Lord Vishnu

శ్రీగజేన్ద్రమోక్షః

(Shri Gajendra Moksha in Telugu)

From Srimad Bhagavatam (Vyasa)

The Shri Gajendra Moksha is a profound philosophical hymn from the Bhagavata Purana, uttered by Gajendra, the king of elephants, in a moment of extreme peril. Trapped by a mighty crocodile and facing certain death, Gajendra, with no other recourse, turns his entire being towards the Supreme Lord. This stotra is a fervent prayer of surrender, recognizing the Absolute Truth as the ultimate source, sustainer, and dissolver of the cosmos, beyond all material attributes, yet manifest through His own divine potency. It encapsulates deep vedantic wisdom, describing the Lord as self-existent, the unhindered witness, and the refuge of all sincere seekers, offering a path to liberation through complete devotion and understanding of the Supreme's transcendental nature, even in the direst circumstances.

శ్రీగజేన్ద్రమోక్షః
శ్రీశుక ఉవాచ
ఏవం వ్యవసితో బుద్ధ్యా సమాధాయ మనోహృది ।
జజాప పరమం జాప్యం ప్రాగ్జన్మన్యనుశిక్షితమ్ ॥ ౧॥
గజేన్ద్ర ఉవాచ
నమో భగవతే తస్మై యత ఏతచ్చిదాత్మకమ్ ।
పురుషాయాదిబీజాయ పరేశాయాభిధీమహి ॥ ౨॥
యస్మిన్నిదం యతశ్చేదం యేనేదం య ఇదం స్వయమ్ ।
యోఽస్మాత్పరస్మాచ్చ పరస్తం ప్రపద్యే స్వయమ్భువమ్ ॥ ౩॥
యః స్వాత్మనీదం నిజమాయయార్పితం
క్వచిద్విభాతం క్వ చ తత్తిరోహితమ్ ।
అవిద్ధదృక్ సాక్ష్యుభయం తదీక్షతే
స ఆత్మమూలోఽవతు మాం పరాత్పరః ॥ ౪॥
కాలేన పఞ్చత్వమితేషు కృత్స్నశో
లోకేషు పాలేషు చ సర్వహేతుషు ।
తమస్తదాఽఽసీద్గహనం గభీరం
యస్తస్య పారేఽభివిరాజతే విభుః ॥ ౫॥
న యస్యదేవా ఋషయఃపదం విదు-
ర్జన్తుః పునః కోఽర్హతి గన్తుమీరితుమ్ ।
యథా నటస్యాకృతిభిర్విచేష్టతో
దురత్యయానుక్రమణః స మావతు ॥ ౬॥
దిదృక్షవో యస్య పదం సుమఙ్గలం
విముక్త సఙ్గా మునయః సుసాధవః ।
చరన్త్యలోకవ్రతమవ్రణం వనే
భూతాత్మభూతాః సుహృదః స మే గతిః ॥ ౭॥
న విద్యతే యస్య చ జన్మ కర్మ వా
న నామరూపే గుణదోష ఏవ వా ।
తథాపి లోకాప్యయసమ్భవాయ యః
స్వమాయయా తాన్యనుకాలమృచ్ఛతి ॥ ౮॥
తస్మై నమః పరేశాయ బ్రహ్మణేఽనన్తశక్తయే ।
అరూపాయోరురూపాయ నమ ఆశ్చర్యకర్మణే ॥ ౯॥
నమ ఆత్మప్రదీపాయ సాక్షిణే పరమాత్మనే ।
నమో గిరాం విదూరాయ మనసశ్చేతసామపి ॥ ౧౦॥
సత్త్వేన ప్రతిలభ్యాయ నైష్కర్మ్యేణ విపశ్చితా ।
నమః కైవల్యనాథాయ నిర్వాణసుఖసంవిదే ॥ ౧౧॥
నమః శాన్తాయ ఘోరాయ మూఢాయ గుణధర్మిణే ।
నిర్విశేషాయ సామ్యాయ నమో జ్ఞానఘనాయ చ ॥ ౧౨॥
క్షేత్రజ్ఞాయ నమస్తుభ్యం సర్వాధ్యక్షాయ సాక్షిణే ।
పురుషాయాత్మమూలాయ మూలప్రకృతయే నమః ॥ ౧౩॥
సర్వేన్ద్రియగుణదృష్టే సర్వ ప్రత్యయ హేతవే ।
అసతాచ్ఛాయయోక్తాయ సదాభాసాయ తే నమః ॥ ౧౪॥
నమో నమస్తేఽఖిలకారణాయ
నిష్కారణాయాద్భుతకారణాయ ।
సర్వాగమామ్నాయమహార్ణవాయ
నమోఽపవర్గాయ పరాయణాయ ॥ ౧౫॥
గుణారణిచ్ఛన్నచిదూష్మపాయ
తత్క్షోభవిస్ఫూర్జితమానసాయ ।
నైష్కర్మ్యభావేన వివర్జితాగమ-
స్వయంప్రకాశాయ నమస్కరోమి ॥ ౧౬॥
మాదృక్ప్రపన్నపశుపాశవిమోక్షణాయ
ముక్తాయ భూరికరుణాయ నమోఽలయాయ ॥
స్వాంశేన సర్వతనుభృన్మనసి ప్రతీత-
ప్రత్యగ్దృశే భగవతే బృహతే నమస్తే ॥ ౧౭॥
ఆత్మాఽఽత్మజాప్తగృహవిత్తజనేషు సక్తై-
ర్దుష్ప్రాపణాయ గుణసఙ్గవివర్జితాయ ।
ముక్తాత్మభిః స్వహృదయే పరిభావితాయ
జ్ఞానాత్మనే భగవతే నమ ఈశ్వరాయ ॥ ౧౮॥
యం ధర్మకామార్థవిముక్తికామా
భజన్త ఇష్టాం గతిమాప్నువన్తి ।
కిం త్వాశిషో రాత్యపి దేహమవ్యయం
కరోతు మేఽదభ్రదయో విమోక్షణమ్ ॥ ౧౯॥
ఏకాన్తినో యస్య న కఞ్చనార్థం
వాఞ్ఛన్తి యే వై భగవత్ప్రపన్నాః ।
అత్యద్భుతం తచ్చరితం సుమఙ్గలం
గాయన్త ఆనన్దసముద్రమగ్నాః ॥ ౨౦॥
తమక్షరమ్బ్రహ్మ పరం పరేశ-
మవ్యక్తమాధ్యాత్మికయోగగమ్యమ్ ।
అతీన్ద్రియం సూక్ష్మమివాతిదూర-
మనన్తమాద్యం పరిపూర్ణమీడే ॥ ౨౧॥
యస్య బ్రహ్మాదయో దేవా వేదా లోకాశ్చరాచరాః ।
నామరూపవిభేదేన ఫల్గ్వ్యా చ కలయా కృతాః ॥ ౨౨॥
యథార్చిషోఽగ్నేః సవితుర్గభస్తయో
నిర్యాన్తి సంయాన్త్యసకృత్స్వరోచిషః ।
తథా యతోఽయం గుణసమ్ప్రవాహో
బుద్ధిర్మనః ఖాని శరీరసర్గాః ॥ ౨౩॥
స వై న దేవాసురమర్త్యతిర్యఙ్
న స్త్రీ న షణ్డో న పుమాన్న జన్తుః ।
నాయం గుణః కర్మ న సన్న చాసన్
నిషేధశేషో జయతాదశేషః ॥ ౨౪॥
జిజీవిషే నాహమిహాముయా కి-
మన్తర్బహిశ్చావృతయేభయోన్యా ।
ఇచ్ఛామి కాలేన న యస్య విప్లవ-
స్తస్యాత్మలోకావరణస్య మోక్షమ్ ॥ ౨౫॥
సోఽహం విశ్వసృజం విశ్వమవిశ్వం విశ్వవేదసమ్ ।
విశ్వాత్మానమజం బ్రహ్మ ప్రణతోఽస్మి పరం పదమ్ ॥ ౨౬॥
యోగరన్ధితకర్మాణో హృది యోగవిభావితే ।
యోగినో యం ప్రపశ్యన్తి యోగేశం తం నతోఽస్మ్యహమ్ ॥ ౨౭॥
నమో నమస్తుభ్యమసహ్య వేగ-
శక్తిత్రయాయాఖిలధీగుణాయ ।
ప్రపన్నపాలాయ దురన్తశక్తయే
కదిన్ద్రియాణామనవాప్యవర్త్మనే ॥ ౨౮॥
నాయం వేద స్వమాత్మానం యచ్ఛక్త్యాహన్ధియా హతమ్ ।
తం దురత్యయమాహాత్మ్యం భగవన్తమితోఽస్మ్యహమ్ ॥ ౨౯॥
శ్రీశుక ఉవాచ
ఏవం గజేన్ద్రముపవర్ణితనిర్విశేషం
బ్రహ్మాదయో వివిధలిఙ్గభిదాభిమానాః ।
నైతే యదోపససృపుర్నిఖిలాత్మకత్వాత్
తత్రాఖిలామరమయో హరిరావిరాసీత్ ॥ ౩౦॥
తం తద్వదార్త్తముపలభ్య జగన్నివాసః
స్తోత్రం నిశమ్య దివిజైః సహ సంస్తువభిః ।
ఛన్దోమయేన గరుడేన సముహ్యమాన-
శ్చక్రాయుధోఽభ్యగమదాశు యతో గజేన్ద్రః ॥ ౩౧॥
సోఽన్తస్సరస్యురుబలేన గృహీత ఆర్త్తో
దృష్ట్వా గరుత్మతి హరిం ఖ ఉపాత్తచక్రమ్ ।
ఉత్క్షిప్య సామ్బుజకరం గిరమాహ కృచ్ఛ్రా-
న్నారాయణాఖిలగురో భగవన్ నమస్తే ॥ ౩౨॥
తం వీక్ష్య పీడితమజః సహసావతీర్య
సగ్రాహమాశు సరసః కృపయోజ్జహార ।
గ్రాహాద్విపాటితముఖాదరిణా గజేన్ద్రం
సమ్పశ్యతాం హరిరమూముచదుస్త్రియాణామ్ ॥ ౩౩॥
ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురరాణే సంహితాయామష్టస్కన్ధే
శ్రీగజేన్ద్రమోక్షణం నామ తృతీయోఽధ్యాయః ॥

Also Chanted For

Health & Healing

Explore More