നാരായണീയം ദശക 87 - കുചേലോപാഖ്യാനമ്

കുചേലനാമാ ഭവതഃ സതീര്ഥ്യതാം ഗതഃ സ സാന്ദീപനിമന്ദിരേ ദ്വിജഃ ।
ത്വദേകരാഗേണ ധനാദിനിസ്സ്പൃഹോ ദിനാനി നിന്യേ പ്രശമീ ഗൃഹാശ്രമീ ॥1॥

സമാനശീലാഽപി തദീയവല്ലഭാ തഥൈവ നോ ചിത്തജയം സമേയുഷീ ।
കദാചിദൂചേ ബത വൃത്തിലബ്ധയേ രമാപതിഃ കിം ന സഖാ നിഷേവ്യതേ ॥2॥

ഇതീരിതോഽയം പ്രിയയാ ക്ഷുധാര്തയാ ജുഗുപ്സമാനോഽപി ധനേ മദാവഹേ ।
തദാ ത്വദാലോകനകൌതുകാദ്യയൌ വഹന് പടാന്തേ പൃഥുകാനുപായനമ് ॥3॥

ഗതോഽയമാശ്ചര്യമയീം ഭവത്പുരീം ഗൃഹേഷു ശൈബ്യാഭവനം സമേയിവാന് ।
പ്രവിശ്യ വൈകുണ്ഠമിവാപ നിര്വൃതിം തവാതിസമ്ഭാവനയാ തു കിം പുനഃ ॥4॥

പ്രപൂജിതം തം പ്രിയയാ ച വീജിതം കരേ ഗൃഹീത്വാഽകഥയഃ പുരാകൃതമ് ।
യദിന്ധനാര്ഥം ഗുരുദാരചോദിതൈരപര്തുവര്ഷ തദമര്ഷി കാനനേ ॥5॥

ത്രപാജുഷോഽസ്മാത് പൃഥുകം ബലാദഥ പ്രഗൃഹ്യ മുഷ്ടൌ സകൃദാശിതേ ത്വയാ ।
കൃതം കൃതം നന്വിയതേതി സമ്ഭ്രമാദ്രമാ കിലോപേത്യ കരം രുരോധ തേ ॥6॥

ഭക്തേഷു ഭക്തേന സ മാനിതസ്ത്വയാ പുരീം വസന്നേകനിശാം മഹാസുഖമ് ।
ബതാപരേദ്യുര്ദ്രവിണം വിനാ യയൌ വിചിത്രരൂപസ്തവ ഖല്വനുഗ്രഹഃ ॥7॥

യദി ഹ്യയാചിഷ്യമദാസ്യദച്യുതോ വദാമി ഭാര്യാം കിമിതി വ്രജന്നസൌ ।
ത്വദുക്തിലീലാസ്മിതമഗ്നധീഃ പുനഃ ക്രമാദപശ്യന്മണിദീപ്രമാലയമ് ॥8॥

കിം മാര്ഗവിഭ്രംശ ഇതി ഭ്രമ്മന് ക്ഷണം ഗൃഹം പ്രവിഷ്ടഃ സ ദദര്ശ വല്ലഭാമ് ।
സഖീപരീതാം മണിഹേമഭൂഷിതാം ബുബോധ ച ത്വത്കരുണാം മഹാദ്ഭുതാമ് ॥9॥

സ രത്നശാലാസു വസന്നപി സ്വയം സമുന്നമദ്ഭക്തിഭരോഽമൃതം യയൌ ।
ത്വമേവമാപൂരിതഭക്തവാഞ്ഛിതോ മരുത്പുരാധീശ ഹരസ്വ മേ ഗദാന് ॥10॥