The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 4

(Dasbodh Dashak 4 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 4 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 4. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for मुक्तिचतुष्टये.

#of 328
નવવિધા ભક્તીચા
સમાસ પહિલા : શ્રવણભક્તિ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : કિર્તન ભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ તિસરા : નામસ્મરણભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ ચવથા : પાદસેવન ભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ પાચવા : અર્ચનભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ સહાવા : વંદનભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ સાતવા : દાસ્યભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ આઠવા : સખ્યભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ નવવા : આત્મનિવેદન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ દહાવા : મુક્તિચતુષ્ટય ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ પહિલા : શ્રવણભક્તિ ॥ શ્રીરામ ॥
જયજય જી ગણનાથા । તૂં વિદ્યાવૈભવેં સમર્થા ।
અધ્યાત્મવિદ્યેચ્યા પરમાર્થા । મજ બોલવાવેં ॥ ૧॥
નમૂં શારદા વેદજનની । સકળ સિદ્ધિ જયેચેની ।
માનસ પ્રવર્તલેં મનનીં । સ્ફૂર્તિરૂપેં ॥ ૨॥
આતાં આઠઊં સદ્ગુરુ । જો પરાચાહિ પરુ ।
જયાચેનિ જ્ઞાનવિચારુ । કળોં લાગે ॥ ૩॥
શ્રોતેન પુસિલેં બરવેં । ભગવદ્ભજન કૈસેં કરાવેં ।
મ્હણૌનિ બોલિલેં સ્વભાવેં । ગ્રંથાંતરીં ॥ ૪॥
સાવધ હોઊન શ્રોતેજન । ઐકા નવવિધા ભજન ।
સત્શાસ્ત્રીં બોલિલે, પાવન- । હોઈજે યેણેં ॥ ૫॥
શ્લોક ॥ શ્રવણં કીર્તનં વિષ્ણોઃ સ્મરણં પાદસેવનમ્ ।
અર્ચનં વંદનં દાસ્યં સખ્યમાત્મનિવેદનમ્ ॥
નવવિધા ભજન બોલિલેં । તેંચિ પુઢેં પ્રાંજળ કેલેં ।
શ્રોતીં અવધાન દિધલેં । પાહિજે આતાં ॥ ૬॥
પ્રથમ ભજન ઐસેં જાણ । હરિકથાપુરાણશ્રવણ ।
નાના અધ્યાત્મનિરૂપણ । ઐકત જાવેં ॥ ૭॥
કર્મમાર્ગ ઉપાસનામાર્ગ । જ્ઞાનમાર્ગ સિદ્ધાંતમાર્ગ ।
યોગમાર્ગ વૈરાગ્યમાર્ગ । ઐકત જાવે ॥ ૮॥
નાના વ્રતાંચે મહિમે । નાના તીર્થાંચે મહિમે ।
નાના દાનાંચે મહિમે । ઐકત જાવે ॥ ૯॥
નાના માહાત્મ્યેં નાના સ્થાનેં । નાના મંત્ર નાના સાધનેં ।
નાના તપેં પુરશ્ચરણેં । ઐકત જાવીં ॥ ૧૦॥
દુગ્ધાહારી નિરાહારી । ફળાહારી પર્ણાહારી ।
તૃણાહારી નાનાહારી । કૈસે તે ઐકાવે ॥ ૧૧॥
ઉષ્ણવાસ જળવાસ । સીતવાસ આરણ્યવાસ ।
ભૂગર્ભ આણી આકાશવાસ । કૈસે તે ઐકાવે ॥ ૧૨॥
જપી તપી તામસ યોગી । નાના નિગ્રહ હટયોગી ।
શાક્તઆગમ આઘોરયોગી । કૈસે તે ઐકાવે ॥ ૧૩॥
નાના મુદ્રા નાના આસનેં । નાના દેખણીં લક્ષસ્થાનેં ।
પિંડજ્ઞાનેં તત્વજ્ઞાનેં । કૈસીં તેં ઐકાવીં ॥ ૧૪॥
નાના પિંડાંચી રચના । નાના ભૂગોળરચના ।
નાના સૃષ્ટીચી રચના । કૈસી તે ઐકાવી ॥ ૧૫॥
ચંદ્ર સૂર્ય તારામંડળેં । ગ્રહમંડળેં મેઘમંડળેં ।
યેકવીસ સ્વર્ગેં સપ્ત પાતાળેં । કૈસીં તે ઐકાવીં ॥ ૧૬॥
બ્રહ્માવિષ્ણુમહેશસ્થાનેં । ઇન્દ્રદેવઋષીસ્થાનેં ।
વાયોવરુણકુબેરસ્થાનેં । કૈસીં તે ઐકાવીં ॥ ૧૭ ।
નવ ખંડે ચૌદા ભુવનેં । અષ્ટ દિગ્પાળાંચી સ્થાનેં ।
નાના વનેં ઉપવનેં ગહનેં । કૈસીં તે ઐકાવીં ॥ ૧૮॥
ગણ ગંધર્વ વિદ્યાધર । યેક્ષ કિન્નર નારદ તુંબર ।
અષ્ટ નાયકા સંગીતવિચાર । કૈસા તો ઐકાવા ॥ ૧૯॥
રાગજ્ઞાન તાળજ્ઞાન । નૃત્યજ્ઞાન વાદ્યજ્ઞાન ।
અમૃતવેળ પ્રસંગજ્ઞાન । કૈસેં તેં ઐકાવેં ॥ ૨૦॥
ચૌદા વિદ્યા ચૌસષ્ટી કળા । સામુદ્રિક લક્ષણેં સકળ કળા ।
બત્તીસ લક્ષણેં નાના કળા । કૈશા ત્યા ઐકાવ્યા ॥ ૨૧॥
મંત્ર મોહરે તોટકે સિદ્ધી । નાના વલ્લી નાના ઔષધી ।
ધાતુ રસાયણ બુદ્ધી । નાડિજ્ઞાનેં ઐકાવીં ॥ ૨૨॥
કોણ્યા દોષેં કોણ રોગ । કોણા રોગાસ કોણ પ્રયોગ ।
કોણ્યા પ્રયોગાસ કોણ યોગ । સાધે તો ઐકાવા ॥ ૨૩॥
રવરવાદિ કુંભપાક । નાના યાતના યેમેલોક ।
સુખસુઃખાદિ સ્વર્ગનર્ક । કૈસા તો ઐકાવા ॥ ૨૪॥
કૈશા નવવિધા ભક્તી । કૈશા ચતુર્વિધા મુક્તી ।
કૈસી પાવિજે ઉત્તમ ગતી । ઐસેં હેં ઐકાવેં ॥ ૨૫॥
પિંડબ્રહ્માંડાચી રચના । નાના તત્વવિવંચના ।
સારાસારવિચારણા । કૈસી તે ઐકાવી ॥ ૨૬॥
સાયોજ્યતા મુક્તી કૈસી હોતે । કૈસેં પાવિજે મોક્ષાતેં ।
યાકારણેં નાના મતેં । શોધિત જાવીં ॥ ૨૭॥
વેદ શાસ્ત્રેં આણી પુરાણેં । માહાવાક્યાચીં વિવરણેં ।
તનુશતુષ્ટયનિર્શનેં । કૈસીં તે ઐકાવીં ॥ ૨૮॥
ઐસેં હેં અવઘેંચિ ઐકાવેં । પરંતુ સાર શોધૂન ઘ્યાવેં ।
અસાર તેં જાણોનિ ત્યાગાવેં । યા નાંવ શ્રવણભક્તિ ॥ ૨૯॥
સગુણાચીં ચરિત્રેં ઐકાવીં । કાં તેં નિર્ગુણ અધ્યાત્મેં શોધાવીં ।
શ્રવણભક્તીચીં જાણાવીં । લક્ષણેં ઐસીં ॥ ૩૦॥
સગુણ દેવાંચીં ચરિત્રેં । નિર્ગુણાચીં તત્વેં યંત્રેં ।
હે દોની પરમ પવિત્રેં । ઐકત જાવીં ॥ ૩૧॥
જયંત્યા ઉપોષણેં નાના સાધનેં । મંત્ર યંત્ર જપ ધ્યાનેં ।
કીર્તિ સ્તુતી સ્તવનેં ભજનેં । નાનાવિધેં ઐકાવીં ॥ ૩૨॥
ઐસેં શ્રવણ સગુણાચેં । અધ્યાત્મનિરૂપણ નિર્ગુણાચેં ।
વિભક્તી સાંડૂન ભક્તીચેં । મૂળ શોધાવેં ॥ ૩૩॥
શ્રવણભક્તીચેં નિરૂપણ । નિરોપિલેં અસે જાણ ।
પુઢેં કીર્તન ભજનાચેં લક્ષણ । બોલિલેં અસે ॥ ૩૪॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે શ્રવણભક્તિનિરૂપણનામ સમાસ પહિલા ॥ ૧॥
સમાસ દુસરા : કિર્તન ભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
શ્રોતીં ભગવદ્ભજન પુસિલેં । તેં નવવિધા પ્રકારેં બોલિલેં ।
ત્યાંત પ્રથમ શ્રવણ નિરોપિલેં । દુસરેં કીર્તન ઐકા ॥ ૧॥
સગુણ હરિકથા કરાવી । ભગવત્કીર્તી વાઢવાવી ।
અક્ષંડ વૈખરી વદવાવી । યેથાયોગ્ય ॥ ૨॥
બહુત કરાવેં પાઠાંતર । કંઠીં ધરાવેં ગ્રન્થાંતર ।
ભગવત્કથા નિરંતર । કરીત જાવી ॥ ૩॥
અપુલિયા સુખસ્વાર્થા । કેલીચ કરાવી હરિકથા ।
હરિકથેવીણ સર્વથા । રાહોંચિ નયે ॥ ૪॥
નિત્ય નવા હવ્યાસ ધરાવા । સાક્ષેપ અત્યંતચિ કરાવા ।
હરિકીર્તનેં ભરાવા । બ્રહ્મગોળ અવઘા ॥ ૫॥
મનાપાસૂન આવડી । જીવાપાસૂન અત્યંત ગોડી ।
સદા સર્વદા તાંતડી । હરિકીર્તનાચી ॥ ૬॥
ભગવંતાસ કીર્તન પ્રિયે । કીર્તનેં સમાધાન હોયે ।
બહુત જનાસી ઉપાયે । હરિકીર્તનેં કલયુગીં ॥ ૭॥
વિવિધ વિચિત્રેં ધ્યાનેં । વર્ણાવીં આળંકાર ભૂષણેં ।
ધ્યાનમૂર્તિ અંતઃકરણેં- । લક્ષૂન, કથા કરાવી ॥ ૮॥
યેશ કીર્તિ પ્રતાપ મહિમા । આવડીં વર્ણાવા પરમાત્મા ।
જેણેં ભગવદ્ભક્તાંચા આત્મા । સંતુષ્ટ હોયે ॥ ૯॥
કથા અન્વય લાપણિકા । નામઘોષ કરતાળિકા ।
પ્રસંગેં બોલાવ્યા અનેકા । ધાત માતા નેમસ્ત ॥ ૧૦॥
તાળ મૃદાંગ હરિકીર્તન । સંગીત નૃત્ય તાન માન ।
નાના કથાનુસંધાન । તુટોંચિ નેદાવેં ॥ ૧૧॥
કરુણા કીર્તનાચ્યા લોટેં । કથા કરાવી ઘડઘડાટેં ।
શ્રોતયાંચીં શ્રવણપુટેં । આનંદેં ભરાવીં ॥ ૧૨॥
કંપ રોમાંચ સ્ફુરાણેં । પ્રેમાશ્રુસહિત ગાણેં ।
દેવદ્વારીં લોટાંગણેં । નમસ્કાર ઘાલાવે ॥ ૧૩॥
પદેં દોહડેં શ્લોક પ્રબંદ । ધાટી મુદ્રા અનેક છંદ ।
બીરભાટિંવ વિનોદ । પ્રસંગેં કરાવે ॥ ૧૪॥
નાના નવરસિક શ્રૃંઘારિક । ગદ્યપદ્યાચેં કૌતુક ।
નાના વચનેં પ્રસ્તાવિક । શાસ્ત્રાધારેં બોલાવીં ॥ ૧૫॥
ભક્તિજ્ઞાન વૈરાગ્ય લક્ષણ । નીતિન્યાયસ્વધર્મરક્ષણ ।
સાધનમાર્ગ અધ્યાત્મનિરૂપણ । પ્રાંજળ બોલાવેં ॥ ૧૬॥
પ્રસંગેં હરિકથા કરાવી । સગુણીં સગુણકીર્તિ ધરાવી ।
નિર્ગુણપ્રસંગેં વાઢવાવી । અધ્યાત્મવિદ્યા ॥ ૧૭॥
પૂર્વપક્ષ ત્યાગૂન, સિદ્ધાંત- । નિરૂપણ કરાવેં નેમસ્ત ।
બહુધા બોલણેં અવ્યાવેસ્ત । બોલોંચિ નયે ॥ ૧૮॥
કરાવેં વેદપારાયેણ । સાંગાવેં જનાસી પુરાણ ।
માયાબ્રહ્મીચેં વિવરણ । સાકલ્ય વદાવેં ॥ ૧૯॥
બ્રાહ્મણ્ય રક્ષાવેં આદરેં । ઉપાસનેચીં ભજનદ્વારેં ।
ગુરુપરંપરા નિર્ધારેં । ચળોંચ નેદાવી ॥ ૨૦॥
કરાવેં વૈરાગ્યરક્ષણ । રક્ષાવેં જ્ઞાનાચેં લક્ષણ ।
પરમ દક્ષ વિચક્ષણ । સર્વહિ સાંભાળી ॥ ૨૧॥
કીર્તન ઐકતાં સંદેહ પડે । સત્ય સમાધાન તેં ઉડે ।
નીતિન્યાયસાધન મોડે । ઐસેં ન બોલાવેં ॥ ૨૨॥
સગુણકથા યા નાંવ કીર્તન । અદ્વૈત મ્હણિજે નિરૂપણ ।
સગુણ રક્ષૂન નિર્ગુણ । બોલત જાવેં ॥ ૨૩॥
અસો વક્ત્રુત્વાચા અધિકાર । અલ્પાસ ન ઘડે સત્યોત્તર ।
વક્તા પાહિજે સાચાર । અનુભવાચા ॥ ૨૪॥
સકળ રક્ષૂન જ્ઞાન સાંગે । જેણેં વેદજ્ઞા ન ભંગે ।
ઉત્તમ સન્માર્ગ લાગે । પ્રાણીમાત્રાસી ॥ ૨૫॥
અસો હેં સકળ સાંડૂન । કરાવેં ગુણાનુવાદકીર્તન ।
યા નાંવ ભગવદ્ભજન । દુસરી ભક્તી ॥ ૨૬॥
કીર્તનેં માહાદોષ જાતી । કીર્તનેં હોયે ઉત્તમગતી ।
કીર્તનેં ભગવત્પ્રાપ્તી । યેદર્થીં સંદેહ નાહીં ॥ ૨૭॥
કીર્તનેં વાચા પવિત્ર । કીર્તનેં હોયે સત્પાત્ર ।
હરિકીર્તનેં પ્રાણીમાત્ર । સુસિળ હોતી ॥ ૨૮॥
કીર્તનેં અવેગ્રતા ઘડે । કીર્તનેં નિશ્ચયે સાંપડે ।
કીર્તનેં સંદેહ બુડે । શ્રોતયાંવક્તયાંચા ॥ ૨૯॥
સદા સર્વદા હરિકીર્તન । બ્રહ્મસુત કરી આપણ ।
તેણેં નારદ તોચિ નારાયેણ । બોલિજેત આહે ॥ ૩૦॥
મ્હણોનિ કીર્તનાચા અગાધ મહિમા । કીર્તનેં સંતોષે પરમાત્મા ।
સકળ તીર્થેં આણી જગદાત્મા । હરિકીર્તનીં વસે ॥ ૩૧॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે કીર્તનભજનનિરૂપણનામ સમાસ દુસરા ॥ ૨॥
સમાસ તિસરા : નામસ્મરણભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં નિરોપિલેં કીર્તન । જેં સકળાંસ કરી પાવન ।
આતાં ઐકા વિષ્ણોઃસ્મરણ । તિસરી ભક્તી ॥ ૧॥
સ્મરણ દેવાચેં કરાવેં । અખંડ નામ જપત જાવેં ।
નામસ્મરણેં પાવાવેં । સમાધાન ॥ ૨॥
નિત્ય નેમ પ્રાતઃકાળીં । માધ્યાનકાળીં સાયંકાળીં ।
નામસ્મરણ સર્વકાળીં । કરીત જાવેં ॥ ૩॥
સુખ દુઃખ ઉદ્વેગ ચિંતા । અથવા આનંદરૂપ અસતાં ।
નામસ્મરણેંવિણ સર્વથા । રાહોંચ નયે ॥ ૪॥
હરુષકાળીં વિષમકાળીં । પર્વકાળીં પ્રસ્તાવકાળીં ।
વિશ્રાંતિકાળીં નિદ્રાકાળીં । નામસ્મરણ કરાવેં ॥ ૫॥
કોડેં સાંકડેં સંકટ । નાના સંસારખટપટ ।
આવસ્તા લાગતાં ચટપટ । નામસ્મરણ કરાવેં ॥ ૬॥
ચાલતાં બોલતાં ધંદા કરિતાં । ખાતાં જેવિતાં સુખી હોતાં ।
નાના ઉપભોગ ભોગિતાં । નામ વિસરોં નયે ॥ ૭॥
સંપત્તી અથવા વિપત્તી । જૈસી પડેલ કાળગતી ।
નામસ્મરણાચી સ્થિતી । સાંડૂંચ નયે ॥ ૮॥
વૈભવ સામર્થ્ય આણી સત્તા । નાના પદાર્થ ચાલતાં ।
ઉત્કટ ભાગ્યશ્રી ભોગિતાં । નામસ્મરણ સાંડૂં નયે ॥ ૯॥
આધીં આવદસા મગ દસા । અથવા દસેઉપરી આવદસા ।
પ્રસંગ અસો ભલતૈસા । પરંતુ નામ સોડૂં નયે ॥ ૧૦॥
નામેં સંકટેં નાસતીં । નામેં વિઘ્નેં નિવારતી ।
નામસ્મરણેં પાવિજેતી । ઉત્તમ પદેં ॥ ૧૧॥
ભૂત પિશાચ્ચ નાના છંદ । બ્રહ્મગિર઼્હો બ્રાહ્મણસમંધ ।
મંત્રચળ નાના ખેદ । નામનિષ્ઠેં નાસતી ॥ ૧૨॥
નામેં વિષબાધા હરતી । નામેં ચેડે ચેટકેં નાસતી ।
નામેં હોયે ઉત્તમ ગતી । અંતકાળીં ॥ ૧૩॥
બાળપણીં તારુણ્યકાળીં । કઠિણકાળીં વૃધાપ્યકાળીં ।
સર્વકાળીં અંતકાળીં । નામસ્મરણ અસાવેં ॥ ૧૪॥
નામાચા મહિમા જાણે શંકર । જના ઉપદેસી વિશ્વેશ્વર ।
વારાણસી મુક્તિક્ષેત્ર । રામનામેંકરૂની ॥ ૧૫॥
ઉફરાટ્યા નામાસાઠીં । વાલ્મિક તરલા ઉઠાઉઠી ।
ભવિષ્ય વદલા શતકોટી । ચરિત્ર રઘુનાથાચેં ॥ ૧૬॥
હરિનામેં પ્રલ્હાદ તરલા । નાના આઘાતાપાસૂન સુટલા ।
નારાયેણનામેં પાવન જાલા । અજામેળ ॥ ૧૭॥
નામેં પાષાણ તરલે । અસંખ્યાત ભક્ત ઉદ્ધરલે ।
માહાપાપી તેચિ જાલે । પરમ પવિત્ર ॥ ૧૮॥
પરમેશ્વરાચીં અનંત નામેં । સ્મરતાં તરિજે નિત્યનેમેં ।
નામસ્મરણ કરિતાં, યેમેં- । બાધિજેના ॥ ૧૯॥
સહસ્રા નામામધેં કોણી યેક । મ્હણતાં હોતસે સાર્થક ।
નામ સ્મરતાં પુણ્યશ્લોક । હોઈજે સ્વયેં ॥ ૨૦॥
કાંહીંચ ન કરૂનિ પ્રાણી । રામનામ જપે વાણી ।
તેણેં સંતુષ્ટ ચક્રપાણી । ભક્તાંલાગીં સાંભાળી ॥ ૨૧॥
નામ સ્મરે નિરંતર । તેં જાણાવેં પુણ્યશરીર ।
માહાદોષાંચે ગિરિવર । રામનામેં નાસતી ॥ ૨૨॥
અગાધ મહિમા ન વચે વદલા । નામેં બહુત જન ઉદ્ધરલા ।
હળહળાપાસૂન સુટલા । પ્રત્યક્ષ ચંદ્રમૌળી ॥ ૨૩॥
ચહું વર્ણાં નામાધિકાર । નામીં નાહીં લાહાનથોર ।
જઢ મૂઢ પૈલપાર । પાવતી નામેં ॥ ૨૪॥
મ્હણૌન નામ અખંડ સ્મરાવેં । રૂપ મનીં આઠવાવેં ।
તિસરી ભક્તી સ્વભાવેં । નિરોપિલી ॥ ૨૫॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે નામસ્મરણભક્તિનિરૂપણનામ સમાસ તિસરા ॥ ૩॥
સમાસ ચવથા : પાદસેવન ભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં જાલેં નિરૂપણ । નામસ્મરણાચેં લક્ષણ ।
આતાં ઐકા પાદસેવન । ચૌથી ભક્તી ॥ ૧॥
પાદસેવન તેંચિ જાણાવેં । કાયાવાચામનોભાવેં ।
સદ્ગુરૂચે પાય સેવાવે । સદ્ગતિકારણેં ॥ ૨॥
યા નાંવ પાદસેવન । સદ્ગુરુપદીં અનન્યપણ ।
નિરસાવયા જન્મમરણ । યાતાયાતી ॥ ૩॥
સદ્ગુરુકૃપેવિણ કાંહીં । ભવતરણોપાવ તોં નાહીં ।
યાકારણેં લવલાહીં । સદ્ગુરુપાય સેવાવે ॥ ૪॥
સદ્વસ્તુ દાખવી સદ્ગુરુ । સકળ સારાસારવિચારુ ।
પરબ્રહ્માચા નિર્ધારુ । અંતરીં બાણે ॥ ૫॥
જે વસ્તુ દૃષ્ટીસ દિસેના । આણી મનાસ તેહિ ભાસેના ।
સંગત્યાગેંવિણ યે ના । અનુભવાસી ॥ ૬॥
અનુભવ ઘેતાં સંગત્યાગ નસે । સંગત્યાગેં અનુભવ ન દિસે ।
હેં અનુભવી યાસીચ ભાસે । યેરાં ગથાગોવી ॥ ૭॥
સંગત્યાગ આણી નિવેદન । વિદેહસ્થિતી અલિપ્તપણ ।
સહજસ્થિતી ઉન્મની વિજ્ઞાન । હે સપ્તહિ યેકરૂપ ॥ ૮॥
યાહિવેગળીં નામાભિધાનેં । સમાધાનાચીં સંકેતવચનેં ।
સકળ કાંહીં પાદસેવનેં । ઉમજોં લાગે ॥ ૯॥
વેદ વેદગર્ભ વેદાંત । સિદ્ધ સિદ્ધભાવગર્ભ સિદ્ધાંત ।
અનુભવ અનુર્વાચ્ય ધાદાંત । સત્ય વસ્તુ ॥ ૧૦॥
બહુધા અનુભવાચીં આંગેં । સકળ કળતી સંતસંગેં ।
ચૌથે ભક્તીચે પ્રસંગેં । ગોપ્ય તેં પ્રગટે ॥ ૧૧॥
પ્રગટ વસોનિ નસે । ગોપ્ય અસોનિ ભાસે ।
ભાસાઅભાસાહૂન અનારિસે । ગુરુગમ્ય માર્ગ ॥ ૧૨॥
માર્ગ હોયે પરી અંતરિક્ષ । જેથેં સર્વહિ પૂર્વપક્ષ ।
પાહોં જાતાં અલક્ષ । લક્ષવેના ॥ ૧૩॥
લક્ષેં જયાસી લક્ષાવેં । ધ્યાનેં જયાસી ધ્યાવેં ।
તેં ગે તેંચિ આપણ વ્હાવેં । ત્રિવિધા પ્રચિતી ॥ ૧૪॥
અસો હીં અનુભવાચીં દ્વારેં । કળતી સારાસારવિચારેં ।
સત્સંગેંકરૂન સત્યોત્તરેં । પ્રત્યયાસિ યેતીં ॥ ૧૫॥
સત્ય પાહાતાં નાહીં અસત્ય । અસત્ય પાહાતાં નાહીં સત્ય ।
સત્યાઅસત્યાચેં કૃત્ય । પાહાણારાપાસીં ॥ ૧૬॥
પાહાણાર પાહાણેં જયા લાગલેં । તેં તદ્રૂપત્વેં પ્રાપ્ત જાલેં ।
તરી મગ જાણાવેં બાણલેં । સમાધાન ॥ ૧૭॥
નાના સમાધાનેં પાહાતાં । બાણતી સદ્ગુરુ કરિતાં ।
સદ્ગુરુવિણ સર્વથા । સન્માર્ગ નસે ॥ ૧૮॥
પ્રયોગ સાધનેં સાયાસ । નાના સાક્ષેપેં વિદ્યાઅભ્યાસ ।
અભ્યાસેં કાંહીં ગુરુગમ્યાસ । પાવિજેત નાહીં ॥ ૧૯॥
જેં અભ્યાસેં અભ્યાસિતાં ન યે । જેં સાધનેં અસાધ્ય હોયે ।
તેં હેં સદ્ગુરુવિણ કાયે । ઉમજોં જાણે ॥ ૨૦॥
યાકારણેં જ્ઞાનમાર્ગ- । કળાયા, ધરાવા સત્સંગ ।
સત્સંગેંવિણ પ્રસંગ । બોલોંચિ નયે ॥ ૨૧॥
સેવાવે સદ્ગુરૂચે ચરણ । યા નાંવ પાદસેવન ।
ચૌથે ભક્તીચેં લક્ષણ । તેં હેં નિરોપિલેં ॥ ૨૨॥
દેવ બ્રાહ્મણ માહાનુભાવ । સત્પાત્ર ભજનાચે ઠાવ ।
ઐસિયે ઠાઈં સદ્ભાવ । દૃઢ ધરાવા ॥ ૨૩॥
હેં પ્રવૃત્તીચેં બોલણેં । બોલિલેં રક્ષાયા કારણેં ।
પરંતુ સદ્ગુરુપાય સેવણેં । યા નાંવ પાદસેવન ॥ ૨૪॥
પાદસેવન ચૌથી ભક્તી । પાવન કરિતસે ત્રિજગતીં ।
જયેકરિતાં સાયોજ્યમુક્તી । સાધકાસ હોયે ॥ ૨૫॥
મ્હણૌનિ થોરાહૂન થોર । ચૌથે ભક્તીચા નિર્ધાર ।
જયેકરિતાં પૈલપાર । બહુત પ્રાણી પાવતી ॥ ૨૬॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પાદસેવનભક્તિનિરૂપણનામ સમાસ ચવથા ॥ ૪॥
સમાસ પાચવા : અર્ચનભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં જાલેં નિરૂપણ । ચૌથે ભક્તીચેં લક્ષણ ।
આતાં ઐકા સાવધાન । પાંચવી ભક્તી ॥ ૧॥
પાંચવી ભક્તી તેં આર્ચન । આર્ચન મ્હણિજે દેવતાર્ચન ।
શાસ્ત્રોક્ત પૂજાવિધાન । કેલેં પાહિજે ॥ ૨॥
નાના આસનેં ઉપકર્ણેં । વસ્ત્રેં આળંકાર ભૂષણેં ।
માનસપૂજા મૂર્તિધ્યાનેં । યા નાંવ પાંચવી ભક્તી ॥ ૩॥
દેવબ્રાહ્મણાગ્નીપૂજન । સાધુસંતાતીતપૂજન ।
ઇતિ મહાનુભાવ ગાઇત્રીપૂજન । યા નાંવ પાંચવી ભક્તી ॥ ૪॥
ધાતુપાષાણમૃત્તિકાપૂજન । ચિત્ર લેપ સત્પાત્રપૂજન ।
આપલે ગૃહીંચેં દેવતાર્ચન । યા નાંવ પાંચવી ભક્તી ॥ ૫॥
સીળા સપ્તાંકિત નવાંકિત । શાલિગ્રામ શકલેં ચક્રાંકિત ।
લિંગેં સૂર્યકાંત સોમકાંત । બાણ તાંદળે નર્બદે ॥ ૬॥
ભૈરવ ભગવતી મલ્લારી । મુંજ્યા નૃસિંહ બનશંકરી ।
નાગ નાણી નાનાપરી । પંચાયેત્નપૂજા ॥ ૭॥
ગણેશશારદાવિઠલમૂર્તી । રંગનાથજગંનાથતાંડવમૂર્તી ।
શ્રીરંગહનુમંતગરુડમૂર્તી । દેવતાર્ચનીં પૂજાવ્યા ॥ ૮॥
મત્છકૂર્મવર઼્હાવમૂર્તી । નૃસિંહવામનભાર્ગવમૂર્તી ।
રામકૃષ્ણહયગ્રીવમૂર્તી । દેવતાર્ચનીં પૂજાવ્યા ॥ ૯॥
કેશવનારાયણમાધવમૂર્તી । ગોવિંદવિષ્ણુમદસૂદનમૂર્તી ।
ત્રિવિક્રમવામનશ્રીધરમૂર્તી । રુષીકેશ પદ્મનાભિ ॥ ૧૦॥
દામોદરસંકર્ષણવાસુદેવમૂર્તી । પ્રદ્યુમ્નાનુરધપુરુષોત્તમમૂર્તી ।
અધોક્ષજનારસિંહાચ્યુતમૂર્તી । જનાર્દન આણી ઉપેંદ્ર ॥ ૧૧॥
હરિહરાંચ્યા અનંત મૂર્તી । ભગવંત જગદાત્માજગદીશમૂર્તી ।
શિવશક્તીચ્યા બહુધા મૂર્તી । દેવતાર્ચનીં પૂજાવ્યા ॥ ૧૨॥
અશ્વત્થનારાયેણ સૂર્યનારાયેણ । લક્ષ્મીનારાયેણ ત્રિમલ્લનારાયેણ ।
શ્રીહરીનારાયણ આદિનારાયણ । શેષશાઈ પરમાત્મા ॥ ૧૩॥
ઐશ્યા પરમેશ્વરાચ્યા મૂર્તી । પાહોં જાતાં ઉદંડ અસતી ।
ત્યાંચેં આર્ચન કરાવેં, ભક્તી- । પાંચવી ઐસી ॥ ૧૪॥
યાહિ વેગળે કુળધર્મ । સોડૂં નયે અનુક્રમ ।
ઉત્તમ અથવા મધ્યમ । કરીત જાવેં ॥ ૧૫॥
જાખમાતા માયરાણી । બાળા બગુળા માનવિણી ।
પૂજા માંગિણી જોગિણી । કુળધર્મેં કરાવીં ॥ ૧૬॥
નાના તીર્થાંક્ષત્રાંસ જાવેં । તેથેં ત્યા દેવાચેં પૂજન કરાવેં ।
નાના ઉપચારીં આર્ચાવેં । પરમેશ્વરાસી ॥ ૧૭॥
પંચામૃતેં ગંધાક્ષતેં । પુષ્પેં પરિમળદ્રવ્યેં બહુતેં ।
ધૂપદીપ અસંખ્યાતેં । નીરાંજનેં કર્પુરાચીં ॥ ૧૮॥
નાના ખાદ્ય નૈવેદ્ય સુંદર । નાના ફળેં તાંબોલપ્રકાર ।
દક્ષણા નાના આળંકાર । દિવ્યાંબરેં વનમાળા ॥ ૧૯॥
સિબિકા છત્રેં સુખાસનેં । માહિ મેઘડંબ્રેં સૂર્યાપાનેં ।
દિંડ્યા પતાકા નિશાણેં । ટાળ ઘોળ મૃદાંગ ॥ ૨૦॥
નાના વાદ્યેં નાના ઉત્સાવ । નાના ભક્તસમુદાવ ।
ગાતી હરિદાસ સદ્ભાવ- । લાગલા ભગવંતીં ॥ ૨૧॥
વાપી કૂપ સરોવરેં । નાના દેવાળયેં સિખરેં ।
રાજાંગણેં મનોહરેં । વૃંદાવનેં ભુયરીં ॥ ૨૨॥
મઠ મંડ્યા ધર્મશાળા । દેવદ્વારીં પડશાળા ।
નાના ઉપકર્ણેં નક્ષત્રમાળા । નાના વસ્ત્ર સામુગ્રી ॥ ૨૩॥
નાના પડદે મંડપ ચાંદોવે । નાના રત્નઘોષ લોંબતી બરવે ।
નાના દેવાળઈં સમર્પાવે । હસ્થિ ઘોડે શક્કટેં ॥ ૨૪॥
આળંકાર આણિ આળંકારપાત્રેં । દ્રવ્ય આણી દ્રવ્યપાત્રેં ।
અન્નોદક આણી અન્નોદકપાત્રેં । નાના પ્રકારીચીં ॥ ૨૫॥
વનેં ઉપવનેં પુષ્પવાટિકા । તાપસ્યાંચ્યા પર્ણકુટિકા ।
ઐસી પૂજા જગન્નાયકા । યેથાસાંગ સમર્પાવી ॥ ૨૬॥
શુક શારિકા મયોરેં । બદકેં ચક્રવાકેં ચકોરેં ।
કોકિળા ચિતળેં સામરેં । દેવાળઈં સમર્પાવીં ॥ ૨૭॥
સુગંધમૃગેં આણી માર્જરેં । ગાઈ મ્હૈસી વૃષભ વાનરેં ।
નાના પદાર્થ આણી લેંકુરેં । દેવાળઈં સમર્પાવીં ॥ ૨૮॥
કાયા વાચા આણી મનેં । ચિત્તેં વિત્તેં જીવેં પ્રાણેં ।
સદ્ભાવેં ભગવંત આર્ચનેં । યા નાંવ આર્ચનભક્તી ॥ ૨૯॥
ઐસેંચિ સદ્ગુરૂચેં ભજન- । કરૂન, અસાવેં અનન્ય ।
યા નાંવ ભગવદ્ભજન । પાંચવી ભક્તી ॥ ૩૦॥
ઐસી પૂજા ન ઘડે બરવી । તરી માનસપૂજા કરાવી ।
માનસપૂજા અગત્ય વ્હાવી । પરમેશ્વરાસી ॥ ૩૧॥
મનેં ભગવંતાસ પૂજાવેં । કલ્પૂન સર્વહિ સમર્પાવેં ।
માનસપૂજેચેં જાણાવેં । લક્ષણ ઐસેં ॥ ૩૨॥
જેં જેં આપણાંસ પાહિજે । તેં તેં કલ્પૂન વાહિજે ।
યેણેં પ્રકારેં કીજે । માનસપૂજા ॥ ૩૩॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે આર્ચનભક્તિનામ સમાસ પંચવા ॥ ૫॥
સમાસ સહાવા : વંદનભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં જાલેં નિરૂપણ । પાંચવે ભક્તીચેં લક્ષણ ।
આતાં ઐકા સાવધાન । સાહાવી ભક્તી ॥ ૧॥
સાહાવી ભક્તી તેં વંદન । કરાવેં દેવાસી નમન ।
સંત સાધુ આણી સજ્જન । નમસ્કારીત જાવે ॥ ૨॥
સૂર્યાસિ કરાવે નમસ્કાર । દેવાસિ કરાવે નમસ્કાર ।
સદ્ગુરૂસ કરાવે નમસ્કાર । સાષ્ટાંગ ભાવેં ॥ ૩॥
સાષ્ટાંગ નમસ્કારાસ અધિકારુ । નાનાપ્રતિમા દેવ ગુરુ ।
અન્યત્ર નમનાચા વિચારુ । અધિકારેં કરાવા ॥ ૪॥
છપન્ન કોટી વસુમતી । મધેં વિષ્ણુમૂર્તી અસતી ।
તયાંસ નમસ્કાર પ્રીતીં । સાષ્ટાંગ ઘાલાવે ॥ ૫॥
પશુપતિ શ્રીપતિ આણી ગભસ્તી । યાંચ્યા દર્શનેં દોષ જાતી ।
તૈસાચિ નમાવા મારુતી । નિત્ય નેમે । મ્ વિશેષ ॥ ૬॥
શ્લોક ॥ શંકરઃ શેષશાયી ચ માર્તંડો મારુતિસ્તથા ।
એતેષાં દર્શનં પુણ્યં નિત્યનેમે વિશેષતઃ ॥
ભક્ત જ્ઞાની આણી વીતરાગી । માહાનુભાવ તાપસી યોગી ।
સત્પાત્રેં દેખોનિ વેગીં । નમસ્કાર ઘાલાવે ॥ ૭॥
વેદજ્ઞ શાસ્ત્રજ્ઞ આણી સર્વજ્ઞ । પંડિત પુરાણિક આણી વિદ્વજ્જન ।
યાજ્ઞિક વૈદિક પવિત્રજન । નમસ્કારીત જાવે ॥ ૮॥
જેથેં દિસતી વિશેષ ગુણ । તેં સદ્ગુરૂચેં અધિષ્ઠાન ।
યાકારણેં તયાસી નમન । અત્યાદરેં કરાવેં ॥ ૯॥
ગણેશ શારદા નાના શક્તી । હરિહરાંચ્યા અવતારમૂર્તી ।
નાના દેવ સાંગોં કિતી । પૃથકાકારેં ॥ ૧૦॥
સર્વ દેવાંસ નમસ્કારિલેં । તે યેકા ભગવંતાસ પાવલેં ।
યેદર્થીં યેક વચન બોલિલેં- । આહે, તેં ઐકા ॥ ૧૧॥
શ્લોક ॥ આકાશાત્પતિતં તોયં યથા ગચ્છતિ સાગરં ।
સર્વદેવનમસ્કારઃ કેશવં પ્રતિગચ્છતિ ॥
યાકારણેં સર્વ દેવાંસી । નમસ્કારાવેં અત્યાદરેંસીં ।
અધિષ્ઠાન માનિતાં, દેવાંસી- । પરમ સૌખ્ય વાટે ॥ ૧૨॥
દેવ દેવાચીં અધિષ્ઠાનેં । સત્પાત્રેં સદ્ગુરૂચીં સ્થાનેં ।
યા કારણેં નમસ્કાર કરણેં । ઉભય માર્ગીં ॥ ૧૩॥
નમસ્કારેં લીનતા ઘડે । નમસ્કારેં વિકલ્પ મોડે ।
નમસ્કારેં સખ્ય ઘડે । નાના સત્પાત્રાસીં ॥ ૧૪॥
નમસ્કારેં દોષ જાતી । નમસ્કારેં અન્યાય ક્ષ્મતી ।
નમસ્કારેં મોડલીં જડતીં । સમાધાનેં ॥ ૧૫॥
સિસાપરતા નાહીં દંડ । ઐસેં બોલતી ઉદંડ ।
યાકારણેં અખંડ । દેવ ભક્ત વંદાવે ॥ ૧૬॥
નમસ્કારેં કૃપા ઉચંબળે । નમસ્કારેં પ્રસન્નતા પ્રબળે ।
નમસ્કારેં ગુરુદેવ વોળે । સાધકાંવરીં ॥ ૧૭॥
નિશેષ કરિતાં નમસ્કાર । નાસતી દોષાંચે ગિરિવર ।
આણી મુખ્ય પરમેશ્વર । કૃપા કરી ॥ ૧૮॥
નમસ્કારેં પતિત પાવન । નમસ્કારેં સંતાંસી શરણ ।
નમસ્કારેં જન્મમરણ । દુરી દુર઼્હાવે ॥ ૧૯॥
પરમ અન્યાય કરુનિ આલા । આણી સાષ્ટાંગ નમસ્કાર ઘાતલા ।
તરી તો અન્યાયે ક્ષ્મા કેલા । પાહિજે શ્રેષ્ઠીં ॥ ૨૦॥
યાકારણેં નમસ્કારાપરતેં । આણીક નાહીં અનુસરતેં ।
નમસ્કારેં પ્રાણીયાતેં । સદ્બુદ્ધિ લાગે ॥ ૨૧॥
નમસ્કારાસ વેચાવેં નલગે । નમસ્કારાસ કષ્ટાવેં નલગે ।
નમસ્કારાંસ કાંહીંચ નલગે । ઉપકર્ણ સામગ્રી ॥ ૨૨॥
નમસ્કારા ઐસેં નાહીં સોપેં । નમસ્કાર કરાવા અનન્યરૂપેં ।
નાના સાધનીં સાક્ષપેં । કાસયા સિણાવેં ॥ ૨૩॥
સાધક ભાવેં નમસ્કાર ઘાલી । ત્યાચી ચિંતા સાધૂસ લાગલી ।
સુગમ પંથે નેઊન ઘાલી । જેથીલ તેથેં ॥ ૨૪॥
યાકારણેં નમસ્કાર શ્રેષ્ઠ । નમસ્કારેં વોળતી વરિષ્ઠ ।
યેથેં સાંગિતલી પષ્ટ । સાહાવી ભક્તી ॥ ૨૫॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે વંદનભક્તિનામ સમાસ સહાવા ॥ ૬॥
સમાસ સાતવા : દાસ્યભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં જાલેં નિરૂપણ । સાહવેં ભક્તીચેં લક્ષણ ।
આતાં ઐકા સાવધાન । સાતવી ભક્તી ॥ ૧॥
સાતવેં ભજન તેં દાસ્ય જાણાવેં । પડિલેં કાર્ય તિતુકેં કરાવેં ।
સદા સન્નિધચિ અસાવેં । દેવદ્વારીં ॥ ૨॥
દેવાચેં વૈભવ સંભાળાવેં । ન્યૂનપૂર્ણ પડોંચિ નેદાવેં ।
ચઢતેં વાઢતેં વાઢવાવેં । ભજન દેવાચેં ॥ ૩॥
ભંગલીં દેવાળયેં કરાવીં । મોડલીં સરોવરેં બાંધાવીં ।
સોફે ધર્મશાળા ચાલવાવીં । નૂતનચિ કાર્યેં ॥ ૪॥
નાના રચના જીર્ણ જર્જર । ત્યાંચે કરાવે જીર્ણોદ્ધાર ।
પડિલેં કાર્ય તેં સત્વર । ચાલવિત જાવેં ॥ ૫॥
ગજ રથ તુરંગ સિંહાસનેં । ચૌકિયા સિબિકા સુખાસનેં ।
મંચક ડોલ્હારે વિમાનેં । નૂતનચિ કરાવીં ॥ ૬॥
મેઘડંબ્રેં છત્રેં ચામરેં । સૂર્યાપાનેં નિશાણેં અપારેં ।
નિત્ય નૂતન અત્યાદરેં । સાંભાળિત જાવીં ॥ ૭॥
નાના પ્રકારીચીં યાનેં । બૈસાવયાચીં ઉત્તમ સ્થાનેં ।
બહુવિધ સુવર્ણાસનેં । યેત્નેં કરીત જાવીં ॥ ૮॥
ભુવનેં કોઠડ્યા પેટ્યા માંદુસા । રાંઝણ કોહળીં ઘાગરી બહુવસા ।
સંપૂર્ણ દ્રવ્યાંશ ઐસા । અતિ યેત્નેં કરાવા ॥ ૯॥
ભુયેરીં તળઘરેં આણી વિવરેં । નાના સ્થળેં ગુપ્ત દ્વારેં ।
અનર્ઘ્યે વસ્તૂંચીં ભાંડારેં । યેત્નેં કરીત જાવીં ॥ ૧૦॥
આળંકાર ભૂષણેં દિવ્યાંબરેં । નાના રત્નેં મનોહરેં ।
નાના ધાતુ સુવર્ણપાત્રેં । યેત્નેં કરીત જાવીં ॥ ૧૧॥
પુષ્પવાટિકા નાના વનેં । નાના તરુવરાંચીં બનેં ।
પાવતીં કરાવીં જીવનેં । તયા વૃક્ષાંસી ॥ ૧૨॥
નાના પશૂંચિયા શાળા । નાના પક્ષી ચિત્રશાળા ।
નાના વાદ્યેં નાટ્યશાળા । ગુણી ગાયેક બહુસાલ ॥ ૧૩॥
સ્વયંપાકગૃહેં ભોજનશાળા । સામગ્રીગૃહેં ધર્મશાળા ।
નિદ્રિસ્તાંકારણેં પડશાળા । વિશાળ સ્થળેં ॥ ૧૪॥
નાના પરિમળદ્રવ્યાંચીં સ્થળેં । નાના ખાદ્યફળાંચીં સ્થળેં ।
નાના રસાંચીં નાના સ્થળેં । યેત્નેં કરીત જાવીં ॥ ૧૫॥
નાના વસ્તાંચી નાના સ્થાનેં । ભંગલીં કરાવીં નૂતનેં ।
દેવાચેં વૈભવ વચનેં । કિતી મ્હણૌનિ બોલાવેં ॥ ૧૬॥
સર્વાં ઠાઈ અતિસાદર । આણી દાસ્યત્વાસહિ તત્પર ।
કાર્યભાગાચા વિસર । પડણાર નાહીં ॥ ૧૭॥
જયંત્યા પર્વેં મોહોત્સાવ । અસંભાવ્ય ચાલવી વૈભવ ।
જેં દેખતાં સ્વર્ગીંચે દેવ । તટસ્ત હોતી ॥ ૧૮॥
ઐસેં વૈભવ ચાલવાવેં । આણી નીચ દાસ્યત્વહિ કરાવેં ।
પડિલે પ્રસંગીં સાવધ અસાવેં । સર્વકાળ ॥ ૧૯॥
જેં જેં કાંહીં પાહિજે । તેં તેં તત્કાળચિ દેજે ।
અત્યંત આવડીં કીજે । સકળ સેવા ॥ ૨૦॥
ચરણક્ષાળળેં સ્નાનેં આચ્મનેં । ગંધાક્ષતેં વસનેં ભૂષણેં ।
આસનેં જીવનેં નાના સુમનેં । ધૂપ દીપ નૈવેદ્ય ॥ ૨૧॥
શયેનાકારણેં ઉત્તમ સ્થળેં । જળેં ઠેવાવીં સુસીતળેં ।
તાંબોલ ગાયનેં રસાળેં । રાગરંગેં કરાવીં ॥ ૨૨॥
પરિમળદ્રવ્યેં આણી ફુલીલીં । નાના સુગંધેલ તેલેં ।
ખાદ્ય ફળેં બહુસાલેં । સન્નિધચિ અસાવીં ॥ ૨૩॥
સડે સંમાર્જનેં કરાવીં । ઉદકપાત્રેં ઉદકેં ભરાવીં ।
વસનેં પ્રક્ષાલૂન આણાવીં । ઉત્તમોત્તમેં ॥ ૨૪॥
સકળાંચેં કરાવેં પારપત્ય । આલયાચેં કરાવેં આતિત્ય ।
ઐસી હે જાણાવી સત્ય । સાતવી ભક્તી ॥ ૨૫॥
વચનેં બોલાવીં કરુણેચીં । નાના પ્રકારેં સ્તુતીચીં ।
અંતરેં નિવતીં સકળાંચીં । ઐસેં વદાવેં ॥ ૨૬॥
ઐસી હે સાતવી ભક્તી । નિરોપિલી યેથામતી ।
પ્રત્યક્ષ ન ઘડે તરી ચિત્તીં । માનસપૂજા કરાવી ॥ ૨૭॥
ઐસેં દાસ્ય કરાવેં દેવાચેં । યેણેંચિ પ્રકારેં સદ્ગુરૂચેં ।
પ્રત્યક્ષ ન ઘડે તરી માનસપૂજેચેં । કરિત જાવેં ॥ ૨૮॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે દાસ્યભક્તિનામ સમાસ સાતવા ॥ ૭॥
સમાસ આઠવા : સખ્યભક્તિ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં જાલેં નિરૂપણ । સાતવે ભક્તીચેં લક્ષણ ।
આતાં ઐકા સાવધાન । આઠવી ભક્તી ॥ ૧॥
દેવાસી પરમ સખ્ય કરાવેં । પ્રેમ પ્રીતીનેં બાંધાવેં ।
આઠવે ભક્તીચેં જાણાવેં । લક્ષણ ઐસેં ॥ ૨॥
દેવાસ જયાચી અત્યંત પ્રીતી । આપણ વર્તાવેં તેણેં રીતીં ।
યેણેં કરિતાં ભગવંતીં । સખ્ય ઘડે નેમસ્ત ॥ ૩॥
ભક્તિ ભાવ આણી ભજન । નિરૂપણ આણી કથાકીર્તન ।
પ્રેમળ ભક્તાંચેં ગાયન । આવડે દેવા ॥ ૪॥
આપણ તૈસેંચિ વર્તાવેં । આપણાસિ તેંચ આવડાવેં ।
મનાસારિખેં હોતાં સ્વભાવેં । સખ્ય ઘડે નેમસ્ત ॥ ૫॥
દેવાચ્યા સખ્યત્વાકારણેં । આપલેં સૌખ્ય સોડૂન દેણેં ।
અનન્યભાવેં જીવેં પ્રાણેં । શરીર તેંહિ વેંચાવેં ॥ ૬॥
સાંડૂન આપલી સંસારવેથા । કરિત જાવી દેવાચી ચિંતા ।
નિરૂપણ કીર્તન કથા વાર્તા । દેવાચ્યાચિ સાંગાવ્યા ॥ ૭॥
દેવાચ્યા સખ્યત્વાસાઠીં । પડાવ્યા જિવલગાંસી તુટી ।
સર્વ અર્પાવેં, સેવટીં- । પ્રાણ તોહિ વેચાવા ॥ ૮॥
આપુલેં આવઘેંચિ જાવેં । પરી દેવાસી સખ્ય રાહાવેં ।
ઐસી પ્રીતી જિવેં ભાવેં । ભગવંતીં લાગાવી ॥ ૯॥
દેવ મ્હણિજે આપુલા પ્રાણ । પ્રાણાસી ન કરાવેં નિર્વાણ ।
પરમ પ્રીતીચેં લક્ષણ । તેં હેં ઐસેં અસે ॥ ૧૦॥
ઐસેં પરમ સખ્ય ધરિતાં । દેવાસ લાગે ભક્તાચી ચિંતા ।
પાંડવ લાખાજોહરીં જળતાં । વિવરદ્વારેં કાઢિલે ॥ ૧૧॥
દેવ સખ્યત્વેં રાહે આપણાસી । તેં તોં વર્મ આપણાચિ પાસી ।
આપણ વચનેં બોલાવીં જૈસીં । તૈસીં યેતી પડસાદેં ॥ ૧૨॥
આપણ અસતાં અનન્યભાવેં । દેવ તત્કાળચિ પાવે ।
આપણ ત્રાસ ઘેતાં જીવેં । દેવહિ ત્રાસે ॥ ૧૩॥
શ્લોક ॥ યે યથા માં પ્રપદ્યંતે તાંસ્તથૈવ ભજામ્યહમ્ ।
જૈસેં જયાચે ભજન । તૈસાચિ દેવહિ આપણ ।
મ્હણૌન હેં આવઘેં જાણ । આપણાચિ પાસીં ॥ ૧૪॥
આપુલ્યા મનાસારિખેં ન ઘડે । તેણેં ગુણેં નિષ્ઠા મોડે ।
તરી ગોષ્ટી આપણાંકડે । સહજચિ આલી ॥ ૧૫॥
મેઘ ચાતકાવરી વોળેના । તરી ચાતક પાલટેના ।
ચંદ્ર વેળેસિ ઉગવેના । તર઼્હી ચકોર અનન્ય ॥ ૧૬॥
ઐસેં અસાવેં સખ્યત્વ । વિવેકેં ધરાવેં સત્વ ।
ભગવંતાવરીલ મમત્વ । સાંડૂંચિ નયે ॥ ૧૭॥
સખા માનાવા ભગવંત । માતા પિતા ગણ ગોત ।
વિદ્યા લક્ષ્મી ધન વિત્ત । સકળ પરમાત્મા ॥ ૧૮॥
દેવાવેગળેં કોણીં નાહીં । ઐસેં બોલતી સર્વહિ ।
પરંતુ ત્યાંચી નિષ્ઠા કાંહીં । તૈસીચ નસે ॥ ૧૯॥
મ્હણૌની ઐસેં ન કરાવેં । સખ્ય તરી ખરેંચિ કરાવેં ।
અંતરીં સદૃઢ ધરાવેં । પરમેશ્વરાસી ॥ ૨૦॥
આપુલિયા મનોગતાકારણેં । દેવાવરી ક્રોધાસ યેણેં ।
ઐસીં નવ્હેત કિં લક્ષણેં । સખ્યભક્તીચીં ॥ ૨૧॥
દેવાચેં જેં મનોગત । તેંચિ આપુલેં ઉચિત ।
ઇચ્છેસાઠીં ભગવંત । અંતરૂં નયે કીં ॥ ૨૨॥
દેવાચે ઇચ્છેનેં વર્તાવેં । દેવ કરીલ તેં માનાવેં ।
મગ સહજચિ સ્વભાવેં । કૃપાળુ દેવ ॥ ૨૩॥
પાહાતાં દેવાચે કૃપેસી । માતેચી કૃપા કાયેસી ।
માતા વધી બાળકાસી । વિપત્તિકાળીં ॥ ૨૪॥
દેવેં ભક્ત કોણ વધિલા । કધીં દેખિલા ના ઐકિલા ।
શરણાગતાંસ દેવ જાલા । વજ્રપંજરુ ॥ ૨૫॥
દેવ ભક્તાંચા કૈવારી । દેવ પતિતાંસિ તારી ।
દેવ હોયે સાહાકારી । અનાથાંચા ॥ ૨૬॥
દેવ અનાથાંચા કૈપક્ષી । નાના સંકટાંપાસૂન રક્ષી ।
ધાંવિન્નલા અંતરસાક્ષી । ગજેંદ્રાકારણેં ॥ ૨૭॥
દેવ કૃપેચા સાગરુ । દેવ કરુણેચા જળધરુ ।
દેવાસિ ભક્તાંચા વિસરુ । પડણાર નાહીં ॥ ૨૮॥
દેવ પ્રીતી રાખોં જાણે । દેવાસી કરાવેં સાજણેં ।
જિવલગેં આવઘીં પિસુણેં । કામા ન યેતી ॥ ૨૯॥
સખ્ય દેવાચેં તુટીના । પ્રીતિ દેવાચી વિટેના ।
દેવ કદા પાલટેના । શરણાગતાંસી ॥ ૩૦॥
મ્હણૌનિ સખ્ય દેવાસી કરાવેં । હિતગુજ તયાસી સાંગાવેં ।
આઠવે ભક્તીચેં જાણાવેં । લક્ષણ ઐસેં ॥ ૩૧॥
જૈસા દેવ તૈસા ગુરુ । શાસ્ત્રીં બોલિલા હા વિચારુ ।
મ્હણૌન સખ્યત્વાચા પ્રકારુ । સદ્ગુરૂસીં અસાવા ॥ ૩૨॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સખ્યભક્તિનામ સમાસ આઠવા ॥ ૮॥
સમાસ નવવા : આત્મનિવેદન ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં જાલેં નિરૂપણ । આઠવે ભક્તીચેં લક્ષણ ।
આતાં ઐકા સાવધાન । ભક્તિ નવમી ॥ ૧॥
નવમી નિવેદન જાણાવેં । આત્મનિવેદન કરાવેં ।
તેંહિ સાંગિજેલ સ્વભાવેં । પ્રાંજળ કરૂનિ ॥ ૨॥
ઐકા નિવેદનાચેં લક્ષણ । દેવાઅસિ વાહાવેં આપણ ।
કરાવેં તત્ત્વવિવરણ । મ્હણિજે કળે ॥ ૩॥
મી ભક્ત ઐસેં મ્હણાવેં । આણી વિભક્તપણેંચિ ભજાવેં ।
હેં આવઘેંચિ જાણાવેં । વિલક્ષણ ॥ ૪॥
લક્ષણ અસોન વિલક્ષણ । જ્ઞાન અસોન અજ્ઞાન ।
ભક્ત અસોન વિભક્તપણ । તેં હેં ઐસેં ॥ ૫॥
ભક્ત મ્હણિજે વિભક્ત નવ્હે । આણી વિભક્ત મ્હણિજે ભક્ત નવ્હે ।
વિચારેંવિણ કાંહીંચ નવ્હે । સમાધાન ॥ ૬॥
તસ્માત્ વિચાર કરાવા । દેવ કોણ તો વોળખાવા ।
આપલા આપણ શોધ ઘ્યાવા । અંતર્યામીં ॥ ૭॥
મી કોણ ઐસા નિવાડા । પાહોં જાતાં તત્વઝાડા ।
વિચાર કરિતાં ઉઘડા । આપણ નાહીં ॥ ૮॥
તત્વેં તત્વ જેવ્હાં સરે । તેવ્હાં આપણ કૈંચા ઉરે ।
આત્મનિવેદન યેણેંપ્રકારેં । સહજચિ જાલેં ॥ ૯॥
તત્વરૂપ સકળ ભાસે । વિવેક પાહાતાં નિરસે ।
પ્રકૃતિનિરાસેં આત્મા અસે । આપણ કૈંચા ॥ ૧૦॥
યેક મુખ્ય પરમેશ્વરુ । દુસરી પ્રકૃતિ જગદાકારુ ।
તિસરા આપણ કૈંચા ચોરુ । આણિલા મધેં ॥ ૧૧॥
ઐસેં હેં સિદ્ધચિ અસતાં । નાથિલી લાગે દેહાહંતા ।
પરંતુ વિચારેં પાહોં જાતાં । કાંહીંચ નસે ॥ ૧૨॥
પાહાતાં તત્ત્વવિવેચના । પિંડબ્રહ્માંડતત્વરચના ।
વિશ્વાકારેં વેક્તી, નાના- । તત્વેં વિસ્તારલીં ॥ ૧૩॥
તત્વેં સાક્ષત્વેં વોસરતીં । સાક્ષત્વ નુરે આત્મપ્રચિતી ।
આત્મા અસે આદિઅંતીં । આપણ કૈંચા ॥ ૧૪॥
આત્મા એક સ્વાનંદઘન । આણી અહમાત્મા હેં વચન ।
તરી મગ આપણ કૈંચા ભિન્ન । ઉરલા તેથેં ॥ ૧૫॥
સોહં હંસા હેં ઉત્તર । યાચેં પાહાવેં અર્થાંતર ।
પાહતાં આત્મયાચા વિચાર । આપણ કૈંચા તેથેં ॥ ૧૬॥
આત્મા નિર્ગુણ નિરંજન । તયાસી અસાવેં અનન્ય ।
અનન્ય મ્હણિજે નાહીં અન્ય । આપણ કૈંચા તેથેં ॥ ૧૭ ॥
આત્મા મ્હણિજે તો અદ્વૈત । જેથેં નાહીં દ્વૈતાદ્વૈત ।
તેથેં મીપણાચા હેત । ઉરેલ કૈંચા ॥ ૧૮॥
આત્મા પૂર્ણત્વેં પરિપૂર્ણ । જેથેં નાહીં ગુણાગુણ ।
નિખળ નિર્ગુણી આપણ । કોણ કૈંચા ॥ ૧૯॥
ત્વંપદ તત્પદ અસિપદ । નિરસુનિ સકળ ભેદાભેદ ।
વસ્તુ ઠાઈંચી અભેદ । આપણ કૈંચા ॥ ૨૦॥
નિરસિતાં જીવશિવૌપાધી । જીવશિવચિ કૈંચે આધી ।
સ્વરૂપીં હોતાં દૃઢબુદ્ધિ । આપણ કૈંચા ॥ ૨૧॥
આપણ મિથ્યા, સાચ દેવ । દેવ ભક્ત અનન્યભાવ ।
યા વચનાચા અભિપ્રાવ । અનુભવી જાણતી ॥ ૨૨॥
યા નાંવ આત્મનિવેદન । જ્ઞાનિયાંચેં સમાધાન ।
નવમે ભક્તીંચે લક્ષણ । નિરોપિલેં ॥ ૨૩॥
પંચભૂતાંમધ્યેં આકાશ । સકળ દેવાંમધેં જગદીશ ।
નવવિધા ભક્તીમધ્યેં વિશેષ । ભક્તિ નવમી ॥ ૨૪॥
નવમી ભક્તી આત્મનિવેદન । ન હોતાં ન ચુકે જન્મમરણ ।
હેં વચન સત્ય, પ્રમાણ- । અન્યથા નવ્હે ॥ ૨૫॥
ઐસી હે નવવિધા ભક્તી । કેલ્યાં પાવિજે સાયોજ્યમુક્તી ।
સાયોજ્યમુક્તીસ કલ્પાંતીં । ચળણ નાહીં ॥ ૨૬॥
તિહીં મુક્તીંસ આહે ચળણ । સાયોજ્યમુક્તી અચળ જાણ ।
ત્રૈલોક્યાસ હોતાં નિર્વાણ । સાયોજ્યમુક્તી ચળેના ॥ ૨૭॥
આવઘીયા ચત્વાર મુક્તી । વેદશાસ્ત્રેં બોલતી ।
તયાંમધ્યેં તીન નાસતી । ચૌથી તે અવિનાશ ॥ ૨૮॥
પહિલી મુક્તી તે સ્વલોકતા । દુસરી તે સમીપતા ।
તિસરી તે સ્વરૂપતા । ચૌથી સાયોજ્યમુક્તી ॥ ૨૯॥
ઐસિયા ચત્વાર મુક્તી । ભગવદ્ભજનેં પ્રાણી પાવતી ।
હેંચિ નિરૂપણ પ્રાંજળ શ્રોતીં । સાવધ પુઢેં પરિસાવેં ॥ ૩૦॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે આત્મનિવેદનભક્તિનામ સમાસ નવવા ॥ ૯॥
સમાસ દહાવા : મુક્તિચતુષ્ટય ॥ શ્રીરામ્ ॥
મુળીં બ્રહ્મ નિરાકાર । તેથેં સ્ફૂર્તિરૂપ અહંકાર ।
તો પંચભૂતાંચા વિચાર । જ્ઞાનદશકીં બોલિલા ॥ ૧॥
તો અહંકાર વાયોરૂપ । તયાવરી તેજાચેં સ્વરૂપ ।
તયા તેજાચ્યા આધારેં આપ । આવર્ણોદક દાટલેં ॥ ૨॥
તયા આવર્ણોદકાચ્યા આધારેં । ધરા ધરિલી ફણિવરેં ।
વરતી છપન્ન કોટી વિસ્તારેં । વસુંધરા હે ॥ ૩॥
ઇયેવરી પરિઘ સપ્ત સાગર । મધ્ય મેરૂ માહાં થોર ।
અષ્ટ દિગ્પાળ તો પરિવાર । અંતરેં વેષ્ટિત રાહિલા ॥ ૪॥
તો સુવર્ણાચા માહા મેરૂ । પૃથ્વીસ તયાચા આધારુ ।
ચૌરુઆસી સહસ્ર વિસ્તારુ । રુંદી તયાચી ॥ ૫॥
ઉંચ તરી મર્યાદેવેગળા । ભૂમીમધેં સહસ્ર સોળા ।
તયા ભોવતા વેષ્ટિત પાળા । લોકાલોક પર્વતાચા ॥ ૬ ॥
તયા ઐલિકડે હિમાચળ । જેથેં પાંડવ ગળાલે સકળ ।
ધર્મ આણી તમાળનીળ । પુઢેં ગેલે ॥ ૭॥
જેથેં જાવયા માર્ગ નાહીં । માર્ગી પસરલે માહા અહી ।
સિતસુખેં સુખાવલે તે હી । પર્વતરૂપ ભાસતી ॥ ૮॥
તયા ઐલિકડે સેવટીં જાણ । બદ્રિકાશ્રમ બદ્રિનારાયણ ।
તેથેં માહાં તાપસી, નિર્વાણ- । દેહત્યાગાર્થ જાતી ॥ ૯॥
તયા ઐલિકડે બદ્રિકેદાર । પાહોન યેતી લહાનથોર ।
ઐસા હા અવઘા વિસ્તાર । મેરુપર્વતાચા ॥ ૧૦॥
તયા મેરુપર્વતાપાઠારીં । તીન શ્રૃંગે વિષમહારી ।
પરિવારેં રાહિલે તયાવરી । બ્રહ્મા વિષ્ણુ મહેશ ॥ ૧૧॥
બ્રહ્મશ્રૃંગ તો પર્વતાચા । વિષ્ણુશ્રૃંગ તો મર્ગજાચા ।
શિવશ્રૃંગ તો સ્ફટિકાચા । કૈળાસ નામ ત્યાચેં ॥ ૧૨॥
વૈકુંઠ નામ વિષ્ણુશ્રૃંગાચેં । સત્યલોક નામ બ્રહ્મશ્રૃંગાચેં ।
અમરાવતી ઇંદ્રાચેં । સ્થળ ખાલતેં । ૧૩॥
તેથેં ગણ ગંધર્વ લોકપાળ । તેતિસ કોટી દેવ સકળ ।
ચૌદા લોક, સુવર્ણાચળ- । વેષ્ટિત રાહિલે ॥ ૧૪॥
તેથેં કામધેનૂચીં ખિલાંરેં । કલ્પતરૂચીં બનેં અપારેં ।
અમૃતાચીં સરોવરેં । ઠાઈં ઠાઈં ઉચંબળતીં ॥ ૧૫॥
તેથેં ઉદંડ ચિંતામણી । હિરે પરિસાંચિયાં ખાણી ।
તેથેં સુવર્ણમયે ધરણી । લખલખાયમાન ॥ ૧૬॥
પરમ રમણીયે ફાંકતી કિળા । નવ્વરત્નાચિયા પાષાણસિળા ।
તેથેં અખંડ હરુષવેળા । આનંદમયે ॥ ૧૭॥
તેથેં અમૃતાંચીં ભોજનેં । દિવ્ય ગંધેં દિવ્ય સુમનેં ।
અષ્ટ નાયકા ગંધર્વગાયનેં । નિરંતર ॥ ૧૮॥
તેથેં તારુણ્ય વોસરેના । રોગવ્યાધીહિ અસેના ।
વૃધાપ્ય આણી મરણ યેના । કદાકાળીં ॥ ૧૯॥
તેથેં યેકાહૂનિ યેક સુંદર । તેથેં યેકાહૂનિ યેક ચતુર ।
ધીર ઉદાર આણી શૂર । મર્યાદેવેગળે ॥ ૨૦॥
તેથેં દિવ્યદેહ જ્યોતિરૂપેં । વિદ્યુલ્યતેસારિખીં સ્વરૂપેં ।
તેથેં યેશ કીર્તિ પ્રતાપેં । સિમા સાંડિલી ॥ ૨૧॥
ઐસેં તેં સ્વર્ગભુવન । સકળ દેવાંચેં વસ્તેં સ્થાન ।
તયાં સ્થળાચેં મહિમાન । બોલિજે તિતુકેં થોડેં ॥ ૨૨॥
યેથેં જ્યા દેવાચેં ભજન કરાવેં । તેથેં તે દેવલોકીં રાહાવેં ।
સ્વલોકતા મુક્તીચેં જાણાવેં । લક્ષણ ઐસેં ॥ ૨૩॥
લોકીં રાહાવેં તે સ્વલોકતા । સમીપ અસાવેં તે સમીપતા ।
સ્વરૂપચિ વ્હાવેં તે સ્વરૂપતા- । તિસરી મુક્તી ॥ ૨૪॥
દેવસ્વરૂપ જાલા દેહી । શ્રીવત્સ કૌસ્તુભ લક્ષ્મી નાહીં ।
સ્વરૂપતેચેં લક્ષણ પાહીં । ઐસેં અસે ॥ ૨૫॥
સુકૃત આહે તોં ભોગિતી । સુકૃત સરતાંચ ઢકલૂન દેતી ।
આપણ દેવ તે અસતી । જૈસે તૈસે ॥ ૨૬॥
મ્હણૌનિ તિની મુક્તિ નાસિવંત । સાયોજ્યમુક્તી તે શાશ્વત ।
તેહિ નિરોપિજેલ સાવચિત્ત । ઐક આતાં ॥ ૨૭॥
બ્રહ્માંડ નાસેલ કલ્પાંતીં । પર્વતાસહિત જળેલ ક્ષિતી ।
તેવ્હાં અવઘેચ દેવ જાતી । માં મુક્તિ કૈંચ્યા તેથેં ॥ ૨૮॥
તેવ્હાં નિર્ગુણ પરમાત્મા નિશ્ચળ । નિર્ગુણ ભક્તી તેહિ અચળ ।
સાયોજ્યમુક્તી તે કેવળ । જાણિજે ઐસી ॥ ૨૯॥
નિર્ગુણીં અનન્ય અસતાં । તેણેં હોયે સાયોજ્યતા ।
સાયોજ્યતા મ્હણિજે સ્વરૂપતા- । નિર્ગુણ ભક્તી ॥ ૩૦॥
સગુણ ભક્તી તે ચળે । નિર્ગુણ ભક્તી તે ન ચળે ।
હેં અવઘેં પ્રાંજળ કળે । સદ્ગુરુ કેલિયાં ॥ ૩૧॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે મુક્તિચતુષ્ટયેનામ સમાસ દહાવા ॥ ૧૦॥
॥ દશક ચવથા સમાપ્ત ॥

Explore More