ഗോപാങ്ഗനാനാം ച ദുകൂലചൌരമ് ।
അനേകജന്മാര്ജിതപാപചൌരം
ചൌരാഗ്രഗണ്യം പുരുഷം നമാമി ॥ 1॥
നവാമ്ബുദശ്യാമലകാന്തിചൌരമ് ।
പദാശ്രിതാനാം ച സമസ്തചൌരം
ചൌരാഗ്രഗണ്യം പുരുഷം നമാമി ॥ 2॥
കരോതി ഭിക്ഷും പഥി ഗേഹഹീനമ് ।
കേനാപ്യഹോ ഭീഷണചൌര ഈദൃഗ്-
ദൃഷ്ടഃശ്രുതോ വാ ന ജഗത്ത്രയേഽപി ॥ 3॥
ഗിരിപ്രസാരാന് അപി പാപരാശീന് ।
ആശ്ചര്യരൂപോ നനു ചൌര ഈദൃഗ്
ദൃഷ്ടഃ ശ്രുതോ വാ ന മയാ കദാപി ॥ 4॥
പ്രാണാംശ്ച ഹൃത്വാ മമ സര്വമേവ ।
പലായസേ കുത്ര ധൃതോഽദ്യ ചൌര
ത്വം ഭക്തിദാമ്നാസി മയാ നിരുദ്ധഃ ॥ 5॥
ഭിനത്സി ഭീമം ഭവപാശബന്ധമ് ।
ഛിനത്സി സര്വസ്യ സമസ്തബന്ധം
നൈവാത്മനോ ഭക്തകൃതം തു ബന്ധമ് ॥ 6॥
കാരാഗൃഹേ ദുഃഖമയേ നിബദ്ധഃ ।
ലഭസ്വ ഹേ ചൌര! ഹരേ! ചിരായ
സ്വചൌര്യദോഷോചിതമേവ ദണ്ഡമ് ॥ 7॥
മദ്ഭക്തിപാശദൃഢബന്ധനനിശ്ചലഃ സന് ।
ത്വാം കൃഷ്ണ ഹേ! പ്രലയകോടിശതാന്തരേഽപി
സര്വസ്വചൌര! ഹൃദയാന് ന ഹി മോചയാമി ॥ 8॥
