Lord Rahu

śrī rāhu stotram 2

(Sri Rahu Stotram 2 in English (IAST))

Also known as shri rahu stotram 2 · shree rahu stotram 2 · rahu stotram 2

A hymn to Rahu spoken by Kashyapa, who is the father of both gods and demons and so the right person to speak well of this one. Its purpose is named before any name is: the quieting of every disease and, above all, the removal of the fear of poison — which is what Rahu is petitioned about, since the serpent-half of him governs venom. The names given are not softened. He is the enemy of the sun and the enemy of the moon; blazing with poison; frightful; dark-selfed; the one made hostile by Vishnu's discus, which is the beheading, stated as a fact about him rather than as a story; lord of serpents, sharp-tusked, cruel in his acts, and chief among the seizers. The hymn asks a being it has just described as an enemy of the luminaries to be favourable.

|| śrī rāhu stotram ||
|| viniyogaḥ ||
asya śrī rāhustotramahāmantrasya vāmadeva ṛṣiḥ, anuṣṭup chandaḥ, rāhurdevatā, śrī rāhugraha prasādasiddhyarthe jape viniyogaḥ |
kaśyapa uvāca
śṛṇvantu munayaḥ sarve rāhuprītikaraṃ stavam |
sarvarogapraśamanaṃ viṣabhītiharaṃ param || 1 ||
sarvasampatkaraṃ caiva guhyametadanuttamam |
ādareṇa pravakṣyāmi śrūyatāmavadhānataḥ || 2 ||
rāhuḥ sūryaripuścaiva viṣajvālī bhayānakaḥ |
sudhāṃśuvairiḥ śyāmātmā viṣṇucakrāhito balī || 3 ||
bhujageśastīkṣṇadaṃṣṭraḥ krūrakarmā grahādhipaḥ |
dvādaśaitāni nāmāni nityaṃ yo niyataḥ paṭhet || 4 ||
japtvā tu pratimāṃ caiva sīsajāṃ māṣasaṃsthitām |
nīlairgandhākṣataiḥ puṣpairbhaktyā sampūjya yatnataḥ || 5 ||
vidhinā vahnimādāya dūrvānnājyāhutīḥ kramāt |
tanmantreṇaiva juhuyādyāvadaṣṭottaraṃ śatam || 6 ||
hutvaivaṃ bhaktimān rāhuṃ prārthayedgrahanāyakam |
sarvāpadvinivṛtyarthaṃ prāñjaliḥ praṇato naraḥ || 7 ||
|| prārthanā ||
rāho karālavadana ravicandrabhayaṅkara |
tamorūpa namastubhyaṃ prasādaṃ kuru sarvadā || 8 ||
siṃhikāsuta sūryāre siddhagandharvapūjita |
siṃhavāha namastubhyaṃ sarvān rogān nivāraya || 9 ||
kṛpāṇaphalakāhasta triśūlin varadāyaka |
karālātikarālāsya gadānme nāśayākhilān || 10 ||
svarbhāno sarpavadana sudhākaravimardana |
surāsuravarastutya sarvadā tvaṃ prasīda me || 11 ||
|| phalaśruti ||
iti samprārthito rāhuḥ duṣṭasthānagato'pi vā |
suprīto jāyate tasya sarvān rogān vināśayet || 12 ||
viṣānna jāyate bhītiḥ mahārogasya kā kathā |
sarvān kāmānavāpnoti naṣṭaṃ rājyamavāpnuyāt || 13 ||
evaṃ paṭhedanudinaṃ stavarājametaṃ
martyaḥ prasannahṛdayo vijitendriyo yaḥ |
ārogyamāyuratulaṃ labhate suputrān
sarvegrahā viṣamagāḥ suratiprasannāḥ || 14 ||
|| iti śrī rāhu stotram sampūrṇam ||

Explore More