Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 23

(Shri Gurucharitra Adhyay 23 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 23 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 23. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for राक्षसमुक्तकरणं.

#of 61
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
ৱিনৱী শিষ্য নামাংকিত । সিদ্ধ যোগীযাতে পুসত ।
পুঢীল কথা ৱিস্তাৰত । নিৰোপাৱী দাতাৰা ॥১॥
সিদ্ধ ম্হণে ঐক বাল়া । শ্ৰীগুৰূচী অগম্য লীলা ।
তোচি ৱিপ্ৰে প্ৰকট কেলা । জেণে ৱাংঝ মহিষী দুভিলী ॥২॥
তযা গ্ৰামী যেৰে দিৱসী । ক্ষাৰমৃত্তিকা ৱহাৱযাসী ।
মাগো আলে তযা মহিষীসী । দ্ৰৱ্য দেঊ ম্হণতাতী ॥৩॥
ৱিপ্ৰ ম্হণে তযাসী । নেদূ দুভতে মহিষীসী ।
দাৱীতসে সকল়িকাংসী । ক্ষীৰভৰণে দোনী কেলী ॥৪॥
কৰিতী ৱিস্ময সকল় জন । ম্হণতী ৱাংঝ দংতহী ।
কাল হোতী নাকী খূণ । ৱেসণৰজ্জূ অভিনৱ ॥৫॥
নৱ্হতী গৰ্ভিণী ৱাংঝ মহিষী । ৱত্স ন হোতা দুভে কৈসী ।
ৱাৰ্তা ফাকলী ৱিস্তাৰেসী । কল়লী তযা গ্ৰামাধিপতীস ॥৬॥
ৱিস্ময কৰুনী তযে ৱেল়ী । আলা অধিপতী তযাজৱল়ী ।
নমোনিযা চৰণকমল়ী । পুসতসে ৱৃত্তান্ত ॥৭॥
ৱিপ্ৰ ম্হণে তযাসী । অসে সংগমী সংন্যাসী ।
ত্যাচী মহিমা আহে ঐসী । হোঈল ঈশ্ৱৰ অৱতাৰ ॥৮॥
নিত্য আমুচ্যা মংদিৰাসী । যেতী শ্ৰীগুৰু ভিক্ষেসী ।
ৱৰো নৱ্হতী ত্যা দিৱশী । ক্ষীৰ আপণা মাগিতলে ॥৯॥
ৱাংঝ ম্হণতা ৰাগাৱোনি । ত্ৱৰে ক্ষীৰ দোহা ম্হণোনি ।
ৱাক্য ত্যাচে নিঘতা ক্ষণী । কামধেনূপৰী জাহলী ॥১০॥
ৱিপ্ৰৱচন পৰিসোনি । গেলা ৰাজা ধাৱোনি ।
নমন কেলে সাষ্টাংগেসী । একা ভাৱে কৰোনিযা ॥১২॥
জয জযাজী জগদ্গুৰু । ত্ৰযমূৰ্তীচা অৱতাৰু ।
তুঝা মহিমা অপৰংপাৰু । অশক্য আম্হা ৱৰ্ণিতা ॥১৩॥
নেণো আম্হী মংদমতি । মাযামোহঅংধৱৃত্তি ।
তূ তাৰক জগজ্জ্যোতী । উদ্ধৰাৱে আম্হাংতে ॥১৪॥
অৱিদ্যামাযাসাগৰী । বুডালো অসো ঘোৰ দৰী ।
ৱিশ্ৱকৰ্তা তাৰী তাৰী । ম্হণোনি চৰণী লাগলা ॥১৫॥
ৱিশ্ৱকৰ্তা তূচি হোসী । হেল়ামাত্ৰে সৃষ্টো ৰচিসী ।
আম্হা তু দিসতোসী । মনুষ্যৰূপ ধৰোনি ॥১৬॥
ৱৰ্ণাৱযা তুঝা মহিমা । স্তোত্ৰ কৰিতা অশক্য আম্হা ।
তূচি ৰক্ষিতা কেশৱ্যোমা । চিন্মযাত্মা জগদ্গুৰু ॥১৭॥
যেণেপৰী শ্ৰীগুৰূসী । স্তোত্ৰ কৰী বহুৱসী ।
শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি সংতোষী । আশ্ৱাসিতী তযে ৱেল়ী ॥১৮॥
সংতোষোনি শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি । তযা ৰাযাতে পুসতী ।
আম্হী তাপসী অসো যতি । অৰণ্যৱাস কৰিতসো ॥১৯॥
যা কাৰণে আম্হাপাসী । যেণে তুম্হা সংভ্ৰমেসী ।
পুত্ৰকলত্ৰসহিতেসী । কৱণ কাৰণ সাংগ ম্হণতী ॥২০॥
ঐকোনিযা শ্ৰীগুৰুচে ৱচন । ৰাজা ৱিনৱী কৰ জোডূন ।
তূ তাৰক ভক্তজন । অৰণ্যৱাস কাযসা ॥২১॥
উদ্ধৰাৱযা ভক্তজনা । অৱতৰলাসী নাৰাযণা ।
ৱাসনা জৈসী ভক্তজনা । সংতুষ্টাৱে তেণেপৰী ॥২২॥
ঐশী তুঝী ব্ৰীদখ্যাতি । ৱেদপুৰাণী ৱাখাণিতী ।
ভক্তৱত্সলা শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি । ৱিনংতী মাঝী পৰিসাৱী ॥২৩॥
গাণগাপুৰ মহাস্থান । স্ৱামী কৰাৱে পাৱন ।
নিত্য তেথে অনুষ্ঠান । ৱাস কৰণে গ্ৰামাত ॥২৪॥
মঠ কৰোনি তযে স্থানী । অসাৱে আম্হা উদ্ধৰোনি ।
ম্হণোনি লাগে শ্ৰীগুৰুচৰণী । ভক্তিপূৰ্ৱক নৰেশ্ৱৰ ॥২৫॥
শ্ৰীগুৰু মনী ৱিচাৰিতী । প্ৰগট হোণে আলী গতি ।
ক্ৱচিত্কাল় যেণে ৰীতী । ৱসণে ঘডে ত্যা স্থানী ॥২৬॥
ভক্তজনতাৰণাৰ্থ । অৱতাৰ ধৰিতী শ্ৰীগুৰুনাথ ।
ৰাজযাচে মনোৰথ । পুৰৱূ ম্হণতী তযে ৱেল়ী ॥২৭॥
ঐসে ৱিচাৰোনি মানসী । নিৰোপ দেতী নৰাধিপাসী ।
জৈসী তুঝ্যা মানসী । ভক্তি অসে তৈসে কৰী ॥২৮॥
গুৰুৱচন ঐকোনি । সংতোষোনি নৃপ মুনী ।
বৈসৱোনিযা সুখাসনী । সমাৰংভে নিঘালা ॥২৯॥
নানাপৰীংচী ৱাদ্যে যংত্ৰে । গীতৱাদ্যমংগল়তুৰে ।
মৃদংগ টাল় নিৰ্ভৰে । ৱাজতাতী মনোহৰ ॥৩০॥
ৰাৱ নিঘে ছত্ৰপতাকেসী । গজতুৰংগশ্ৰৃংগাৰেসী ।
আপুলে পুত্ৰকলত্ৰেসী । সৱে যতীসী ঘেৱোনি ॥৩১॥
ৱেদঘোষ দ্ৱিজৱৰী । কৰিতাতী নানাপৰী ।
ৱাখাণিতী বংদিকাৰী । ব্ৰীদ তযা মূৰ্তীচে ॥৩২॥
যেণেপৰী গ্ৰামাপ্ৰতী । শ্ৰীগুৰু আলে অতিপ্ৰীতী ।
অনেকপৰী আৰতী । ঘেউনী আলে নগৰলোক ॥৩৩॥
ঐসা সমাৰংভ থোৰ । কৰিতা ঝালা নৰেশ্ৱৰ ।
সংতোষোনি শ্ৰীগুৰুৱৰ । প্ৰৱেশলে নগৰাত ॥৩৪॥
তযা গ্ৰামপশ্চিমদেশী । অসে অশ্ৱত্থ উন্নতেসী ।
ওস গৃহ তযাপাসী । অসে এক ভযংকৰ ॥৩৫॥
তযা ৱৃক্ষাৱৰী এক । ব্ৰহ্মৰাক্ষস ভযানক ।
ত্যাচে ভযে অসে ধাক । সমস্ত প্ৰাণ্যা ভয ত্যাচে ॥৩৬॥
ব্ৰহ্মৰাক্ষস মহাক্ৰূৰ । মনুষ্যমাত্ৰ কৰী আহাৰ ।
ত্যাচে ভয অসে থোৰ । ম্হণোনি গৃহ ওস তেথে ॥৩৭॥
শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি তযে ৱেল়ী । আলে তযা ৱৃক্ষাজৱল়ী ।
ব্ৰহ্মৰাক্ষস তাত্কাল়ী । যেৱোনি চৰণী লাগলা ॥৩৮॥
কৰ জোডূনি শ্ৰীগুৰূসী । ৱিনৱীতসে ভক্তীসী ।
স্ৱামী মাতে তাৰিযেসী । ঘোৰাংদৰী বুডালো ॥৩৯॥
তুঝ্যা দৰ্শনমাত্ৰেসী । নাসলী পাপে পূৰ্ৱাৰ্জিতেসী ।
তূ কৃপাল়ূ সৰ্ৱাংসী । উদ্ধৰাৱে আপণাতে ॥৪০॥
কৃপাল়ু তে শ্ৰীগুৰু । মস্তকী ঠেৱিতী কৰু ।
মনুষ্যৰূপে হোৱোনি যেৰু । লোল়তসে চৰণকমল়ী ॥৪১॥
শ্ৰীগুৰু সাংগতী তযাসী । ত্ৱৰিত জাৱে সংগমাসী ।
স্নান কৰিতা মুক্ত হোসী । পুনৰাৱৃত্তি নাহী তুজ ॥৪২॥
গুৰুৱচন ঐকোন । ৰাক্ষস কৰী সংগমী স্নান ।
কলেৱৰা সোডূনি জাণ । মুক্ত ঝালা তত্ক্ষণী ॥৪৩॥
ৱিস্ময কৰিতি সকল় লোক । ম্হণতী হোঈল মূৰ্তি যেক ।
হৰি অজ পিনাক । হাচি সত্য মানিজে ॥৪৪॥
শ্ৰীগুৰু ৰাহিলে তযা স্থানী । মঠ কেলা শ্ৰৃংগাৰোনি ।
নৰাধিপশিৰোমণী । ভক্তিভাৱে পূজীতসে ॥৪৫॥
ভক্তিভাৱে নৰেশ্ৱৰ । পূজা অৰ্পী অপৰংপাৰ ।
পৰোপৰী ৱাদ্যগজৰ । গীতৱাদ্যেমংত্ৰেসী ॥৪৬॥
শ্ৰীগুৰু নিত্য সংগমাসী । জাতী নিত্য অনুষ্ঠানাসী ।
নৰাধীশ ভক্তীসী । সৈন্যাসহিত আপণ জায ॥৪৭॥
এখাদ্যা সমযী শ্ৰীগুৰূসী । বৈসৱিতী আপুল্যা আংদোলিকেসী ।
সৰ্ৱ দল় সৈন্যেসী । ঘেৱোনি জায ৱনাংতৰা ॥৪৮॥
মাধ্যাহ্নকাল়ী পৰিযেসী । শ্ৰীগুৰু যেতী মঠাসী ।
সৈন্যাসহিত আনংদেসী । নমন কৰী নৰাধিপ ॥৪৯॥
ভক্তৱত্সল শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি । ভক্তাধীন আপণ অসতী ।
জৈসা সংতোষ ত্যাচ্যা চিত্তী । তেণেপৰী ৰহাটতী ॥৫০॥
সমাৰংভ হোয নিত্য । ঐকতী লোক সমস্ত ।
প্ৰগট ঝালে লোকাংত । গ্ৰামাংতৰী সকল়জনি ॥৫১॥
কুমসী ম্হণিজে গ্ৰামাসী । হোতা এক তাপসী ।
ত্ৰিৱিক্ৰম ভাৰতী নামেসী । তীন ৱেদ জাণতসে ॥৫২॥
মানসপূজা নিত্য কৰী । সদা ধ্যাযী নৰহৰী ।
ত্যাণে ঐকিলে গাণগাপুৰী । অসে নৰসিংহসৰস্ৱতী ॥৫৩॥
ঐকতা ত্যাচী চৰিত্ৰলীলা । মনী ম্হণে দাংভিক কল়া ।
হা কায খেল় চতুৰ্থাশ্ৰমালা । ম্হণোনি নিংদা আৰংভিলী ॥৫৪॥
জ্ঞানমুৰ্তি শ্ৰীগুৰুনাথ । সৰ্ৱাংচ্যা মনীচে জাণত ।
যতীশ্ৱৰ নিংদা আপুলী কৰীত । ম্হণোনি ওল়খিলে মনাত ॥৫৫॥
সিদ্ধ ম্হণে নামাংকিতা । পুঢে অপূৰ্ৱ অসে কথা ।
মন কৰোনি নিৰ্মল়তা । একচিত্তে পৰিস তু ॥৫৬॥
ম্হণে সৰস্ৱতীগংগাধৰ । সাংগে গুৰুচৰিত্ৰৱিস্তাৰ ।
ঐকতা হোয মনোহৰ । সকল়াভীষ্ট পাৱিজে ॥৫৭॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰ । গাণগাপুৰী পৱিত্ৰ ।
ব্ৰহ্মৰাক্ষসা পৰত্ৰ । নিজমোক্ষ দীধলা ॥৫৮॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে ৰাক্ষসমুক্তকৰণং নাম ত্ৰযোৱিংশোঽধ্যাঃ ॥২৩॥
॥ ওৱীসংখ্যা ॥৫৮॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More