ଗୋପାଙ୍ଗନାନାଂ ଚ ଦୁକୂଲଚୌରମ୍ ।
ଅନେକଜନ୍ମାର୍ଜିତପାପଚୌରଂ
ଚୌରାଗ୍ରଗଣ୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ନମାମି ॥ 1॥
ନଵାମ୍ବୁଦଶ୍ଯାମଲକାନ୍ତିଚୌରମ୍ ।
ପଦାଶ୍ରିତାନାଂ ଚ ସମସ୍ତଚୌରଂ
ଚୌରାଗ୍ରଗଣ୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ନମାମି ॥ 2॥
କରୋତି ଭିକ୍ଷୁଂ ପଥି ଗେହହୀନମ୍ ।
କେନାପ୍ଯହୋ ଭୀଷଣଚୌର ଈଦୃଗ୍-
ଦୃଷ୍ଟଃଶ୍ରୁତୋ ଵା ନ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେଽପି ॥ 3॥
ଗିରିପ୍ରସାରାନ୍ ଅପି ପାପରାଶୀନ୍ ।
ଆଶ୍ଚର୍ଯରୂପୋ ନନୁ ଚୌର ଈଦୃଗ୍
ଦୃଷ୍ଟଃ ଶ୍ରୁତୋ ଵା ନ ମଯା କଦାପି ॥ 4॥
ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚ ହୃତ୍ଵା ମମ ସର୍ଵମେଵ ।
ପଲାଯସେ କୁତ୍ର ଧୃତୋଽଦ୍ଯ ଚୌର
ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତିଦାମ୍ନାସି ମଯା ନିରୁଦ୍ଧଃ ॥ 5॥
ଭିନତ୍ସି ଭୀମଂ ଭଵପାଶବନ୍ଧମ୍ ।
ଛିନତ୍ସି ସର୍ଵସ୍ଯ ସମସ୍ତବନ୍ଧଂ
ନୈଵାତ୍ମନୋ ଭକ୍ତକୃତଂ ତୁ ବନ୍ଧମ୍ ॥ 6॥
କାରାଗୃହେ ଦୁଃଖମଯେ ନିବଦ୍ଧଃ ।
ଲଭସ୍ଵ ହେ ଚୌର! ହରେ! ଚିରାଯ
ସ୍ଵଚୌର୍ଯଦୋଷୋଚିତମେଵ ଦଣ୍ଡମ୍ ॥ 7॥
ମଦ୍ଭକ୍ତିପାଶଦୃଢବନ୍ଧନନିଶ୍ଚଲଃ ସନ୍ ।
ତ୍ଵାଂ କୃଷ୍ଣ ହେ! ପ୍ରଲଯକୋଟିଶତାନ୍ତରେଽପି
ସର୍ଵସ୍ଵଚୌର! ହୃଦଯାନ୍ ନ ହି ମୋଚଯାମି ॥ 8॥
