ही कानि वार्ता ऐकून । सर्व पुसे नृप येऊन ।
गुरु महात्म्य ऐकून । ससैन्य येऊन प्रार्थी ॥१॥
गुरु महात्म्य ऐकून । ससैन्य येऊन प्रार्थी ॥१॥
म्हणे वसूनी गांवात । उद्धरीं आम्हां तूं दैवत ।
ते मानी गुरुनाथ । पालखींत बसवी भूप ॥२॥
ते मानी गुरुनाथ । पालखींत बसवी भूप ॥२॥
न वर्तंते प्रभुधियः । परतंत्रास्तथाऽपि हि ।
भक्तिप्रियो भक्तिगभ्यो । भक्ताधीनत्वमेत्यजः ॥३॥
भक्तिप्रियो भक्तिगभ्यो । भक्ताधीनत्वमेत्यजः ॥३॥
भूपें तेव्हां उत्सवून । त्यां आणिलें पालखींतून ।
अश्वत्थातळीं येऊन । ब्रह्मराक्षसा पहाती ॥४॥
अश्वत्थातळीं येऊन । ब्रह्मराक्षसा पहाती ॥४॥
तोही तया पदीं लागे । गुरु राक्षसासी सांगे ।
संगमीं न्हातां तूं वेगे । होसी अंगे येथ मुक्त ॥५॥
संगमीं न्हातां तूं वेगे । होसी अंगे येथ मुक्त ॥५॥
तो तद्धा मीं पावला । ग्रामी मठ गुरुला दिल्हा ।
ऐकूनि गुरुची लीला । निंदी तयाला एकयति ॥६॥
ऐकूनि गुरुची लीला । निंदी तयाला एकयति ॥६॥
इति श्री०प०प०वा०स०वि० ब्रह्मराक्षसोद्धरणं नाम त्रयोविंशो०