Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 24

(Shri Gurucharitra Adhyay 24 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 24 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 24. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for विश्वरूपदर्शनं.

॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । পুঢে অপূৰ্ৱ ৱৰ্তলে দেখা ।
ৱিস্তাৰে কথাকৌতুকা । নিৰোপীন তুজ আতা ॥১॥
নামধাৰক ম্হণে সিদ্ধাসী । পুঢে কথা ৱৰ্তলী কৈসী ।
ৱিস্তাৰোনি আম্হাংসী । নিৰোপাৱী দাতাৰা ॥২॥
শিষ্যৱচন পৰিসোনি । সাংগতা ঝালা সিদ্ধ মুনি ।
ঐক তূ ৱত্সা নামকৰণী । গুৰুচৰিত্ৰ অভিনৱ ॥৩॥
ঐসা ত্ৰিৱিক্ৰম মহামুনি । জো কা হোতা কুমসীস্থানী ।
নিংদা কৰী সৰ্ৱ জনী । দাংভিক সংন্যাসী ম্হণোনি ॥৪॥
জ্ঞানৱংত শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি । ৱিশ্ৱাচ্যা মনীচে ওল়খতী ।
নসধিপাসী সাংগতী । নিংদা কৰিতো ম্হণোনি ॥৫॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযে ৱেল়ী । আজচী নিঘাৱে তাত্কাল়ী ।
ত্ৰিৱিক্ৰমভাৰতীজৱল়ী । জাণে অসে কুমসীস ॥৬॥
ঐকোনি ৰাজা সংতোষলা । নানালংকাৰ কৰিতা জাহলা ।
হত্তী অশ্ৱপাযদল়া । শ্ৰৃংগাৰ কেলা তযে ৱেল়ী ॥৭॥
সমাৰংভ কেলা থোৰু । আংদোল়ী বৈসলে শ্ৰীগুৰু ।
নানাপৰী ৱাদ্যগজৰু । কৰূনিযা নিঘালে ॥৮॥
ঐসেপৰী শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি । তযা কুমসী গ্ৰামা যেতী ।
ত্ৰিৱিক্ৰমভাৰতী । কৰীত হোতা মানসপূজা ॥৯॥
মানসপূজা নৰহৰীসী । নিত্য কৰী ভাৱেসী ।
স্থিৰ ন হোয তযা দিৱসী । মানসমূৰ্তি নৰকেসৰী ॥১০॥
মনী চিংতা কৰী যতি । কা পা ন যে মূৰ্তি চিত্তী ।
ৱৃথা ঝালী তপোৱৃত্তি । কায কাৰণ ম্হণতসে ॥১১॥
বহুত কাল় আৰাধিলে । কা পা নৰসিংহে উপেক্ষিলে ।
তপফল় ৱৃথা গেলে । ম্হণোনি চিংতা কৰীতসে ॥১২॥
ইতুকে হোতা ত্যা অৱসৰী । শ্ৰীগুৰুতে দেখিলে দূৰী ।
যেত হোতে নদীতীৰী । মানসপূজেচ্যা মূৰ্তিৰূপে ॥১৩॥
সৰ্ৱ দল় দংডধাৰী । তযাংত একৰূপ হৰী ।
ভাৰতী দেখোনি ৱিস্ময কৰী । নমন কৰীত নিঘালা ॥১৪॥
সাষ্টাংগ নমন কৰোনি । জাৱোনি লাগে শ্ৰীগুৰুচৰণী ।
সৰ্ৱচি ৰূপে ঝালা প্ৰাণী । দংডধাৰী যতিৰূপ ॥১৫॥
সমস্তৰূপ একসৰী । দিসতাতী দংডধাৰী ।
কৱণ লঘু কৱণ থোৰী । ন কল়ে তযা ত্ৰিৱিক্ৰমা ॥১৬॥
ভ্ৰাংত ঝালা তযে ৱেল়ী । পুনৰপি লাগে চৰণ কমল়ী ।
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু চংদ্ৰমৌল়ী । ত্ৰিমূৰ্তি তূ জগদ্গুৰু ॥১৭॥
তুঝে ন কল়ে স্ৱৰূপজ্ঞান । অৱিদ্যামাযা ৱেষ্টোন ।
নিজৰূপ হোঊন । কৃপা কৰণে দাতাৰা ॥১৮॥
তুঝে স্ৱৰূপ অৱলোকিতা । আম্হা অশক্য গুৰুনাথা ।
চৰ্মচক্ষূকৰূনি আতা । পাহূ ন শকে ম্হণতসে ॥১৯॥
তূ ৱ্যাপক সৰ্ৱা ভূতী । নৰসিংহমূৰ্তি ঝালাসী যতি ।
প্ৰগট নৰসিংহসৰস্ৱতী । সমস্ত দিসতী যতিৰূপ ॥২০॥
নমূ আতা সাংগ কৱণা । কৱণাপুঢে দাখৱূ কৰুণা ।
ত্ৰিমূৰ্তি তূ ওল়খসী খুণা । নিজৰূপে ৰহাৱে স্ৱামিযা ॥২১॥
তপ কেলে বহুত দিৱস । পূজা কেলী তুঝী মানস ।
আজি আলি গা ফল়াস । মূৰ্তি সাক্ষাত ভেটলী ॥২২॥
তূ তাৰক ৱিশ্ৱাসী । উদ্ধৰাযা আম্হাংসী ।
ম্হণোনি ভূমী অৱতৰলাসী । দাৱী স্ৱৰূপ চিন্ময ॥২৩॥
ঐসেপৰী শ্ৰীগুৰূসী । স্তুতি কেলী ভক্তীসী ।
শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি সংতোষী । ঝালী নিজমূৰ্তি এক ॥২৪॥
ৱ্যক্ত পাহে তযে ৱেল়ী । দিসো লাগলে সৈন্য সকল়ী ।
তযামধ্যে চংদ্ৰমৌল়ী । দিসে শ্ৰীগুৰু ভক্তৱৰদ ॥২৫॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাসী । নিত্য আমুচী নিংদা কৰিসী ।
দাংভিক নাৱে আমহংসী । পাচাৰিসী মংদমতী ॥২৬॥
যা কাৰণে তুজপাসী । আলো তুঝ্যা পৰীক্ষেসী ।
পূজা কৰিসী তূ মানসী । শ্ৰীনৃসিংহমূৰ্তীচী ॥২৭॥
দাংভিক ম্হণজে কৱণ পৰী । সাংগ আতা ৱিস্তাৰী ।
তুঝে মনী ৱসে হৰী । তোচি তুজ নিৰোপী ॥২৮॥
ঐকোনি শ্ৰীগুৰুচে ৱচন । যতীশ্ৱৰ কৰী নমন ।
সদ্গুৰু স্ৱামী কৃপা কৰূন । অৱিদ্যাৰূপ নাসাৱে ॥২৯॥
তূ তাৰক ৱিশ্ৱাসী । ত্ৰযমূৰ্তি-অৱতাৰ তূচি হোসী ।
মী ৱেষ্টোন । মাযাপাশী । অজ্ঞানপণে ৱৰ্ততো ॥৩০॥
মাযামোহ-অংধকৰী । বুডালো অজ্ঞানসাগৰী ।
ন ওল়খে পৰমাৰ্থ ৱিচাৰী । দিৱাংধ ঝালো স্ৱামিযা ॥৩১॥
জ্যোতিঃস্ৱৰূপ তূ প্ৰকাশী । স্ৱামী মাতে ভেটলাসী ।
ক্ষমা কৰাৱী বাল়কাসী । উদ্ধাৰাৱে দাতাৰা ॥৩২॥
অৱিদ্যাৰূপ-সমুদ্ৰাত । হোতো আপণ ৱহাত ।
ন দিসে পৈল অংত । বুডতসো স্ৱামিযা ॥৩৩॥
জ্ঞানতাৰৱী বৈসৱোনি কৰুণাৱাযু প্ৰেৰূনি ।
পৈলথডী নিজস্থানী । পাৱৱী স্ৱামী কৃপাসিংধু ॥৩৪॥
তুঝী কৃপা হোয জ্যাসী । দুঃখদৈন্যে কৈচে ত্যাসী ।
তোচি জিংকীল কল়ীকাল়াসী । পৰমাৰ্থী ঐক্য হোয ॥৩৫॥
পূৰ্ৱী কথা ঐকিলী শ্ৰৱণী । মহাভাৰত পুৰাণী ।
দাৱিলে ৰূপ অৰ্জুনা নযনী । প্ৰসন্ন হোৱোনি তযাসী ॥৩৬॥
তৈসে তুম্হী মজলা আজ । দাৱিলে স্ৱৰূপ নিজ ।
অনংত মহিমা তুঝী চোজ । ভক্তৱত্সলা গুৰুনাথা ॥৩৭॥
জয জযাজী জগদ্গুৰু । তূ তাৰক ভৱসাগৰু ।
ত্ৰযমূৰ্তীচা অৱতাৰু । নৰসিংহসৰস্ৱতী ॥৩৮॥
কৃতাৰ্থ ঝালো জী আপণ । দেখিলে আজি তুমচে চৰণ ।
ন কৰিতা প্ৰযত্ন । ভেটলা ৰত্নচিংতামণী ॥৩৯॥
জৈসী গংগা সগৰাংৱৰী । কডে কেলে ভৱসাগৰী ।
জৈসা ৱিষ্ণু ৱিদুৰাঘৰী । আলা আপণ কৃপাৱংত ॥৪০॥
ভক্তৱত্সলা তুঝী কীৰ্তি । আম্হা দাৱিলী প্ৰচীতি ।
ৱৰ্ণাৱযা নাহী মতি । অনংতমহিমা জগদ্গুৰু ॥৪১॥
যেণেপৰী শ্ৰীগুৰূসী । কৰী স্তোত্ৰ বহুৱসী ।
শ্ৰীগুৰুমূৰ্তী সংতোষী । দিধলা ৱৰ তযে ৱেল়ী ॥৪২॥
ৱৰ দে তো ত্ৰিৱিক্ৰমাসী । তুষ্টলো তুঝ্যা ভক্তীসী ।
সদ্গতি হোয ভৰৱসী । পুনৰাৱৃত্তি নাহী তুজ ॥৪৩॥
তুজ সাধলা পৰমাৰ্থ । হোঈল ঈশ্ৱৰী ঐক্যাৰ্থ ।
ঐসে ম্হণোনি গুৰুনাথ । নিঘালে আপুল্যা নিজস্থানা ॥৪৪॥
ৱৰ দেৱোনি ভাৰতীসী । ৰাহৱিলে তেথে কুমসীসী ।
ক্ষণ ন লাগতা পৰিযেসী । আলে গাণগাপুৰাসী ॥৪৫॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । শ্ৰীগুৰুমহিমা ঐসা নিকা ।
ত্ৰিমূৰ্তি তোচি ঐকা । নৰৰূপে ৱৰ্ততসে ॥৪৬॥
ঐসা পৰমপুৰুষ গুৰু । ত্যাতে জে কোণী ম্হণতী নৰু ।
তেচি পাৱতী যমপুৰু । সপ্তজন্মপৰ্যংত ॥৪৭॥
গুৰুৰ্ব্ৰহ্মা গুৰুৰ্ৱিষ্ণু । গুৰুচি হোয গিৰিজাৰমণু ।
ৱেদশাস্ত্ৰপুৰাণূ । বোলতী হে প্ৰসিদ্ধ ॥৪৮॥
যা কাৰণে শ্ৰীগুৰূসী । শৰণ জাৱে নিশ্চযেসী ।
ৱিশ্ৱাসাৱে মাঝ্যা বোলাসী । লীন ৱ্হাৱে শ্ৰীগুৰুচৰণী ॥৪৯॥
অমৃতাচী আৰৱটী । ঘাতলী অসে গোমটী ।
জ্ঞানী জন প্ৰাশিতী ঘোটী । গুৰুচৰিত্ৰকামধেনু ॥৫০॥
গংগাধৰাচা নংদন । সাংগে গুৰুচৰিত্ৰ ৱিস্তাৰোন ।
ভক্তিপূৰ্ৱক ঐকতী জন । লাধতী পুৰুষাৰ্থ চতুৰ্ৱিধ ॥৫১॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে ত্ৰিৱিক্ৰমভাৰতী ৱিশ্ৱৰূপদৰ্শনং নাম চতুৰ্ৱিশোঽধ্যাযঃ ॥২৪॥
॥ ওৱীসংখ্যা ॥৫১॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More