Lord Shiva

പാണിനീയ ശിക്ഷാ

(Paniniya Shiksha in Malayalam)

Panini

Paniniya Shiksha is a foundational Vedanga text attributed to the great grammarian Panini. It serves as a guide for the precise pronunciation of Vedic sounds, invoking Lord Shiva as the source of the fourteen Maheshvara Sutras. Beyond linguistic mastery, the text holds profound spiritual significance as it aligns human speech with cosmic vibrations. Chanting these verses helps practitioners refine their faculty of speech, achieve clarity in Vedic recitation, and gain the blessings of Lord Shiva for intellectual illumination and linguistic excellence, ultimately leading to a harmonious alignment with the rhythmic order of the Vedas.

അഥ ശിക്ഷാം പ്രവക്ഷ്യാമി പാണിനീയം മതം യഥാ ।

ശാസ്ത്രാനുപൂര്വം തദ്വിദ്യാദ്യഥോക്തം ലോകവേദയോഃ ॥ 1॥
പ്രസിദ്ധമപി ശബ്ദാര്ഥമവിജ്ഞാതമബുദ്ധിഭിഃ ।
പുനര്വ്യക്തീകരിഷ്യാമി വാച ഉച്ചാരണേ വിധിമ് ॥ 2॥
ത്രിഷഷ്ടിശ്ചതുഃഷഷ്ടിര്വാ വര്ണാഃ ശമ്ഭുമതേ മതാഃ ।
പ്രാകൃതേ സംസ്കൃതേ ചാപി സ്വയം പ്രോക്താഃ സ്വയമ്ഭുവാ ॥ 3॥
സ്വരാവിംശതിരേകശ്ച സ്പര്ശാനാം പഞ്ചവിംശതിഃ ।
യാദയശ്ച സ്മൃതാ ഹ്യഷ്ടൌ ചത്വാരശ്ച യമാഃ സ്മൃതാഃ ॥ 4॥
അനുസ്വാരോ വിസര്ഗശ്ച ക പൌ ചാപി പരാശ്രിതൌ ।
ദുസ്പൃഷ്ടശ്ചേതി വിജ്ഞേയോ ൡകാരഃ പ്ലുത ഏവ ച ॥ 5॥
ആത്മാ ബുദ്ധ്യാ സമേത്യാര്ഥാന്മനോയുങ്ക്തേ വിവക്ഷയാ ।
മനഃ കായാഗ്നിമാഹന്തി സ പ്രേരയതി മാരുതമ് ॥ 6॥
മാരുസ്തൂരസിചരന്മന്ദ്രം ജനയതി സ്വരമ് ।
പ്രാതഃസവനയോഗം തം ഛന്ദോഗായത്രമാശ്രിതമ് ॥ 7॥
കണ്ഠേമാധ്യന്ദിനയുഗം മധ്യമം ത്രൈഷ്ടുഭാനുഗമ് ।
താരം താര്തീയസവനം ശീര്ഷണ്യം ജാഗതാനുഗതമ് ॥ 8॥
സോദീര്ണോ മൂര്ധ്ന്യഭിഹതോവക്രമാപദ്യ മാരുതഃ ।
വര്ണാഞ്ജനയതേതേഷാം വിഭാഗഃ പഞ്ചധാ സ്മൃതഃ ॥ 9॥
സ്വരതഃ കാലതഃ സ്ഥാനാത് പ്രയത്നാനുപ്രദാനതഃ ।
ഇതി വര്ണവിദഃ പ്രാഹുര്നിപുണം തന്നിബോധത ॥ 10॥
ഉദാത്തശ്ചാനുദാത്തശ്ച സ്വരിതശ്ച സ്വരാസ്ത്രയഃ ।
ഹ്രസ്വോ ദീര്ഘഃ പ്ലുത ഇതി കാലതോ നിയമാ അചി ॥ 11॥
ഉദാത്തേ നിഷാദഗാന്ധാരാവനുദാത്ത ഋഷഭധൈവതൌ ।
സ്വരിതപ്രഭവാ ഹ്യേതേ ഷഡ്ജമധ്യമപഞ്ചമാഃ ॥ 12॥
അഷ്ടൌസ്ഥാനാനി വര്ണാനാമുരഃ കണ്ഠഃ ശിരസ്തഥാ ।
ജിഹ്വാമൂലം ച ദന്താശ്ച നാസികോഷ്ഠൌച താലു ച ॥ 13॥
ഓഭാവശ്ച വിവൃത്തിശ്ച ശഷസാ രേഫ ഏവ ച ।
ജിഹ്വാമൂലമുപധ്മാ ച ഗതിരഷ്ടവിധോഷ്മണഃ ॥ 14॥
യദ്യോഭാവപ്രസന്ധാനമുകാരാദി പരം പദമ് ।
സ്വരാന്തം താദൃശം വിദ്യാദ്യദന്യദ്വ്യക്തമൂഷ്മണഃ ॥ 15॥
ഹകാരം പഞ്ചമൈര്യുക്തമന്തഃസ്ഥാഭിശ്ച സംയുതമ് ।
ഉരസ്യം തം വിജാനീയാത്കണ്ഠ്യമാഹുരസംയുതമ് ॥ 16॥
കണ്ഠ്യാവഹാവിചുയശാസ്താലവ്യാ ഓഷ്ഠജാവുപൂ ।
സ്യുര്മൂര്ധന്യാ ഋടുരഷാ ദന്ത്യാ ഌതുലസാഃ സ്മൃതാഃ ॥ 17॥
ജിഹ്വാമൂലേ തു കുഃ പ്രോക്തോ ദന്ത്യോഷ്ഠ്യോ വഃ സ്മൃതോ ബുധൈഃ ।
ഏഐ തു കണ്ഠതാലവ്യാ ഓഔ കണ്ഠോഷ്ഠജൌ സ്മൃതൌ ॥ 18॥
അര്ധമാത്രാ തു കണ്ഠ്യസ്യ ഏകാരൈകാരയോര്ഭവേത് ।
ഓകാരൌകാരയോര്മാത്രാ തയോര്വിവൃതസംവൃതമ് ॥ 19॥
സംവൃതം മാത്രികം ജ്ഞേയം വിവൃതം തു ദ്വിമാത്രികമ് ।
ഘോഷാ വാ സംവൃതാഃ സര്വേ അഘോഷാ വിവൃതാഃ സ്മൃതാഃ ॥ 20॥
സ്വരാണാമൂഷ്മണാം ചൈവ വിവൃതം കരണം സ്മൃതമ് ।
തേഭ്യോഽപി വിവൃതാവേങൌ താഭ്യാമൈചൌ തഥൈവ ച ॥ 21॥
അനുസ്വാരയമാനാം ച നാസികാ സ്ഥാനമുച്യതേ ।
അയോഗവാഹാ വിജ്ഞേയാ ആശ്രയസ്ഥാനഭാഗിനഃ ॥ 22॥
അലാബുവീണാനിര്ഘോഷോ ദന്ത്യമൂല്യസ്വരാനുഗഃ ।
അനുസ്വാരസ്തു കര്തവ്യോ നിത്യം ഹ്രോഃ ശഷസേഷു ച ॥ 23॥
അനുസ്വാരേ വിവൃത്ത്യാം തു വിരാമേ ചാക്ഷരദ്വയേ ।
ദ്വിരോഷ്ഠ്യൌ തു വിഗൃഹ്ണീയാദ്യത്രോകാരവകാരയോഃ ॥ 24॥
വ്യാഘ്രീ യഥാ ഹരേത്പുത്രാന്ദംഷ്ട്രാഭ്യാം ന ച പീഡയേത് ।
ഭീതാ പതനഭേദാഭ്യാം തദ്വദ്വര്ണാന്പ്രയോജയേത് ॥ 25॥
യഥാ സൌരാഷ്ട്രികാ നാരീ തക്രഁ ഇത്യഭിഭാഷതേ ।
ഏവം രങ്ഗാഃ പ്രയോക്തവ്യാഃ ഖേ അരാഁ ഇവ ഖേദയാ ॥ 26॥
രങ്ഗവര്ണം പ്രയുഞ്ജീരന്നോ ഗ്രസേത്പൂര്വമക്ഷരമ് ।
ദീര്ഘസ്വരം പ്രയുഞ്ജീയാത്പശ്ചാന്നാസിക്യമാചരേത് ॥ 27॥
ഹൃദയേ ചൈകമാത്രസ്ത്വര്ദ്ധമാത്രസ്തു മൂര്ദ്ധനി ।
നാസികായാം തഥാര്ദ്ധം ച രങ്ഗസ്യൈവം ദ്വിമാത്രതാ ॥ 28॥
ഹൃദയാദുത്കരേ തിഷ്ഠന്കാംസ്യേന സമനുസ്വരന് ।
മാര്ദവം ച ദ്വിമാത്രം ച ജഘന്വാഁ ഇതി നിദര്ശനമ് ॥ 29॥
മധ്യേ തു കമ്പയേത്കമ്പമുഭൌ പാര്ശ്വൌ സമൌ ഭവേത് ।
സരങ്ഗം കമ്പയേത്കമ്പം രഥീവേതി നിദര്ശനമ് ॥ 30॥
ഏവം വര്ണാഃ പ്രയോക്തവ്യാ നാവ്യക്താ ന ച പീഡിതാഃ ।
സമ്യഗ്വര്ണപ്രയോഗേണ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ ॥ 31॥
ഗീതീ ശീഘ്രീ ശിരഃകമ്പീ തഥാ ലിഖിതപാഠകഃ ।
അനര്ഥജ്ഞോഽല്പകണ്ഠശ്ച ഷഡേതേ പാഠകാധമാഃ ॥ 32॥
മാധുര്യമക്ഷരവ്യക്തിഃ പദച്ഛേദസ്തു സുസ്വരഃ ।
ധൈര്യം ലയസമര്ഥം ച ഷഡേതേ പാഠകാ ഗുണാഃ ॥ 33॥
ശങ്കിതം ഭീതിമുദ്ഘൃഷ്ടമവ്യക്തമനുനാസികമ് ।
കാകസ്വരം ശിരസിഗം തഥാ സ്ഥാനവിവജിര്തമ് ॥ 34॥
ഉപാംശുദഷ്ടം ത്വരിതം നിരസ്തം വിലമ്ബിതം ഗദ്ഗദിതം പ്രഗീതമ് ।
നിഷ്പീഡിതം ഗ്രസ്തപദാക്ഷരം ച വദേന്ന ദീനം ന തു സാനുനാസ്യമ് ॥ 35॥
പ്രാതഃ പഠേന്നിത്യമുരഃസ്ഥിതേന സ്വരേണ ശാര്ദൂലരുതോപമേന ।
മധ്യന്ദിനേ കണ്ഠഗതേന ചൈവ ചക്രാഹ്വസങ്കൂജിതസന്നിഭേന ॥ 36॥
താരം തു വിദ്യാത്സവനം തൃതീയം ശിരോഗതം തച്ച സദാ പ്രയോജ്യമ് ।
മയൂരഹംസാന്യഭൃതസ്വരാണാം തുല്യേന നാദേന ശിരഃസ്ഥിതേന ॥ 37॥
അചോഽസ്പൃഷ്ടാ യണസ്ത്വീഷന്നേമസ്പൃഷ്ടാഃ ശലഃ സ്മൃതാഃ ।
ശേഷാഃ സ്പൃഷ്ടാ ഹലഃ പ്രോക്താ നിബോധാനുപ്രദാനതഃ ॥ 38॥
ഞമോനുനാസികാ ന ഹ്രൌ നാദിനോ ഹഝഷഃ സ്മൃതാഃ ।
ഈഷന്നാദാ യണോ ജശഃ ശ്വാസിനസ്തു ഖഫാദയഃ ॥ 39॥
ഈഷച്ഛ്വാസാംശ്ചരോ വിദ്യാദ്ഗോര്ധാമൈതത്പ്രചക്ഷതേ ।
ദാക്ഷീപുത്രപാണിനിനാ യേനേദം വ്യാപിതം ഭുവി ॥ 40॥
ഛന്ദഃ പാദൌ തു വേദസ്യ ഹസ്തൌ കല്പോഽഥ പഠ്യതേ ।
ജ്യോതിഷാമയനം ചക്ഷുര്നിരുക്തം ശ്രോത്രമുച്യതേ ॥ 41॥
ശിക്ഷാ ഘ്രാണം തു വേദസ്യ മുഖം വ്യാകരണം സ്മൃതമ് ।
തസ്മാത്സാങ്ഗമധീത്യൈവ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ ॥ 42॥
ഉദാത്തമാഖ്യാതി വൃഷോഽങ്ഗുലീനാം പ്രദേശിനീമൂലനിവിഷ്ടമൂര്ധാ ।
ഉപാന്തമധ്യേ സ്വരിതം ദ്രുതം ച കനിഷ്ഠകായാമനുദാത്തമേവ ॥ 43॥
ഉദാത്തം പ്രദേശിനീം വിദ്യാത്പ്രചയം മധ്യതോഽങ്ഗുലിമ് ।
നിഹതം തു കനിഷ്ഠിക്യാം സ്വരിതോപകനിഷ്ഠികാമ് ॥ 44॥
അന്തോദാത്തമാദ്യുദാത്തമുദാത്തമനുദാത്തം നീചസ്വരിതമ് ।
മധ്യോദാത്തം സ്വരിതം ദ്വ്യുദാത്തം ത്ര്യുദാത്തമിതി നവപദശയ്യാ ॥ 45॥
അഗ്നിഃ സോമഃ പ്ര വോ വീര്യം ഹവിഷാം സ്വര്ബൃഹസ്പതിരിന്ദ്രാബൃഹസ്പതീ ।
അഗ്നിരിത്യന്തോദാത്തം സോമ ഇത്യാദ്യുദാത്തമ് ।
പ്രേത്യുദാത്തം വ ഇത്യനുദാത്തം വീര്യം നീചസ്വരിതമ് ॥ 46॥
ഹവിഷാം മധ്യോദാത്തം സ്വരിതി സ്വരിതമ് ।
ബൃഹസ്പതിരിതി ദ്വ്യുദാത്തമിന്ദ്രാബൃഹസ്പതീ ഇതി ത്ര്യുദാത്തമ് ॥ 47॥
അനുദാത്തോ ഹൃദി ജ്ഞേയോ മൂര്ധ്ന്യുദാത്ത ഉദാഹൃതഃ ।
സ്വരിതഃ കര്ണമൂലീയഃ സര്വാസ്യേ പ്രചയഃ സ്മൃതഃ ॥ 48॥
ചാഷസ്തു വദതേ മാത്രാം ദ്വിമാത്രം ചൈവ വായസഃ ।
ശിഖീ രൌതി ത്രിമാത്രം തു നകുലസ്ത്വര്ധമാത്രകമ് ॥ 49॥
കുതീര്ഥാദാഗതം ദഗ്ധമപവര്ണം ച ഭക്ഷിതമ് ।
ന തസ്യ പാഠേ മോക്ഷോഽസ്തി പാപാഹേരിവ കില്ബിഷാത് ॥ 50॥
സുതീര്ഥാദഗതം വ്യക്തം സ്വാമ്നായ്യം സുവ്യവസ്ഥിതമ് ।
സുസ്വരേണ സുവക്ത്രേണ പ്രയുക്തം ബ്രഹ്മ രാജതേ ॥ 51॥
മന്ത്രോ ഹീനഃ സ്വരതോ വര്ണതോ വാ മിഥ്യാപ്രയുക്തോ ന തമര്ഥമാഹ ।
സ വാഗ്വജ്രോ യജമാനം ഹിനസ്തി യഥേന്ദ്രശത്രുഃ സ്വരതോഽപരാധാത് ॥
അനക്ഷരം ഹതായുഷ്യം വിസ്വരം വ്യാധിപീഡിതമ് ।
അക്ഷതാ ശസ്ത്രരൂപേണ വജ്രം പതതി മസ്തകേ ॥ 53॥
ഹസ്തഹീനം തു യോഽധീതേ സ്വരവര്ണവിവര്ജിതമ് ।
ഋഗ്യജുഃസാമഭിര്ദഗ്ധോ വിയോനിമധിഗച്ഛതി ॥ 54॥
ഹസ്തേന വേദം യോഽധീതേ സ്വരവര്ണര്ഥസംയുതമ് ।
ഋഗ്യജുഃസാമഭിഃ പൂതോ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ ॥ 55॥
ശങ്കരഃ ശാങ്കരീം പ്രാദാദ്ദാക്ഷീപുത്രായ ധീമതേ ।
വാങ്മയേഭ്യഃ സമാഹൃത്യ ദേവീം വാചമിതി സ്ഥിതിഃ ॥ 56॥
യേനാക്ഷരസമാമ്നായമധിഗമ്യ മഹേശ്വരാത് ।
കൃത്സ്നം വ്യാകരണം പ്രോക്തം തസ്മൈ പാണിനയേ നമഃ ॥ 57॥
യേന ധൌതാ ഗിരഃ പുംസാം വിമലൈഃ ശബ്ദവാരിഭിഃ ।
തമശ്ചാജ്ഞാനജം ഭിന്നം തസ്മൈ പാണിനയേ നമഃ ॥ 58॥
അജ്ഞാനാന്ധസ്യ ലോകസ്യ ജ്ഞാനാഞ്ജനശലാകയാ ।
ചക്ഷുരുന്മീലിതം യേന തസ്മൈ പാണിനയേ നമഃ ॥ 59॥
ത്രിനയനമഭിമുഖനിഃസൃതാമിമാം യ ഇഹ പഠേത്പ്രയതശ്ച സദാ ദ്വിജഃ ।
സ ഭവതി ധനധാന്യപശുപുത്രകീര്തിമാന് അതുലം ച സുഖം സമശ്നുതേ ദിവീതി ദിവീതി ॥ 60॥
॥ ഇതി വേദാങ്ഗനാസികാ അഥവാ പാണിനീയശിക്ഷാ സമാപ്താ ॥

Explore More