നാരായണീയം ദശക 77 - ജരാസന്ധാദിഭിഃ സഹ യുദ്ധമ്

സൈരന്ധ്ര്യാസ്തദനു ചിരം സ്മരാതുരായാ
യാതോഽഭൂഃ സുലലിതമുദ്ധവേന സാര്ധമ് ।
ആവാസം ത്വദുപഗമോത്സവം സദൈവ
ധ്യായന്ത്യാഃ പ്രതിദിനവാസസജ്ജികായാഃ ॥1॥

ഉപഗതേ ത്വയി പൂര്ണമനോരഥാം പ്രമദസമ്ഭ്രമകമ്പ്രപയോധരാമ് ।
വിവിധമാനനമാദധതീം മുദാ രഹസി താം രമയാഞ്ചകൃഷേ സുഖമ് ॥2॥

പൃഷ്ടാ വരം പുനരസാവവൃണോദ്വരാകീ
ഭൂയസ്ത്വയാ സുരതമേവ നിശാന്തരേഷു ।
സായുജ്യമസ്ത്വിതി വദേത് ബുധ ഏവ കാമം
സാമീപ്യമസ്ത്വനിശമിത്യപി നാബ്രവീത് കിമ് ॥3॥

തതോ ഭവാന് ദേവ നിശാസു കാസുചിന്മൃഗീദൃശം താം നിഭൃതം വിനോദയന് ।
അദാദുപശ്ലോക ഇതി ശ്രുതം സുതം സ നാരദാത് സാത്ത്വതതന്ത്രവിദ്ബബഭൌ ॥4॥

അക്രൂരമന്ദിരമിതോഽഥ ബലോദ്ധവാഭ്യാ-
മഭ്യര്ചിതോ ബഹു നുതോ മുദിതേന തേന ।
ഏനം വിസൃജ്യ വിപിനാഗതപാണ്ഡവേയ-
വൃത്തം വിവേദിഥ തഥാ ധൃതരാഷ്ട്ര്ചേഷ്ടാമ് ॥5॥

വിഘാതാജ്ജാമാതുഃ പരമസുഹൃദോ ഭോജനൃപതേ-
ര്ജരാസന്ധേ രുന്ധത്യനവധിരുഷാന്ധേഽഥ മഥുരാമ് ।
രഥാദ്യൈര്ദ്യോര്ലബ്ധൈഃ കതിപയബലസ്ത്വം ബലയുത-
സ്ത്രയോവിംശത്യക്ഷൌഹിണി തദുപനീതം സമഹൃഥാഃ ॥6॥

ബദ്ധം ബലാദഥ ബലേന ബലോത്തരം ത്വം
ഭൂയോ ബലോദ്യമരസേന മുമോചിഥൈനമ് ।
നിശ്ശേഷദിഗ്ജയസമാഹൃതവിശ്വസൈന്യാത്
കോഽന്യസ്തതോ ഹി ബലപൌരുഷവാംസ്തദാനീമ് ॥7॥

ഭഗ്നഃ സ ലഗ്നഹൃദയോഽപി നൃപൈഃ പ്രണുന്നോ
യുദ്ധം ത്വയാ വ്യധിത ഷോഡശകൃത്വ ഏവമ് ।
അക്ഷൌഹിണീഃ ശിവ ശിവാസ്യ ജഘന്ഥ വിഷ്ണോ
സമ്ഭൂയ സൈകനവതിത്രിശതം തദാനീമ് ॥8॥

അഷ്ടാദശേഽസ്യ സമരേ സമുപേയുഷി ത്വം
ദൃഷ്ട്വാ പുരോഽഥ യവനം യവനത്രികോട്യാ ।
ത്വഷ്ട്രാ വിധാപ്യ പുരമാശു പയോധിമധ്യേ
തത്രാഽഥ യോഗബലതഃ സ്വജനാനനൈഷീഃ ॥9॥

പദഭ്യാം ത്വാം പദ്മമാലീ ചകിത ഇവ പുരാന്നിര്ഗതോ ധാവമാനോ
മ്ലേച്ഛേശേനാനുയാതോ വധസുകൃതവിഹീനേന ശൈലേ ന്യലൈഷീഃ ।
സുപ്തേനാങ്ഘ്ര്യാഹതേന ദ്രുതമഥ മുചുകുന്ദേന ഭസ്മീകൃതേഽസ്മിന്
ഭൂപായാസ്മൈ ഗുഹാന്തേ സുലലിതവപുഷാ തസ്ഥിഷേ ഭക്തിഭാജേ ॥10॥

ഐക്ഷ്വാകോഽഹം വിരക്തോഽസ്മ്യഖിലനൃപസുഖേ ത്വത്പ്രസാദൈകകാങ്ക്ഷീ
ഹാ ദേവേതി സ്തുവന്തം വരവിതതിഷു തം നിസ്പൃഹം വീക്ഷ്യ ഹൃഷ്യന് ।
മുക്തേസ്തുല്യാം ച ഭക്തിം ധുതസകലമലാം മോക്ഷമപ്യാശു ദത്വാ
കാര്യം ഹിംസാവിശുദ്ധ്യൈ തപ ഇതി ച തദാ പ്രാത്ഥ ലോകപ്രതീത്യൈ ॥11॥

തദനു മഥുരാം ഗത്വാ ഹത്വാ ചമൂം യവനാഹൃതാം
മഗധപതിനാ മാര്ഗേ സൈന്യൈഃ പുരേവ നിവാരിതഃ ।
ചരമവിജയം ദര്പായാസ്മൈ പ്രദായ പലായിതോ
ജലധിനഗരീം യാതോ വാതാലയേശ്വര പാഹി മാമ് ॥12॥