽനേന ധനേന വാജികരിഭിഃ പ്രാപ്തേന രാജ്യേന കിം
കിം വാ പുത്രകലത്രമിത്രപശുഭിര്ദേഹേന ഗേഹേന കിമ് ।
ജ്ഞാത്വൈതത്ക്ഷണഭങ്ഗുരം സപദി രേ ത്യാജ്യം മനോ ദൂരതഃ
സ്വാത്മാര്ഥം ഗുരുവാക്യതോ ഭജ മന ശ്രീപാര്വതീവല്ലഭമ് ॥ 13॥
പൌരോഹിത്യം രജനിചരിതം ഗ്രാമണീത്വം നിയോഗോ
മാഠാപത്യം ഹ്യനൃതവചനം സാക്ഷിവാദഃ പരാന്നമ് ।
ബ്രഹ്മദ്വേഷഃ ഖലജനരതിഃ പ്രാണിനാം നിര്ദയത്വം
മാ ഭൂദേവം മമ പശുപതേ ജന്മജന്മാന്തരേഷു ॥ 14॥
ആയുര്നശ്യതി പശ്യതാം പ്രതിദിനം യാതി ക്ഷയം യൌവനം
പ്രത്യായാന്തി ഗതാഃ പുനര്ന ദിവസാഃ കാലോ ജഗദ്ഭക്ഷകഃ ।
ലക്ഷ്മീസ്തോയതരങ്ഗഭങ്ഗചപലാ വിദ്യുച്ചലം ജീവിതം
തസ്മാത്ത്വാം ശരണാഗതം ശരണദ ത്വം രക്ഷ രക്ഷാധുനാ ॥ 15॥
തസ്മാന്മാം
വന്ദേ ദേവമുമാപതിം സുരഗുരും വന്ദേ ജഗത്കാരണം
വന്ദേ പന്നഗഭൂഷണം മൃഗധരം വന്ദേ പശൂനാം പതിമ് ।
വന്ദേ സൂര്യശശാങ്കവഹ്നിനയനം വന്ദേ മുകുന്ദപ്രിയം
വന്ദേ ഭക്തജനാശ്രയം ച വരദം വന്ദേ ശിവം ശങ്കരമ് ॥16॥
ഗാത്രം ഭസ്മസിതം സിതം ച ഹസിതം ഹസ്തേ കപാലം സിതം വര് സ്മിതം ച
ഖട്വാങ്ഗം ച സിതം സിതശ്ച വൃഷഭഃ കര്ണേ സിതേ കുണ്ഡലേ ।
ഗങ്ഗാ ഫേനസിതാ ജടാ പശുപതേശ്ചന്ദ്രഃ സിതോ മൂര്ധനി
സോഽയം സര്വസിതോ ദദാതു വിഭവം പാപക്ഷയം സര്വദാ ॥ 17॥
കരചരണകൃതം വാക്കായജം കര്മജം വാ
ശ്രവണനയനജം വാ മാനസം വാഽപരാധമ് ।
വിഹിതമവിഹിതം വാ സര്വമേതത്ക്ഷ്മസ്വ
ശിവ ശിവ കരുണാബ്ധേ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 18॥
॥ ഇതി ശ്രീമദ് ശങ്കരാചാര്യകൃത ശിവാപരാധക്ഷമാപണസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More