ഏവം വ്യവസിതോ ബുദ്ധ്യാ സമാധായ മനോഹൃദി ।
ജജാപ പരമം ജാപ്യം പ്രാഗ്ജന്മന്യനുശിക്ഷിതമ് ॥ ൧॥
നമോ ഭഗവതേ തസ്മൈ യത ഏതച്ചിദാത്മകമ് ।
പുരുഷായാദിബീജായ പരേശായാഭിധീമഹി ॥ ൨॥
യോഽസ്മാത്പരസ്മാച്ച പരസ്തം പ്രപദ്യേ സ്വയമ്ഭുവമ് ॥ ൩॥
ക്വചിദ്വിഭാതം ക്വ ച തത്തിരോഹിതമ് ।
അവിദ്ധദൃക് സാക്ഷ്യുഭയം തദീക്ഷതേ
സ ആത്മമൂലോഽവതു മാം പരാത്പരഃ ॥ ൪॥
ലോകേഷു പാലേഷു ച സര്വഹേതുഷു ।
തമസ്തദാഽഽസീദ്ഗഹനം ഗഭീരം
യസ്തസ്യ പാരേഽഭിവിരാജതേ വിഭുഃ ॥ ൫॥
ര്ജന്തുഃ പുനഃ കോഽര്ഹതി ഗന്തുമീരിതുമ് ।
യഥാ നടസ്യാകൃതിഭിര്വിചേഷ്ടതോ
ദുരത്യയാനുക്രമണഃ സ മാവതു ॥ ൬॥
വിമുക്ത സങ്ഗാ മുനയഃ സുസാധവഃ ।
ചരന്ത്യലോകവ്രതമവ്രണം വനേ
ഭൂതാത്മഭൂതാഃ സുഹൃദഃ സ മേ ഗതിഃ ॥ ൭॥
ന നാമരൂപേ ഗുണദോഷ ഏവ വാ ।
തഥാപി ലോകാപ്യയസമ്ഭവായ യഃ
സ്വമായയാ താന്യനുകാലമൃച്ഛതി ॥ ൮॥
അരൂപായോരുരൂപായ നമ ആശ്ചര്യകര്മണേ ॥ ൯॥
നമോ ഗിരാം വിദൂരായ മനസശ്ചേതസാമപി ॥ ൧൦॥
നമഃ കൈവല്യനാഥായ നിര്വാണസുഖസംവിദേ ॥ ൧൧॥
നിര്വിശേഷായ സാമ്യായ നമോ ജ്ഞാനഘനായ ച ॥ ൧൨॥
പുരുഷായാത്മമൂലായ മൂലപ്രകൃതയേ നമഃ ॥ ൧൩॥
അസതാച്ഛായയോക്തായ സദാഭാസായ തേ നമഃ ॥ ൧൪॥
നിഷ്കാരണായാദ്ഭുതകാരണായ ।
സര്വാഗമാമ്നായമഹാര്ണവായ
നമോഽപവര്ഗായ പരായണായ ॥ ൧൫॥
തത്ക്ഷോഭവിസ്ഫൂര്ജിതമാനസായ ।
നൈഷ്കര്മ്യഭാവേന വിവര്ജിതാഗമ-
സ്വയംപ്രകാശായ നമസ്കരോമി ॥ ൧൬॥
മുക്തായ ഭൂരികരുണായ നമോഽലയായ ॥
പ്രത്യഗ്ദൃശേ ഭഗവതേ ബൃഹതേ നമസ്തേ ॥ ൧൭॥
ര്ദുഷ്പ്രാപണായ ഗുണസങ്ഗവിവര്ജിതായ ।
മുക്താത്മഭിഃ സ്വഹൃദയേ പരിഭാവിതായ
ജ്ഞാനാത്മനേ ഭഗവതേ നമ ഈശ്വരായ ॥ ൧൮॥
ഭജന്ത ഇഷ്ടാം ഗതിമാപ്നുവന്തി ।
കിം ത്വാശിഷോ രാത്യപി ദേഹമവ്യയം
കരോതു മേഽദഭ്രദയോ വിമോക്ഷണമ് ॥ ൧൯॥
വാഞ്ഛന്തി യേ വൈ ഭഗവത്പ്രപന്നാഃ ।
അത്യദ്ഭുതം തച്ചരിതം സുമങ്ഗലം
ഗായന്ത ആനന്ദസമുദ്രമഗ്നാഃ ॥ ൨൦॥
മവ്യക്തമാധ്യാത്മികയോഗഗമ്യമ് ।
അതീന്ദ്രിയം സൂക്ഷ്മമിവാതിദൂര-
മനന്തമാദ്യം പരിപൂര്ണമീഡേ ॥ ൨൧॥
നാമരൂപവിഭേദേന ഫല്ഗ്വ്യാ ച കലയാ കൃതാഃ ॥ ൨൨॥
നിര്യാന്തി സംയാന്ത്യസകൃത്സ്വരോചിഷഃ ।
തഥാ യതോഽയം ഗുണസമ്പ്രവാഹോ
ബുദ്ധിര്മനഃ ഖാനി ശരീരസര്ഗാഃ ॥ ൨൩॥
ന സ്ത്രീ ന ഷണ്ഡോ ന പുമാന്ന ജന്തുഃ ।
നായം ഗുണഃ കര്മ ന സന്ന ചാസന്
നിഷേധശേഷോ ജയതാദശേഷഃ ॥ ൨൪॥
മന്തര്ബഹിശ്ചാവൃതയേഭയോന്യാ ।
ഇച്ഛാമി കാലേന ന യസ്യ വിപ്ലവ-
സ്തസ്യാത്മലോകാവരണസ്യ മോക്ഷമ് ॥ ൨൫॥
വിശ്വാത്മാനമജം ബ്രഹ്മ പ്രണതോഽസ്മി പരം പദമ് ॥ ൨൬॥
യോഗിനോ യം പ്രപശ്യന്തി യോഗേശം തം നതോഽസ്മ്യഹമ് ॥ ൨൭॥
ശക്തിത്രയായാഖിലധീഗുണായ ।
പ്രപന്നപാലായ ദുരന്തശക്തയേ
കദിന്ദ്രിയാണാമനവാപ്യവര്ത്മനേ ॥ ൨൮॥
തം ദുരത്യയമാഹാത്മ്യം ഭഗവന്തമിതോഽസ്മ്യഹമ് ॥ ൨൯॥
ഏവം ഗജേന്ദ്രമുപവര്ണിതനിര്വിശേഷം
ബ്രഹ്മാദയോ വിവിധലിങ്ഗഭിദാഭിമാനാഃ ।
നൈതേ യദോപസസൃപുര്നിഖിലാത്മകത്വാത്
തത്രാഖിലാമരമയോ ഹരിരാവിരാസീത് ॥ ൩൦॥
സ്തോത്രം നിശമ്യ ദിവിജൈഃ സഹ സംസ്തുവഭിഃ ।
ഛന്ദോമയേന ഗരുഡേന സമുഹ്യമാന-
ശ്ചക്രായുധോഽഭ്യഗമദാശു യതോ ഗജേന്ദ്രഃ ॥ ൩൧॥
ദൃഷ്ട്വാ ഗരുത്മതി ഹരിം ഖ ഉപാത്തചക്രമ് ।
ഉത്ക്ഷിപ്യ സാമ്ബുജകരം ഗിരമാഹ കൃച്ഛ്രാ-
ന്നാരായണാഖിലഗുരോ ഭഗവന് നമസ്തേ ॥ ൩൨॥
സഗ്രാഹമാശു സരസഃ കൃപയോജ്ജഹാര ।
ഗ്രാഹാദ്വിപാടിതമുഖാദരിണാ ഗജേന്ദ്രം
സമ്പശ്യതാം ഹരിരമൂമുചദുസ്ത്രിയാണാമ് ॥ ൩൩॥
ശ്രീഗജേന്ദ്രമോക്ഷണം നാമ തൃതീയോഽധ്യായഃ ॥
