শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ তাৰক মংত্ৰ

নিঃশংক হো নিৰ্ভয হো মনা ৰে,
প্ৰচংড স্ৱামীবল় পাঠীশী ৰে,
অতৰ্ক্য অৱধুত হে স্মৰণগামী,
অশক্য হী শক্য কৰতীল স্ৱামী ||
জিথে স্ৱামীপায তিথে ন্যুন কায,
স্ৱযে ভক্ত প্ৰাৰব্ধ ঘডৱী হী মায,
আজ্ঞেৱিন কাল় না নেঈ ত্যালা,
পৰলোকীহী না ভিতী তযালা ||
উগাচী ভিতোসী ভয হে পল়ু দে.
জৱল়ী উভী স্ৱামী শক্তী কল়ু দে,
জগী জন্মমৃত্যু অসে খেল় জ্যাংচা,
নকো ঘাবৰু তু অসে বাল় ত্যাংচা ||
খৰা হোঈ জাগা শ্ৰদ্ধেসহীত,
কসা হোশী ত্যাৱিণ তু স্ৱামীভক্ত.
কিতীদা দিলা বোল ত্যাংনীচ হাত,
নকো ডগমগু স্ৱামী দেতীল সাথ ||
ৱিভুতী নমন নাম ধ্যানাদী তীৰ্থ
স্ৱামীচ হ্যা পংচপ্ৰাণামৃতাত,
হে তীৰ্থ ঘে আঠৱী ৰে প্ৰচিতী,
ন সোডী কদা স্ৱামী জ্যা ঘেঈ হাতী ||