খণ্ডন ভৱ বন্ধন জগ ৱন্দন ৱন্দি তোমায । নিৰঞ্জন নৰৰূপধৰ নিৰ্গুণ গুণময ॥১॥
মোচন অঘদূষণ জগভূষণ চিদ্ঘনকায । জ্ঞানাঞ্জন ৱিমল নযন ৱীক্ষণে মোহ জায ॥২॥
ভাস্ৱৰ ভাৱ সাগৰ চিৰ উন্মদ প্ৰেম পাথাৰ । ভক্তাৰ্জন যুগলচৰণ তাৰণ ভৱ পাৰ ॥৩॥
জৃংভিত যুগ ঈশ্ৱৰ জগদীশ্ৱৰ যোগসহায । নিৰোধন সমাহিত মন নিৰখি তৱ কৃপায ॥৪॥
ভঞ্জন দুঃখগঞ্জন কৰুণাঘন কৰ্মকঠোৰ । প্ৰাণাৰ্পণ জগত তাৰণ কৃন্তন কলিডোৰ ॥৫॥
ৱঞ্চন কামকাঞ্চন অতিনিন্দিত ইন্দ্ৰিয ৰাগ । ত্যাগীশ্ৱৰ হে নৰৱৰ দেহ পদে অনুৰাগ ॥৬॥
নিৰ্ভয গতসংশয দৃঢনিশ্চযমানসৱান । নিষ্কাৰণ ভকত শৰণ ত্যজি জাতিকুলমান ॥৭॥
সম্পদ তৱ শ্ৰীপদ ভৱ গোষ্পদ ৱাৰি যথায । প্ৰেমাৰ্পণ সমদৰশন জগজন দুঃখ জায ॥৮॥
নমো নমো প্ৰভু ৱাক্যমনাতীত মনোৱচনৈকাধাৰ জ্যোতিৰ জ্যোতি উজল হৃদিকন্দৰ তুমি তমোভঞ্জনহাৰ ॥৯॥
ধে ধে ধে লংগ ৰংগ ভংগ বাজে অংগ সংগ মৃদংগ গাইছে ছন্দ ভকতৱৃন্দ আৰতি তোমাৰ ॥ জয জয আৰতি তোমাৰ হৰ হৰ আৰতি তোমাৰ শিৱ শিৱ আৰতি তোমাৰ ॥১০॥