নাৰাযণীযং দশক 17 - ধ্ৰুৱচৰিতম্

উত্তানপাদনৃপতেৰ্মনুনন্দনস্য
জাযা বভূৱ সুৰুচিৰ্নিতৰামভীষ্টা ।
অন্যা সুনীতিৰিতি ভৰ্তুৰনাদৃতা সা
ত্ৱামেৱ নিত্যমগতিঃ শৰণং গতাঽভূত্ ॥1॥

অঙ্কে পিতুঃ সুৰুচিপুত্ৰকমুত্তমং তং
দৃষ্ট্ৱা ধ্ৰুৱঃ কিল সুনীতিসুতোঽধিৰোক্ষ্যন্ ।
আচিক্ষিপে কিল শিশুঃ সুতৰাং সুৰুচ্যা
দুস্সন্ত্যজা খলু ভৱদ্ৱিমুখৈৰসূযা ॥2॥

ত্ৱন্মোহিতে পিতৰি পশ্যতি দাৰৱশ্যে
দূৰং দুৰুক্তিনিহতঃ স গতো নিজাম্বাম্ ।
সাঽপি স্ৱকৰ্মগতিসন্তৰণায পুংসাং
ত্ৱত্পাদমেৱ শৰণং শিশৱে শশংস ॥3॥

আকৰ্ণ্য সোঽপি ভৱদৰ্চননিশ্চিতাত্মা
মানী নিৰেত্য নগৰাত্ কিল পঞ্চৱৰ্ষঃ ।
সন্দৃষ্টনাৰদনিৱেদিতমন্ত্ৰমাৰ্গ-
স্ত্ৱামাৰৰাধ তপসা মধুকাননান্তে ॥4॥

তাতে ৱিষণ্ণহৃদযে নগৰীং গতেন
শ্ৰীনাৰদেন পৰিসান্ত্ৱিতচিত্তৱৃত্তৌ ।
বালস্ত্ৱদৰ্পিতমনাঃ ক্ৰমৱৰ্ধিতেন
নিন্যে কঠোৰতপসা কিল পঞ্চমাসান্ ॥5॥

তাৱত্তপোবলনিৰুচ্ছ্-ৱসিতে দিগন্তে
দেৱাৰ্থিতস্ত্ৱমুদযত্কৰুণাৰ্দ্ৰচেতাঃ ।
ত্ৱদ্ৰূপচিদ্ৰসনিলীনমতেঃ পুৰস্তা-
দাৱিৰ্বভূৱিথ ৱিভো গৰুডাধিৰূঢঃ ॥6॥

ত্ৱদ্দৰ্শনপ্ৰমদভাৰতৰঙ্গিতং তং
দৃগ্ভ্যাং নিমগ্নমিৱ ৰূপৰসাযনে তে ।
তুষ্টূষমাণমৱগম্য কপোলদেশে
সংস্পৃষ্টৱানসি দৰেণ তথাঽঽদৰেণ ॥7॥

তাৱদ্ৱিবোধৱিমলং প্ৰণুৱন্তমেন-
মাভাষথাস্ত্ৱমৱগম্য তদীযভাৱম্ ।
ৰাজ্যং চিৰং সমনুভূয ভজস্ৱ ভূযঃ
সৰ্ৱোত্তৰং ধ্ৰুৱ পদং ৱিনিৱৃত্তিহীনম্ ॥8॥

ইত্যূচিষি ত্ৱযি গতে নৃপনন্দনোঽসা-
ৱানন্দিতাখিলজনো নগৰীমুপেতঃ ।
ৰেমে চিৰং ভৱদনুগ্ৰহপূৰ্ণকাম-
স্তাতে গতে চ ৱনমাদৃতৰাজ্যভাৰঃ ॥9॥

যক্ষেণ দেৱ নিহতে পুনৰুত্তমেঽস্মিন্
যক্ষৈঃ স যুদ্ধনিৰতো ৱিৰতো মনূক্ত্যা ।
শান্ত্যা প্ৰসন্নহৃদযাদ্ধনদাদুপেতা-
ত্ত্ৱদ্ভক্তিমেৱ সুদৃঢামৱৃণোন্মহাত্মা ॥10॥

অন্তে ভৱত্পুৰুষনীতৱিমানযাতো
মাত্ৰা সমং ধ্ৰুৱপদে মুদিতোঽযমাস্তে ।
এৱং স্ৱভৃত্যজনপালনলোলধীস্ত্ৱং
ৱাতালযাধিপ নিৰুন্ধি মমামযৌঘান্ ॥11॥