॥ શ્રી ગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
નામધારક મ્હણે સિદ્ધમુનિ । શ્રીગુરુચરિત્ર તુમ્હી દેખિલેં નયનીં ।
તુમચેં ભાગ્ય કાય વાનૂં વદનીં । પરબ્રહ્મ દેખિલેં અસે ॥૧॥
તુમચેં ભાગ્ય કાય વાનૂં વદનીં । પરબ્રહ્મ દેખિલેં અસે ॥૧॥
તુમચેનિ પ્રસાદેંસીં । અમૃતપાન ઝાલેં આમ્હાંસી ।
આતાં કષ્ટ આમ્હાં કાયસી । સકળાભીષ્ટ લાધલોં ॥૨॥
આતાં કષ્ટ આમ્હાં કાયસી । સકળાભીષ્ટ લાધલોં ॥૨॥
તુમ્હી ભેટલેતિ મજ તારકા । દૈન્ય ગેલેં સકળ દુઃખ ।
સર્વાભીષ્ટ લાધલોં સુખ । ગુરુચરિત્ર ઐકતાં ॥૩॥
સર્વાભીષ્ટ લાધલોં સુખ । ગુરુચરિત્ર ઐકતાં ॥૩॥
માગેં કથાનક સાંગિતલેં । શ્રીગુરુ સંગમીં રાહિલે ।
પુઢેં કાય અપૂર્વ વર્તલેં । નિરોપાવેં દાતારા ॥૪॥
પુઢેં કાય અપૂર્વ વર્તલેં । નિરોપાવેં દાતારા ॥૪॥
સિદ્ધ સાંગે નામધારકાસી । ઐક વત્સા વિસ્તારેંસીં ।
વિચિત્ર ઝાલેં યેરે દિવસીં । એકચિત્તેં પરિયેસા ॥૫॥
વિચિત્ર ઝાલેં યેરે દિવસીં । એકચિત્તેં પરિયેસા ॥૫॥
‘નંદી’ નામ એક બ્રાહ્મણ । સર્વાંગીં કુષ્ટ શ્વેતવર્ણ ।
તુળજાપુરા જાઊન । વર્ષેં તીન આરાધિલેં ॥૬॥
તુળજાપુરા જાઊન । વર્ષેં તીન આરાધિલેં ॥૬॥
તીન સંવત્સર ઉપવાસ । દ્વિજ કષ્ટલા બહુવસ ।
નિરોપ ઝાલા સાયાસેં । ચંદલાપરમેશ્વરીજવળી જાણેં ॥૭॥
નિરોપ ઝાલા સાયાસેં । ચંદલાપરમેશ્વરીજવળી જાણેં ॥૭॥
જગદંબેચા નિરોપ ઘેઊનિ । આલા ચંદલાપરમેશ્વરીસ્થાનીં ।
માસ સાત પુરશ્ચરણીં । પુનરપિ કેલે ઉપવાસ ॥૮॥
માસ સાત પુરશ્ચરણીં । પુનરપિ કેલે ઉપવાસ ॥૮॥
નાનાપરી કષ્ટતાં । સ્વપ્ન જાહલેં અવચિતા ।
તુવાં જાવેં ત્વરિતા । ગાણગગ્રામસ્થાનાસી ॥૯॥
તુવાં જાવેં ત્વરિતા । ગાણગગ્રામસ્થાનાસી ॥૯॥
તેથેં અસતી શ્રીગુરુ । ત્રયમૂર્તીચા અવતારુ ।
વેષ ધરિલા અસે નરુ । તેથેં હોસીલ ઉત્તમાંગી ॥૧૦॥
વેષ ધરિલા અસે નરુ । તેથેં હોસીલ ઉત્તમાંગી ॥૧૦॥
ઐસે નિરોપ ત્યાસી જાહલે । વિપ્ર મ્હણે ભલેં કેલેં ।
માસ સાત કાં ચુકર કેલેં । જરી તુઝે હાતીં નોહેચિ ॥૧૧॥
માસ સાત કાં ચુકર કેલેં । જરી તુઝે હાતીં નોહેચિ ॥૧૧॥
જગન્માતા તુળજા ભવાની । તિચા નિરોપ ઘેઊનિ ।
આલોં તુજપાશીં ઠાકોનિ । તૂં દૈવત મ્હણોનિયાં ॥૧૨॥
આલોં તુજપાશીં ઠાકોનિ । તૂં દૈવત મ્હણોનિયાં ॥૧૨॥
દૈવતપણ ઠાઉકેં જાહલેં । આમ્હાંસી નિરોપ દિધલેં ।
મનુષ્યાપાશીં જા મ્હણિતલેં । તુઝે હાતીં નોહેચિ કાંહીં ॥૧૩॥
મનુષ્યાપાશીં જા મ્હણિતલેં । તુઝે હાતીં નોહેચિ કાંહીં ॥૧૩॥
તૂં જગદ્દૈવત જગદંબા મ્હણવિસી । આમ્હાં મનુષ્યાપાશીં પાઠવિસી ।
નાંવ જાહલેં દૈવતપણાસી । ભાગ્ય માઝેં મ્હણતસે ॥૧૪॥
નાંવ જાહલેં દૈવતપણાસી । ભાગ્ય માઝેં મ્હણતસે ॥૧૪॥
મનુષ્યાપાશીં જા મ્હણાવયાસી । લાજ નયે કૈસી તુમ્હાંસી ।
ઓળખ જાહલી દૈવતપણાસી । ઉપવાસી સાત મહિને ॥૧૫॥
ઓળખ જાહલી દૈવતપણાસી । ઉપવાસી સાત મહિને ॥૧૫॥
પહિલેંચિ જરી નિરોપ દેત । ઇતુકે કષ્ટ આમ્હાં ન હોત ।
દુરાશા કેલી મી પરદૈવત । મ્હણોનિ, દુઃખ કરી નાનાપરી ॥૧૬॥
દુરાશા કેલી મી પરદૈવત । મ્હણોનિ, દુઃખ કરી નાનાપરી ॥૧૬॥
ઐસેં અનેકપરીનેં । દુઃખ કરીતસે તો બ્રાહ્મણ ।
પુન્હા માગુતી પુરશ્ચરણ । કરીન મ્હણે તો દ્વિજવર ॥૧૭॥
પુન્હા માગુતી પુરશ્ચરણ । કરીન મ્હણે તો દ્વિજવર ॥૧૭॥
મ્હણે મજ બરવેં હોણેં । અથવા આપુલા પ્રાણ દેણેં ।
ઐસેં બોલોનિ નિર્વાણેં । વિપ્ર ધરણેં બૈસલા ॥૧૮॥
ઐસેં બોલોનિ નિર્વાણેં । વિપ્ર ધરણેં બૈસલા ॥૧૮॥
પુનરપિ સ્વપ્ન તયાસી । તૈસેંચિ હોય પરિયેસીં ।
આણિક સમસ્ત ભોપિયાંસી । તેણેંચિપરી સ્વપ્ન હોય ॥૧૯॥
આણિક સમસ્ત ભોપિયાંસી । તેણેંચિપરી સ્વપ્ન હોય ॥૧૯॥
સકળ ભોપે મ્હણતી તયાસી । આજિ સ્વપ્ન ઝાલેં આમ્હાંસી ।
છળણ ન કરીં ગા દેવીસી । નિરોપાસરસા જાઈં વેગીં ॥૨૦॥
છળણ ન કરીં ગા દેવીસી । નિરોપાસરસા જાઈં વેગીં ॥૨૦॥
તૂં તરી આતાં નવ જાસી । આમ્હાં નિરોપ ઝાલા ઐસી ।
બાહેર ઘાલૂં તુમ્હાંસી । દેવળાંત યેઊં નેદૂં ॥૨૧॥
બાહેર ઘાલૂં તુમ્હાંસી । દેવળાંત યેઊં નેદૂં ॥૨૧॥
ઇતુકેં જાહલિયાવરી । પારણેં કેલેં દ્વિજવરીં ।
પૂજા કરી નાનાપરી । નિરોપ ઘેઊનિ નિઘાલા ॥૨૨॥
પૂજા કરી નાનાપરી । નિરોપ ઘેઊનિ નિઘાલા ॥૨૨॥
ગાણગાગ્રામાસી આલા । મઠીં જાઊનિ પુસોં લાગલા ।
ભક્તજન સાંગતી ત્યાલા । સંગમીં આહેત ગુરુમૂર્તિ ॥૨૩॥
ભક્તજન સાંગતી ત્યાલા । સંગમીં આહેત ગુરુમૂર્તિ ॥૨૩॥
ભક્ત મ્હણતી તયાસી । શ્રીગુરુ યેતીલ પારણેસી ।
કાલ શિવરાત્રી-ઉપવાસી । આતાં યેતીલ પરિયેસીં ॥૨૪॥
કાલ શિવરાત્રી-ઉપવાસી । આતાં યેતીલ પરિયેસીં ॥૨૪॥
ઇતુકિયા અવસરીં । શ્રીગુરુ આલે સાક્ષાત્કારી ।
ગ્રામલોક દ્વિજાતેં વારી । રાહેં દૂરી નકો સન્મુખ ॥૨૫॥
ગ્રામલોક દ્વિજાતેં વારી । રાહેં દૂરી નકો સન્મુખ ॥૨૫॥
શ્રીગુરુ આલે મઠાંત । દ્વિજ ઉભા હોતા ચિંતીત ।
ભક્તજન સાંગતી માત । વિપ્ર એક આલા અસે ॥૨૬॥
ભક્તજન સાંગતી માત । વિપ્ર એક આલા અસે ॥૨૬॥
સર્વાંગીં અસે શ્વેત । સ્વામિદર્શના આલોં મ્હણત ।
શ્રીગુરુ મ્હણતી આપણ જાણત । સંદેહરુપેં આલા અસે ॥૨૭॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી આપણ જાણત । સંદેહરુપેં આલા અસે ॥૨૭॥
મ્હણતી બોલાવા મઠાંત । ભક્ત ગેલે ધાંવત ।
તયા દ્વિજાતેં પાચારીત । આલા વિપ્ર આંગણા ॥૨૮॥
તયા દ્વિજાતેં પાચારીત । આલા વિપ્ર આંગણા ॥૨૮॥
દુરોનિ દેખિલેં શ્રીગુરુસી । નમન કરીત લોળે ભૂમીસી ।
શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાસી । સંદેહરુપેં આલાસિ કાં ॥૨૯॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાસી । સંદેહરુપેં આલાસિ કાં ॥૨૯॥
દેવીપાસૂનિ મનુષ્યાપાશીં । યેણેં ઝાલેં કાય કાર્યેંસી ।
સંદેહ કરોનિ માનસીં । કૈસા આલાસિ દ્વિજવરા ॥૩૦॥
સંદેહ કરોનિ માનસીં । કૈસા આલાસિ દ્વિજવરા ॥૩૦॥
ઐસેં વચન ઐકોનિ । આપુલે મનીંચેં જાણિલેં મ્હણોનિ ।
ક્ષમા કરીં ગા સ્વામી મ્હણોનિ । લોટાંગણીં યેતસે ॥૩૧॥
ક્ષમા કરીં ગા સ્વામી મ્હણોનિ । લોટાંગણીં યેતસે ॥૩૧॥
મ્હણે સ્વામી આપણ તમાંધ । તુઝે દર્શનેં ઝાલોં સુબુદ્ધ ।
અજ્ઞાનેં વેષ્ટિલોં હોતોં મંદ । નેણેં સોય પરબ્રહ્મા ॥૩૨॥
અજ્ઞાનેં વેષ્ટિલોં હોતોં મંદ । નેણેં સોય પરબ્રહ્મા ॥૩૨॥
તૂં સાક્ષાત્ વસ્તુ મ્હણોનિ । નેણોં આપણ તમોગુણી ।
આજિ માઝા સુદિન । દર્શનેં ઝાલોં પુનીત ॥૩૩॥
આજિ માઝા સુદિન । દર્શનેં ઝાલોં પુનીત ॥૩૩॥
પાપકર્મી પાપી આપણ । પાપાત્મા નેણેં નિજ ખૂણ ।
પાપેં સંભવલોં પૂર્ણ । આલોં શરણ તુજપાશીં ॥૩૪॥
પાપેં સંભવલોં પૂર્ણ । આલોં શરણ તુજપાશીં ॥૩૪॥
તૂં ભક્તજનાં આધાર । શરણાગતા વજ્રપંજર ।
બ્રીદ વાનિતી સચરાચર । શ્રીગુરુ નૃસિંહસરસ્વતીચેં ॥૩૫॥
બ્રીદ વાનિતી સચરાચર । શ્રીગુરુ નૃસિંહસરસ્વતીચેં ॥૩૫॥
આજિ માઝેં કુકર્મ ગેલેં । પરબ્રહ્મચરણ દેખિલેં ।
મનોરથ માઝે પુરલે । કૃપાસાગરા યતિરાયા ॥૩૬॥
મનોરથ માઝે પુરલે । કૃપાસાગરા યતિરાયા ॥૩૬॥
તૂં ભક્તજનાચી કામધેનુ । મનુષ્યવેષીં આલાસિ અવતરોનુ ।
તુઝા પાર જાણે કવણુ । ત્રૈમૂર્તિ તૂંચિ હોસી ॥૩૭॥
તુઝા પાર જાણે કવણુ । ત્રૈમૂર્તિ તૂંચિ હોસી ॥૩૭॥
જૈસી સગરાંવરી ગંગા । પાવન કરાવયા આલી જગા ।
તૈસા તૂં ભક્તસેવકવર્ગા । તારાવયા અવતરલાસી ॥૩૮॥
તૈસા તૂં ભક્તસેવકવર્ગા । તારાવયા અવતરલાસી ॥૩૮॥
કા અહિલ્યા ઝાલી પાષાણ । દિવ્યદેહી ઝાલી લાગતાં ચરણ ।
તૈસેં મજ આજિ નિર્ગુણ । ઝાલેં સ્વામી ગુરુનાથા ॥૩૯॥
તૈસેં મજ આજિ નિર્ગુણ । ઝાલેં સ્વામી ગુરુનાથા ॥૩૯॥
વ્રતબંધ વિવાહ ઝાલિયાવરી । વ્યાધિ ઉદ્ભવલી આપુલે શરીરીં ।
સ્ત્રી રાહિલી માહેરીં । સ્પર્શોં નયે શરીર મ્હણે ॥૪૦॥
સ્ત્રી રાહિલી માહેરીં । સ્પર્શોં નયે શરીર મ્હણે ॥૪૦॥
આપુલે અસતી માતાપિતા । સકળ મ્હણતી જાઈં પરતા ।
દુઃખ જાહલેં અપરિમિતા । સંસાર ત્યજૂનિ નિઘાલોં ॥૪૧॥
દુઃખ જાહલેં અપરિમિતા । સંસાર ત્યજૂનિ નિઘાલોં ॥૪૧॥
ગેલોં હોતોં તુળજાપુરા । ઉપવાસ કેલે અપારા ।
મજ મ્હણતી તૂં પાપભારા । નવ્હે તુજ બરવેં આતાં ॥૪૨॥
મજ મ્હણતી તૂં પાપભારા । નવ્હે તુજ બરવેં આતાં ॥૪૨॥
નિરોપ દે જા સન્નતીં । જેથેં ચંદલાપરમેશ્વરી વસતી ।
તેથેં હોઈલ નિવૃત્તિ । પાપ જાઈલ મ્હણોનિ ॥૪૩॥
તેથેં હોઈલ નિવૃત્તિ । પાપ જાઈલ મ્હણોનિ ॥૪૩॥
તેથેંહી કષ્ટ કેલે બહુત । નવ્હેચિ કાંહીં, દેવી ઉબગત ।
નિરોપ ઝાલા જા મ્હણત । કૃપામૂર્તિ તુજપાશીં ॥૪૪॥
નિરોપ ઝાલા જા મ્હણત । કૃપામૂર્તિ તુજપાશીં ॥૪૪॥
ઐસેં માઝેં દૈવ હીન । ઉબગતાતિ દેવ આપણ ।
મજ દેખોનિ નિર્વાણ । બાહેર ઘાલા મ્હણતાતિ ॥૪૫॥
મજ દેખોનિ નિર્વાણ । બાહેર ઘાલા મ્હણતાતિ ॥૪૫॥
દેવતા આપણ ઉબગતાતિ । મનુષ્ય કૈસે મજ દેખતી ।
નિર્વાણીં આલોં તુમ્હાંપ્રતી । નિર્ધાર કેલા મરણાચા ॥૪૬॥
નિર્વાણીં આલોં તુમ્હાંપ્રતી । નિર્ધાર કેલા મરણાચા ॥૪૬॥
ઐસા પાપી અસોનિ આપણ । કાય કરાવેં અંગ હીન ।
તોંડ ન પાહતી કુષ્ઠી મ્હણોન । મરણ બરવેં યાપરતેં ॥૪૭॥
તોંડ ન પાહતી કુષ્ઠી મ્હણોન । મરણ બરવેં યાપરતેં ॥૪૭॥
આતાં અસે એક વિનંતિ । હોય અથવા નવ્હે નિશ્ચિતીં ।
શીઘ્ર નિરોપાવેં યતિ । દૈવતેં ચાળવિતીં આશાબદ્ધેં ॥૪૮॥
શીઘ્ર નિરોપાવેં યતિ । દૈવતેં ચાળવિતીં આશાબદ્ધેં ॥૪૮॥
મજ ચાડ નાહીં શરીરાચી । પ્રાણ દેઈન સુખેંચિ ।
તૂં રક્ષક માઉલી શરણાગતાચી । નિરોપાવેં દાતારા ॥૪૯॥
તૂં રક્ષક માઉલી શરણાગતાચી । નિરોપાવેં દાતારા ॥૪૯॥
ઐસેં કરુણાવચન ઐકોન । શ્રીગુરુ બોલતી હાંસોન ।
સોમનાથ બ્રાહ્મણ બોલાવૂન । નિરોપ દેતી ન્યાયા સંગમાસી ॥૫૦॥
સોમનાથ બ્રાહ્મણ બોલાવૂન । નિરોપ દેતી ન્યાયા સંગમાસી ॥૫૦॥
બરવા સંકલ્પ સાંગોનિ । સ્નાન કરવા ષટ્કૂળભુવનીં ।
અશ્વત્થપ્રદક્ષિણા કરવૂનિ । વસ્ત્રેં ટાકા દૂર ત્યાચીં ॥૫૧॥
અશ્વત્થપ્રદક્ષિણા કરવૂનિ । વસ્ત્રેં ટાકા દૂર ત્યાચીં ॥૫૧॥
નવીં વસ્ત્રેં દ્યા યાસી । શીઘ્ર આણા પારણેસી ।
ઐસા નિરોપ દેતી ત્યાંસી । દોઘે ગેલે ઝડકરી ॥૫૨॥
ઐસા નિરોપ દેતી ત્યાંસી । દોઘે ગેલે ઝડકરી ॥૫૨॥
સ્નાન કરુનિ બાહેર આલા । શરીરવર્ણ પાલટલા ।
અશ્વત્થપ્રદક્ષિણા કરૂં લાગલા । સુ-વર્ણ જાહલેં સર્વાંગ ॥૫૩॥
અશ્વત્થપ્રદક્ષિણા કરૂં લાગલા । સુ-વર્ણ જાહલેં સર્વાંગ ॥૫૩॥
વસ્ત્રેં દેતી બ્રાહ્મણાસી । જીર્ણ વસ્ત્રેં ટાકિતી દૂરેંસી ।
જેથેં ટાકિતી તે ભૂમીસી । ક્ષાર ભૂમિ હોય ત્વરિત ॥૫૪॥
જેથેં ટાકિતી તે ભૂમીસી । ક્ષાર ભૂમિ હોય ત્વરિત ॥૫૪॥
સાંગાતેં ઘેઊનિ દ્વિજાસી । સોમનાથ આલા મઠાસી ।
ચરણીં ઘાતલેં તયાસી । લોક સર્વ વિસ્મિત ॥૫૫॥
ચરણીં ઘાતલેં તયાસી । લોક સર્વ વિસ્મિત ॥૫૫॥
નંદીનામેં કેલા નમસ્કાર । સંતોષેં સ્તોત્ર કરી અપાર ।
હર્ષેં જાહલા નિર્ભર । લોળતસે પાદુકાવરી ॥૫૬॥
હર્ષેં જાહલા નિર્ભર । લોળતસે પાદુકાવરી ॥૫૬॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાસી । તુઝી કામના ઝાલી પરિયેસીં ।
સર્વાંગ આહે કૈસી । અવલોકોનિ પાહેં મ્હણતી ॥૫૭॥
સર્વાંગ આહે કૈસી । અવલોકોનિ પાહેં મ્હણતી ॥૫૭॥
પાહતાં સર્વાંગ બરવેં જાહલેં । તાવન્માત્ર જંઘેસી રાહિલેં ।
પાહતાં મન ત્યાચેં ભ્યાલેં । મ્હણે સ્વામી અસે થોડેં ॥૫૮॥
પાહતાં મન ત્યાચેં ભ્યાલેં । મ્હણે સ્વામી અસે થોડેં ॥૫૮॥
તુઝી કૃપાદૃષ્ટિ ઝાલી અસતાં । થોડેં રાહિલેં મ્હણે કેવીં આતાં ।
કરીતસે દંડવતા । કૃપા કરીં ગા પરમાત્મા ॥૫૯॥
કરીતસે દંડવતા । કૃપા કરીં ગા પરમાત્મા ॥૫૯॥
શ્રીગુરુમૂર્તિ નિરોપિતી તયાસી । તૂં સંશય કરોનિ આલાસી ।
મનુષ્ય કાય કરીલ મ્હણોનિ માનસીં । તેણેં ગુણેં રાહિલેંથોડેં॥૬૦॥
મનુષ્ય કાય કરીલ મ્હણોનિ માનસીં । તેણેં ગુણેં રાહિલેંથોડેં॥૬૦॥
ત્યાસી અસે એક પ્રતીકાર । તુવાં કવિત્વ સાંગાવેં અપાર ।
આમુચી સ્તુતિ કરાવી નિરંતર । બરવેં હોઈલ તુજ મગ ॥૬૧॥
આમુચી સ્તુતિ કરાવી નિરંતર । બરવેં હોઈલ તુજ મગ ॥૬૧॥
નંદીનામા મ્હણે સ્વામીસી । લિખિત નેણેં વાચાયાસી ।
કૈસેં કરું મી કવિત્વાસી । મંદમતિ અસે આપણ ॥૬૨॥
કૈસેં કરું મી કવિત્વાસી । મંદમતિ અસે આપણ ॥૬૨॥
કાય જાણેં કવિત્વસ્થિતિ । મજ નાહીં કાવ્યવ્યુત્પત્તિ ।
સ્વામી ઐસા નિરોપ દેતી । મ્હણોનિ ચરણીં લાગલા ॥૬૩॥
સ્વામી ઐસા નિરોપ દેતી । મ્હણોનિ ચરણીં લાગલા ॥૬૩॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી દ્વિજાસી । મુખ ઉઘડીં કાઢીં જિવ્હેસી ।
વિભૂતિ શિંપિતી તયાસી । જ્ઞાન ઉપજલેં બ્રાહ્મણા ॥૬૪॥
વિભૂતિ શિંપિતી તયાસી । જ્ઞાન ઉપજલેં બ્રાહ્મણા ॥૬૪॥
ચરણાંવરી ઠેવિલા માથા । ઉભા ઠેલા સ્તોત્ર કરિતાં ।
મ્હણે સ્વામી મી નેણતા । સેવેસી નવ્હે અરાણુક ॥૬૫॥
મ્હણે સ્વામી મી નેણતા । સેવેસી નવ્હે અરાણુક ॥૬૫॥
માયાપાશીં વેષ્ટોનિ । બુડત હોતોં સંસારગહનીં ।
આઠવણ ન કરીં કધીં મનીં । તુઝે ચરણા વિસરલોં ॥૬૬॥
આઠવણ ન કરીં કધીં મનીં । તુઝે ચરણા વિસરલોં ॥૬૬॥
સંસાર-સાગર માયાજાળ । યોનીં જન્મોનિ ચૌર્યાંશીં લક્ષકુળ ।
આઠવણ નવ્હે તુઝેં નામ કેવળ । મંદમતિ જાહલી મજ ॥૬૭॥
આઠવણ નવ્હે તુઝેં નામ કેવળ । મંદમતિ જાહલી મજ ॥૬૭॥
સ્વેદજ અંડજ ઉદ્ભિજ્જેંસી । જન્મા આલોં પશુયોનીસી ।
તવ જ્ઞાન કૈંચેં આમ્હાંસી । સ્થાવર જંગમ જૈં હોતોં ॥૬૮॥
તવ જ્ઞાન કૈંચેં આમ્હાંસી । સ્થાવર જંગમ જૈં હોતોં ॥૬૮॥
નાનાયોનીંત મનુષ્ય વિશેષ । શૂદ્રાદિ યાતી બહુવસ ।
જધીં હોતોં ત્યા જન્માસ । કાય જાણેં તુઝી સોય ॥૬૯॥
જધીં હોતોં ત્યા જન્માસ । કાય જાણેં તુઝી સોય ॥૬૯॥
સમસ્ત જન્માંત એક । બ્રાહ્મનજન્મ વિશેખ ।
કાય કરાવેં હોઊનિ મૂર્ખ । ગુરુસોય નેણે નર ॥૭૦॥
કાય કરાવેં હોઊનિ મૂર્ખ । ગુરુસોય નેણે નર ॥૭૦॥
માતેચેં શોણિત પિત્યાચેં રેત । સંપર્ક જહાલા જનનીગર્ભાંત ।
જૈસેં સુવર્ણ મુશીં અસે કઢત । દિવસ પાંચ બુદ્બુદાકાર ॥૭૧॥
જૈસેં સુવર્ણ મુશીં અસે કઢત । દિવસ પાંચ બુદ્બુદાકાર ॥૭૧॥
પંધરા દિવસા હોય સ્થિર । એક રસ હોઊનિ નિર્ધાર ।
તધીં મી કાય જાણેં ગુરુ । નાહીં પંચતત્ત્વેં મજ ॥૭૨॥
તધીં મી કાય જાણેં ગુરુ । નાહીં પંચતત્ત્વેં મજ ॥૭૨॥
માસેં એક પિંડ હોય । દ્વય માસીં શિર પાય ।
તિસરે માસીં સર્વ અવયવ । નવદ્વારેં ઝાલીં મગ ॥૭૩॥
તિસરે માસીં સર્વ અવયવ । નવદ્વારેં ઝાલીં મગ ॥૭૩॥
પંચતત્ત્વે હોતીં એક । વાયુ-આપ-પૃથ્વી-તેજ-ખ ।
પ્રાણ આલા તાત્કાળિક । તધીં સ્મરણ કૈંચેં મજ ॥૭૪॥
પ્રાણ આલા તાત્કાળિક । તધીં સ્મરણ કૈંચેં મજ ॥૭૪॥
પાંચવે માસીં ત્વચા રોમ । સહાવે માસીં ઉચ્છ્વાસ આમ્હાં ।
સાતવે માસીં શ્રોત્ર જિવ્હા । મેદ મજ્જા દૃઢ જાહલી ॥૭૫॥
સાતવે માસીં શ્રોત્ર જિવ્હા । મેદ મજ્જા દૃઢ જાહલી ॥૭૫॥
ઐસે નવ માસ કષ્ટત । હોતોં જનનિયે-ગર્ભાંત ।
રુધિર-વિષ્ઠા-મૂત્રાંત । કષ્ટલોં ભારી સ્વામિયા ॥૭૬॥
રુધિર-વિષ્ઠા-મૂત્રાંત । કષ્ટલોં ભારી સ્વામિયા ॥૭૬॥
માતા ભક્ષી ઉષ્ણ ક્ષાર । તેણેં તીક્ષ્ણેં કષ્ટલોં અપાર ।
પડે લોળે અનેક પ્રકાર । દુઃખ તેવ્હાં સાંગૂં કોણા ॥૭૭॥
પડે લોળે અનેક પ્રકાર । દુઃખ તેવ્હાં સાંગૂં કોણા ॥૭૭॥
મના આલેં ભક્ષણ કરીં । દુઃખ હોય મજ અપારી ।
ઐસેં નવમાસવરી । માતાગર્ભીં કષ્ટલોં ॥૭૮॥
ઐસેં નવમાસવરી । માતાગર્ભીં કષ્ટલોં ॥૭૮॥
તધીં કૈચેં તુઝેં સ્મરણ । વેષ્ટિલોં હોતોં માયાવરણેં ।
સ્મરલોં નાહીં તુઝે ચરણ । મગ યોનિમુખીં જન્મલોં ॥૭૯॥
સ્મરલોં નાહીં તુઝે ચરણ । મગ યોનિમુખીં જન્મલોં ॥૭૯॥
ઉપજતાંચિ આપણાસી । આયુષ્ય લિહિલેં લલ્લાટેસી ।
અર્ઘ ગેલેં વૃથા નિશીં । રાત્રીં નિદ્રા માનવા ॥૮૦॥
અર્ઘ ગેલેં વૃથા નિશીં । રાત્રીં નિદ્રા માનવા ॥૮૦॥
ઉરલે આયુષ્યાંત દેખા । તીન ભાગ કેલે વિશેખા ।
બાલ યૌવન વૃદ્ધાપ્ય ઐકા । નિર્માણ ઝાલે તયે વેળીં ॥૮૧॥
બાલ યૌવન વૃદ્ધાપ્ય ઐકા । નિર્માણ ઝાલે તયે વેળીં ॥૮૧॥
બાળપણીં આપણાસી । કષ્ટ ઝાલે અસમસાહસી ।
મજ ઘાલિતી પાળણેસી । મૂળમૂત્રાંત લોળતસેં ॥૮૨॥
મજ ઘાલિતી પાળણેસી । મૂળમૂત્રાંત લોળતસેં ॥૮૨॥
બાળપણીંચેં દુઃખ આઠવિતાં । શોક હોય મજ અપરિમિતા ।
કાય સાંગૂં ગુરુનાથા । નાના આપદા ભોગિલ્યા ॥૮૩॥
કાય સાંગૂં ગુરુનાથા । નાના આપદા ભોગિલ્યા ॥૮૩॥
શયનસ્થાનીં મલમૂત્રાંત । નિરંતર અસેં લોળત ।
આપલી વિષ્ઠા આપણ ખાત । અજ્ઞાનતિમિરેં વેષ્ટિલોં ॥૮૪॥
આપલી વિષ્ઠા આપણ ખાત । અજ્ઞાનતિમિરેં વેષ્ટિલોં ॥૮૪॥
એકાદે સમયીં આપણાસી । પોટશૂળ ઉઠે બહુવસીં ।
રોદન કરિતાં પરિયેસીં । સ્તનપાન મલા કરવિતી ॥૮૫॥
રોદન કરિતાં પરિયેસીં । સ્તનપાન મલા કરવિતી ॥૮૫॥
ક્ષુધાક્રાંત હોય બહુત । મજ મ્હણતી પોટ દુખત ।
અંગુલી ઘાલૂનિ મુખાંત । વોખદ મજ પાજવિતી ॥૮૬॥
અંગુલી ઘાલૂનિ મુખાંત । વોખદ મજ પાજવિતી ॥૮૬॥
ઐસેં ક્ષુધેનેં પીડિતાં બહુત । મજ ઘાલિતી પાળણ્યાંત ।
હાલવિતી પર્યંદેં ગાત । ક્ષુધાક્રાંત રુદન કરીં ॥૮૭॥
હાલવિતી પર્યંદેં ગાત । ક્ષુધાક્રાંત રુદન કરીં ॥૮૭॥
મ્હણતી રુદન કરિતો બાળ । મુખીં શિંપિતી કાંજીતેલ ।
રક્ષા બાંધિતી મંત્રેં કેવળ । નેણે માતા ભૂક માઝી ॥૮૮॥
રક્ષા બાંધિતી મંત્રેં કેવળ । નેણે માતા ભૂક માઝી ॥૮૮॥
પાળણ્યાંત ઘાલિતી કૌતુકેં । પ્રાવરણાંત અસતાં વૃશ્ચિકેં ।
મારીતસે પાઠીં ડંક । પ્રલાપ મી કરીતસેં ॥૮૯॥
મારીતસે પાઠીં ડંક । પ્રલાપ મી કરીતસેં ॥૮૯॥
આણિક પાળણા હાલવિતી । રાહેં રાહેં ઉગા મ્હણતી ।
સ્તનપાન માગુતી કરવિતી । વૃશ્ચિકવિષ નેણતાં ॥૯૦॥
સ્તનપાન માગુતી કરવિતી । વૃશ્ચિકવિષ નેણતાં ॥૯૦॥
તેણેં દુઃખેં સ્તનપાન ન કરીં । માગુતી ઘાલિતી પાળણ્યાભીતરીં ।
વૃશ્ચિક મજ ડંક મારી । પ્રાણાંતિક મજ હોય ॥૯૧॥
વૃશ્ચિક મજ ડંક મારી । પ્રાણાંતિક મજ હોય ॥૯૧॥
માતા ખાય અંબટ તિખટ । સ્તનપાનેં મજ અપાર વોખટ ।
અતિ મધુર ક્ષીર અંબટ । તેણેં ખોકતસેં સર્વકાળીં ॥૯૨॥
અતિ મધુર ક્ષીર અંબટ । તેણેં ખોકતસેં સર્વકાળીં ॥૯૨॥
નાના ઔષધેં મજ દેતી । તેણેં માઝે ડોળે દુખતી ।
કુંકુમ લવણક્ષાર ભરિતી । ડોળે આલે મ્હણોનિયાં ॥૯૩॥
કુંકુમ લવણક્ષાર ભરિતી । ડોળે આલે મ્હણોનિયાં ॥૯૩॥
ઐસે કષ્ટ ધુરંધર । બાળપણીં જાહલે અપાર ।
વાઢલોં કષ્ટ ભોગીત ફાર । વર્ષેં બારા લોટલીં ॥૯૪॥
વાઢલોં કષ્ટ ભોગીત ફાર । વર્ષેં બારા લોટલીં ॥૯૪॥
તધીં તુઝે ચરણસ્મરણા । મજ કૈંચેં ગા દેવરાણા ।
કષ્ટલોં મી યાચિગુણા । પૂર્વજન્મ નાઠવેચિ ॥૯૫॥
કષ્ટલોં મી યાચિગુણા । પૂર્વજન્મ નાઠવેચિ ॥૯૫॥
દોન ભાગ ઉરલે આપણાસી । મદનેં વ્યાપિલેં શરીરાસી ।
જૈસા પતંગ દીપાસી । ભ્રમિજેત ઉન્મત્ત ॥૯૬॥
જૈસા પતંગ દીપાસી । ભ્રમિજેત ઉન્મત્ત ॥૯૬॥
નેણેં મી ગુરુ માતા પિતા । સમસ્તાંતેં કરી નિંદા વાર્તા ।
પરસ્ત્રીવરી કરીં ચિંતા । કુળાકુળ ન વિચારીં ॥૯૭॥
પરસ્ત્રીવરી કરીં ચિંતા । કુળાકુળ ન વિચારીં ॥૯૭॥
બ્રાહ્મણાતેં નિંદા કરી । વૃદ્ધાચ્યા ચેષ્ટા કરી અપારી ।
મદેં વ્યાપિલેં અસે ભારી । નાઠવતી તુઝે ચરણ મજ ॥૯૮॥
મદેં વ્યાપિલેં અસે ભારી । નાઠવતી તુઝે ચરણ મજ ॥૯૮॥
માંસાચે કવળાકારણેં । મત્સ્ય જાય જેવીં પ્રાણેં ।
તૈસા આપણ મદનબાણેં । વશ્ય જાહલોં ઇંદ્રિયાંસી ॥૯૯॥
તૈસા આપણ મદનબાણેં । વશ્ય જાહલોં ઇંદ્રિયાંસી ॥૯૯॥
નાનાવર્ણ સ્ત્રિયાં ભોગિલેં । પરદ્રવ્ય અપહારિલેં ।
સિદ્ધમહંતાંતેં નિંદિલેં । દૃષ્ટીં ન દિસે માઝે કાંહીં ॥૧૦૦॥
સિદ્ધમહંતાંતેં નિંદિલેં । દૃષ્ટીં ન દિસે માઝે કાંહીં ॥૧૦૦॥
ઐસા મદનેં વ્યાપૂનિ । માગેં પુઢેં ન પાહેં નયનીં ।
પતંગ જાય ધાંવોનિ । દીપાવરી પડે જૈસા ॥૧॥
પતંગ જાય ધાંવોનિ । દીપાવરી પડે જૈસા ॥૧॥
ઐસા વેષ્ટોનિ મદનબાણીં । ન ઐકે સુબુદ્ધિ કધીં શ્રવણીં ।
સોય ન ધરીં તુઝે ચરણીં । યૌવનપણ ગેલેં ઐસેં ॥૨॥
સોય ન ધરીં તુઝે ચરણીં । યૌવનપણ ગેલેં ઐસેં ॥૨॥
મગ વૃદ્ધાપ્ય આલે શરીરાસી । ઉબગ હોય સ્ત્રીપુત્રાંસી ।
શ્વાસોચ્છ્વાસ કફેસીં । સદા ખોકલા હોય મજ ॥૩॥
શ્વાસોચ્છ્વાસ કફેસીં । સદા ખોકલા હોય મજ ॥૩॥
અવયવ સર્વહી ગલિત હોતી । કેશ પાંઢરે હોતી ત્વરિતી ।
દંતહીન, શ્રવણેં ન ઐકિજેતિ । દૃષ્ટીં ન દિસે, નાસિક ગળતેં ॥૪॥
દંતહીન, શ્રવણેં ન ઐકિજેતિ । દૃષ્ટીં ન દિસે, નાસિક ગળતેં ॥૪॥
ઐસા નાના રોગેં કષ્ટતાં । તુમચી સેવા કધીં ઘડણેં આતાં ।
સ્વામી તારકા શ્રીગુરુનાથા । સંસારસાગરા કડે કરીં ॥૫॥
સ્વામી તારકા શ્રીગુરુનાથા । સંસારસાગરા કડે કરીં ॥૫॥
ઐસા મંદમતિ આપણ । ન ઓળખેચિ તુઝે ચરણ ।
તૂંચિ કેવળ નારાયણ । અવતાર તૂં શ્રીગુરુમૂર્તિ ॥૬॥
તૂંચિ કેવળ નારાયણ । અવતાર તૂં શ્રીગુરુમૂર્તિ ॥૬॥
તૂંચિ વિશ્વાચા તારક । ધરોનિયાં નરવેષ ।
ત્રયમૂર્તિ તૂંચિ એક । પરબ્રહ્મ શ્રીગુરુનાથા ॥૭॥
ત્રયમૂર્તિ તૂંચિ એક । પરબ્રહ્મ શ્રીગુરુનાથા ॥૭॥
દિવાંધ નેણતી તુજ લોક । તૂંચિ વિશ્વાચા પાળક ।
મી કિંકર તુઝા સેવક । સંસાર-ધુરંધરીં તારીં મજ ॥૮॥
મી કિંકર તુઝા સેવક । સંસાર-ધુરંધરીં તારીં મજ ॥૮॥
ઐસેં નાનાપરી સ્તોત્ર । કરીતસે નંદીનામા પવિત્ર ।
જન પાહતાતિ વિચિત્ર । ત્યાંસી મ્હણે નંદીનામા ॥૯॥
જન પાહતાતિ વિચિત્ર । ત્યાંસી મ્હણે નંદીનામા ॥૯॥
ઐકા હો જન સમસ્ત । શ્રીગુરૂ જાણા પરબ્રહ્મવસ્તુ ।
આપણ પાપ કેલેં બહુત । દર્શનમાત્રેં સર્વ ગલેં ॥૧૧૦॥
આપણ પાપ કેલેં બહુત । દર્શનમાત્રેં સર્વ ગલેં ॥૧૧૦॥
જૈસેં તૃણાચે બણવીસી । અગ્નિ લાગતાં ક્ષણેં કૈસી ।
ગુરુકૃપા હોય જ્યાસી । પાપ જળે તયાપરી ॥૧૧॥
ગુરુકૃપા હોય જ્યાસી । પાપ જળે તયાપરી ॥૧૧॥
‘ચરણં પવિત્રં વિતતં પુરાણં’ । ઐસેં બોલે વેદ આપણ ।
સેવા સેવા હો ગુરુચરણ । ગુરુવેગળા દેવ નાહીં ॥૧૨॥
સેવા સેવા હો ગુરુચરણ । ગુરુવેગળા દેવ નાહીં ॥૧૨॥
બ્રહ્મદેવેં આપણ દેખા । દુષ્ટાક્ષરેં લિહિલીં કપાળિકા ।
તૈસેહી હોય નિકા । શ્રીગુરુચરણીં લાગતાં ॥૧૩॥
તૈસેહી હોય નિકા । શ્રીગુરુચરણીં લાગતાં ॥૧૩॥
જવળી અસતાં નિધાન । કાં નોળખા હો તુમ્હી જન ।
નૃસિંહસરસ્વતી કામધેનુ । ભજા ભજા હો સકળિક ॥૧૪॥
નૃસિંહસરસ્વતી કામધેનુ । ભજા ભજા હો સકળિક ॥૧૪॥
ઇહસૌખ્ય જ્ઞાન ઐકા । અંતીં પાવે વૈકુંઠલોકા ।
સંદેહ નાહીં હોઈલ સુખા । સત્ય જાણા હો બોલ માઝા ॥૧૫॥
સંદેહ નાહીં હોઈલ સુખા । સત્ય જાણા હો બોલ માઝા ॥૧૫॥
નંદીનામા સ્તોત્ર કરિતાં । શ્રીગુરુ સંતોષી અત્યંતા ।
ભક્તાંસી ઐસા નિરોપ દેત । ‘કવીશ્વર’ મ્હણા યાસી ॥૧૬॥
ભક્તાંસી ઐસા નિરોપ દેત । ‘કવીશ્વર’ મ્હણા યાસી ॥૧૬॥
કવિ ‘બસવરસ’ નામ તયાસી । નિર્ધાર કેલા આમ્હીં ભરંવસીં ।
ઐસેં કૃપેનેં બોલતી ત્યાસી । ઐકોનિ ચરણીં લાગલા ॥૧૭॥
ઐસેં કૃપેનેં બોલતી ત્યાસી । ઐકોનિ ચરણીં લાગલા ॥૧૭॥
જેં કાં શેષ હોતેં જંઘેવરી । તેં તાત્કાળ ગેલેં દૂરી ।
નંદીનામા આનંદ કરી । રાહિલા સેવા કરીત દેખા ॥૧૮॥
નંદીનામા આનંદ કરી । રાહિલા સેવા કરીત દેખા ॥૧૮॥
સિદ્ધ મ્હણે નામધારકાસી । શ્રીગુરુચરિત્ર ઐસેં પરિયેસીં ।
કથા કરીત કવિ બસવરસી । શ્રીગુરુસેવેસી રાહિલા ॥૧૯॥
કથા કરીત કવિ બસવરસી । શ્રીગુરુસેવેસી રાહિલા ॥૧૯॥
નામધારક મ્હણે સિદ્ધમુનિ । દુસરા કવિ ‘નરહરિ’ મ્હણોનિ ।
તો કેવીં ઝાલા શિષ્ય સુગુણી । કવેશ્વર ભક્ત જાહલા ॥૧૨૦॥
તો કેવીં ઝાલા શિષ્ય સુગુણી । કવેશ્વર ભક્ત જાહલા ॥૧૨૦॥
તેં વિસ્તારોનિ આમ્હાંસી । સાંગા સ્વામી કૃપેંસી ।
વાંછા અસે માનસીં । ગુરુચરિત્ર ઐકાવેં ॥૨૧॥
વાંછા અસે માનસીં । ગુરુચરિત્ર ઐકાવેં ॥૨૧॥
મ્હણે સરસ્વતી-ગંગાધર । પુઢીલ કથેચા વિસ્તાર ।
ઐકતાં હોય મનોહર । નામસ્મરણ કામધેનુ ॥૧૨૨॥
ઐકતાં હોય મનોહર । નામસ્મરણ કામધેનુ ॥૧૨૨॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃતે પરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધનામધારકસંવાદે દ્વિજકુષ્ટપરિહારો નામ ચતુશ્ચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ ॥૪૪॥
સિદ્ધનામધારકસંવાદે દ્વિજકુષ્ટપરિહારો નામ ચતુશ્ચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ ॥૪૪॥
॥ શ્રીગુરુદેવદત્ત ॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥